Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Fiat 127 - 1971 жылдан 1983 жылға дейін итальяндық Fiat автокөлік өндірушісі шығарған супермини автомобиль. Ол 1971 жылы Fiat 850-нің орнын алмастыру үшін ұсынылды. Италияда 127-нің өндірісі 1983 жылы Fiat Uno-ның пайда болуымен аяқталды, бірақ Бразилиядан импортталған автомобильдерде бұл атау сақталды. 127 көбінесе барлық уақыттағы ең ықпалды шағын автомобильдердің бірі деп есептеледі және заманауи суперминиді анықтаған автомобиль ретінде танылады – оның кузов конфигурациясы мен инженерлік шешімдері кейінгі барлық B сегментіндегі автомобильдерде дерлік қолданылды, себебі ол көлденең орналасқан қозғалтқышты, тікелей қосылған беріліс қорабын және алдыңғы жетектерді пайдаланды, сондай-ақ көбінесе хетчбек түрінде сатылды. ТОК
The Fiat 127 is a supermini car produced by Italian car manufacturer Fiat from 1971 to 1983. It was introduced in 1971 as the replacement for the Fiat 850. Production of the 127 in Italy ended in 1983 following the introduction of its replacement, the Fiat Uno, although the nameplate continued to be used on cars imported from Brazil. The 127 is generally regarded as one of the most influential small cars of all time, and more than any other as the car which defined the modern supermini – with its body configuration and engineering template being followed in almost all B segment cars that followed, in that it employed a transverse engined layout, with an end on mounted transmission and front wheel drive, and was sold overwhelmingly in hatchback format. TOC
1-серия
1960 жылдардың соңында әзірленген Fiat 127 1971 жылдың сәуірінде екі есікті седан ретінде таныстырылды. Келесі жылдың наурыз айында бірдей кузов пішінін, бірақ толық артқы есігі мен бүгілетін артқы орындығы бар үш есікті хэтчбек ұсынылды; осы нұсқа 127-нің ең танымал баламасы болды. Бұл Fiat-тың супермини класындағы алғашқы хэтчбегі еді. 127 алдыңғы жетек және қозғалтқыш алдында орналасқан, ал қоробка қозғалтқыштың соңына орнатылған заманауи жүйеге ие болды. Fiat бұл екі дизайн шешімін өз еншілес компаниясы Autobianchi-дің 1964 жылғы Primula, 1969 жылғы A112 және A111 үлгілерінде сынап көрді, себебі бұл модельдердің көлемдік өндіріске шығарылуы жоспарланбаған еді. 1969 жылы таныстырылған Fiat 128 – Fiat маркалы автомобильдердің арасында осы көлденең қозғалтқыш орналасуын алғаш рет қолданған көлігі болды. 127, A112 сияқты, 128 платформасының қысқартылған нұсқасын, сондай-ақ Autobianchi және Fiat автомобильдерінің бұрынғы буындарына орнатылған 903 см³ көлемді берік Fiat OHV 100 сериялы қозғалтқышын пайдаланды. 127 артқы осінде ерекше көлденең жапырақты серіппелі серіппеге ие болды. Қауіпсіздік жағынан да жаңашылдықтар енгізілді: 127 соқтығыс кезінде деформацияға төзу үшін буыны бар руль бағанасын және сығу аймақтарын қамтыды. Бұл автомобиль қазіргі заманғы суперминилердің біріншілерінің бірі болды және кеңістікті тиімді пайдалануы (жолаушылар мен жүк үшін еденнің 80 пайызы қол жетімді болды) және жолға жақсы тұруы үшін мақтау алды. Ол Renault 5 үлгісінен бір жыл бұрын таныстырылды, ал 1970 жылдардың соңына дейін көптеген еуропалық автоөндірушілер Ford Fiesta және Volkswagen Polo сияқты ұқсас автомобильдерді шығара бастады, ал General Motors Opel Kadett моделіне үш есікті хэтчбек нұсқасын қосты, ол британдық өндіріс үшін қайта жасалып, Vauxhall Chevette ретінде сатылды. 127 Ұлыбритания нарығында ең көп импортталатын автомобильдердің бірі болды, 1978 жылы 20 000-нан астам сатылымды көрсетті. Бұл болаттық тіреуіште орнатылған полипропилен бампері бар алғашқы автомобиль де болды. 127 бірден сәттілікке жетіп, 1972 жылғы «Еуропаның жыл автокөлігі» сыйлығын жеңіп алды және бірнеше жыл бойы Еуропадағы ең көп сатылатын автомобильдердің біріне айналды. Бұл алты жыл ішінде осы құрметті марапатты алған үшінші Fiat болды. 1974 жылдың маусым айында, модель таныстырылғанына үш жылдан астам уақыт өткен соң, Fiat Туриндегі Мирафиори зауытында бір миллиондық 127 автомобиль шығарылғанын хабарлады. (өз уақытында) өте табысты Fiat 600 осы көрсеткіштерге жеткеніне жеті жыл кеткен еді. 1 сериялы автомобиль өмір бойында аз өзгерді. Алайда 1973 жылдың мамыр айында седан стандартты және люкс нұсқаларында қолжетімді болды. 1975 жылы 127 Special нұсқасы шығарылды, ол жаңартылған алдыңғы тормен және интерьердегі егжей-тегжейлі өзгерістермен ерекшеленді. Люкс нұсқасы еңкейтілген алдыңғы орындықтарымен және стандартты жабдық ретінде ашылатын артқы терезелерімен ерекшеленді. Кузовтың пішіні негізінен өзгермегенімен, 2-серия келесі жылы Ritmo/Strada үлгісінде көрінетін бұрыштық стильге ұмтылды. Ол жаңартылған алдыңғы және артқы бөлікке, сондай-ақ 1-серияның көтерілген белдеу сызығын жойған үлкен артқы терезелерге ие болды, сонымен қатар С тірегінде ерекше «Хофмейстер иілімін» қосты. Жаңа артқы панельдер Бразилия нарығындағы Fiat 147 үлгісінде қолданылған панельдерден алынған, бірақ Оңтүстік Америкада қолданылған артқы терезесіз. 2-серияда 1049 см³ қозғалтқыштың нұсқасы да ұсынылды. 127 үшін бұл ерекше жағдай еді, себебі бұл 128-дегі Fiat OHC бірлігі емес, 147-ден бес подшипникпен жабдықталған OHC «Бразилия» қозғалтқышы болды. Артқы қақпақ кеңейтіліп, енді артқы бамперге дейін жетті, бұл ертедегі 127 хэтчбектеріне жүк тиеу үшін багажды жоғары көтеру туралы шағымдарды жойды. Panorama жаңадан жаңартылған «Еуропа» алдыңғы бөлігін, кері бұрышты тікбұрышты фараларын және бұрыштарды айналатын блоктық белгілер/бұрылыс белгілерін пайдаланды. Сондай-ақ, 2-серия кузовына негізделген «Fiorino» деп аталатын «жоғары кубты» панельді фургон нұсқасы болды. Бұл 1987 жылдың соңына дейін өндірісте болды, содан кейін жаңа Uno негізіндегі Fiorino таныстырылды.
Developed towards the end of the 1960s, the Fiat 127 was launched as a two door saloon in April 1971. A three door hatchback, using an identical body profile but with a full depth rear door and folding rear seat, was launched in March of the following year; this would prove to be the most popular version of the 127. This was Fiat's first supermini sized hatchback. The 127 featured a state of the art transverse engine/front wheel drive layout, with the transmission mounted on the end of the engine. Both design ideas had been fully vetted by Fiat, using its Autobianchi subsidiary 1964 Primula, 1969 A112 and A111 — precisely because the models were not targeted for large production. The larger Fiat 128, launched in 1969, was the first Fiat badged car to use the same transverse powertrain layout. The 127, like the A112, used a shrunken version of the 128 platform, as well as the rugged Fiat OHV 100 series 903 cc engine that had powered the Autobianchi and, with various cylinder capacities, earlier generations of Fiat cars. The 127 also featured a unique transverse leaf spring suspension at the rear. Safety was another area of innovation: the 127 included an articulated steering column and crumple zones for progressive deformation under impact. The car was one of the first of the modern superminis, and won praise for its use of space (80 percent of the floor space was available for passengers and luggage) as well as its road holding. It was launched a year before the comparable Renault 5, and before the end of the 1970s most mass market European manufacturers were producing similar cars, including the Ford Fiesta and Volkswagen Polo, while General Motors added a three door hatchback to the Opel Kadett range, which was reworked for British production and sold as the Vauxhall Chevette. The 127 was also one of the more popular imported cars on the UK market, peaking at more than 20,000 sales in 1978. It was also the first car fitted with an all polypropylene bumper on steel support. The 127 was an instant success, winning the European Car of the Year award for 1972, and quickly became one of the best selling cars in Europe for several years. It was the third Fiat in six years to receive this accolade. In June 1974, slightly over three years after the model's introduction, Fiat reported that the one millionth 127 had been completed at the Mirafiori plant in Turin, after just over three years in production. The (in its time) hugely successful Fiat 600 had taken seven years to reach that same milestone. The Series 1 car changed little during its lifetime. However, in May 1973 saloons became available in both standard and deluxe versions. In 1975 the 127 Special variant was released which featured a restyled front grille and detail changes to the interior. The deluxe version was differentiated by its reclining front seats and opening hinged rear side windows as standard equipment. | length = Although the bodyshell remained fundamentally the same, the Series 2 hinted towards a more angular styling direction which would be seen in the Ritmo/Strada the following year. It featured a restyled front and rear and larger rear side windows, losing the upswept belt line of the Series 1, as well as adding a distinctive "Hofmeister kink" on the C pillar. The new rear quarter pressings were derived from those used on the Brazilian market Fiat 147, although without the rear quarter extraction vent used in South America. The Series 2 also offered the option of the 1049 cc engine uniquely for the 127 this was the five bearing OHC "Brazil" engine from the 147 rather than the Fiat OHC unit from the 128. The tailgate was extended and now reached nearly to the rear bumper, addressing complaints about the high lip over which luggage had to be lifted for loading into the earlier 127 hatchbacks. The Panorama used the 147's recently updated "Europa" front, with reverse angled rectangular headlights and blocky combined markerlights/turn signals wrapping around the corners. There was also a "high cube" panel van version, known as the Fiorino, which was based on the Series 2 bodyshell. This remained in production until the end of 1987, when a new Uno based Fiorino debuted.
Бразилияда жасалған нұсқалар
147 өзі 1979 жылы Италияда 127 Rustica деген атпен сатылымға шықты. Бұл жеңіл жолдан тыс жұмыстарға арналған нұсқа болды және қарапайым сыртқы түрі мен жабдықталғандығымен ерекшеленді. 127 Rustica, 147-нің күшті корпусынан, 1050 см³ көлемді қозғалтқышынан, күшейтілген аспасынан (алдыңғы және артқы жақтағы «тропикалық» типті серіппелер) және сырғанақ қорғанысынан пайдаланды. Алдыңғы және артқы фаралар модельге тән құбырлы металл бамперлерге бекітілген торлы қорғаулармен қамтылды, сондай-ақ бразилиялық приборлық панелі мен түтік тәрізді конструкциясы бар, жеңіл төселген, қоңыр былғарымен қапталған арнайы орындықтары болды. Rustica тек жартылай матовый әскери бежевый түсте, дөңгелек қаптары жоқ қара жиектермен және қысқы шиналармен ұсынылды, қосымша опция ретінде металл жүк тірегі болды. Көңілді және ерекше Rustica 1981 жылы баға тізімінен алынып тасталды, ал 1983 жылы Panda 4x4 ұсынылғанға дейін толықтай алмастырылмады. Rustica автомобильдері Lamborghini компаниясының Sant'Agata Bolognese зауытында құрастырылды. 1981 жылғы Женева автосалонында хетчбек немесе «Панорама» кузовымен жабдықталған 127 дизельдік нұсқасы таныстырылды. Дизельдік 2-серия тек Бразилияда ғана өндірілді және техникалық тұрғыдан 147-нің қайта жаңартылған түрі болып табылады; ол 127 «Панорамамен» ортақ болатын сол модельдің фараларын пайдаланды. 147 бразилиялық жолдарды жақсырақ басқару үшін күшті конструкцияға ие болды және дизельдік қозғалтқыштың қосымша салмағы мен діріліне төтеп беруге қабілетті деп есептелді. «Панорама» және дизельдік нұсқалары итальяндық 127-нің 3-серияға ауысуына дейін де осы дизайнын сақтап қалды. 1983 жылдан бастап «127 Unificata» барлық 127/147 модельдері үшін бірдей дизайнды енгізді.
The 147 itself went on sale in Italy under the name of 127 Rustica in 1979. This was a version meant for light off road work, and received a spartan appearance and equipment. The 127 Rustica benefitted from the 147's stronger body, 1050 cc engine, reinforced suspension ("tropical" type springs front and rear), and a skid plate. The front and rear lights were protected by mesh grilles mounted on model specific tubular metal bumpers, while it had the Brazilian dashboard and specific, lightly padded seats with a tubular structure and covered in brown leatherette. The Rustica was only offered with semi matte military beige paint, black rims without hubcaps and winter tires, with the only option being a metal luggage rack. Noisy and very particular, the Rustica was removed from price lists in 1981 without a proper replacement until the 1983 introduction of the Panda 4x4. The Rusticas were assembled in Lamborghini's Sant'Agata Bolognese plant. At the 1981 Geneva Motor Show, a diesel engined version of the 127 was introduced with hatchback or Panorama bodywork. The diesel Series 2 was only built in Brazil and is technically a rebadged 147; it uses that model's headlight treatment which it shared with the 127 Panorama. The 147 had a stronger structure to better handle Brazilian roads and was considered more suitable for the additional weight and vibrations of the diesel engine. The Panorama and Diesel versions retained this design even as the Italian made 127 changed over to the Series 3. From 1983, the "127 Unificata" introduced the same design across the entire 127/147 lineups.
3-серия
Жаңа модельге бір жыл қалғанға қарамастан, 3-серия 1981 жылдың қарашасында таныстырылды және 1982 жылдың қаңтарында Италияда сатылымға шықты, одан кейін көп ұзамай басқа еуропалық нарықтарға да жетті. Ол 2-сериядан артқы жағындағы торымен (решеткасымен) ерекшеленеді. Үшінші серияда Ritmo үлгісінде алғаш рет пайда болған стильдік шешімдер негізінде толық жаңа приборлық тақта мен интерьер дизайны болды. Көліктің панельдері бұрынғыдай, тек үлкен фараларды сыйыру үшін ұзартылған капоттан басқа. 3-серия Sport нұсқасындағы 1301 см³ көлемді Fiat Fiasa қозғалтқышы бұрынғы 1050 см³ қозғалтқышты ығыстырды. 3-серияда жаңа мүмкіндік ретінде бес жылдамдықты механикалық беріліс қорабы ұсынылды, бұл 127 үшін жаңалық болды, себебі ол бұрынғы модельдерге орнатылмаған. Ол 1050 Super (кейбір нарықтарда "Comfort" деп аталды) және 127 Sport үлгілерінде қол жетімді болды. Жаңа 127 Sport бұрынғы нұсқасына қарағанда арзанға түсті және үлкен қозғалтқышының арқасында жоғары қуаттылыққа ие болды. Ол Италияда 1983 жылдың желтоқсанына дейін сатылымда болды, содан кейін оның орнын Uno Turbo алды. Норвегия, Дания және Финляндия сияқты елдерде бұл буын ерекше табысқа ие болды. 1983 жылы швейцариялық сатып алушылар 127 Special үлгісіндегі 903 см³ қозғалтқыш орнына Autobianchi A112 үлгісінде қолданылған 965 см³ қозғалтқышты алды, бұл импорттаушыға екі ұқсас қозғалтқышты жергілікті эмиссия стандарттарына сәйкес келтіру қажеттігін жойды. Fiat сонымен қатар 1.05 литрлік 127 Super қозғалтқышының сығылу коэффициентін арттырды және сәл үлкен карбюратор орнатты, осылайша оның 127 Special үлгісінен жоғары қуаттылығын сақтап қалды. 1983 жылдың қаңтарында Fiat 127 осы сегментте Fiat Uno үлгісімен ауыстырылды, бірақ итальяндық өндіріс 1983 жылдың соңына дейін жалғасты, ал Оңтүстік Америкада 1995 жылға дейін өндірілді. 127 оң рульдік басқаруы бар Ұлыбритания нарығынан 1983 жылдың маусымында Uno сатылымға шыққаннан кейін жақсы көрінбей қалды.
Despite a completely new replacement being only a year away, the Series 3 was presented in November 1981 and launched in Italy in January 1982, soon thereafter reaching other European markets. It is distinguishable from the Series 2 by its grille. The third series received a completely new dashboard design and interior, following the design language first seen in the Ritmo. Body panels are all as before, except for a longer bonnet required to clear the larger headlights. The 1301 cc Fiat Fiasa engine replaced the earlier 1050 in the Series 3 Sport. New for the Series 3 was also the option of a five speed manual transmission, a first for the 127 as it had not fit in earlier models. It was available in the 1050 Super (called "Comfort" in some markets) and was also installed in the 127 Sport. The new 127 Sport cost less than its more highly strung predecessor, and had more power from its larger engine. It remained on sale in Italy until December 1983, when the Uno Turbo replaced it. In nations like Norway, Denmark and Finland this generation was particularly successful. For 1983, Swiss buyers received the Autobianchi A112's 965 cc engine rather than the 903 cc unit in the 127 Special, so that the importer would not have to make two similar engines pass local emissions standards. Fiat also bumped up the compression ratio and installed a somewhat larger carburetor in the 1.05 litre 127 Super, increasing power somewhat so as to maintain its power advantage over the lesser 127 Special. The 127 was replaced as Fiat's high volume product in this sector by the Fiat Uno in January 1983, though Italian manufacture continued until the end of 1983 and it continued in production in South America until 1995. The 127 disappeared from the right hand drive British market soon after the Uno went on sale there in June 1983.
127 Unificata (Бірлік)
Италияда өндіріс аяқталғаннан кейін Fiat 1987 жылға дейін Оңтүстік Америкадағы 127 Unificata-ны Еуропаға импорттады, бірақ тек сол жақтан рульдік нарықтар үшін. Ол "Unificata" (біртілденген) деп аталды, себебі барлық модельдер енді бірдей дизайнды алды; оған дейін Бразилияда жасалған автомобильдердің өздеріне тән дизайны болды, яғни 127 Diesel және Panorama модельдері 2- және 3-сериядағы түбіртектерінен мүлдем басқаша көрініспен келді. Unificata ұсынысы шектелді, тек 1050 бензинді және дизельді қозғалтқыштар қалды. Бес есіктік нұсқа да тоқтатылды, алайда SEAT бұл кузов стилін Fura моделінде 1986 жылға дейін ұсынып келді.
After Italian production ended, Fiat imported the South American 127 Unificata to Europe until 1987, albeit only for left hand drive markets. It is called "Unificata" (unified) as all models now received the same design; until then, Brazilian made cars had their own design, meaning that 127 Diesel and Panorama models had been of very different appearance than their Series 2 and Series 3 siblings. The Unificata range was condensed, leaving only the 1050 petrol engine and the diesel. The five door version was also discontinued, although SEAT kept offering this bodystyle on their Fura until 1986.
Fiat 147
Бразилияда бұл автомобиль Fiat 147 (кейін Spazio) деп аталды, және "Панорама" деп аталатын үш есікті универсал нұсқасы болды. Сондай-ақ, "Fiat Oggi" атты екі есікті үш бөлімді седан, "City" деп аталатын пикап және "Fiorino" деп аталатын фургон да шығарылды. Бразилияда жасалған нұсқалар 1050 см³ және 1300 см³ "Fiasa" деп аталатын қозғалтқыштарды пайдаланды, сондай-ақ экспорттық нарықтар үшін 1.3 литрлік дизельді қозғалтқыш та қолданылды. 1981 жылдан бастап бұл нұсқа (127 деп аталды) Еуропаға экспортталды, ол 127 седан және хэтчбектермен бірге сатылды. Бразилияда 1976 жылдың 9 шілдесінен 1986 жылдың соңына дейін барлығы 1 169 312 дана, ал Аргентинада 1982-1996 жылдар аралығында Fiat 147, Spazio және Vivace ретінде 232 807 дана шығарылды. Ол сондай-ақ Колумбиядағы CCA-да құрастырылды. Автомобильдің сатылым көрсеткіштері жақсы болғанымен, алғашқы сатып алушылар модельді "төмен деңгейлі" және "сенімді емес" деп бағалады, себебі Fiat 1970 жылдардың соңы мен 1980 жылдардың басында Бразилияда автокөлік сатуды жаңа бастады. Бұл 1976 жылы Бразилияда FIAT өндірген алғашқы модель болды.
In Brazil the car was known as the Fiat 147 (later Spazio), a three door station wagon version called "Panorama". There was also a conventional two door three box saloon available, "Fiat Oggi", a pick up called "City" and a van called "Fiorino" was also produced there. The Brazilian built versions utilized a 1050 cc engine and a 1300 cc engine called "Fiasa" and also utilized a 1.3 L Diesel engine (for export markets only). From 1981 this variant (called a 127) was exported to Europe, to be sold alongside the 127 sedans and hatchbacks. A total of 1,169,312 units were built from 9 July 1976 to the end of 1986 in Brazil and 232,807 units were also built in Argentina between 1982 and 1996, as the Fiat 147, Spazio, and Vivace. It was also assembled in the CCA in Colombia. Although the car achieved reasonable selling figures, the model was titled as "low level" and "not so reliable" by early buyers, because Fiat was just starting to sell cars in Brazil in the late 1970s and early 1980s. It was the first model produced by FIAT in Brazil, in 1976.
ВАЗ-1101
Кеңес өндірушісі ВАЗ 1970-жылдардың басында Fiat-пен ынтымақтастығын кеңейтіп, 127 модель негізінде жасалған суперминиді әзірледі, ол қолданыстағы Fiat 124 негізіндегі Жигули седанынан төмен деңгейдегі модель болар еді. VAZ 1101 деп аталған автомобиль өндіріске шығарылмады, бірақ кейіннен Lada Niva (ВАЗ 2121) жол талғамайтын машинасының негізін құрады. Оның нәтижесінде Fiat 127-нің маңызды стильдік ерекшеліктері сақталды, ең бастысы – ерекше алға қарай ашылатын «сиырқабық» капоты; сонымен қатар, баспалдақ тәрізді контур және терезенің жоғарғы бөлігі де 127 моделіне өте ұқсас.
The Soviet manufacturer VAZ expanded its existing collaboration with Fiat in the early 1970s to develop a 127 derived supermini which would have slotted below the existing Fiat 124 based Zhiguli sedan. The car, designated VAZ 1101 however never made production, but formed the basis of the later Lada Niva (VAZ 2121) off roader, which as a result, retained key styling features of the Fiat 127 most notably the distinctive forward opening 'clamshell' hood; with the stepped beltline and glasshouse also bearing a strong resemblance to the 127.
Арнайы тағамдар
Италиялық каросерия шебері Moretti, Renault Rodeo және Citroën Méhari стиліндегі, "Midimaxi" деп аталған (кішірек, 126 негізіндегі Minimaxi-ден ерекшелену үшін) мата шатыры бар нұсқасын жасады. Оның қатаң сыртқы түріне қарамастан, алдыңғы жетек жүйесі өзгеріссіз қалды. Midimaxi алғаш рет 1971 жылы Турин автосалонында таныстырылды, сол жерде өте ұқсас Fissore 127 Scout та бірінші рет көрсетілді. Тағы бір ерекше жаңалық – шағын туриндық каросерия шеберлері Coriasco жасаған 127 Familiare үлгісіндегі универсал. Coriasco сонымен қатар панельді фургон және Talbot Matra Rancho-ға ұқсас, биік шатыры бар демалыс көлігі Coriasco 127 Farm-ды да жасады. Coriasco екі 127 Coupé көрсетті, бірақ олар ешқашан сериялық өндіріске жіберілген жоқ.
Italian coachbuilder Moretti made a canvas topped version in the style of the Renault Rodeo and Citroën Méhari called the "Midimaxi" (to set it apart from the smaller, 126 based Minimaxi). In spite of its rugged appearance, the front wheel drive underpinnings remained the same. The Midimaxi was first shown at the 1971 Turin Motor Show, which was also when the very similar Fissore 127 Scout first appeared. Another special was a station wagon derivative (127 Familiare) developed by small Turinese coachbuilders Coriasco. Coriasco also developed a panel van derivative as well as a high roofed leisure vehicle version, akin to the Talbot Matra Rancho, called the Coriasco 127 Farm. Coriasco displayed two 127 Coupés but these never entered production.