1896 жылғы Канада федералды сайлауы: Либералдық партияның жеңісі және консерваторлардың 18 жылдық үстемдігінің аяқталуы

Кіріспе

1896 жылғы Канаданың федералды сайлауы 1896 жылғы 23 маусымда Канаданың 8-ші Парламентінің Канада Төменгі палатасының мүшелерін сайлау үшін өтті. Премьер-министр Чарльз Тэппер басқарған Консервативтік партия халықтың басым бөлігінің дауысын жеңіп алса да, Уилфрид Лориер басқарған Либералдық партия келесі үкіметті құру үшін көпшілік орындарды жеңіп алды. Бұл сайлау 18 жылдық консервативтік үкіметтің аяқталуына соқтырды.

Сипаттама

Джон А. Макдональдтың 1891 жылы қайтыс болғаннан кейін үкімді Консервативтік партия ұйымсыз болды. Макдональд қайтыс болғаннан кейін Джон Эбботт Джон Томпсонға міндетін тапсырғанға дейін бір жыл премьер-министр болып қызмет етті. Томпсон салыстырмалы түрде танымал премьер-министр болды, бірақ 1894 жылдың желтоқсанында күрт қайтыс болуы оның орнын Макензи Боуэлл басты, оның премьер-министрлік қызметі апатқа ұшырады. Консерваторлар көп ұзамай жемқорлыққа және мемлекеттік қаражатты ысырап етуге бой алғандықтан, ішінара Макгриви-Лангевин жанжалына байланысты болды. Манитоба мектептері мәселесі сияқты мәселелер партияның француз және ағылшын Канадасындағы қолдауын азайтты. Боуэлл сайлау шақырылғанға дейін формалды түрде премьер-министр болып қала бергенімен, Консервативтік партияның басшылығын Конфедерацияның әкесі және Нова-Шотландияның бұрынғы премьер-министрі сэр Чарльз Тэппер де-факто өз қолына алды. Алдында, 1896 жылдың ақпанында Тэппер Манитоба дауын реттеу үшін түзету заңын ұсынды, бірақ оны Дальтон Маккарти бастаған либералдар мен экстремалды протестанттардың одағы кешіктірді. Бұл кешіктіру Тэппердің заң жобасынан бас тартуына және парламентті тарату туралы өтініш беруіне әкелді. Парламент 1896 жылдың 24 сәуірінде таратылды, және Боуэлл мен Тэппер арасындағы келісімге сәйкес, сайлаудан кейін соңғысы премьер-министр болады, ол 1896 жылдың 1 мамырында премьер-министр болып, 7-ші Канада үкіметін құрды. Тэппер сайлаудың басты мәселесі – Канада индустриясының болашағы екенін айтты және консерваторлардың Индустрия меценаттарын жеңу үшін бірігуі керек екенін мәлімдеді. Алайда, консерваторлар Манитоба мектептері мәселесі бойынша қатты бөлініп кеткендіктен, ол қайда сөйлесе де, әсіресе Торонтодағы Масси-Холлда екі сағат бойы сөйлеген сөзінде, көпшілықтың қарсылығына тап болды. Сайлау Либералдық партияда үлкен өзгерістерге әкелді. Либералдар дәстүрлі түрде радикалды өзгерістер мен еркін сауда партиясы болғанмен, 1896 жылғы сайлауда олар әлдеқайда консервативті бағдарламаны қабылдады. Бұл консервативтік партияның көптеген дәстүрлі қолдаушыларының либералдарға өтуіне көмектесті. Ең маңызды өзгеріс – Лориердің Монреаль мен Торонтоның ықпалды бизнес топтары үшін маңызды болған Ұлттық саясатты қолдауы болды. Либералдық науқанды бұрынғы консерватор Джозеф Израэль Тарте басқарды. Лориер провинциялық құқықтарды да қатты қолдады, және Онтарионың Оливер Моуат және Нова-Шотландияның В. С. Филдинг сияқты бірнеше ықпалды либерал премьерлер науқанды қолдады, екеуі де палатада орын алды және сайлаудан кейін кабинетке тағайындалды. Консерваторлар 1896 жылғы сайлауда либералдардан көбірек дауыс алды (48,2% дауысқа қарсы либералдардың 41,4%). Алайда, либералдар көбірек орынды жеңіп алды. Консерваторлар ағылшын Канадасындағы орындықтардың шамамен жартысын иеленді. Олар Квебекте үлкен шығынға ұшырады, онда Тэппердің жақтас империалист ретіндегі беделі үлкен кемшілік болды. Тэппердің Джозеф Адольф Шаплоны Квебектегі өкілі ретінде саясатқа оралуға көндіре алмауы консерваторлардың сол провинцияда көптеген орынды жеңіп алу мүмкіндігін жойды. Осы арада Лориердің либералдары Квебекте үлкен жеңіске жетті, сонымен қатар ағылшын Канадасында да (әсіресе теңіз және батыс аймақтарында) бірнеше орынды алды. Тэппер бастапқыда Лауриердің үкімет құра алмайтынын айтып, премьер-министр лауазымынан кетуден бас тартты. Алайда, Тэппер премьер-министр ретінде тағайындауға тырысқанда, генерал-губернатор лорд Абердин бас тартты. Тэппер отставкаға кетті, ал генерал-губернатор Лауриерді үкімет құруға шақырды.

The governing Conservative Party, since the death of John A. Macdonald in 1891, was disorganized. Following Macdonald's death, John Abbott spent a year as Prime Minister before handing over to John Thompson. Thompson proved a relatively popular Prime Minister, but his sudden death in December 1894 resulted in his replacement by Mackenzie Bowell, whose tenure as Prime Minister proved a disaster. The Conservatives soon became viewed as corrupt and wasteful of public funds, partially due to the McGreevy Langevin Scandal. Issues like the Manitoba Schools Question had cost the party support in both French and English Canada. Though Bowell nominally remained Prime Minister until the election was called, leadership of the Conservative Party had been functionally taken over by Sir Charles Tupper, a Father of Confederation and former Premier of Nova Scotia. Earlier, in February 1896, Tupper introduced remedial legislation to settle the Manitoba dispute, but it was filibustered by an alliance of extreme Protestants led by Dalton McCarthy and the Liberals. This filibuster resulted in Tupper abandoning the bill and asking for a dissolution. Parliament was dissolved on April 24, 1896, and, in accordance with an agreement between Bowell and Tupper that the latter would become Prime Minister following the election call, he became prime minister on May 1, 1896, thus forming the 7th Canadian Ministry. Tupper argued that the real issue of the election was the future of Canadian industry, and he insisted that Conservatives needed to unite to defeat the Patrons of Industry. However, the Conservatives were so bitterly divided over the Manitoba Schools Question that wherever he spoke, he was faced with a barrage of criticism, most notably at a two hour address he gave at Massey Hall in Toronto, which was constantly interrupted by the crowd. The election saw a great change in the Liberal Party. While the Liberals had traditionally been the party for radical change and free trade, in the 1896 election, they embraced a much more conservative platform. That helped many of the traditional supporters of the Conservative Party move to the Liberals. The most important change was Laurier's support of the National Policy, an important cause to the powerful business interests of Montreal and Toronto. The Liberal campaign was directed by an ex Conservative, Joseph Israël Tarte. Laurier was also a strong supporter of provincial rights, and a number of powerful Liberal premiers supported the campaign, such as Ontario's Oliver Mowat and Nova Scotia's W. S. Fielding, both of whom who won seats in the House and were appointed to cabinet after the election. The Conservatives won more votes in the 1896 election than the Liberals (48.2% of the votes in comparison to 41.4% for the Liberals). However, the Liberals took more seats. The Conservatives captured about half of the seats in English Canada. They suffered losses in Quebec, where Tupper's reputation as an ardent imperialist was a major handicap. Tupper's inability to persuade Joseph Adolphe Chapleau to return to active politics as his Quebec lieutenant ended any chances of the Conservatives winning the most seats that province. Meanwhile, Laurier's Liberals won a landslide victory in Quebec, as well as getting some seats in English Canada (especially in the Maritimes and the West). Tupper initially refused to resign as Prime Minister, insisting that Laurier would be unable to form a government. However, when Tupper attempted to make appointments as prime minister, Governor General Lord Aberdeen refused. Tupper resigned, and the governor general invited Laurier to form a government.

Облыс бойынша нәтижелер

Партия атауыBCNWMBONQCNBNSPETЖалпы либералды орындықтар: 3 3 2 43 49 4 10 2 117 Халық дауысы (%): 51.2 46.0 31.0 40.5 53.8 42.5 31.9 51.0 41.4 Консервативті орындықтар: 2 1 3 34 16 4 9 2 71 Дауыс (%): 48.8 43.9 45.1 40.9 45.2 31.5 65.4 40.5 44.4 Либералды консервативті орындықтар: 1 7 5 1 1 1 15 Дауыс (%): 8.0 4.0 0.4 17.5 2.2 8.5 2.2 Ұлттық орындықтар: 1* Дауыс (%): 3.2 0.5 Тәуелсіз консервативті орындықтар: 4 4 Дауыс (%): 3.0 1.3 Өнеркәсіп меценаттары орындықтар: 2 2 Дауыс (%): 7.6 8.3 0.7 3.9 Маккартишілдер орындықтар: 1 1 2 Дауыс (%): 8.3 2.4 1.3 Тәуелсіз орындықтар: 1 1 Дауыс (%): 10.0 1.4 8.6 0.5 1.4 Тәуелсіз либералды орындықтар: 1 1 Дауыс (%): 0.6 0.2 Барлық орындықтар: 6 4 7 92 65 14 20 5 213 Дауыс бермеген партиялар: Протестанттық қорғау дауысы (%): 1.5 0.6 Белгісіз дауыс (%): 0.4 0.2

Джордж Ритчи Максвелл Беррардта сайланды.