Кіріспе
Құс түрі – Леконте тырнасы (Ammospiza leconteii), сондай-ақ Леконте бұлбұл деп те аталады.
LeConte's sparrow (Ammospiza leconteii), also known as LeConte's bunting,
Сипаттама
ЛеКонте құйрығы – салыстырмалы түрде үлкен басы, қысқа сұр мүсі және қысқа, ұшты құйрығы бар кішкентай құс. Оның сары-қызыл беті, сұр жаны, қара қоңыр тажы және ортасында ақ жолағы бар. Мойынның арт жағы лаванда сұр түсті, қастаң жолақтарымен, ал арқасы қоңыр және беже жолақтарымен өрнектелген. Құрсағы ақшыл, ал кеудесі мен қабырғалары қоңыр жолақтары бар сары-қызыл түсті. Аяқтары қоңыр-қызыл түсті.
Таксономия
ЛеКонте құсы – Passeriformes қатарының мүшесі, олар қондырғы құстар деп белгілі, кейде дәл емес түрде әнші құстар деп те аталады. Ол Passerellidae тұқымдасына жатады, оның ерекшелігі – тұқым жеуге бейімделген мүсіктерге ие кішкентай құстардың түрлері. Бұрын ЛеКонте құсы Ammodramus туысына жатқызылған, бірақ туыс топтардың молекулалық филогенезиясы осы туысты полифилетикалық деп анықтады және оны бөлу ұсынылды. Бұл түр Ammospiza кладының құрамына кіреді, оған A. maritimus, A. nelsoni және A. caudacutus кіреді. Бұл құстар ағаштарда қонбай, биік, тығыз шөптерде жақсы көреді. 1949 жылдың маусымында Канаданың Онтарио штатында ЛеКонте құсының Нельсон құсымен будандасқан жағдайы тіркелген. Ол, әдетте, Джон Лоуренс ЛеКонтті (оның әкесі майор шенімен Армияның геодезисі болған) айтқан деп есептеледі, бірақ кейбіреулер оның басқа Джон ЛеКонтті, сондай-ақ дәрігер және Джон Лоуренстің туысын айтқанын санайды.
Ауқым
ЛеКонте құсқарғысы Канаданың белгілі бір аймақтарында көбейеді, мысалы, Британдық Колумбияның солтүстік-шығысында, Альберта, Саскачеван және оңтүстік Манитобада, сондай-ақ Орталық Онтариода және Квебекке дейін; сондай-ақ оңтүстікке қарай Солтүстік Мичиган, Монтана және Миннесотаға дейін. Ол қыстау үшін АҚШ-тың оңтүстік-шығысына ұшып келеді; батысқа қарай Орталық Техасқа дейін және солтүстікке қарай Орталық Иллинойс пен Миссуриге дейін.
Тіршілік ету ортасы
Леконт торғайы ылғалды, ашық шөптесін жерлерді, жасырынуға жеткілікті өсімдік жамылғысы бар жерлерді ұнатады. Белгілі мекен ету орындарына шабындықтар, егістіктер, егін қалдықтары, шалқақ батпақтың шеттері, дала, және кейде сорлы орманның ішіндегі қоршаулар мен көл жағалаулары жатады. Қыс және т.б. (2005) бойынша, бұл құс "орташа көлемде ашық жер" бар аймақтарда ең көп кездеседі. Қазіргі уақытта осы аймақтардағы ауыл шаруашылығы және суды құрғату Леконт торғайына ең үлкен қауіпті құрайды.
Мінез-құлық
Бұл өте жасырын құс, ол уақытының көп бөлігін биік шөптер астында жерде өткізеді. Көтерілгенде, олар көбінесе шөптен бір-екі футқа (шамамен 30-60 см) дейін ғана ұшады және көбінесе бірнеше метрден кейін қайтадан төмен түседі. Оның сирек көрінуіне байланысты ЛеКонте торғайы туралы білімдерде әлі де көп олқылықтар бар. Ұяларын табу өте қиын, ал жекелеген құстарды көру арқылы емес, дыбысы арқылы анықтау жиі кездеседі. Мысалы, ЛеКонте торғайларын зерттеудің бірінде 86 еркек құсты дыбысы арқылы, ал олардың тек 8-ін ғана көзімен анықтаған. Қыс айларында негізгі тамақ – солтүстік тамшы шөбі, үнді шөбі, сары түлкішөп, қорқыныш шөбі, шаян шөбі, кішкентай көк шөп және үлкен көк шөп сияқты шөптер мен арамшөптердің тұқымдарынан тұрады. Жұптар жылына бір-екі рет балалайды. Бұл құстың жасырын мінезіне байланысты, жұмыртқадан шығудан бастап ұшуға дейінгі кезең туралы көп мәлімет жоқ.
Ұя
Ұяларды аналық құс салады, олар тостаған тәрізді, жұқа шөптерден жасалған және жұмсақ шөп пен шашпен төселген. Олар көбінесе тік өсетін шөптерге немесе қамыстарға бекітіледі және жерде немесе жерге жақын салынады. Олардың ұяларына көбінесе қоңыр басты есекқұстар (Molothrus ater) паразит болып шолады.
Жұмыртқа
Жұмыртқалардың ұзындығы 18 х 14 мм, пішіні сопақтау келген. Жұмыртқалар ақ түсті, көк, сұр немесе жасыл түстің көлеңкелерімен; көбінесе жұмыртқаның кең жағына жақын жиналған ұсақ қоңыр нүктелермен, дақтармен немесе жамылғылармен жабылады.
Кітап
Лоутер, П. Е. (2005). Ле Конте ескекқұсы (Ammodramus leconteii). Солтүстік Америка құстары онлайн. (А. Пул, ред.) Итака: Корнелл орнитологиялық зертханасы; Солтүстік Америка құстары онлайн дерекқорынан алынды.
Теориялар
Достер РХ. Ф. Д. (2005). Миссисипи өзенінің төменгі аллювиалды аңғарындағы ерте сатыдағы жаратылыс орталарында қыстайтын көшіп-қонушы құстардың экологиясы және қорғалуы. Арканзас университеті, АҚШ, Арканзас. Рейнольдс МС. М. С. (1997). Мескит шалғынды жерлерде өрттің құстарға тигізетін әсері. Аризона университеті, АҚШ, Аризона.
Мақалалар
Андерсон К.С. (1975). Массачусетс штатының Le Conte құйрыққанатының 1-ші нұсқасы. Auk. 92-том, 1-сан. Дейл Б.К., Мартин П.А. және Тейлор П.С. (1997). Саскачеванның шабынды далаларындағы әнші құстарға шабынды шаруашылығының әсері. "Жабайы табиғат қоғамының" бюллетені. 25-том, 3-сан. 616–626 беттер. Dove C.J., Schmidt B., Gebhard C. және Leboeuf E. (2001). Флоридада Le Conte құйрыққанатының кейінгі тіркелмесі. Флорида далалық табиғат зерттеушісі. 29-том, 3-сан. Хановский J.M., Кристиан D.P. және Нельсон M.C. (1999). Сулы-сазды жердегі құстардың шабынды өсіру және өртеуге реакциясы. Wetlands. 19-том, 3-сан. 584–593 беттер. Харрис Б. (1973). Дьюэл округінің ескертпелері, жол таспалы соулы және Le Conte құйрыққанатының нұсқалары. Оңтүстік Дакота құс жазбалары. 26-том, 2-сан. Igl L.D. және Johnson D.H. (1995). Солтүстік Ұлы жазықтағы конверсиялық резерв бағдарламасының алқаптарында Le Conte құйрыққанатының күрт өсуі. Prairie Naturalist. 27-том, 2-сан. 89–94 беттер. Johnson D.H. және Igl L.D. (2001). Шабынды далалық құстардың аумақтық талаптары: аймақтық көзқарас. Auk. 118-том, 1-сан. 24–34 беттер. Максвелл T.C., Мэдден D.E. және Доукинс R.C. (1988). АҚШ-тың Батыс Техасында қыстайтын Le Conte құйрыққанаты Ammodramus Leconteii Emberizidae-дің жағдайы. Southwestern Naturalist. 33-том, 3-сан. 373–375 беттер. Рейнольдс M.C. және Краусман P.R. (1998). Мескит шабынды далаларында қысқы өртеудің құстарға әсері. "Жабайы табиғат қоғамының" бюллетені. 26-том, 4-сан. 867–876 беттер. Рихтер C.H. (1969). Солтүстік-шығыс Висконсиндегі Le Conte құйрыққанаты. Passenger Pigeon. 31-том, 3-сан. 275–277 беттер. Роббинс S. (1969). Le Conte құйрыққанаты туралы жаңа мәліметтер. Passenger Pigeon. 31-том, 3-сан. 267–274 беттер. Roberts J.P. және Schnell G.D. (2006). Қыстайтын шабынды далалық құстарды зерттеу әдістерін салыстыру. Journal of Field Ornithology. 77-том, 1-сан. 46–60 беттер. Villard M.A. және Bracken R.A. (1989). Канаданың Шығыс Онтариосында Le Conte құйрыққанаты Ammodramus Leconteii-нің көбеюінің алғашқы расталған тіркелмесі. Canadian Field Naturalist. 103-том, 1-сан. 89–90 беттер. Winter M., Shaffer J.A., Johnson D.H., Donovan T.M., Svedarsky W.D., Jones P.W. және Euliss B.R. (2005). Солтүстік биік шөптік далада Le Conte құйрыққанатының мекені және ұялауы. Journal of Field Ornithology. 76-том, 1-сан. 61–71 беттер.