Кіріспе

Дхоти, сондай-ақ veshti, mardani, dhotar, jaiñboh және panchey деп те аталады, бұл аяқ арасына шалбарға ұқсас етіп бекітілетін киім түрі, ол бос киілуі мүмкін, бірақ басқа да тар нұсқалары да бар. Ол ең көп Үндістан мен Непалда танымал. Дхоти – Үндістан субконтинентіндегі ерлердің этникалық киімінің төменгі бөлігін құрайтын киім. Дхоти тігілмеген, әдетте ұзын, тікбұрышты матадан жасалады, ол белге және аяқтарға оралып, алдыңғы немесе артқы жағынан түйіледі. Дхоти әйелдер киетін саридің еркек аналогы ретінде діни және әлеуметтік шараларда (іс-шараларда) киіледі. Питамбар – ырысқа шақыратын күндерде киілетін сары жібек дхоти. Төменгі белге киіліп, аяқ арасынан өткізілетін дхоти – 5 метрлік тоқылған матадан жасалған киім; оны қазіргі трендтегі әйелдер мен балаларға арналған алдын ала тігілген "dhoti pants" киімдерімен шатастырмау керек.

Этимология

Санскрит тілінде "Дхаутра" (/dʱɑwtɽɐ/) деп те аталады, бұл арқан немесе жіп дегенді білдіреді. Дхоти ежелгі антриядан дамыды, ол аяқтардан өтетін, артына бүктеліп, аяқтарды бос жабатын және аяқтардың алдында ұзын плиселерге айналатын киім болды – дәл қазіргі кезде ресми дхоти ретінде киілетіндей. Күнделікті, қысқа дхоти екі аяқты да тығыз орайтын болса, бұл стильде дхотидің артқы жағы алға тартылып, белге бүктеледі, содан кейін бос екі ұшы артына бүктеліп, екі аяқты да қамтитын, шалбарға ұқсас, тығыз киім жасалады. Бұл стильді көбінесе шаруалар мен жартылай жекпе-жек спортымен айналысатындар киеді.

Әдет-ғұрыптар мен қолданысы

Панчаны көптеген консервативті джайн ерлер пуджаға Дерасарлар немесе Басадилерге барған кезде киеді; кейбір джайнистер тігілмеген киімдерді "ластануға аз өткізгіш" деп санайды, сондықтан діни рәсімдерге басқа киімдерге қарағанда қолайлы. Олар сонымен қатар үстіңгі жағындағы панчадан қысқа, бос және тігілмеген мата киеді. Харе Кришна өзінің ерекше киім үлгісімен танымал, батыс жақтастары панча киюге шақырылады, әдетте шафраннан немесе дәстүрлі бенгал стиліне сай бүктелген ақ матадан жасалады. Махариши Махеш Йоги ақ жібек дхоти киіп жүретін. Дхоти Пәнджаб аймағындағы сикхтердің шаруалары, пехлуандар (жаншықтар) және қойшылар (мал өсірушілер) киген; Пәнджаб Суба қозғалысы кезінде ол кездегі қауымдық шиеленістерге байланысты бұл киімге тыйым салынды. Дхотиді Оңтүстік Канара христиан ерлері 1960 жылға дейін некеге тұру алдындағы рәсімдерде, шіркеу үйлену тойларында және қабылдауларда киген. Содан бері күйеу жігіттер оның орнына қара костюм мен галстук киеді. Лунгиден айырмашылығы бар, ұқсас киімді адамдар үйде жиі киеді, өйткені ол ыңғайлырақ және қолайлы, дхоти кейде тіпті зайырлы саясаткерлер де киеді. Үндістанның тәуелсіздік қозғалысының шыңында тоқу Свадеши қозғалысының символы болды. 1921 жылы атақты М.К. Ганди өзінің туған жеріндегі ауыл тұрғындары мен кедейлер жасаған тоқу және қолөнер бұйымдарын насихаттау үшін көбінесе күртесіз, тек дхоти киіп жүрді.