Бацеллона-Поццо-ди-Готто тарихы мен географиясы

Кіріспе

Барселона Поццо-ди-Готто (барчеллона потцо ди готто; Сицилия: Baccialona Pizzaottu) – Италияның Сицилия аралының солтүстік жағалауында, Мессинадан Палермоға қарай орналасқан, шамамен 50 000 тұрғыны бар қала және коммуна. Ол Мессина метрополиялық қаласының құрамына кіреді.

Шығуы және этимологиясы

Барселона Поццо ди Готто солтүстікке қарай еңістенген жазықта орналасқан, ол шұрайлы төбелер мен Пелоритани тауларына жақын, Тиррен теңізіндегі Патти шығанағына қарап тұрады, бұл орын Эоли аралдарына жақын жағалаудың бір бөлігі, шығысында Милаццо түбегі мен батысында Тиндари мүйісі арасында жатыр. Оның атына қатысты ең сенімді гипотеза – Арагон тажының (1282–1516) үстемдігі және содан кейін Испания тажының юрисдикциясы астындағы Неаполь Корольдығымен біріккен Испаниялық Сицилияның бес жүз жылдық тарихы (1516–1713). Осыған ұқсас, Арагон және Барселона графтықтарынан келген алғашқы жаулап алушылар анықталды. Қаланың ең көне бөлігі, Поццо ди Готто, өзінің атын Идрия және Лонгано өзендері арасындағы өңделген жерлерді суару үшін қазылған құдыққа қарыз, ол 1463 жылғы құжатта латын тілінде сипатталғандай Никола Готоға тиесілі болған: "Nicolao de Gotho, in quo Puzzo de Gotho". 1571 жылы Поццоготтезилер Мессина архиепископының Ұлы сотынан Сент-Витустағы капелланын сайлауға рұқсат алды, ол енді Милаццоның бас діни қызметкеріне бағынбайтын болады. Танылғаннан кейін, олар Милаццоның қысымшы билігіне қарсы Мадрид сотына өтемақы талабын ұсынды, Поццо ди Готто саяси және физикалық тұрғыдан алыс ауылға тәуелді болды, бұл тәуелділік 22 мамыр 1639 жылы тоқтатылды және Испанияның Филипп IV патшалығындағы патшалық жарлықпен ратификацияланды, соның нәтижесінде "Libera et Realis Civitas Putei de Gotho" атағын алды. Лонгано өзенінің батысындағы ауыл өз кезегінде Кастрореале билігінде болды және көршілес қауымшалықтың үлгісін ұстанды, шіркеуде өз тәуелсіздігін мойындауға қарсы тұрып, кастрациялық сот судьяларына қарсы көтерілді. 1522 жылға қарай Кастрореаледегі нотариалдық актілер "Барселона" ауданы немесе ауылының атын көрсетеді, бұл, мүмкін, Поццо ди Готтоның крещение кітаптарында "Graziosa Barsalona" есімінің болуымен байланысты, ал екінші жағынан, екі аумақтың айқын ұқсастығын мойындаған Иберия теңізшілері осы жерге ат берген деген гипотеза қолдау табады. Барселона ауылының автономиясы Сицилия Парламентімен қабылданды, патша 15 мамыр 1815 жылы мойындады және 28 ақпан 1823 жылы Венада екі Сицилия королі Фердинанд I ратификациялады. 5 қаңтар 1835 жылы жарияланған әкімшілік бірігу 1 маусым 1836 жылы күшіне енді, екі Сицилия королі Фердинанд II-нің бұйрығымен, екі ежелгі ауданның бірігуінен құрылған жаңа муниципалитет Барселона Поццо ди Готтоның толық атын алды. Патша "Лонгано" сөзінен туындаған есімдердің барлық ұсыныстарын қабылдамады, бірауыздан мақұлдау алды, бірақ бастапқы ізгі ниет провинцияда, әсіресе Милаццо мен Мессинада жасалған қылмыстық әрекеттердің нәтижесінде монархқа деген жеккөрушілік пен наразылыққа айналды, бұл оған "Бомба патшасы" деген лақап ат берді. Қала тез арада Бурбон үйін провинциядан және бүкіл Сицилиядан толықтай қууға маңызды үлес қосып, Италия Корольдігін құру процесіне қатысқан барлық оқиғаларға тиімді үлес қосты.

Barcellona Pozzo di Gotto lies in the plain that slopes to the north close to the lush hills and the chain of Peloritani mountains, overlooking the Gulf of Patti in the Tyrrhenian Sea on the part near the Aeolian Islands in a portion of coast between the Milazzo peninsula to the east and to the west promontory of Tindari. The most creditable hypothesis for the roots to its name lies in the domination of the Crown of Aragon (1282–1516) and then in the five hundred year history of Spanish Sicily (1516–1713), flowing together with the Kingdom of Naples under the jurisdiction of the Crown of Spain. The same analogy have identified the first conquerors from County of Aragon and County of Barcelona. The oldest part of the town, Pozzo di Gotto, owes its name to the digging of a well for irrigation in cultivated lands located between the rivers Idria and Longano, belonging to Nicholas Goto as described in Vulgar Latin in a document dated 1463: " Nicolao de Gotho, , in quo Puzzo de Gotho ". In 1571 Pozzogottesi obtained from the Grand Court of the Archbishop of Messina permission to elect their chaplain stationed in Saint Vitus no longer depend from Archpriest of Milazzo. Gained recognition, has advanced the redemption request to the Court of Madrid against the oppressive power of Milazzo under whose jurisdiction Pozzo di Gotto depended politically and physically by providing a distant hamlet, a bond that will be permanently discontinued 22 May 1639, and ratified by royal decree Viceroy under the reign of Philip IV of Spain, assumes the title "Libera et Realis Civitas Putei de Gotho". The village in the west of the river Longano in turn under the jurisdiction of Castroreale and had already followed the example of the neighboring community, rebelling against the jurors castrensian doing in the Church to recognize its independence. Notarial deeds dating back to 1522 in Castroreale report the name of the district or hamlet of "Barsalona", a name likely to be attributed to the presence in the baptismal books of Pozzo di Gotto the name of "Graziosa Barsalona", on the other hand is supported the thesis that the name of the location has been given by Iberian sailors having recognizing the remarkable similarity of the two territories. The autonomy of the village of Barcellona was accepted by the Sicilian Parliament, recognized by the King on 15 May 1815 and ratified in Wien 28 February 1823, by King Ferdinand I of the Two Sicilies. The administrative union decreed 5 January 1835, comes into force on 1 June 1836 at the behest of King Ferdinand II of the Two Sicilies, deciding that the new municipality formed by the merger of the two ancient districts bore the full name of Barcellona Pozzo di Gotto. Are discarded by the King all the advanced options of names derived from the word "Longano", receiving the unanimous appreciation, on the other hand the initial goodwill will turn into hatred and resentment towards the monarch as a result of criminal actions undertaken throughout the province, especially in Milazzo and Messina, which earned him the nickname of "King Bomb". The city soon established covered a certain role with significant contributions to the definitive expulsion of the House of Bourbon from the province and the whole of Sicily and increasingly effective input in all the events included in the process of unification of constituting Kingdom of Italy.

Дәстүрлер мен фольклор

Жұма күні өтетін Варет шеруі, онда қала көшелерімен бір уақытта екі шеру жүреді. Олар жиырма алты Вареттен тұрады, олар құдайлық құмарлықтың (Passion) мистикалық оқиғаларын, сондай-ақ "Санта Суманаға" кіретін Пасха рәсімдерін бейнелейді.

Негізгі көрікті жерлер

Арагон королі Фредерик II салған ортағасырлық қамалдан мұнарасы бар, Кастрореал ауылы XIII ғасырда салынған және жақын жерде орналасқан. Осы жерде Нелло Кассата этнотарихи мұражайы орналасқан.