Кіріспе

Батыс жағалаудағы Израильдік қоныстар шоғыры – тарихи Этцион блогының дамуы.

Гош Этцион (ивритше: גוש עציון, әдеби мағынасында «Этцион блогы») – Иудея тауларында, Иерусалим мен Бейт-Лехемнің оңтүстігінде орналасқан Израильдік қоныстар шоғыры. Негізгі құрамына 1943-1947 жылдары негірленген, бірақ 1948 жылғы Араб-Израиль соғысының басталуына дейін Араб легионымен Кфар-Этцион қырғынында қиратылған төрт еврей шаруалық ауылы кіреді. 1949 жылғы келісім сызықтары бойынша бұл аймақ Израильдің құрамына кірмеді. Бұл қоныстар 1967 жылғы Алты күндік соғыстан кейін, Этцион блогының аумағын кеңейткен жаңа елді мекендермен бірге қайта жаңартылды. Халықаралық қауымдастық Батыс жағалаудағы Израильдік қоныстарды халықаралық құқық бойынша заңсыз деп санайды, бірақ Израиль және АҚШ үкіметтері бұл мәселеде келіспейді.

Тарих

Гуш-Этзионның төрт негізгі бастапқы елді мекені Кфар-Этзион (1943 жылы құрылған), Масуот-Ицхак (1945), Эйн-Цурим (1946) және Ревадим (1947) болды; барлығының жер көлемі Хирбет-Бейт-Закария ауылының шегінде орналасқан. Басқа елді мекендер келесі күні қарсылық көрсетпестен берілді. Тұрғындары тұтқынға алынып, үйлері тоналып, өртеліп жанып кетті. Гуш-Этзионның құрылуы, қорғанысы және құлауы "Израиль мемлекетінің қалыптасу кезеңіндегі маңызды оқиғалардың бірі" деп сипатталды, бұл Израильдің ұжымдық естелігінде елеулі орын алады. Аймақты қайта қоныстандырудың себебі идеологиялық, саяси немесе қауіпсіздік мәселелерімен байланысты емес, көбінесе 1947-1949 жылдардағы Палестина соғысындағы ауыр шығындармен (жалпы халықтың 1%) байланысты, бұл Израиль халқының санасындағы символдық мәнін зорлайды.

Палестинаның елді мекендері

1927 жылы Йеменнен келген діншіл еврейлер тобы, Киелі кітаптан алынған бір сөзден шабыттанып, Мигдаль Эдер деген есімді шаруашылық ауылын құрды. 1932 жылы неміс тегіндес еврей кәсіпкері Шмуэль Йосеф Холцманн "Ел Хахар" ("Тауға") атты компания арқылы осы аймақты қайта қоныстандыруға қаржылық көмек берді.

Өткінші кезең (1949-1967 жж.)

1948 жылдың мамыр айында соғысқа дейін блоктан эвакуацияланған әйелдер мен балалар Иерусалимдегі Ратисбон монастырына жеткізілді. 1948 жылдың маусым айында Иерусалимге жол ашылғанда, олар екі айға Петах Тикваға көшірілді. Босқындар оқу жылы басталғанға дейін Нецза Исраел мектебінде тұрды, кейін Яффадағы кибуц тәрізді ұйымдастырылған Гиват Алияға қоныс аударды. Төрт жыл өткен соң, блоктан соғыстан оралған тұтқындар Хайфа маңындағы Кармел тауында Нир Эционды құрды. Нир Эцион блоктан шыққан балалардың көпшілігін қабылдауға тырысты, бірақ жаңа тұрғын орында бірігуге ниет білдіргеніне қарамастан, Нир Эционға қосылу мәселесі балалар арасында пікірталас тудырды, олардың көпшілігі Нахал әскери бөліміне қосылды. Масуот Ицхак, Эйн-Цурим және Ревадимнен аман қалғандар Израильдің ішінде өздерінің қауымдастарын қайта құрды. Раанан Вейцтің жоспары бойынша, Кфар Эцион жаңа блок құрамына кіретін үш елді мекеннің бірі болуы керек еді, соның ішінде Авизер де болды. 1940 жылдары Еврей Ұлттық қорынан сатып алынған жерде жаңа орталық ауыл салынуы тиіс еді.

2014 жылғы "Мемлекеттік жер" сыныптамалары

2014 жылдың 6 сәуірінде және 25 тамызында Израильдің азаматтық әкімшілігі Суриф, Нахалин, Хусан, Джаба және Уди Фукин ауылдарының шекараларындағы Бетлехем облысында тиісінше 1000 және 3799 дунам жерді "мемлекеттік жер" деп жариялады. АҚШ бұл жариялауға жауап ретінде Израильді бейбіт келіссөздердегі екі мемлекеттік шешімге "қарсы өнімді" шаралар қолданғаны үшін сынады. Бұл жерді иемденуді БҰҰ, Ұлыбритания, Египет, Франция, Испания, Ресей, Еуропалық Одақ, Түркия, Норвегия, Жапония және Amnesty International да айыптады. 2014 жылдың қыркүйегіне қарай, Гуш-Этзионды қоршап тұрған 45 шақырымдық тосқауылды мақұлдағанына сегіз жыл өткен соң, осы мәселеде ешқандай прогресс болған жоқ. Жаңадан жіктелген жерлер тосқауылдың палестиналық жағында орналасады. 2014 жылдың 21 қыркүйегінде үкімет Гуш-Этзион аймағындағы тосқауылды қайта бекітпеуге дауыс берді.