Кіріспе

Скарто () – Гримсбидің оңтүстік бөлігінде орналасқан, Солтүстік Шығыс Линкольншир біртұтас әкімшілік аймағына және Линкольншир салтанатты округіне жататын Англиядағы қала маңындағы ауыл. Скартоның халқы шамамен 11 мың адамды құрайды. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанға дейін ол ауыл болып келді; соғыстан кейін Скарто мен Гримсби арасындағы бос жатқан жерлерге қала құрылысының кеңеюі салдарынан ауыл сыртқы қалалық аймаққа айналды. Скарто Топ сияқты жаңа қалалық құрылыстардың арқасында халық саны артты.

Этимология

"Гримсби" сияқты, Скарто сөзінің этимологиясы да көне норвеж тіліне дейін жетеді, бұл айналағы аймақтың тұрғындарының тегімен байланысты болуы мүмкін. "Британдық жер-атауларының сөздігінде" А. Д. Миллс skarth немесе skafr элементтері мен haugr жұрнағын "жарық немесе ойыс жанындағы төбе" немесе "қарғабалдар жиі баратын" төбе деп түсіндіреді.

ХІ ғасыр

Скартоға ең ертерек жазбаша сілтеме 1086 жылғы «Domesday Book» кітабында кездеседі, онда ол Ласеби және Брэдлидің көршілес приходтарымен бірге тізілген. 1066 жылы үш енші Свейн, Эрик (Тостидің інісі) және Тости (Эриктің інісі) иелігінде болды, ал Норман шапқыншылығынан кейін – Вильгельм Жеңімпаздың жартылай ағасы Одо Бае иелігіне өтті. Британ археологиясы бойынша Уолтер Джонсон бұл мұнараның 1042-1066 жылдар аралығындағы Эдуард Исповедник патшалығы кезеңінде салынған шіркеулермен байланысты екенін айтады және 19 ғасырдағы тас құрылымдардың бұрынғы викинг шабуылдары кезінде өртенгендігін көрсететін іздер бар деген пікірмен келіспейді. Джонсонның сөзіне қарағанда, мұнара және Линкольнширдегі сол дәуірдегі басқа да мұнаралар викинг шабуылдары аяқталғаннан кейін салынған, бірақ олардың стилі сол шабуылдар кезінде шіркеу мұнараларының паналау орны ретінде пайдаланылғандығын еске түсіреді. 1894 жылы Гримсбидің оңтүстігінде, Скарто жолының батыс жағында жұмыс үйі мен емхана салынды. Бұл жаңа ғимараттарды 9 қазан 1894 жылы құрметті Дж. Шоу Ле Февр ашып берді. 1929 жылғы Жергілікті өзін-өзі басқару заңына сәйкес, жұмыс үйі Гримсби қалалық кеңесінің әлеуметтік көмек комитетінің бақылауына өтті және Скарто жолы мекемесі деп атау өзгертілді. 1948 жылы Ұлттық денсаулық сақтау заңы қабылданғаннан кейін ол жалпы ауруханаға айналды. Ұзақ жылдар бойы ол Гримсби аудандық бас ауруханасы деп белгілі болды. Жаңа Уэльс ханшайымы ауруханасының оңтүстікке орналасуынан кейін бұрынғы жұмыс үйінің бірнеше ғимараты бұзылды немесе бос тұр. Ал қалғандары әкімшілік және қосымша қызметтер үшін пайдаланылуда.

20 ғасыр

Скарто жолындағы Гүлдер үйлері орналасқан. 1903 жылы салынған, олар қыстан кейін гүлдердің гүлдеу ретімен аталады, 100 нөмірдегі Snowdrop Cottage-тан басталып, 98 нөмірдегі Crocus Cottage-та аяқталады. Архитекторы Герберт Скепинг болды. 1916 жылы неміс дирижаблі Скартоға 13 бомба тастады, бірақ ешкім қаза таппады немесе жарақат алмады. Бір бомба түскен жерде қазір Barclays банкінің филиалы, оптикалық дүкен, бірнеше сауда орындары және би мектебі орналасқан. Ғимараттың қабырғасында осы оқиғаға арналған тақта орнатылған. Ешкім зардап шекпегеніне алғыс айтатын ескерткіш тағы бір бомба құлаған жерде, жақын маңдағы Сент-Джайлз шіркеуінің зиратында орналасқан, ол шамамен мың жыл бұрын салынған деп есептеледі. Шабуыл кезінде шіркеудің өзі көп зақым көрді. Скарто 1928 жылға дейін жеке азаматтық қауымдастық болды. Оның солтүстік шекарасына қазіргі Нунсторп тұрғын үй ауданының бір бөлігі кірді. Сол жылы ауылдың басым бөлігі Гримсби қаласына қосылды, ал қалған кішкентай бөлігі Уолтем қауымдастығына қарасты болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын, бұрынғы «жасыл белдеу» жерінде құрылыс жұмыстары басталды. Бұл құрылыстарға Скарто жолындағы және одан шығатын жолдардағы үйлер кірді, оның ішінде Крэгстон даңғылы, Лиметри даңғылы және Сикамор даңғылы. Соғыстан кейін ауылдағы құрылыс қарқыны артып, жергілікті кеңестер соғыста зардап шеккен үйлерді ауыстыру үшін үйлер салу саясатын жүзеге асырды. Бұл ауыл маңындағы «жасыл белдеуде» үш ауданның дамуына әкелді: Спрингфилд, Фэрфилд және (кішкентай аумақта) Эдж авеню маңындағы аймақ. Осы даму аясында үш мектеп ашылды: Спрингфилд бастауыш және орта мектебі, Фэрфилд бастауыш және орта мектебі және Скарто бастауыш және орта мектебі (Эдж авенюде). 1958 жылы ауыл өзінің алғашқы қоғамдық мейрамханасын, Лоут жолындағы «Роза мен тәжді» ашты. «Жеті теңіз» 1962 жылы Спрингфилдте есігін ашты. 1960 жылы жергілікті кеңес ауылдың солтүстік шетінде, Бараттс ойын алаңының жанында жүзу бассейні салдырды. Бұл бассейн жергілікті тұрғындар арасында «Ската ванналары» деп белгілі болды. 2015 жылдың желтоқсанында жабылып, қазір бұзылған. 1965 жылы Уолтем-роудта жаңа сауда галереясы салынды, ал бірнеше жылдан кейін Лут-роуд пен Пинфольд-лейн қиылысында екі банк пен бірнеше сауда орындары орналасқан ұқсас нысан пайда болды. 1974 және 1982 жылдар аралығында ауылда қаланың жаңа ауруханасы, Гримсби аудандық бас ауруханасы салынды, ол бұрынғы кішкентай алаңның жанында орналасқан. Оны 1982 жылы Уэльс ханшайымы ашты. 1997 жылы қайтыс болғаннан кейін ол Диана, Уэльс ханшайымы атымен қайта аталды. 1990 жылдардың ортасында жақын маңдағы Скарто Топ ауданының құрылысы басталды.

Қауымдастық

Scartho-ның бөлшек сауда мүмкіндіктеріне Уолтем-роудтағы Spar шағын супермаркеті кіреді, оның төңірегінде көптеген басқа да кәсіпорындар, оның ішінде тамақтандыру орындары мен дәріхана орналасқан. 2000 жылы Пинфольд-Лейндегі көп жылдық пошта бөлімшесі жабылғаннан кейін супермаркетте ауылдық пошта кеңсесі орналасты. Осы кезде ауылдың екі банкінің бірі (Ллойдс ТСБ, бұрын Ллойдс Банк) 33 жыл қызмет еткен соң жабылды. Лоут-роудта ветеринариялық клиника, газет-журнал сататын дүкен, құрылыс қауымдастығы және үй жануарлары дүкені сияқты тағы да бірнеше кәсіпорындар бар.