Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Портиканың түрі
Type of porch
Портика – ғимараттың кіреберісіне алып келетін немесе бағаналармен тіреліп тұратын, немесе қабырғалармен қоршалған, үстіне шатыры бар және жол бойында орналасқан портик. Бұл идея ежелгі Грецияда кеңінен қолданылған және көптеген мәдениеттерге, оның ішінде көптеген Батыс мәдениеттеріне әсер еткен. Портикалар кейде фронтонмен жабылады. Палладио діни ғимараттардың фасадасын секулярлы ғимараттарда қолдануды бастады. Ұлыбританиядағы Хэмпширдегі Винедегі ғибадатхана фасады ағылшын ел үйіне орнатылған алғашқы портик болды. Пронаос (/UK//p//r//oʊ/'/n//eɪ//.//ɒ//s/ немесе /US//p//r//oʊ/'/n//eɪ//.//ə//s/) – грек немесе рим ғибадатханасының портигінің ішкі бөлігі, портиктің бағаналары немесе қабырғалары мен кіреберісінің (cella немесе киелі орын) арасында орналасқан. Рим ғибадатханаларында көбінесе ашық пронаос болған, әдетте тек бағаналарымен, қабырғалары болмайтын, және пронаос cella-мен бірдей ұзындықта болуы мүмкін. "Пронаос" сөзі грек тілінде "ғибадатхананың алдында" деген мағынаны білдіреді. Латын тілінде пронаос антикум немесе продомус деп те аталады. Грек және рим ғибадатханаларының пронаосы әдетте фронтонмен жабылады.
A portico is a porch leading to the entrance of a building, or extended as a colonnade, with a roof structure over a walkway, supported by columns or enclosed by walls. This idea was widely used in ancient Greece and has influenced many cultures, including most Western cultures. Porticos are sometimes topped with pediments. Palladio was a pioneer of using temple fronts for secular buildings. In the UK, the temple front applied to The Vyne, Hampshire, was the first portico applied to an English country house. A pronaos (/UK//p//r//oʊ/'/n//eɪ//.//ɒ//s/ or /US//p//r//oʊ/'/n//eɪ//.//ə//s/) is the inner area of the portico of a Greek or Roman temple, situated between the portico's colonnade or walls and the entrance to the cella, or shrine. Roman temples commonly had an open pronaos, usually with only columns and no walls, and the pronaos could be as long as the cella. The word pronaos is Greek for "before a temple". In Latin, a pronaos is also referred to as an anticum or prodomus. The pronaos of a Greek and Roman temple is typically topped with a pediment.
Түрлері
Портиктердің әртүрлі түрлері олардағы бағаналардың санына қарай аталады. "Стиль" қосымшасы грек тіліндегі "бағана" сөзінен келген. Грек және рим архитектурасында ғибадатхананың пронаосы әдетте фронтонмен жабылады.
The different variants of porticos are named by the number of columns they have. The "style" suffix comes from the Greek , "column". In Greek and Roman architecture, the pronaos of a temple is typically topped with a pediment.
Тетрастиль
Тетрастильде төрт баған болады; гректер мен этрусктер бұл стильді қоғамдық ғимараттар мен амфипростильдер сияқты шағын құрылыстарда кеңінен қолданған. Римдіктер П. Портунус ғибадатханасы секілді псевдопериптерлік ғибадатханалары үшін төрт бағаналы портикті, Венера мен Рома ғибадатханалары сияқты амфипростильді ғибадатханалар үшін, сондай-ақ Максенций мен Константин базиликасы сияқты ірі қоғамдық ғимараттардың простильді кіреберіс портиктерін ұнатқан. Рим провинциялық орталықтарында да тетрастильді құрылыс кездеседі, мысалы, Волубилидегі Капитолий ғибадатханасы. Ақ үйдің Солтүстік портигі, АҚШ-тағы төрт бағаналы портиктердің ең танымал мысалы боларлықтай.
The tetrastyle has four columns; it was commonly employed by the Greeks and the Etruscans for small structures such as public buildings and amphiprostyles. The Romans favoured the four columned portico for their pseudoperipteral temples like the Temple of Portunus, and for amphiprostyle temples such as the Temple of Venus and Roma, and for the prostyle entrance porticos of large public buildings like the Basilica of Maxentius and Constantine. Roman provincial capitals also manifested tetrastyle construction, such as the Capitoline Temple in Volubilis. The North Portico of the White House is perhaps the most notable four columned portico in the United States.
Гексастиль
Гексастильді ғимараттар алты бағанадан тұратын және б.з.д. 600–550 жылдар арасындағы архаикалық кезеңнен бастап б.з.д. 450–430 жылдар арасындағы Перикл дәуіріне дейінгі канонды грек дориялық архитектурасының стандартты қасбеті саналды.
Hexastyle buildings had six columns and were the standard façade in canonical Greek Doric architecture between the archaic period 600–550 BCE up to the Age of Pericles 450–430 BCE.
Римдік алтықабатты стиль
Гректер Оңтүстік Италияны отарлағаннан кейін, гексастиль этрусктер қабылдады, ал кейіннен ежелгі римдіктер оны қолданды. Римдіктердің талғамы биік бағаналары бар, тар псевдопериптерлік және амфипростильді ғимараттарды ұнатты, олар айқын биіктік арқасында қосымша сән-салтанат пен ұлылық үшін подиумдарға орналастырылды. Франциядағы Ним қаласындағы Maison Carrée – ежелгі заманнан жеткен ең жақсы сақталған римдік гексастильді ғибадатхана.
With the colonization by the Greeks of Southern Italy, hexastyle was adopted by the Etruscans and subsequently acquired by the ancient Romans. Roman taste favoured narrow pseudoperipteral and amphiprostyle buildings with tall columns, raised on podiums for the added pomp and grandeur conferred by considerable height. The Maison Carrée at Nîmes, France, is the best preserved Roman hexastyle temple surviving from antiquity.
Октастиль
Сегіз бағаналы ғимараттар сегіз колоннадан тұратын, классикалық грек сәулетінің қанонында алты бағаналы ғимараттарға қарағанда әлдеқайда сирек кездесетін. Ежелгі дәуірден бүгінгі күнге жеткен ең танымал сегіз бағаналы ғимараттар – Перикл дәуірінде (б.з.д. 450–430 жж.) салынған Афинадағы Парфенон және Римдегі Пантеон (125 ж.б.э.). Римдегі Див Август ғибадатханасы, Август культінің орталығы, біздің заманымыздың 2-ші ғасырындағы римдік монеталарда сегіз бағаналы стильде салынған болып бейнеленген.
Octastyle buildings had eight columns; they were considerably rarer than the hexastyle ones in the classical Greek architectural canon. The best known octastyle buildings surviving from antiquity are the Parthenon in Athens, built during the Age of Pericles (450–430 BCE), and the Pantheon in Rome (125 CE). The destroyed Temple of Divus Augustus in Rome, the centre of the Augustan cult, is shown on Roman coins of the 2nd century CE as having been built in octastyle.
Декастиль
Он бағаналы ғимаратта он бағана болады; мысалы, Милеттегі Аполлон Дидимей храмында және Лондон университетінің колледжінің портигінде.
The decastyle has ten columns; as in the temple of Apollo Didymaeus at Miletus, and the portico of University College London.