Екінші дүниежүзілік соғысындағы американдық шабуыл: «Кобра» операциясы

Кіріспе

Екінші дүниежүзілік соғыстың Батыс майданында американдық шабуылда кем дегенде 109 орта танкілер жойылды немесе зақымдалды, белгісіз саны жеңіл танкілер мен танктерге қарсы күресуші құралдар. Зардаптар: 1250 адам қаза тапты немесе тұтқынға алынды, 144 танк және өздігінен жүретін артиллериялық установкалар жойылды немесе тасталды, 2447 жұмсақ корпусты көлік құралдары жойылды немесе тасталды, 252 артиллериялық бөлімше жойылды немесе тасталды. Осы арқылы, неміс күштерін қоршап алған неміс қорғанысын бұзып, немiстер тепе-теңдiктен шықты. Коридор құрылғаннан кейін, Бірінші армия Бретаньға қарай жылдамдап, бокаждың шектеулерінен арылғаннан кейін неміс қанаттарын орап алуға мүмкіндік алды. Баяу басталып, шабуыл күш алды, ал неміс қарсыласы күйреп, шашыраған, бұзылған бөлімшелердің қалдықтары Сенге қашып құтылуға тырысты. Қажетті ресурстар болмағандықтан, неміс жауабы тиімсіз болды және Нормандия майданының барлығы дерлік құлады. Кобра операциясы, британдық Екінші армия мен канадалық Бірінші армияның бір мезгілдегі шабуылдарымен бірге, Нормандия кампаниясында одақтастардың жеңісіне қол жеткізуде шешуші рөл атқарды. Көп рет нашар ауа райына байланысты кешіктірілген Кобра операциясы 1944 жылдың 25 шілдесінде мыңдаған одақтас ұшақтарының ауа шабуылымен басталды. Қолдау шабуылдары неміс броньдық резервтерінің басым бөлігін британдық және канадалық секторларға тартып, немістердегі адам және материал жетіспеушілігімен байланысты, олар үнемі қорғаныс желісін құруға шамалары келмеді. АҚШ VII корпусының бөлімдері алғашқы екі дивизияның шабуылын бастады, ал Бірінші АҚШ армиясының басқа корпустары неміс бөлімдерін орында тұруы үшін қолдау шабуылдарын жүргізді. Бірінші күні прогресс баяу болды, бірақ қорғаныс шебі бұзылғаннан кейін қарсыластың күші әлсіреп, ыдырады. 27 шілдеге қарай, ұйымдастырылған қарсылық жеңіліп, VII және VIII корпустар қарқынды жылдамдықпен алға жылжып, Котантен түбегін оқшаулады. 31 шілдеде XIX корпус Бокаждың шеңберінен шыққан Бірінші армияға қарсы соңғы күштерді жойды. Фельдмаршал Гюнтер фон Клюге күштерді батысқа жөнелтті және түрлі қарсы шабуылдарда қолданды, олардың ең ірісі, Unternehmen Lüttich (Лиеж операциясы), 7 тамызда Мортен мен Авранш арасында басталды. Бұл шайқастың ең қанды кезеңіне әкелгенімен, ол бұрыннан шаршаған және жеткіліксіз жарақталған бөлімшелермен жүргізілді және үлкен шығынға ұшырады. 8 тамызда, жаңадан құрылған үшінші АҚШ армиясының әскерлері бұрынғы неміс 7-ші армиясының штабы болған Ле-Ман қаласын басып алды. Кобра операциясы Нормандиядағы қарқынды жаяу әскер шайқасын жылдам маневрлік соғысқа айналдырып, Фалаиз қапшығының құрылуына және Францияның солтүстік-батысындағы неміс стратегиялық позициясының жоғалуына әкелді.

American offensive in the Western Theater of World War II

at least 109 medium tanks destroyed or damaged unknown number of light tanks and tank destroyers
|casualties2= 1,250 killed and/or captured 144 tanks & self propelled guns destroyed/abandoned 2,447 soft skinned vehicles destroyed/abandoned252 artillery pieces destroyed/abandoned and thereby break through the German defenses that were penning in their forces, while the Germans were unbalanced. Once a corridor had been created, the First Army would then be able to advance into Brittany, rolling up the German flanks once free of the constraints of the bocage country. After a slow start, the offensive gathered momentum and German resistance collapsed as scattered remnants of broken units fought to escape to the Seine. Lacking the resources to cope with the situation, the German response was ineffectual and the entire Normandy front soon collapsed. Operation Cobra, together with concurrent offensives by the British Second Army and the Canadian First Army, was decisive in securing an Allied victory in the Normandy campaign. Having been delayed several times by poor weather, Operation Cobra commenced on 25 July 1944, with a concentrated aerial bombardment from thousands of Allied aircraft. Supporting offensives had drawn the bulk of German armored reserves toward the British and Canadian sector and, coupled with the general lack of men and materiel available to the Germans, it was impossible for them to form successive lines of defense. Units of the U. S. VII Corps led the initial two division assault, while other First U. S. Army corps mounted supporting attacks designed to pin German units in place. Progress was slow on the first day but opposition started to crumble once the defensive crust had been broken. By 27 July, most organized resistance had been overcome and the VII and VIII Corps advanced rapidly, isolating the Cotentin Peninsula. By 31 July, XIX Corps had destroyed the last forces opposing the First Army, which emerged from the bocage. Reinforcements were moved west by Field Marshal Günther von Kluge and employed in various counterattacks, the largest of which, Unternehmen Lüttich (Operation Liège), was launched on 7August between Mortain and Avranches. Although this led to the bloodiest phase of the battle, it was mounted by already exhausted and understrength units and was a costly failure. On 8August, troops of the newly activated Third United States Army captured the city of Le Mans, formerly the German 7th Army headquarters. Operation Cobra transformed the high intensity infantry combat of Normandy into rapid maneuver warfare and led to the creation of the Falaise pocket and the loss of the German strategic position in northwestern France.

Өмірбаян

1944 жылдың 6 маусымында одақтастардың Нормандияға жасаған сәтті шабуылынан кейін, ішкі аймаққа ілгерілеу баяу болды. Франциядағы одақтастардың күштерін нығайтуды жеңілдету және одан әрі кеңею үшін АҚШ секторының батыс жағындағы Шербург терең су порты және шығысқа қарай британдық және канадалық сектордағы тарихи Каен қаласы алғашқы мақсаттар болып белгіленді. Нормандия операциясының бастапқы жоспары екі секторда да күшті шабуылдарды көздеді, онда Екінші армия (генерал-лейтенант сэр Майлз Демпси) Каенді және оның оңтүстігіндегі аймақты бақылауға алса, ал Бірінші АҚШ армиясы (генерал-лейтенант Омар Брэдли) Луара аңғарына қарай «ұмтылуы» тиіс болды. Нормандиядағы барлық одақтас құрлық әскерлеріне қолбасшылық еткен генерал сэр Бернард Монтгомери Каенді D күні алуды жоспарлады, ал Шербургті 15 күннен кейін басып алуды күтті. Екінші армия Каенді басып алып, оңтүстік-шығысқа қарай фронт құруға тиіс болды, Камонт-л’Эвентеге дейін созылып, әуежайларды қамтамасыз етуге және Бірінші АҚШ армиясының сол жақ фланғын Шербургқа қарай жылжу кезінде қорғауға мүмкіндік берді. Каенді және оның айналасын бақылау – маневрлік соғысқа қолайлы жағдай тудыратын ашық кеңістік болғандықтан – сонымен қатар Екінші армияға оңтүстікке қарай Фалезді басып алу үшін қолайлы плацдарм беретін еді, оны Аргентанға және одан кейін Тукс өзеніне қарай шығысқа қарай жылжу үшін айналымдық нүкте ретінде пайдалануға болар еді. Британдық ресми тарихшы Лайонел Эллис Каенді басып алуды британдық I корпусына (генерал-лейтенант Джон Крокер) берілген D күні ең маңызды міндет деп сипаттады. Эллис пен Честер Уилмот одақтастардың жоспарын «амбициялық» деп атады, өйткені Каен секторында Нормандиядағы ең күшті қорғаныс орналасқан еді. Вилмот былай деп жазды: «Крокердің теңізден жеткен дивизияларына берілген міндеттер шынымен амбициялық болды, өйткені оның әскерлері соңғы, ең қауіпті жағалауларға, ең алыс қашықтыққа, және мүмкін ең күшті қарсылыққа қарсы түсуге тиіс еді». I корпус D күні қалаға жетіп алуға жасаған алғашқы әрекеті 21-ші танк дивизиясының бөлімдерімен тоқтатылды, ал немістер Каенді қорғауға жіберілген күштердің көп бөлігін жұмылдырды. Монтгомери жоспарды мақұлдады және стратегияның Бірінші армиядан британдық және канадалық секторға неміс назарын аудару болып қалатынын мәлімдеді. 2-ші бронетанкті дивизия – VII корпус секторының шығысындағы 2-ші бронетанкті дивизияның «Коллинстің шабуылдық күшінің» бөлігі және батыстағы 3-ші бронетанкті дивизияның «Борғау командасы B (CCB) күшейткен 1-ші жаяу әскер дивизиясы» – «30-шы жаяу әскер дивизиясының секторын басып өтіп, американдық сол фланқты қорғауға тиіс болды». Бірінші армияның барлау қызметі Кобра операциясы басталғаннан кейінгі алғашқы күндері немістердің қарсы шабуыл жасамайтынын болжады, ал егер жасалса, олар батальон деңгейіндегі операциялардан аспайды деп есептеді. Шайқаш-бомбалаушылар Сен-Ло – Периер жолының оңтүстігіндегі неміс қорғанысына соққы беруге бағытталды, ал генерал Спацтың ауыр бомбалаушылары неміс қорғанысының негізгі желісінің артына дейін бомбалауға тиіс болды. Қысқа, қарқынды алдын ала бомбалаудың физикалық қиратуы мен психологиялық әсері неміс қорғанысын әлсіретеді деп күтілді, сондықтан VII корпусына шамамен 140 000 артиллериялық снаряд, ал VIII корпусына тағы 27 000 бөлінді. Екі жаққа да шабуылдарды қиындатқан және қымбатқа түскен бокаждың шектеулерін жеңу үшін кейбір M4 Sherman, M5A1 Stuart танкілеріне және M10 танк жойғыштарына қоршауларды бұзатын «тісті» жабдықтар орнатылды. Неміс танкілері жолдармен ғана жүре алды, бірақ АҚШ бронетехникасы еркін маневр жасай алды. Кобра операциясы қарсаңында Бірінші армияның танкілерінің 60 пайызында «носорог» модификациясы болды. Операциялық қауіпсіздікті сақтау үшін Брэдли Кобра операциясы басталғанша оларды қолдануға тыйым салды. Барлығы 1269 М4 орта танкі, 694 М5А1 жеңіл танкі және 288 М10 танк жойғыштары қол жетімді болды.

Following the successful Allied invasion of Normandy on 6June 1944, progress inland was slow. To facilitate the Allied build up in France and to secure room for further expansion, the deep water port of Cherbourg on the western flank of the U. S. sector and the historic town of Caen in the British and Canadian sector to the east, were early objectives. The original plan for the Normandy campaign envisioned strong offensive efforts in both sectors, in which the Second Army (Lieutenant General Sir Miles Dempsey) would secure Caen and the area south of it and the First U. S. Army (Lieutenant General Omar Bradley) would "wheel round" to the Loire valley. General Sir Bernard Montgomery—commanding all Allied ground forces in Normandy—intended Caen to be taken on D Day, while Cherbourg was expected to fall 15 days later. The Second Army was to seize Caen and then form a front to the southeast, extending to Caumont l'Éventé, to acquire airfields and protect the left flank of the First U. S. Army as it moved on Cherbourg. Possession of Caen and its surroundings—desirable for open terrain that would permit maneuver warfare—would also give the Second Army a suitable staging area for a push south to capture Falaise, which could be used as the pivot for a swing east to advance on Argentan and then the Touques River. The capture of Caen has been described by the British official historian Lionel Ellis as the most important D Day objective assigned to the British I Corps (Lieutenant General John Crocker). Ellis and Chester Wilmot called the Allied plan "ambitious" since the Caen sector contained the strongest defenses in Normandy. Wilmot wrote "The objectives given to Crocker's seaborne divisions were decidedly ambitious, since his troops were to land last, on the most exposed beaches, with the farthest to go, against what was potentially the greatest opposition".|group=nb

The initial attempt by I Corps to reach the city on D Day was blocked by elements of the 21st Panzer Division and with the Germans committing most of the reinforcements sent to meet the invasion to the defense of Caen, the Anglo Canadian front rapidly congealed short of the Second Army's objectives. Montgomery approved the plan and that the strategy would remain the diversion of German attention from the First Army to the British and Canadian sector. The 2nd Armored Division—part of "Collins' exploitation force" of the 2nd Armored Division in the east of the VII Corps sector and the "1st Infantry Division reinforced by Combat Command B (CCB) of the 3rd Armored division in the west"—would "pass through the 30th Infantry Division sector and guard the overall American left flank." First Army intelligence estimated that no German counterattack would occur in the first few days after Cobra's launch and that if they did later, they would be no more than battalion sized operations. Fighter bombers would concentrate on hitting forward German defenses in a belt immediately south of the Saint Lô–Periers road, while General Spaatz's heavy bombers would bomb to a depth of behind the German main line of resistance. It was anticipated that the physical destruction and shock value of a short, intense preliminary bombardment would greatly weaken the German defense and approximately 140,000 artillery rounds were allocated to the operation in VII Corps, with another 27,000 for VIII Corps. To overcome the constraints of the bocage that had made attacks so difficult and costly for both sides, Rhino modifications were made to some M4 Sherman, M5A1 Stuart tanks and M10 tank destroyers, by fitting them with hedge breaching 'tusks' that could force a path through hedgerows. German tanks remained restricted to the roads but U. S. armored vehicles could maneuver more freely, By the eve of Cobra, 60 percent of the tanks of the First Army had the rhino modification. To preserve operational security, Bradley forbade their use until Cobra was launched. In all, 1,269 M4 medium tanks, 694 M5A1 light tanks and 288 M10 tank destroyers were available.

Қолдау операциялары

18 шілдеде британдық VIII және I корпустары Каеннің шығысында «Гудвуд» операциясын бастады. Шабуыл, жердегі күштерді қолдау мақсатындағы, бұрынғыдан ең ірі әуе шабуылымен басталды, онда 1000-нан астам ұшақ төмен биіктіктен жарылғыш және сынық бомбаларын тастады. Каеннің шығысындағы неміс бекіністері 400 артиллериялық құралдармен атқыланды, көптеген ауылдар қиратылды, ал Кагни мен Эмиэвильдің қорғаушылары бомбалаудан көп зардап шекпеді. Бұл Екінші армияның қанағаттандырмайтын шығындарына себеп болды, ол 4800-ден астам жазатайым оқиғаға ұшырады. Көбінесе бронетехникалық шабуыл болғандықтан, 250 мен 400 аралығындағы британдық танктар істен шықты, бірақ соңғы зерттеулер көрсеткендей, олардың 140-ы ғана толығымен жойылды, ал тағы 174-і зақымдалды. Бұл операция британдық армия тарихындағы ең ірі танк шайқасы болып табылады және Орн көпірінің кеңеюімен және Орнның оң жағалауындағы Каенді басып алумен аяқталды. «Атлантик» бастапқыда жетістікке жетті, бірақ жазатайым оқиғалар көбейген сайын қарқыны баяулады. Монтгомеридің талабы бойынша, «Жоғары Бас қолбасшының Монтгомериге жолданған хабарламасында айқын көрсетілгендей», II канадтық корпусының командирі генерал-лейтенант Гай Саймондс бірнеше күннен кейін «Көктем» кодолық атымен екінші шабуылды бастады. Бұл операцияның мақсаты – неміс бөлімшелерін АҚШ секторына ауыстырылмауы үшін тоқтатып тұру болды, бірақ Саймондс осы мүмкіндікті пайдаланып, Вериер қырқасы үшін тағы бір әрекет жасады. Вериер қырқасы үшін болған шайқас канадтықтар үшін қанды болды, 25 шілде күні канадтық батальон үшін ең ауыр күн болды – Канада Корольдік таулы полкінің «Қара күзетшісі» 1942 жылғы Дипп рейдінен бері ең көп шығынға ұшырады. Екі неміс дивизиясының қарсы шабуылы канадтықтарды бастапқы позицияларынан кері итерді, ал Саймондс майданды тұрақтандыру үшін қосымша күштерді жұмылдыруға мәжбүр болды. Бірінші армияға қарсы енді 190 танкпен жабдықталған екі панцер дивизиясы ғана қарсы тұрды. 750 танкпен жабдықталған жеті панцер дивизиясы Каен маңында орналасқан, «Кобра» операциясынан алыс болды, сондай-ақ Нормандиядағы барлық ауыр «Тигр» танк батальондары мен үш «Небельверфер» бригадасы да сол жерде болды.

On 18 July, the British VIII and I Corps—to the east of Caen—launched Operation Goodwood. The offensive began with the largest air bombardment in support of ground forces yet, with more than 1,000 aircraft dropping of high explosive and fragmentation bombs from low altitude. German positions to the east of Caen were shelled by 400 artillery pieces and many villages were reduced to rubble and the defenders of Cagny and Émiéville were largely unscathed by the bombardment. This contributed to the losses suffered by Second Army, which sustained over 4,800 casualties. Principally an armored offensive, between 250 and 400 British tanks were put out of action, although recent examination suggests that only 140 were completely destroyed with an additional 174 damaged. The operation remains the largest tank battle ever fought by the British Army and resulted in the expansion of the Orne bridgehead and the capture of Caen on the south bank of the Orne. Atlantic made initial gains but ran out of steam as casualties mounted. At Montgomery's urging, "strongly underlined in the Supreme Commander's communications to Montgomery", the II Canadian Corps commander, Lieutenant General Guy Simonds, began a second offensive a few days later, codenamed Operation Spring. This had the limited but important aim of tying down German units to prevent them from being transferred to the U. S. sector, although Simonds took the opportunity to make another bid for Verrières Ridge. Again the fighting for Verrières Ridge proved extremely bloody for the Canadians, with 25 July marking the costliest day for a Canadian battalion—The Black Watch (Royal Highland Regiment) of Canada—since the Dieppe Raid of 1942. A counterstroke by two German divisions pushed the Canadians back past their start lines and Simonds had to commit reinforcements to stabilize the front. Only two Panzer divisions with 190 tanks now faced the First Army. Seven Panzer divisions with 750 tanks were around Caen, far away from Operation Cobra as were all the heavy Tiger tank battalions and the three Nebelwerfer brigades in Normandy.

Логистика

Әр бөлім күн сайын белгілі бір мөлшерде жабдықталды.

Алдын ала шабуылдар

Кобра операциясы үшін қолайлы жағдай алу мақсатында Брэдли мен Коллинз Сен-Ло–Периер жолына қарай жылжу жоспарын жасады, осы бағытта VII және VIII корпус шабуылға дайындалды. 18 шілдеде 5000 қаза болғанда, АҚШ-тың 29-шы және 35-ші жаяу әскер дивизиялары Сен-Лоның маңызды биіктіктерін басып алып, генерал дер Фальшшермтруппен Эуген Майндлдің II парашют корпусын кері шегіндірді. 24 шілдеде аспан ашылып, 1600 одақтас ұшағы Нормандияға аттанды. Келесі сағатта АҚШ-тың Сегізінші әуе күшінің 1800 ауыр бомбалаушысы Сен-Ло–Периер жолындағы аймақты толыққанды бомбалады, одан кейін үшінші және соңғы орта бомбалаушылар толқыны келді. АҚШ-тың шамамен 3000 ұшағы майданның тар учаскесін қарша болып жапқан бомбамен шарпыды, ал шабуылдың күшінің басым бөлігін Панцер Лер дивизиясы сезінді. АҚШ бөлімдері олардың орналасқан жерін анықтауға тырысқанына қарамастан, Сегізінші әуе күшінің дұрыс еместігінен 111 адам қаза тауып, 490 адам жарақат алды. Қаза тапқандардың арасында Брэдлидің досы және Вест-Пойнттен бірге оқыған генерал-лейтенант Лесли МакНейр болды – Еуропа операциялар театрында қаза тапқан АҚШ-тың жоғары шенді әскери қызметкері. Коллинздің VII корпусы күткендей бомбалаудан кейін басылмай қалған жаудың қарсы артиллериялық атысына тап болып, көңілі қалды. Бірнеше АҚШ бөлімдері неміс танктерімен нығайтылған бекіністерге қарсы шайқаста қалып қойды. 26 шілдеде VIII корпус (генерал-майор Трой Х. Миддлтон) 8-ші және 90-шы АҚШ жаяу әскер дивизияларының жетекшілігімен шайқасқа қосылды. Бірақ таңғы жарықта немістердің сол жақ фланкі құлап, VIII корпустың жылдамдауын тоқтату үшін үлкен миналық далаларды қалдырғаны анықталды. Ронси маңында 405-ші истребитель тобының P-47 Thunderbolts ұшақтары 122 танк, 259 басқа көлік және 11 артиллериялық құралдан тұратын неміс колоннасын жойды. Ла Балейнге жақын жерде британдық Typhoon ұшақтары 9 танк, 8 бронетехника және 20 басқа көлік құралын жойды. Неміс қалдықтары АҚШ-тың 2-ші бронетанкті дивизиясына қарсы шабуыл жасады, бірақ бұл сәтсіз аяқталды, немістер көліктерін тастап, жаяу қашып кетті. Қаладан тыс тағы 1150 неміс сарбазы қаза тапты, ал немістер 96 бронетранспорттық құрал мен жүк көліктерін жоғалтты. АҚШ-тың 2-ші бронетанкті дивизиясы 49 танкты жоғалтты. Panzer Lehr 1500 бомбалаушыдан тұратын одақтастардың бомбалауына тап болды. Дивизия осы бомбалау кезінде 1000-ға жуық адамнан зардап шекті. Шаршаған және көңілі қалып, Байерлейн өзінің Panzer Lehr дивизиясының «толыққанды түрде жойылғанын», оның бронетехникасы жойылғанын, жеке құрамы қаза тапқанын немесе жоғалып кеткенін және барлық штаб деректері жоғалып кеткенін мәлімдеді. 29/30 шілде түнде Сен-Дени-ле-Гаст маңында, Котанстан шығысқа қарай, 2-ші бронетанкті дивизияның бөлімдері қараңғыда АҚШ шебінен өтіп кеткен 2-ші СС танк дивизиясы мен 17-ші СС танк-гренадиер дивизиясының неміс колоннасымен өмір үшін күресті. Осы күні жағалау бойымен оңтүстікке жылжу барысында АҚШ-тың VIII корпусы Аванш қаласын басып алды, тарихшы Эндрю Уильямс оны «Бретань мен оңтүстік Нормандияға қақпа» деп сипаттады. 31 шілдеде XIX корпус қатты шайқастан кейін неміс қарсы шабуылдарын қайтарып, адам мен техникада ауыр шығын келтірді. АҚШ-тың жылдамдауы тоқтамайтын болды, ал Бірінші армия ақыры бокаждан шықты. «Көк плащ» неміс бронетанктік бөлімдерін британдық шығыс майданында ұстап тұрды және аймақтағы неміс бронетехникасының күшін әлсіретуді жалғастырды. Одақтастардың майдан ортасындағы ілгерілеуі немістерді таң қалдырды, олар Нормандияның екі шетіндегі одақтастардың шабуылдарына алаңдаған болатын. АҚШ-тың Аванштегі жылдамдауына дейін, 12 тамызға дейін жеңілген Unternehmen Lüttich үшін резервтік күштердің жетіспеушілігі болды, 7-ші армияға Орна өзенінің шығысына тез шегінуден басқа амал қалмады, қалған бронетехникалық және моторизацияланған бөлімдердің артқы күзетімен, аман қалған жаяу әскердің Сенаға жетуіне уақыт беру үшін. Орнадан шегінудің бірінші кезеңінен кейін, отынның жетіспеушілігі, одақтастардың әуе шабуылдары және одақтас әскерлердің үнемі қысымынан маневр құлап, неміс күштерінің Falaise қапшығында қоршалуына әкелді.

To gain good terrain for Operation Cobra, Bradley and Collins conceived a plan to push forward to the Saint Lô–Periers road, along which VII and VIII Corps were securing jumping off positions. On 18 July, at a cost of 5,000 casualties, the U. S. 29th and 35th Infantry Divisions managed to gain the vital heights of Saint Lô, driving back General der Fallschirmtruppen Eugen Meindl's II Parachute Corps. By 24 July the skies had cleared enough for the start order to be given, and 1,600 Allied aircraft took off for Normandy. For the next hour, 1,800 heavy bombers of the U. S. Eighth Air Force saturated a area on the Saint Lô–Periers road, succeeded by a third and final wave of medium bombers. Approximately 3,000 U. S. aircraft had carpet bombed a narrow section of the front, with the Panzer Lehr Division taking the brunt of the attack. Despite efforts by U. S. units to identify their positions, inaccurate bombing by the Eighth Air Force killed 111 men and wounded 490. The dead included Bradley's friend and fellow West Pointer Lieutenant General Lesley McNair—the highest ranking U. S. soldier to be killed in action in the European Theater of Operations. Collins' VII Corps were quite disheartened to meet fierce enemy artillery fire, which they expected to have been suppressed by the bombing. Several U. S. units found themselves entangled in fights against strongpoints held by a handful of German tanks, supporting infantry and guns Also on 26 July, VIII Corps (Major General Troy H. Middleton) entered the battle, led by the 8th U. S. Infantry Division and 90th U. S. Infantry Division. but first light the next morning revealed that the Germans had been compelled to retreat by their crumbling left flank, leaving only immense minefields to delay VIII Corps. Around Roncey, P 47 Thunderbolts of the 405th Fighter Group destroyed a German column of 122 tanks, 259 other vehicles and 11 artillery pieces. An attack by British Typhoons close to La Baleine destroyed 9tanks, 8other armored vehicles and 20 other vehicles. A counter attack was mounted against the U. S. 2nd Armored Division by German remnants but this was a disaster and the Germans abandoned their vehicles and fled on foot. Beyond the town another 1,150 German soldiers were killed and the Germans lost 96 armored combat vehicles and trucks. The U. S. 2nd Armored Division suffered 49 tank losses in the process. Panzer Lehr was in the path of Allied bombing that consisted of 1,500 bombers. The division suffered about 1,000 casualties during this bombardment. An exhausted and demoralized Bayerlein reported that his Panzer Lehr Division was "finally annihilated", with its armor wiped out, its personnel either casualties or missing and all headquarters records lost. During the night of 29/30 July near Saint Denis le Gast, to the east of Coutances, elements of the 2nd Armored Division found themselves fighting for their lives against a German column from the 2nd SS Panzer Division and 17th SS Panzergrenadier Division, which passed through the U. S. lines in the darkness. Advancing southward along the coast, later that day, the U. S. VIII Corps seized the town of Avranches—described by historian Andrew Williams as "the gateway to Brittany and southern Normandy"—and by 31 July XIX Corps had thrown back the last German counterattacks after fierce fighting, inflicting heavy losses in men and tanks. The U. S. advance was now relentless, and the First Army was finally free of the bocage. Bluecoat kept German armored units fixed on the British eastern front and continued the wearing down of the strength of German armored formations in the area. The breakthrough in the center of the Allied front surprised the Germans, when they were distracted by the Allied attacks at both ends of the Normandy bridgehead. By the time of the U. S. breakout at Avranches, there was little to no reserve strength left for Unternehmen Lüttich, which had been defeated by 12 August, leaving the 7th Army with no choice but to retire rapidly east of the Orne river, with a rearguard of the remaining armored and motorized units, to allow time for the surviving infantry to reach the Seine. After the first stage of the withdrawal beyond the Orne, the maneuver collapsed for a lack of fuel, Allied air attacks and the constant pressure of the Allied armies, culminating in the encirclement of German forces in the Falaise pocket.

Салдары

1 тамызда түскі уақытта АҚШ-тың Үшінші армиясы генерал-лейтенант Джордж С. Паттонның басшылығымен құрылды. Генерал-лейтенант Кортни Ходжес Бірінші армияның қолбасшылығын қабылдады, ал Брэдли екі армияның да бас қолбасшысы болып тағайындалды, бұл армия тобы АҚШ-тың 12-ші армия тобы деп аталды. Паттон мына өлеңді жазды:
Сонымен, нағыз шайқасқа түсейік, тесіп, қазып, тістейік. Доп қолымызда болғанда мүмкіндікті пайдаланайық. Ағып жатқан қабырғалы кеңістіктегі берік базаларды ұмытып, бар күшімізді салып, жеңіске жетейік! Иә, барлығын жеңіп алайық! Кобра операциясынан кейін АҚШ-тың жылдам ілгерілеуі ерекше болды. 1 және 4 тамыз аралығында Паттонның Үшінші армиясының жеті дивизиясы Аванш қаласынан өтіп, Понтобаудағы көпір арқылы Бретаньға енді. Одақтастардың шабуылдары батыс герман армиясын (Westheer) мұндай жағдайға жеткізді, Багратион операциясынан кейін, Орталық армиялар тобына қарсы кеңестік жазғы шабуылдарынан кейін күшейте беру мүмкіндігі болмағандықтан, немiстердiң өте азы ғана жеңілістен қашып құтыла алады деп сенді. Әскерлерiн Сенаға керi шегiнуге бұйрық беру орнына, Адольф Гитлер фон Клюгеге "Мортен мен Авранш арасында дереу қарсы шабуыл жасауды" (Unternehmen Lüttich) бұйырып, жауды "жоюға" және Котентин түбегінің батыс жағалауымен байланыс орнатуға талап етті. Нормандиядағы тоғыз танкілік дивизияның сегізін шабуылда қолдану жоспарланған, бірақ олардың төртеуі (олардың біреуі толық емес) қорғаныс міндеттерінен босатылып, уақытында жиналды. Неміс командирлері қолдағы күштерімен мұндай операцияның мүмкін еместігіне наразылық білдірді. Шабуылға 2-ші, 1-ші және 2-ші SS танкілік дивизиялары жетекшілік етті, бірақ олардың құрамында бар болғаны 75 "Пантера IV", 70 "Пантера" және 32 өзі жүретін артиллериялық қондырғысы болды. Шабуыл 24 сағат ішінде аяқталды, бірақ шайқас 13 тамызға дейін жалғасты. 8 тамызға қарай неміс 7-ші армиясының бұрынғы штабы болған Ле-Ман қаласы американдықтардың бақылауына көшті. Бірінші армияда фон Клюгеге қарасты бірнеше шайқасқа қабілетті бөлімшелер жойылғаннан кейін, одақтас командирлері Нормандиядағы неміс позициясының толығымен құлап жатқанын түсінді. Брэдли былай деді:

At noon on 1 August, the U. S. Third Army was activated under the command of Lieutenant General George S. Patton. Lieutenant General Courtney Hodges assumed command of the First Army and Bradley was promoted to the overall command of both armies, named the U. S. 12th Army Group. Patton wrote a poem containing the words,
So let us do real fighting, boring in and gouging, biting. Let's take a chance now that we have the ball. Let's forget those fine firm bases in the dreary shell raked spaces, Let's shoot the works and win! Yes, win it all! The U. S. advance following Cobra was extraordinarily rapid. Between 1and 4August, seven divisions of Patton's Third Army had swept through Avranches and over the bridge at Pontaubault into Brittany. The Westheer (German army in the west) had been reduced to such a poor state by the Allied offensives that, with no prospect of reinforcement in the wake of Operation Bagration, the Soviet summer offensive against Army Group Centre, very few Germans believed they could now avoid defeat. Rather than order his remaining forces to withdraw to the Seine, Adolf Hitler sent a directive to von Kluge demanding "an immediate counterattack between Mortain and Avranches" (Unternehmen Lüttich) to "annihilate" the enemy and make contact with the west coast of the Cotentin peninsula. Eight of the nine Panzer divisions in Normandy were to be used in the attack but only four (one of them incomplete) could be relieved from their defensive tasks and assembled in time. German commanders immediately protested that such an operation was impossible given their remaining resources The 2nd, 1st SS and 2nd SS Panzer Divisions led the assault, although with only 75 Panzer IVs, 70 Panthers and 32 self propelled guns. Hopelessly optimistic, the offensive was over within 24 hours, although fighting continued until 13 August. By 8 August, the city of Le Mans—the former headquarters of the German 7th Army—had fallen to the Americans. With von Kluge's few remaining battleworthy formations destroyed by the First Army, the Allied commanders realized that the entire German position in Normandy was collapsing. Bradley declared:

blockquote|This is an opportunity that comes to a commander not more than once in a century. We're about to destroy an entire hostile army and go all the way from here to the German border. Five days later, the two arms of the encirclement were almost complete; the advancing U. S. 90th Infantry Division had made contact with the Polish 1st Armored Division and the first Allied units crossed the Seine at Mantes Gassicourt, while German units were fleeing eastward by any means they could find. By 22 August, the Falaise Pocket—which the Germans had been fighting desperately to keep open to allow their trapped forces to escape—was finally sealed, ending the Battle of Normandy with a major Allied victory. All German forces west of the Allied lines were now dead or in captivity and although perhaps 100,000 German troops escaped they left behind 40,000–50,000 prisoners and more than 10,000 dead.

> "Бұл - ғасырдың бір реті ғана қолбасшыға бұйыратын мүмкіндік. Біз жаудың бүкіл армиясын жойып, осы жерден Германия шекарасына дейін жетеміз."

Бес күннен кейін қоршаудың екі жағы да дерлік жабылды; АҚШ-тың 90-шы жаяу әскер дивизиясы поляк 1-ші бронетанкті дивизиясымен байланыс орнатты, ал одақтас әскерлерінің алғашқы бөлімдері Манте Гассикурдағы Сенаны кесіп өтті, ал неміс әскерлері қолдарына түскен барлық көлік құралдарымен шығысқа қарай қашып жатты. 22 тамызда Фалаиз қалтасы – немістер тұтқындалған күштерінің қашуына мүмкіндік беру үшін ашық ұстауға тырысқан қалта – ақыры жабылды, Нормандия шайқасы одақтастардың үлкен жеңісімен аяқталды. Германияның барлық әскерлері одақтастардың батысында қаза тапты немесе тұтқынға алынды, және шамамен 100 000 неміс әскері қашып құтылса да, олар 40 000–50 000 тұтқынды және 10 000-нан астам қаза тапқан әскерді қалдырды.