Блерио СПАД S.510: Француздық соңғы екі қанатты истребитель

Кіріспе

Blériot SPAD S.510 – француздық бір орындық, бір қозғалтқышты екіұшақты жауынгер ұшағы. Алғаш рет 1933 жылы ұшқан, 60 данасы Франция Әуе күштері (Armée de l'Air) үшін салынды және 1936 жылы пайдалануға берілді. Ұшақ түрі Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда жаттығу ұшағы ретінде қолданылды. Бұл – француздықтар өндіріске енгізген соңғы екіұшақты жауынгер ұшағы болды.

Даму

Blériot SPAD S.510 ұшағы Андре Гербемонт тарапынан 1930 жылы француздық бір орындық истребительге қойылған талаптарға сәйкес жобаланды. Жаңа истребительдің жылдамдығы (кейіннен сол биіктікте) 4 пулемет, бір 20 мм-лік зеңбірек және екі пулемет немесе екі зеңбірек болуы тиіс болды. Гербемонттың жобасы оның бұрынғы S.91 жобасына негізделген, ал талаптарға сай ұсынылған 11 жобаның ішінде, бұл жалғыз биплан болды. SPAD 510 толығымен металдан жасалған, қанаттары мен құйрығы матамен жабылған, ал артқы фюзеляжы монококк конструкциясынан тұрды. Оның көрсеткіштері британдық Gloster Gladiator-ға ұқсас болды. S.510 қару-жарағы көбінесе 4 пулеметтен (фюзеляжда орнатылған 2 пулемет және 2 қанат астындағы гондолаларда немесе барлық 4 пулемет қанат астындағы гондолаларда) құралды. Бұл оған бұрынғы екіұшақты истребительдерге қарағанда айтарлықтай күшті шабуыл қабілетін берді және британдықтар мен итальяндықтар қолданған соңғы екіұшақтармен – Gladiator және Fiat CR.42 Falco-мен теңесті. SPAD 510 тіпті ұшпастан бұрын ескіріп қалды, бірақ оны жобалаған кезде көптеген ұшқыштар мен сарапшылар екіұшақтардың айналу радиусы тығыз болғандықтан моноұшақтардан артық болатынына сенді. Өзінің артықшылықтарына қарамастан, S.510 шамамен бір жыл ғана пайдалы болды. 1936 жылғы истребитель Германия, Ұлыбритания және Франция жасаған жаңа, заманауи монопландардан тез қалып қойды. Онда бекітілген шасси, сондай-ақ нашар отын жүйесі және шасси болды. 1934 жылғы француздық жаңа бір орындық истребительдерге арналған бәйгеге жауап ретінде Гербемонт 510 негізінде Blériot SPAD S.710 ұшағын жобалады. 1937 жылдың шілдесінен бастап Groupe de Chasse II/7 (GC II/7) құрамындағы Nieuport Delage NiD 62 және NiD 629 ұшақтарымен бірге қолданылды. 1937 жылы SPAD 510 ұшақтары 7e Escadre (7-ші эскадрилья, екі Groupes-тің бас бөлімшесі) командирінің құрметіне аталған Weiser циркінің акробатикалық командасын жабдықтау үшін пайдаланылды, ол сол жылы Франция бойынша өнер көрсетті. 1938 жылы Франция мен Германия арасындағы қарым-қатынас шиеленіскен кезде екі Groupes-тің SPAD ұшақтары радиостанциялармен жабдықталды, олардың жауынгерлікке дайын екенін жариялауға мүмкіндік берді, ал кейбір ұшақтар түнгі ұшуға көмектесу үшін жаңартылған эгзостық жүйелермен жабдықталды. 1939 жылдың қаңтарынан бастап GC I/7 қазіргі заманғы Morane Saulnier M. S.406 истребительдерімен қайта жабдықтауға кірісті, ал соңғы SPAD 510 ақпан айында жарамсыз деп танылды, ал GC II/7 сол жылдың соңында SPAD 510 ұшақтарын M. S.406 ұшақтарымен ауыстырды, екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда қайта жабдықталуын аяқтады. 1939 жылдың тамызында Францияда сақталған ескірген истребительдер майдандық бөлімшелерде ауыстырылғаннан кейін резервтілерді даярлау үшін Escadrilles Régionales de Chasse (ERC – аймақтық истребитель эскадрильялары) құру үшін пайдаланылды, екі эскадрилья материктік Францияда SPAD 510 және ескі NiD 622 ұшақтарының қосындысынан құрылды, ERC 3/561 Сент-Инглеверт әуежайында және ERC 4/561 Виллакублайда орналасқан. Қазан айында екі ERC бірігіп, Havre Oteville-де орналасқан Groupe Aérien Régional de Chasse II/561 (GARC II/561) құрды. 1940 жылдың 18 қаңтарында GARC II/561 GC III/10 болып қайта аталды, ол келесі бірнеше аптада Bloch MB.151 ұшақтарын алды, бұл бөлімшеге алдыңғы қатардағы истребитель рөліне көшуге мүмкіндік берді. Алып тасталған S.510 ұшақтары 1940 жылдың 22 маусымындағы қарулы келісімге дейін оқу-жаттығу қызметінде болды. 1939 жылы шамамен он S.510 француз Солтүстік Африкасына Оран және Рабаттағы ERC-ге қосылу үшін жіберілді. 1940 жылдың мамыр айында Солтүстік Африкадағы ERC-лер жаңа истребитель тобы, GC III/5 құрамына бірікті, оның құрамында SPAD 510 ұшақтары болды, бірақ олар мамыр айының соңында Morane Saulnier M. S.406 ұшақтарымен ауыстырылды. Испания азаматтық соғысы кезінде Испания республикалық әуе күштерінде қызмет еткен болуы мүмкін деген хабарлар күмәнді. S.510-ның шынымен жіберілгеніне ешқандай дәлел жоқ және олар Blériot SPAD S.91 немесе Escuadrilla Internacional-ға жеткізілген Dewoitine D.510 ұшақтарымен шатастырылуы мүмкін.

The Blériot SPAD S.510 was designed by André Herbemont to meet a 1930 French requirement for a single seat fighter. The new fighter was required to have a speed of at an altitude of (later increased to at the same height), with an armament of either four machine guns, one 20 mm cannon and two machine guns, or two cannon. Herbemont's design was based on his earlier S.91, and of the 11 designs submitted to meet the requirement, was the only biplane. The SPAD 510 was of all metal construction, with fabric covered wings and tail, and a monocoque rear fuselage. Performance was similar to the British Gloster Gladiator. The S.510's armament generally consisted of 4 machine guns (installed as either a combination of 2 fuselage mounted guns, plus 2 in under wing gondolas or with all 4 in under wing gondolas). This gave it a much heavier attack capability than most earlier biplane fighters and equalled that of the final biplanes used by the British and Italians, the Gladiator and Fiat CR.42 Falco. The S.510 was doomed to obsolescence before it even flew, although when it was designed many pilots and experts strongly believed that biplanes would prove better fighters than monoplanes because of their tighter turning circles. Despite its strengths, the S.510 only enjoyed about a year of usefulness. An adequate fighter for 1936, it was quickly outclassed by the new more modern monoplanes developed by Germany, Britain, and France. It had fixed landing gear as well as a weak fuel system and undercarriage. In response to a 1934 French competition for a more modern single seat fighter, Herbemont designed the Blériot SPAD S.710, based on the 510. and the Nieuport Delage NiD 62s and NiD 629s of Groupe de Chasse II/7 (GC II/7) from July 1937. In 1937, SPAD 510s were used to equip the Weiser circus aerobatic team, named after the commander of 7e Escadre (7th Wing, the parent unit of the two Groupes), which displayed around France that year. In 1938, with increasing tensions between France and Germany, the two Groupes SPADs were fitted with radios, allowing them to be declared as fit for combat, with some aircraft being fitted with revised exhausts to aid night flying. From January 1939, GC I/7 began to re equip with modern Morane Saulnier M. S.406 fighter monoplanes, with the last SPAD 510 discarded in February, while GC II/7 replaced its SPAD 510s by M. S.406s later that year, completing its re equipment just before its mobilisation at the start of the Second World War. On August 1939, obsolete fighters held in storage in France after being replaced in the front line units were used to equip Escadrilles Régionales de Chasse (ERC regional fighter flights) to train reservists, with two flights formed in mainland France with a mixture of SPAD 510s and older NiD 622s, ERC 3/561 at Saint Inglevert Airfield and ERC 4/561 at Villacoublay. In October, the two ERCs joined together to form Groupe Aėrien Régional de Chasse II/561 (GARC II/561) based at Havre Oteville. On 18 January 1940 GARC II/561 was redesignated as GC III/10, which received Bloch MB.151s over the next few weeks to allow the unit to transition to a front line fighter role. The displaced S.510s returned to their training role where they served until the Armistice of 22 June 1940. Approximately ten S.510s were sent to French North Africa in 1939 to join ERCs at Oran and Rabat. In May 1940, the ERCs based in French North Africa were combined to form a new fighter group, GC III/5, with equipment including SPAD 510s, but these were replaced by Morane Saulnier M. S.406s by the end of May. Reports that it may have served in the Spanish Republican Air Force during the Spanish Civil War are doubtful. There is no evidence that S.510 were ever actually sent and they may have been confused with the Blériot SPAD S.91 or with the Dewoitine D.510 that were delivered to the Escuadrilla Internacional.