Кіріспе

Шапқының тар немесе шеті жоқ түрі

Ток (/t/oʊ/k/ немесе /t/ɒ/k/) – шеті тар немесе мүлдем шеті жоқ шапқының бір түрі. Токтар 13-16 ғасырларда Еуропада, әсіресе Францияда кең таралған. Олар 1930 жылдары қайтадан танымал болды; қазіргі кезде олар көбінесе кәсіби аспазшылардың дәстүрлі бас киімі ретінде белгілі, бірақ Канадада ток сөзі тоқыма бас киімдерді білдіреді. Бретон тілінде "toque" сөзі "қалпақ" деген мағынаны білдіреді. ⟨que⟩ жазуы Орта бретон тіліне тән, ал қазіргі бретон тілінде ток деп жазылады. Ескі бретон тілінде ток сөзі осылай жазылған.

Тарих және қолданылу

Биік, қара түсті, жібек немесе барқыттан жасалған, көбінесе қаусырмамен (аигрет) безендірілген токе 1500 жылдары испан ақсүйектері арасында танымал болған. Бұл стиль 1584 жылғы Изабелла Клара Евгенияның портретінде, сондай-ақ Софонисба Ангиссоланың 1573 жылғы Испанияның Филипп II портретінде көрінеді, екеуі де Прадо мұражайында сақталады. Бұл стиль Еуропаға таралып, Франция, Англия, Германия және Италияда қабылданды. 1600 жылдары кең қырлы және иілген бас киімдер сәнге енген кезде ток танымалдылығын жоғалтты, бірақ 1800 жылдары ұзын көйлектермен және чигнон шаш үлгілерімен үйлесімде жас қыздардың сәні ретінде қайта пайда болды.

Ас үй

Ток бланш (француз тілінде "ақ бас киім"), көбінесе ток деп қысқартылады, - аспаздар киетін биік, дөңгелек, плисселенген, крахмалданған ақ бас киім. Ток, ең болмаса, ғасырлар бойы аспаздар киген бас киімдерінің біртіндеп дамуының нәтижесінде пайда болған. Оның тамыры кейде 18 ғасырдағы француз аспаздары киген каске а меше (қалпақ) бас киіміне дейін жетеді. Каске а меше түсі киген адамның дәрежесін көрсететін. Француз мемлекет қайраткері Тальеранның жеке аспазы Буше санитарлық талаптар бойынша алғаш рет ақ ток киюді талап етті. Қазіргі ток француз аспазы Мари Антуан Карем (1784–1833) арқасында пайда болды деп есептеледі, ол каске а мешені картонмен бекітті.

Соттық

Ток, кейде туг, әртүрлі француз судьяларының дәстүрлі бас киімі болды. Қара бархаттан жасалған төменгі түрі, мортир деп аталатын (ағылшын тілінде мортир тақтасы деп те аударылады), парламент президенті (француз провинциясындағы патшалық жоғары сот) және ең жоғары орталық соттардың – кассациялық сот пен есеп сотының мүшелері қолданды. Қызыл ток кейде неміс судьялары, әсіресе Федералды Конституциялық сот судьялары киеді.

Академиялық

Француз университеттерінде киілетін, британдық және американдық университеттердегі миномет немесе тамға баламасы болатын, бүктемелі, төменгі, дөңгелек бас киім, сондай-ақ ток деп те аталады.

Геральдикалық

Наполеон дәуірінде француз империясы дәстүрлі ("патшалық") геральдиканың тәждерін, иесінің шеніне сәйкес келетін, қатаң стандартталған токелер жүйесімен (басқа "Наполеондық" гербтер сияқты) алмастырды. Сонымен, Наполеондық герцог жеті страус қауырсыны және үш ламбрекені бар токе, граф бес қауырсын және екі ламбрекені бар токе, барон үш қауырсын және бір ламбрекен, ал рыцарь тек бір страус қауырсынымен (Бірінші француз империясының дворяндығын қараңыз) қолданды.

Спорттық

Ток атпен жүру кезінде, әсіресе ат спортында киілетін, көбінесе қара түсті және қара бархатпен жабылған қатты бас киім немесе каска ретінде де қолданылады.

Тоқылған қалпақ

Канадада ток немесе тук /t//uː//k/ – тігілген қысқы шапканың жиі қолданылатын атауы. «Ток» жазуы Канадада ресми түрде қабылданған, бұл туралы Канаданың Оксфорд сөздігі мен Тарихи принциптер бойынша канадтықтардың сөздігінде айтылған. Ал «тук» жазуы француз тілді Канадада көбірек қолданылады және жиі канадалық БАҚ-та кездеседі. «Тук» жазуы Канаданың Оксфорд сөздігінде мойындалмаса да, кейде ағылшын тілінде де қолданылады. 2013 жылы CBC Edmonton телеарнасы көрермендерінен сөзді қалай жазатындарын сұрап сауалнама жүргізді. Таңдау опциялары: «ток», «тук» немесе «тук» болды. Шамамен 6500 адам дауыс берді, ал Эдмонтон тұрғындары бұл мәселеде екіге бөлінді. Бұл сәнді француз және метис тері саудагерлері бастаған, олар суық қыс күндері жылыну үшін жүнді ұйқы шапқыларын киген. Бұл жазудың бірнеше түбірлері бар, олардың бірі – бретондық «toc» немесе «tok», «шапка» дегенді білдіреді; тағы бірі – бұл испан тіліндегі «tocar» сөзінің французшасы, өйткені саяхатшылардың (Voyageurs) «жаға шапқысының ұзын ұшы» иықтарына тиіп, оларды қозғайтын; ал үшінші түбір – бұл сөз «ескі Лангедок диалектісінен» алынған «tuc» сөзінен, яғни «жота» немесе «таудың басы». Ал «toque» жазуы осы мақалада басқа жерде сипатталғандай, бастапқы қолданыстан алынған. «Ток» 1941 жылғы Миссисипи алқабы француз сөздігінде «үндістердің шашын кию стилі» ретінде келтірілген, ол жоғарыда сипатталған саяхатшылар стиліндегі шапқының пішініне ұқсамайтын биік, конустық сән болды. Сөздіктер орфография мәселесі бойынша екіге бөлінген, Гейдж канадалық сөздігі «ток» жазуын, ал Нельсон канадалық сөздігі «тук» жазуын басымдыққа қойды (бірақ бірнеше жылдан кейін Нельсон Гейдж «ток» жазуына көшті). Тарихи принциптер бойынша канадтықтардың алғашқы сөздігі «ток» және «тук» сөздері үшін жеке жазбалар мен анықтамаларды келтіреді, олар бір-біріне сілтеме жасайды, бірақ соңғысымен бірге суреттеуші сызық суреті берілген. Ең бастысы, Канаданың Оксфорд сөздігі «ток» жазуын таңдады, ал Канадалық баспасөз стиль кітабы орфография мәселесінде Канаданың Оксфорд сөздігін соңғы шешім ретінде мойындайды, сондықтан көптеген канадтық басылымдар соған еліктейді. Кейбір канадтықтар үшін «ток» шапкасында помпон болуы немесе болмауы қатаң талап болғанымен, көбінесе елде келісім бар: пішініне қарамастан, осы үш жазудың бірі «дұрыс» болуы керек. Канада энциклопедиясы былай дейді: «Біз бәріміз тук шапканы бір көргенде танимыз, [бірақ] тек сөзді қалай жазуға болатыны туралы келісе алмаймыз». Соңғы жылдары токилер өте танымал сән бұйымдары ретінде қайта пайда болды. Олар жыл бойы қолданылады, ауа райына байланысты сыртта ғана емес, сонымен қатар жабық кеңістікте сәнді аксессуар ретінде де қолданылады. Мұндай шапқалар ағылшын тілінде сөйлейтін басқа елдерде әртүрлі атаулармен белгілі, мысалы, бини, сағат шапқасы немесе шұлық шапқасы; «ток» және «тук» терминдері Канадаға және Канада-АҚШ шекарасына жақын АҚШ-тың солтүстік аймақтарына тән.