Каролиналық үкі (Poecile carolinensis) – құстар отбасының кішкентай өкілі. Жыныстық араласу, генетикалық ерекшеліктері зерттелген. Құстар туралы ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрі. Каролиналық үкі (Poecile carolinensis) – Paridae тұқымдасына жататын кішкентай сайрақ құс.
Species of bird
The Carolina chickadee (Poecile carolinensis) is a small passerine bird in the tit family Paridae.
Таксономия
Каролиналық шымтезек көбінесе басқа көптеген сисьтермен бірге Parus туысына жатқызылды, бірақ mtDNA цитохром b тізбегінің деректері мен морфологиялық ерекшеліктері Поэцилді бөлектеп көрсету осы құстардың туыстығын дұрысрақ бейнелейді дегенді көрсетеді. Американдық орнитологтар одағы 1998 жылдан бері Поэцилді жеке туыс ретінде қарастырып келеді. Бұл құс пен қарашапанды шымтезек шамамен 2,5 миллион жыл бұрын бөлініп шықса да, олардың ареалдары қабаттасатын жерлерде әлі де будандасады. Будандасқан жұптардың балалары төменгі жарық көру деңгейінен және еркек басымды жыныс қатынасынан зардап шегеді, бұл Холдейн ережесімен сәйкес келеді.
The Carolina chickadee was often placed in the genus Parus with most other tits, but mtDNA cytochrome b sequence data and morphology suggest that separating Poecile more adequately expresses these birds' relationships. The American Ornithologists' Union has been treating Poecile as distinct genus since 1998. Although it and the black capped chickadee most likely diverged about 2.5 million years ago, the birds still hybridize in the areas where their ranges overlap. The offspring of mated pairs of hybrid chickadees suffer from lower hatching success, and a male bias sex ratio, consistent with Haldane's rule.
Сипаттама
Ересектердің денесі ұзын, салмағы шамамен 1,5 кг, басында және мойнында қара түсті қап, ал бетінің жақтары ақ болады. Төсі ақ, бүйірлері қызыл қоңыр, арқасы сұр түсті. Қысқа қара мүңкісі, қысқа қанаттары және орташа ұзындықтағы құйрығы бар. Қара қақпақшалы сүйрікке өте ұқсас, бірақ Каролина сүйрігінің қанаттары сәл қоңыр, үстіңгі қауырсындары қоңыр (ақ жиекті емес) және екінші қауырсындағы ақ жиектері аздап көзге түспейді; құйрығы да сәл қысқарақ және тік қиық болып келеді. Егер дауыстарын естімесеңіз, тіпті жақсы көрінген жағдайда да екі түрді ажырату өте қиын. Жұмыртқаларының ұзындығы шамамен 1,5 см, ені 1,1 см. Жұмыртқалары ақ түсті, қызғылт қоңыр нүктелерден бастап кішкентай дақтарға дейін болады. Бұл құсқа атын берген танымал дыбысы – «чи-ка-ди-ди-ди». Оның әні – «фи-би-фи-бей».
Adults are long with a weight of , and have a black cap and bib with white sides to the face. Their underparts are white with rusty brown on the flanks; their back is grey. They have a short dark bill, short wings and a moderately long tail. Very similar to the black capped chickadee, the Carolina chickadee is distinguished by the slightly browner wing with the greater coverts brown (not whitish fringed) and the white fringing on the secondary feathers slightly less conspicuous; the tail is also slightly shorter and more square ended. Without calls, visual distinction between the two species is very difficult even with an excellent view. Eggs are about 1.5 cm (0.6 in) long and 1.1 cm (0.4 in) wide. Eggs are white with areas of reddish brown ranging from dots to small blotches. The most famous call is the familiar chick a dee dee dee, which gave this bird its name. Its song is fee bee fee bay.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Олардың көбейтін жері – АҚШ-тың Нью-Джерси және Пенсильвания штаттарынан батысқа қарай Оңтүстік Канзасқа дейін, оңтүстікке қарай Флорида және Техас штаттарындағы аралас немесе жапырақты ормандар. Аппалачи тауларының жоғары биіктіктерінде олардың таралған аймағында үзіліс бар, онда олар қара қақпақты шымшықтармен – әдетте солтүстікке орналасқан туыстас түрлерімен ауыстырылады. Олар жыл бойы тұратын құстар, тіпті суық қыс айларында да оңтүстікке көшпейді.
Their breeding habitat is mixed or deciduous forests in the United States from New Jersey and Pennsylvania west to southern Kansas and south to Florida and Texas; there is a gap in the range at high altitudes in the Appalachian Mountains where they are replaced by their otherwise more northern relative, the black capped chickadee. They are permanent residents, not usually moving south even in severe winter weather.
Диета
Бұл құстар ағаш бұтақтарында секіріп, жәндіктерді іздейді, кейде төңкеріліп немесе ауада қалықтап тұрады; олар жәндіктерді аулау үшін қысқаша ұшып шығуы мүмкін. Олардың рационының көп бөлігін, әсіресе жазда жәндіктер құрайды; қыста тұқымдар мен жидектер маңыздырақ болады. Олар кейде тұқымдарды ағашқа немесе бұтаға соғып, жарып ашады; сондай-ақ олар кейін пайдалану үшін тұқымдарды жинап қояды. Каролиналық құсқұйрықтар жиі жемдегіштерді пайдаланады.
These birds hop along tree branches searching for insects, sometimes hanging upside down or hovering; they may make short flights to catch insects in the air. Insects form a large part of their diet, especially in summer; seeds and berries become important in winter. They sometimes hammer seeds on a tree or shrub to open them; they also will store seeds for later use. Carolina chickadees commonly make use of feeders.