Карло Саракені: Итальян суретшісінің өмірі мен шығармашылығы
Carlo Saraceni
Карло Сарасень: италиялық суретші, ерте барокко стиліндегі шебер. Римде жұмыс істеген, пейзаждар мен мифологиялық сюжеттерді сомдаған суретші туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық суретші Карло Сарацени (1579 – 16 маусым 1620) – итальяндық ерте барокко кезеңінің суретшісі. Оның "екінші қатардағы бірінші сыныпты суретші" деген беделі 1968 жылы жарық көрген заманауи монографиясының арқасында жақсартылды.
Italian painter
Carlo Saraceni (1579 – 16 June 1620) was an Italian early Baroque painter, whose reputation as a "first class painter of the second rank" was improved with the publication of a modern monograph in 1968.
Өмір
Ол Венецияда туып, сонда қайтыс болғанмен, оның суреттері ерекше римдік стильде; ол 1598 жылы Римге көшіп, 1607 жылы Сан-Лука академиясына мүше болды. Ол Францияға ешқашан бармады, бірақ француз тілін мүптешел сөйлеп, француз ізбасарлары мен француз киімдері болған. Дегенмен, оның суретшілігіне алғашқыда Адам Эльшеймердің, Римде тұратын неміс суретшісінің, адам бейнелері үшін тығыз орманды, әсем безендірілген ландшафттық тұрғыларын үлкен әсер еткен; «Сараценидің Эльшеймерге жатқызылмаған пейзаждары азаз», – деп Мэлком Уоддингхэм атап көрсеткен, ал Анна Оттани Кавина бұл әсерлер екі тарапқа да тараған болуы мүмкін деген пікір білдірген. Эльшеймердің мысқа салынған кішкентай суреттері Сарацениге «Икардың ұшуы» атты алты ландшафттық панелін салуда, сондай-ақ «Мұса мен Итроның қыздары» және «Марс пен Венера» картиналарында үлгі болды. 1606 жылы Караваджоның «Күңгірт Марияның өлімі» картинасы Санта-Мария-делла-Скала шіркеуінің алтаріна қоюға лайық деп табылмай, Сарацени оның орнына қабылданатын нұсқасын ұсынды, ол әлі күнге дейін сол жерде тұр, Римдегі алғашқы онжылдығындағы жалғыз анық даталанған картинасы. Ол Караваджоның драматикалық жарығына, монументальді бейнелеріне, нақты егжей-тегжейліліктеріне және шақ кезіндегі қимылдарына ықпал еткендіктен, ол «теннебристердің» немесе «Караваггистілердің» алғашқыларының қатарына енді. Бұл стильдің мысалын шам жарығындағы «Юдит Холоферннің басымен» картинасынан көруге болады. Сараценидің стилі 1606 және 1610 жылдар аралығында тез дамыды, ал келесі онжылдық оның толыққанды жетілген туындыларына жол ашты, ол Караваджо мен венециялық суретшілердің ең жақсы белгілерін біріктірді. 1616–17 жылдары ол Палаццо-дель-Кириналдың Регия залындағы фрескалар жасауға қатысты. 1618 жылы ол Санта-Мария-делл’Анима шіркеуіндегі екі картина үшін ақы алды. Санта-Мария шіркеуінің Анонсиация капелласындағы «Күңгірт Марияның тууы» фрескасының композициялық егжей-тегжейлері Луврдегі мыс панельде қайталанған. 1620 жылы ол Венецияға оралып, сол жылы қайтыс болды.
Though he was born and died in Venice, his paintings are distinctly Roman in style; he moved to Rome in 1598, joining the Accademia di San Luca in 1607. He never visited France, though he spoke fluent French and had French followers and a French wardrobe. His painting, however, was influenced at first by the densely forested, luxuriantly enveloping landscape settings for human figures of Adam Elsheimer, a German painter resident in Rome; "there are few landscapes by Saraceni which have not been attributed to Elsheimer," Malcolm Waddingham observed, and Anna Ottani Cavina has suggested the influences may have travelled both ways. and Elsheimer's small cabinet paintings on copper offered a format that Saraceni employed in six landscape panels illustrating The Flight of Icarus; in Moses and the Daughters of Jethro, and Mars and Venus. When Caravaggio's notorious Death of the Virgin was rejected in 1606 as an altarpiece suitable for a chapel of Santa Maria della Scala, it was Saraceni who provided the acceptable substitute, which remains in situ, the only securely dated painting of his first decade in Rome. He was influenced by Caravaggio's dramatic lighting, monumental figures, naturalistic detail, and momentary action, so that he is numbered among the first of the "tenebrists" or "Caravaggisti". Examples of this style can be seen in the candlelit Judith with the Head of Holofernes. Saraceni's style matured rapidly between 1606 and 1610, and the next decade gave way to his fully mature works, synthesizing Caravaggio and the Venetians. In 1616–17 he collaborated on the frescoes for the Sala Regia of the Palazzo del Quirinale. In 1618 he received payment for two paintings in the church of Santa Maria dell'Anima. The compositional details of his fresco of The Birth of the Virgin in the Chapel of the Annunciation of the church of Santa Maria in Aquiro are repeated in a panel on copper at the Louvre. In 1620 he returned to Venice, where he died in the same year.