Кіріспе
Канада қарулы күштері біріктірілместен бұрын Канада Корольдік Әскери-теңіз флотының ұшақтары болған жоқ. Бұл Канаданың әуе күштері ұшақтарының тізімі. Төмендегі ұйымдардағы ұшақтар тізімделген: 1914–1915 жылдарғы Канадалық авиация корпусы, ол бір Burgess Dunne құйрықсыз гидроұшағын пайдаланды; Air Board бақылауында болған кезде 1920–1924 жылдарғы Канада Әуе күштері (CAF); 1924–1968 жылдарғы Корольдік Канада Әуе күштері (RCAF), Канада Корольдік Әскери-теңіз күштерімен және Канада армиясымен біріктіріліп, біріккен Канада күштері құрылғанға дейін; 1968–2011 жылдарғы Канада күштері (CAF/CF), Канада күштерінің Әуе командалығы қайтадан Корольдік Канада Әуе күштері деп аталғанға дейін; 2011 жылдан қазірге дейінгі Корольдік Канада Әуе күштері. Бұл тізімге тек Канада үкіметіне тиесілі ұшақтар кіреді және Корольдік ұшу корпусында, Корольдік ұшу корпусында Канада немесе Корольдік Әуе күшінде қызмет ететін канадалық ұшқыштар ұшқан ұшақтар кірмейді, оның ішінде XV бап эскадрильялары. 1917 жылдан 1918 жылдың қарашасына дейін британ үкіметі Канаданың Корольдік ұшу корпусын (кейіннен Канаданың Корольдік Әуе күштері) қаржыландырып, жұмыс істеді. Ол Канадада салынған шамамен 1,210 Curtiss Canucks, АҚШ-та салынған 120 Curtiss JN 4s, сондай-ақ Канадада салынған екі Avro 504 және бір Airco DH.6 ұшақтарында ұшқыштарды оқытты. 1918 жылы Канада үкіметі Еуропадағы Канада Әуе күштерін құрды, ол Корольдік Әуе күштерінің командалық құрылымына біріктірілген екі қанаттан тұрды, олар Sopwith Dolphins, Royal Aircraft Factory SE.5a және RAF-тың Airco DH.9A ұшақтарымен жабдықталған. 1920 жылы таратылды. Соғыс аяқталғаннан кейін осы типтердің кейбіреулері Канадаға Императорлық сыйлықтың бөлігі ретінде ұсынылды, сонымен бірге Германиядан тұтқындалған Fokker D. VII партиясы, кейбір заңсыз ұшулардан басқа, негізінен сақтау және оқу-әдістемелік ұшақтар ретінде пайдалануға берілді. RCAF-тан тәуелсіз, Канада Корольдік Әскери-теңіз флоты (RCN) да ұшақтарды басқарды; біріктіруден кейін CAF/CF барлық қалған RCN Canadair CT 133 Silver Star, Grumman CS2F Tracker, Sikorsky HO4S 3 және Sikorsky CHSS 2 Sea King ұшақтарының операциялық жауапкершілігін өз мойнына алды.
Royal Canadian Navy aircraft prior to unification of Canada's armed forces
This is a list of aircraft of Canada's air forces. Aircraft are listed for the following organizations:
Canadian Aviation Corps (1914–1915) which operated a single Burgess Dunne tailless floatplane
Canadian Air Force (CAF) (1920–1924) while under the control of the Air Board. Royal Canadian Air Force (RCAF) (1924–1968) until amalgamated with the Royal Canadian Navy and Canadian Army to form a unified Canadian Forces. Canadian Forces (CAF/CF) (1968–2011) until Canadian Forces Air Command renamed Royal Canadian Air Force again
Royal Canadian Air Force (2011–current)
This list only includes aircraft owned by the Canadian government, and excludes aircraft flown by Canadian pilots serving with the Royal Flying Corps, Royal Flying Corps Canada or Royal Air Force, including the Article XV squadrons. From 1917 to November 1918 the British government funded and operated the Royal Flying Corps Canada (later Royal Air Force Canada) which trained aviators on the approximately 1,210 Curtiss Canucks built in Canada, 120 Curtiss JN 4s built in the US, as well as two Avro 504s and one Airco DH.6 built in Canada. In 1918 the Canadian government formed the Canadian Air Force in Europe which consisted of two wings integrated into the normal Royal Air Force command structure, equipped with Sopwith Dolphins, Royal Aircraft Factory SE.5as and Airco DH.9As supplied and owned by the RAF. It was disbanded in 1920. When the war ended some of these same types were offered to Canada as a part of the Imperial Gift, along with a batch of Fokker D. VIIs captured from Germany, which aside from some illicit flights were relegated primarily to storage and use as instructional airframes. Independently of the RCAF, the Royal Canadian Navy (RCN) also operated aircraft; upon unification, CAF/CF assumed operational responsibility for all remaining RCN Canadair CT 133 Silver Star, Grumman CS2F Tracker, Sikorsky HO4S 3, and Sikorsky CHSS 2 Sea King aircraft.
Тағайындаулар
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ұшақтарға атау берудің ресми стандарттары болмағандықтан, барлық белгілеулер бастапқы өндірушімен берілді және нөмірлер мен атаулар екеуі де қолданылды. 1918 жылдан бастап ұшақтарға белгілі бір ережелерге сәйкес атаулар берілді, ал жекелеген түрлері I, II белгісі және т.б. ретінде сандармен белгіленді, RAF тәжірибесіне сәйкес, американдық көздерден сатып алынған ұшақтар да осыған бағынды. Жүйенің ерекшеліктері туралы толық ақпарат алу үшін британдық әскери ұшақтарды белгілеу жүйелерін қараңыз. Жергілікті көздерден сатып алынған ұшақтар көбінесе бастапқы коммерциялық атауларын сақтап қалды, әсіресе егер олар аз санда сатып алынса, әскериге қабылданса немесе бастапқы өндірушіден сатып алынбаса, мысалы Barkley Grow T8P 1 немесе Waco AQC 6 сияқты. CF 100 және CF 105 – Avro Canada компаниясының белгілеулері, ол 1968 жылдың ақпанында құрылған Канада Құралдарының белгілеулеріне негіз болған RCAF-тың ұқсас белгілеулерінен бұрын пайда болды. АҚШ-тың белгілеу жүйесінен айырмашылығы, әр мақсат үшін жеке тізбектер емес, жалғыз тізбек бар, және нөмірлеу 100-ден басталады, алдынан C (Канада үшін) әрпі және рөлдің әрпі немесе әріптері қосылады. Р. У. Уокердің сөзіне сүйенсек, 102 және 103 сандары CF жүйесінде қолданылмады, себебі Avro осы сандарды жойылған Avro Canada C 102 Jetliner және Avro Canada CF 103 перехватчик жобалары үшін қолданған.