Кіріспе
NOTOC Ботер (сонымен қатар сабан ботер, basher, skimmer, The English Panama, cady, katie, canotier, somer, немесе sennit hat) – ерлерге арналған жартылай ресми жазғы бас киім, ол 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында танымал болды. Ол әдетте қатты сеннит сабанынан жасалады және қатаң, жалпақ қалпақша мен жиегіне ие, әдетте қалпақшаның айналасында қатты немесе жолақты гросгрен лентасы болады. Ботерлер Венеция қаласындағы гондольерлер дәстүрлі түрде киетін канотье сабан бас киімінен шыққан. Венеция канотьесінің артқы жағында еркін ілінетін лента болады және олар көбінесе сәйкес түсті лентамен жиектелген. Осы себепті ботерлер қайықпен немесе желкенмен жүзумен байланысты болды, сондықтан осылай аталды. Ботерлер спорттық шаралармен және университеттермен де байланысты болды. Оларды әйелдер де киетін, көбінесе оларды орнында ұстап тұру үшін шапқыштармен. Бүгінде оларды желкендік немесе ескек шараларында, кезеңдік театрлық және музыкалық қойылымдарда (мысалы, шаштараз музыкасы) немесе ескірген мектеп формасының бөлігі ретінде сирек көруге болады. 1952 жылдан бері сабан ботер бас киімі Принстон университетінің оркестрінің формасының бөлігі болып табылады, әсіресе 1955 жылғы қазан айында Sports Illustrated журналының мұқабасында көрсетілген. Соңғы кезде әйелдер арасында ботерге ұқсас жұмсақ, жұқа сабан бас киімдер сәнге айналды. Ботер – жартылай ресми бас киім, формальдылығы жағынан Хомбургке тең. Сондықтан, оны бастапқы мақсатына сәйкес блейзермен немесе Хомбург сияқты жағдайларда, мысалы, әдемі костюммен немесе қара галстукпен киюге болады. Джон Джейкоб Астор IV осындай бас киім кигенімен танымал. Актерлер Гарольд Ллойд және Морис Шевалье де өздерінің танымал ботер бас киімдерімен аты шықты. АҚШ-тағы саяси митингтерде арзан көбік немесе пластик ботерлерді кездестіруге болады. Ұлыбританияда, Австралияда және Оңтүстік Африкада ботер әлі де кейбір беделді ұлдар мектептерінің формасының бөлігі болып табылады, мысалы, Харроу мектебі, Упингем мектебі, Шор мектебі, Брисбен ер балалар колледжі, Нокс грамматикалық мектебі, Маритцбург колледжі, Почфструм ер балалар орта мектебі, Оңтүстік Африка колледжі, Сент-Джон колледжі, Уинберг ер балалар орта мектебі, Парктаун ер балалар орта мектебі және көптеген христиан бауырлары мектептері. Ботерді Мадейраның "каррейрос" – дәстүрлі тоқылған шаналарды жүргізушілері де киеді, олар келушілерді Монтедегі шіркеуден Фуншал орталығына дейін тасымалдайды. Коко Шанель ботер киюді ұнатты және оны 20 ғасырдың басында әйелдер арасында сәнді етті. 19 ғасырдың соңындағы ботер бас киімдері, әдетте, Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін, кейіннен болғандарға қарағанда кең жиектеріне ие болды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін сәнге енген тар стиль Германияда "Kreissäge" ("дөңгелек ара") деген халықтық атаумен белгілі болды, ал оның ресми неміс атауы (Florentiner) Strohhut ("(Флоренциялық) сабан бас киім") болды.
NOTOC
A boater (also straw boater, basher, skimmer, The English Panama, cady, katie, canotier, somer, or sennit hat) is a semi formal summer hat for men, which was popularised in the late 19th century and early 20th century. It is normally made of stiff sennit straw and has a stiff flat crown and brim, typically with a solid or striped grosgrain ribbon around the crown. Boaters were derived from the canotier straw hat worn traditionally by gondoliers in the city of Venice. The Venetian canotier has a ribbon that hangs freely off the back, and they are frequently edged with a matching color ribbon. Because of this, boaters were identified with boating or sailing, hence the name. Boaters were also identified more with sporting events and universities as well. They were also worn by women, often with hatpins to keep them in place. Nowadays they are rarely seen except at sailing or rowing events, period related theatrical and musical performances (e. g. barbershop music) or as part of old fashioned school uniforms. Since 1952, the straw boater hat has been part of the uniform of the Princeton University Band, notably featured on the cover of Sports Illustrated Magazine in October 1955. Recently, soft, thin straw hats with the approximate shape of a boater have been in fashion among women. The boater is a semi formal hat, equivalent in formality to the Homburg. As such, it is correctly worn either in its original setting with a blazer, or in the same situations as a Homburg, such as a smart lounge suit, or with black tie. John Jacob Astor IV was known for wearing such hats. Actors Harold Lloyd and Maurice Chevalier were also famous for their trademark boater hats. Inexpensive foam or plastic boaters are sometimes seen at political rallies in the United States. In the United Kingdom, Australia, and South Africa the boater is still a part of the school uniform in some very prestigious boys' schools, such as at Harrow School, Uppingham School, Shore School, Brisbane Boys' College, Knox Grammar School, Maritzburg College, Potchefstroom High School for Boys, South African College School, St John's College, Wynberg Boys' High School, Parktown Boys' High School and numerous Christian Brothers schools. The boater may also be seen worn by the "carreiros" of Madeira, the drivers of the traditional wicker toboggans carrying visitors from the parish church at Monte down towards Funchal centre. Coco Chanel was fond of wearing boaters and made them fashionable among women during the early 20th century. Boater hats of the late 19th century fin de siècle until World War I usually had wider brims than those afterwards. The narrower style that came into fashion following WWI was specifically known in Germany by the colloquial term Kreissäge ("circular saw"), whereas the official German term for it was (Florentiner) Strohhut ("(Florentine) straw hat").
Салам шапқын күні
Қамыстан жасалған боатер әдетте жылу әуе-райының бас киімі ретінде қарастырылады. Батыс Еуропа мен АҚШ-тағы барлық ерлер сыртқа шыққанда бас киім киетін дәуірде, "Сабан шапан күні" – ерлердің қысқы бас киімдерін жазғы бас киімдеріне ауыстырған күні, жаздың басталу белгісі ретінде қарастырылды. Сабан шапан күнінің нақты күні әр жерде сәл өзгеше болуы мүмкін. Мысалы, Филадельфияда 15 мамыр болса, Пенсильвания университетінде мамыр айының екінші сенбісі болды. Оның суық ауа-райына қарама-қарсыласы – қыркүйек немесе қазан айында болатын "Жүн шапан күні" еді. Әдеттегі бас киім кию салты 1900 жылдардың ортасына қарай жоғалып кетті, алайда 1963 жылға дейін "Нью-Йорк Таймс" газетінің редакциондық мақаласында сабан және жүн шапан күні талқыланды. Кейбір қалаларда жастар белгіленген күннен кейін киген сабан шапанды тартып алып, жойды. Көптеген қор биржаларында саудагерлер сабан шапанды оларды жою мақсатымен киіп жүрді. Сол дәуірде "сабан шапан күні" термині жаздың басында оларды кию күнін де, соңында жою күнін де білдірді.