Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италияда туған канадалық саясаткер Джозеф Фрэнк Фонтана (1950 жылдың 13 қаңтарында туған) – Италияда туған канадалық саясаткер. Ол 1987 жылдан 2006 жылға дейін Канада Парламентінің Либералдық партиясының депутаты, ал 2010 жылдан 2014 жылға дейін алаяқтық және жалған құжат жасау қылмыстары үшін сотталғаннан кейін Лондон (Онтарио) қаласының мэрі болды.
Italian born Canadian politician
the Canadian politician
Joseph Frank Fontana (born January 13, 1950) is an Italian born Canadian politician. He was a Liberal member of the House of Commons of Canada from 1987 to 2006, and mayor of London, Ontario from 2010 until his 2014 convictions for fraud and forgery.
Өмір және мансап
Фонтана 1950 жылы Италияның Козенца провинциясындағы Селлара қаласында дүниеге келді. Төрт жасында ата-анасымен бірге Канадаға көшіп келді. Ол Ватерлоо университетінде химиялық инженерияны оқыды, бірақ рок-топтың барабаншысы болғаннан кейін оқуын тастады. Кейін Лондонға көшіп, қысқа мерзімге Батыс Онтарио университетінде оқыды, бірақ жылжымайтын мүлік және сақтандыру саласында жұмыс істеу үшін оқуын доғарды. Ол Лондон қаласында федералды түрме салуға қарсы болды және осыған байланысты жергілікті саясатқа қатыса бастады. 1976 жылы ол 3-ші округтен қалалық кеңеске сайлауға түсті, бірақ жеңіліске ұшырады; 1978 жылы Лондон Миддлсекс федералды округінен либералдық партияның үміткерлігінен бас тартыды, бірақ сол жылдың соңында Лондон қалалық кеңесіне сайланды және 1988 жылға дейін қызмет етті, 1985 жылдан 1988 жылға дейін Лондон қаласының Бақылау кеңесінің мүшесі болды.
Fontana was born in Cellara, Cosenza, Italy in 1950, and moved to Canada with his parents at the age of four. He studied chemical engineering at the University of Waterloo, but left school after becoming the drummer in a rock band. He later moved to London and briefly returned to school at the University of Western Ontario, but left to work in real estate and the insurance industry. He opposed the building of a federal prison in London and soon became involved in local politics. In 1976 he ran for city council, representing Ward 3, but lost; in 1978 he also lost the Liberal nomination for the federal riding of London Middlesex, but was elected to London City Council later in the year and served there until 1988, sitting on London's Board of Control from 1985 to 1988.
Парламент мүшесі ретінде
1988 жылы ол оппозиция мүшесі ретінде Халық палатасына сайланды және Қалалық мәселелер мен тұрғын үйлер жөніндегі сыншы болып қызмет етті. Ол сонымен қатар Роджер Галлавей және болашақ премьер-министр Жан Кристиан (тромбонмен ойнаған) сияқты бірнеше либералдармен бірге "True Grit" тобын құрды. Ол Либералдық фракцияның Онтариодағы төрағасы болды және Via Rail жөніндегі және Экономика мен рецессия жөніндегі жұмыс тобының жұмысына қатысты. 1990 жылы ол Пол Мартиннің Либералдық партияның жетекшісі болуына қолдау көрсетті. 1993 жылы қайта сайланып, Көлік министрінің парламенттік хатшысы болды, ол басқалармен бірге Ұлттық әуежай саясатын енгізуде маңызды рөл атқарды. 1996 жылдан 1999 жылға дейін ол Ұлттық либералдық фракцияның үш рет төрағасы болды, ал 1999 жылы Азаматтық және иммиграция жөніндегі тұрақты комитеттің төрағасы және Оңтүстік-Батыс Онтарио либералдық фракциясының төрағасы болды. Ол Пол Мартиннің азшылық үкіметінде 2006 жылдың 6 ақпанына дейін Еңбек министрі болып қызмет етті, содан кейін Стивен Харпер премьер-министр болып ант берді. Ол 1997, 2000, 2004 және 2006 жылдары қайта сайланды. Либералдық көлеңкелік кабинетте Ғылым және зерттеулер жөніндегі сыншы болып тағайындалған Фонтана мырза Канада Либералдық партиясының жетекшісі лауазымына үміткер болуды қарастырып жатыр деген болжамдар тарады, бірақ ол ақырында бұл лауазымға үміткер болмады, керісінше Джерард Кеннедиді қолдады.
In 1988 he was elected to the House of Commons as a member of the opposition and served as Critic for Urban Affairs and Housing. He also formed the band "True Grit" with several Liberals including Roger Gallaway and future prime minister Jean Chrétien (who played trombone). He became the Ontario chair of the Liberal caucus and was involved in the Task Force on Via Rail and the Task Force on the Economy and Recession. In 1990 he supported Paul Martin's attempt to become leader of the Liberal Party. He was re elected in 1993 and became parliamentary secretary to the Minister of Transport, playing a key role in, among other things, the introduction of the National Airports Policy. From 1996 to 1999 he served a record three times as chair of the national Liberal caucus and in 1999 became chair of the Standing Committee on Citizenship and Immigration and the chair of the Southwestern Ontario Liberal caucus. He served as Minister of Labour in Paul Martin's minority government until February 6, 2006, when Stephen Harper was sworn in as Prime Minister. He was re elected in 1997, 2000, 2004, and 2006. Appointed as the critic for Science and Research within the Liberal shadow cabinet, Mr. Fontana was strongly speculated to be considering a run for leader of the Liberal Party of Canada, though he ultimately did not seek the post, supporting Gerard Kennedy instead.
Қала әкімі болып сайлану
2006 жылдың 8 қыркүйегінде Фонтана Лондон мэрі Анн Мари ДеСикко Бестке қарсы мэрлікке түсетінін жариялады. 2006 жылдың 20 қыркүйегінде Фонтана мэрлікке үміткер болу үшін Канада Парламентінің Төменгі палатасындағы мандатын ресми түрде тастады. Ол сайлауда ДеСикко Бестке айқын есе жіберіп, жеңіске жете алмады. Кейін ол 2010 жылғы Лондон мэрі сайлауында да қатысатынын мәлімдеді, бұл жолы да қарсыласы ДеСикко Бест болды. Фонтана сол сайлауда мэр болып сайланды. Канаданың Ұлттық кеңесінің мүшесі ретінде Фонтана 2012 жылы Елизавета II патшайымының Алмаз мерейтойлық медалін автоматты түрде алды.
On September 8, 2006, Fontana announced that he would run for mayor in London against mayor Anne Marie DeCicco Best. On September 20, 2006, Fontana formally resigned his seat in the House of Commons in order to run for mayor. He was unsuccessful, losing badly to Mayor DeCicco Best. He subsequently announced he would run in the 2010 London mayoral election, again against DeCicco Best. Fontana won the mayoralty in that election. As a member of the Privy Council of Canada, Fontana automatically received the Queen Elizabeth II Diamond Jubilee Medal in 2012.
Қылмыстық жазалар
2012 жылдың қазан айында Фонтананың мэрліктен кетуі жөніндегі талаптар, оның ұлының тойына жұмсалған мемлекеттік қаражатты заңсыз пайдаланғаны туралы айыптауларға байланысты туды. Кейбір қалалық кеңесшілер тергеу барысында Фонтананың қызметтен шеттелуін ұсынды. 2012 жылдың 21 қарашасында Лондондағы Корольдік Канадалық шаруа полициясының бөлімі баспасөз хабарламасы жариялап, Фонтанаға мемлекеттік қызметкердің сенімін бұзу, 5000 доллардан кем сомадағы алаяқтық және жалған құжаттар жасау айыптары тағылғанын мәлімдеді. 2012 жылдың 22 қарашасында Фонтана Лондон полиция қызметі кеңесінен кетуге келісім білдірді, және оның отставкасы ресми түрде қабылданды. Онтариодағы муниципалдық заңнамаға сәйкес, полиция қызметі қылмыстық құқық бұзушылықтары бойынша тергеліп жатқан адамның полиция функцияларына қатысуына жол бермейді. Кеңестің Қаржы және әкімшілік қызметтер комитетінің келесі отырысында кеңесшілер Фонтананың кеңесшілік лауазымынан және мэрлік қызметінен кетуін талап етті, дауыс беру нәтижесі 3:1 болды. Алайда, комитет шешімі Муниципалдық заң бойынша міндетті емес еді. Фонтананың қылмыстық ісінің шешімін күтіп, оның қызметтен кетуін сұраған кеңес ұсынысы 8:5 есебімен қабылданбады. 2014 жылдың 13 маусымында Онтарионың Жоғарғы соты Фонтананы айыпталған қылмыстар бойынша кінәлі деп тапты және оны 4 айға үй қамауында ұстауға, содан кейін 18 айға талапкерлік бақылауға жіберді. 2014 жылдың 16 маусымында Фонтана Лондон мэрі лауазымынан кететінін хабарлады. Ол 19 маусымда ресми түрде отставкаға кетті, ал 2014 жылғы муниципалды сайлауға дейін кеңес дауыс беру арқылы Джонни Бэчлерді ресми мұрагер еткенге дейін, 3-ші округтен сайланған қалалық кеңесші Джо Суон уақытша мэр міндетін атқарды.
In October 2012, calls for Fontana's resignation as mayor were made amid allegations of misuse of government funds used to pay for his son's wedding. Some city councillors urged Fontana to step aside during the investigation. On November 21, 2012, the London detachment of the Royal Canadian Mounted Police issued a press release announcing that Fontana had been charged with breach of trust by a public officer; fraud under $5,000; and uttering forged documents. On November 22, 2012, Fontana offered to resign from the London Police Services Board and his resignation was formally accepted. Under municipal law governing Ontario, Police Services cannot allow an individual who is under investigation for a criminal offences to take part in any police function. At the next meeting of council's Finance and Administrative Services Committee, its councillors asked that Fontanta step aside, voting by a 3–1 vote margin that he resign his council seat and duties as mayor, however the committee decision was not binding under the Municipal Act. A council motion asking Fontana to leave office pending resolution of his criminal charges lost by a vote, 8–5. Fontana was found guilty of the charges by the Ontario Superior Court on June 13, 2014, and sentenced to serve 4 months under house arrest and 18 months on probation. On June 16, 2014, Fontana announced he would be stepping down as mayor of London. He formally resigned on June 19, and was temporarily succeeded by Ward 3 city councillor Joe Swan as acting mayor until a council vote the following week selected Joni Baechler as his formal successor until the 2014 municipal election.