1992 жылғы АҚШ президент сайлауы, Клинтон штабының қызметі, саясат пен медиа арақатынасы туралы деректі фильм. Геннифер Флоуэрс дауы, дебаттар талқыланады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1993 жылғы американдық деректі фильмі
the 1993 American documentary film
Қысқаша мазмұны
Фильм Джеймс Карвилл мен Джордж Стефанопулос туралы, бастапқыда Нью-Гэмпшир штатының алғашқы сайлау кезінде, ал кейін негізінен Арканзас штатының Литтл-Рок қаласындағы Клинтон штаб-пәтерінде өтеді. Деректі фильм 1992 жылғы сайлау циклының бірнеше маңызды оқиғаларын және олардың Клинтон штабына тигізген әсерін көрсетеді. Оларға мыналар кіреді: Женифер Флауэрс жанжалы, Нью-Гэмпширдегі демократтардың алғашқы сайлауы, Росс Пероның тәуелсіз кандидат ретіндегі науқаны, Демократиялық Ұлттық Конвент, Клинтон штабының 1988 жылғы Джордж Буштің «Менің ернімнен оқыңыз: жаңа салықтар болмайды» деген мәлімдемесіне жасаған шабуылы, президенттік дебаттар және жалпы сайлау күні. Фильмнің көп бөлігі саясат пен бұқаралық ақпарат құралдарының өзара әрекеттесуіне, сондай-ақ Клинтон мен Буш штабтарының оқиғалар мен жаңалықтарды қалың жұртшылықтың түсінігіне әсер етуге жасаған тырыстарына бағышталған.
The film follows James Carville and George Stephanopoulos, at first during the New Hampshire primary, and then mostly in Little Rock, Arkansas, at the Clinton campaign headquarters. Several key events of the 1992 election cycle and their repercussions within the Clinton campaign are chronicled in the documentary. These include: the Gennifer Flowers scandal, the New Hampshire Democratic primary, Ross Perot's campaign as an Independent, the Democratic National Convention, the Clinton campaign's attack on George H. W. Bush's "Read my lips: no new taxes" statement from 1988, the presidential debates, and the night of the general election. Much of the film focuses on the interaction between politics and the media and the attempts by the Clinton and Bush campaigns to spin public perception of events and news stories.
Өндіріс
1992 жылғы Демократиялық ұлттық конвенцияға дейін аз уақыт бұрын, тәжірибесі аз продюсерлер Р. Дж. Катлер мен Венди Эттингер 1992 жылғы АҚШ президенттік сайлауы туралы деректі фильм түсіру үшін кинорежиссерлер Д. А. Пеннебеккер мен Крис Хегедусқа жүгінді. Пеннебеккер мен Хегедус продюсерлер оларға қажетті түсірілімдерге рұқсат алса, қызығушылық танытты, сондықтан Катлер мен Эттингер Буш, Перо және Клинтон штабтарымен байланысқа түсті. Тек Клинтон штабы ғана кинооператорларға қол жеткізуге келісім берді, бірақ бұл негізінен Карвилл мен Стефанопулос және Арканзас штатының Литтл-Рок қаласындағы штаб-пәтерде болған оқиғалармен шектелді. Сондықтан фильмнің көлемі бүкіл сайлауды қамтудан бір бөлмеге дейін тарылды. Демократиялық ұлттық конвенцияға дейін болған сайлау кезеңіндегі оқиғалар аяқталған деректі фильмде газет беттерінің монтаждалған тақырыптары, телеарналардың жаңалықтарынан алынған клиптер және Хегедустың сөзіне сүйенсек, Кевин Раффэртидің 1992 жылғы Нью-Гэмпширдегі алғашқы сайлау туралы «Feed» деректі фильмінен қолданылмаған түсірілімдер арқылы көрсетілді. Төрт ай бойы түсірілім жүргізген Пеннебеккер мен Хегедус шамамен 35 сағат фильм түсірді.
Shortly before the 1992 Democratic National Convention, novice producers R. J. Cutler and Wendy Ettinger approached filmmakers D. A. Pennebaker and Chris Hegedus about making a documentary about the then ongoing 1992 U. S. presidential election. Pennebaker and Hegedus expressed interest, provided the producers could get them permission to film what they would need to film, so Cutler and Ettinger contacted the Bush, Perot, and Clinton campaigns. Only the Clinton campaign was open to giving the filmmakers any access, and this was limited primarily to Carville and Stephanopoulos and events that transpired within the so called "war room" at the campaign's national headquarters in Little Rock, Arkansas, so the scope of the film narrowed from encompassing the entire election to mostly centering around one room. Events in the election cycle that occurred before the Democratic National Convention were covered in the completed documentary through montages of newspaper headlines, the use of clips from TV news programs, and, according to Hegedus, unused footage from Kevin Rafferty's Feed, a documentary about the 1992 New Hampshire primary. Over a span of four months spent filming, Pennebaker and Hegedus shot about 35 hours of film.
2008 жылғы Демократиялық негізгі дау
2008 жылдың сәуір айының соңында фильмнен алынған бір видео YouTube-қа жарияланды, онда Клинтон әкімшілігінің бұрынғы қызметкері (және президенттікке үміткер Хиллари Клинтонның қолдаушысы) Микки Кантор Карвилл мен Стефанопулосқа былай деді: "Индианаға қараңыз, күте тұрыңыз, күте тұрыңыз – Индианаға қараңыз. 42 40. Біз жеңсек те маңызды емес. Олар тым жаман адамдар. Кешіріңіз". Видеоның тағы бір бұрыс түсіндірілуі бойынша Кантор: "Ақ нәсілді ешкім болғың келе ме?" деген сөзді айтқан. 2008 жылдың 2 мамырында Кантор видеоның өңделгенін мәлімдеді, ал одан кейін Д.А. Пеннебеккер Кантордың "Олар Ақ үйдің ішінде нәрсе істеп отырған болуы керек" дегенін айтқанын мәлімдеді. Канторға қарсы жасалған бұрмаланған видео және жалған айыптаулар Пеннебеккер мен Хегедус түсірген 2008 жылғы "Соғыс бөлмесіне оралу" атты фильмде талқыланды.
In late April 2008, a clip from the film was posted on YouTube that purported to show former Clinton administration official (and supporter of then presidential candidate Hillary Clinton) Mickey Kantor saying to Carville and Stephanopoulos, "Look at Indiana, wait, wait – look at Indiana. 42 40. It doesn’t matter if we win. Those people are shit. Excuse me." Another erroneous interpretation of the clip alleged that Kantor said, "How would you like to be a worthless white nigger?". On May 2, 2008, Kantor claimed that the footage had been doctored, and shortly thereafter D. A. Pennebaker claimed that Kantor had actually said "Those people must be shitting in the White House." The doctored footage and false allegations against Kantor were discussed in the Return of the War Room, a 2008 sequel made by Pennebaker and Hegedus.
Кассалық жинақ
Фильм тек бірнеше кинотеатрда көрсетілгендіктен, кассада 901 668 доллар табыс етті.
As it was only screened at few locations, the film grossed $901,668 at the box office.
Сыни қабылдау
Фильм сыншылардың басым көпшілігінен мақтау алды. Rotten Tomatoes сайтында 24 рецензия негізінде 96% «жаңа» рейтингіге ие, орташа бағасы 8.11/10. Сайттың пікірі: «Түрлі-түсті науқан операторларына қол жеткізу арқылы көзді ашатын "Соғыс бөлмесі" – құнды уақыт капсуласы және саяси өнерді зерттейтін қызықты оқу».
The film received near universal acclaim from critics. On Rotten Tomatoes, it has a 96% "fresh" rating based on 24 reviews, with an average rating of 8.11/10. The website's consensus reads, "Eye opening in its access to an array of colorful campaign operatives, The War Room is a valuable time capsule and a riveting study in the art of politicking."
Үй медиасы
Фильм 2012 жылдың 20 наурызында Criterion Collection компаниясымен арнайы DVD және Blu-ray нұсқасында жарық көрді. Бұрын ол 1999 жылы Trimark Home Video компаниясымен қарапайым DVD нұсқасында және 2004 жылы Focus Features және Universal Studios компанияларымен арнайы DVD нұсқасында шығарылған еді.
The film was released as a special edition DVD and Blu ray by the Criterion Collection on March 20, 2012. It had previously been released on DVD in 1999 by Trimark Home Video as a bare bones package and in 2004 by Focus Features and Universal Studios as a special edition DVD.
Ықпал
Брисбен Таймс газетінің мақаласына сәйкес, Джордж Клуни, Райан Гослинг және «Марттың иддері» фильмінің актерлері өз кейіпкерлерін түсіну және сайлау кампаниясының қыр-сырын білу үшін «Соғыс бөлмесі» деректі фильмін қарады. Бұл деректі фильм IFC телеарнасының «Documentary Now!» сериалының екінші маусымындағы «The Bunker» атты эпизодында пародияланды.
According to an article in the Brisbane Times, George Clooney, Ryan Gosling, and the cast of The Ides of March watched The War Room to "get their bearings" on their characters and life on the campaign trail. The documentary was spoofed by IFC series Documentary Now!, in the second season episode "The Bunker."