Кіріспе
1916 жылы Корольдік теңіз күштерінің "Алғы қайтқы" класындағы линкоры HMS Revenge, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1910 жылдардың ортасында Корольдік теңіз күштері үшін салынған бес "супер-дредноут" линкорының жетекші кемесі болды. Кемелердің құрылысы, сегіз қарудан тұратын негізгі артиллерияны сақтай отырып, бронялық қорғауды арттыру үшін көлемі мен жылдамдығы азайтылған жаңа буынды білдірді. 1913 жылы құрылысы басталды, 1915 жылы теңізге сүңгітілді және 1916 жылдың ақпанында қолданысқа берілді, сол жылдың мамырындағы Ютландия шайқасында Ұлы флотпен бірге қатысуға жеткілікті уақыт болды. Шайқас барысында ол неміс крейсерлерімен қақтығысты, екеуіне зақым келтірді, бірақ эскадрильяның флагманына торпеда соққаннан кейін, эскадрилья флоттың қалған бөлігінен байланысын үзіп, кері шегінуге мәжбүр болды. Revenge шайқастан зардапсыз шықты, бірақ соғыс кезінде басқа да қақтығыстарға қатыспады, себебі британдық және неміс флоттары суасты қайықтары мен теңіз миналарының қаупіне байланысты сақтық стратегияларын қабылдады. 1920-1930 жылдары Revenge Атлант мұхиты мен Жерорта теңізі флоты арасында кезекпен қызмет етті. 1920 жылдардың басында Жерорта теңізінде қызмет еткен кезде, кеме Грек-Түрік соғысынан туындаған дағдарыстарға жауап ретінде, соның ішінде 1922 жылғы Смирнаның Ұлы өртіне байланысты Түркияға екі рет барды. Кеменің соғыс аралық кезеңі көбінесе оқиғасыз болды. 1939 жылдың қыркүйегінде Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Revenge конвойларды сүйемелдеуге және елдің алтын қорының маңызды бөлігін "Балық операциясы" аясында Канадаға тасымалдауға пайдаланылды; бұл іс-шаралар 1940 жылға дейін жалғасты. Ол 1940 жылдың шілдесінде француз әскері капитуляциялағаннан кейін Портсмуттегі француз әскери кемелерін басып алуға қатысты. 1940 жылдың қазан айында ол "Орташа операциясын" жүргізді, ол кейіннен Британияға баруға жоспарланған шабуылға дайындық ретінде Англия жоғалауында жиналған неміс көлік кемелеріне шабуыл жасады. 1941 жылдың қазан айына дейін конвойды сүйемелдеу міндетін қайтадан жалғастырды, содан кейін ол 3-ші шайқас эскадрильясына қайта тағайындалды және Жапониямен шиеленіс күшейген кезде Тынық мұхитына жіберілді. Тынық мұхит соғысының басталғаннан кейін британдық теңіз күштері одан әрі нығайтылды, нәтижесінде Шығыс флот құрылды. Revenge және оның бауырлары жапондық флотқа қарсы қолдануға тым ескі деп есептелді, сондықтан олар Үнді мұхитында конвойды сүйемелдеу міндеттеріне жіберілді. 1943 жылы тозығы жеткен Revenge үйге оралды, онда ол жедел әрекеттен алынған күйіне келтірілді. Оның соңғы сапары 1943 жылдың қараша айында премьер-министр Уинстон Черчилльді Тегеран конференциясына жеткізу болды. Қайтып келгеннен кейін, ол оқу орталығына жіберілді, қарусыздандырылды және ақырында 1948 жылы құрастырылып таратылды.
HMS Revenge was the lead ship of five super dreadnought battleships built for the Royal Navy during the First World War in the mid 1910s. The ships were developments of the s, with reductions in size and speed to offset increases in armour protection whilst retaining the same main battery of eight guns. She was laid down in 1913, launched in 1915 and commissioned in February 1916, early enough to be worked up to see action with the Grand Fleet at the Battle of Jutland in May that year. During the engagement, she engaged German battlecruisers, damaging two of them before being forced to turn away to avoid torpedoes that damaged her squadron flagship and caused the squadron to lose contact with the rest of the fleet. Revenge emerged from the battle unscathed, but she saw no further action during the war, as the British and German fleets turned to more cautious strategies owing to the risk of submarines and naval mines. During the 1920s and 1930s, Revenge alternated between the Atlantic Fleet and the Mediterranean Fleet. Whilst serving in the Mediterranean in the early 1920s, the ship went to Turkey twice in response to crises arising from the Greco Turkish War, including the Great Fire of Smyrna in 1922. The ship's interwar career was otherwise uneventful. With the outbreak of the Second World War in September 1939, Revenge was used to escort convoys and transport significant quantities of the country's gold reserves to Canada as part of Operation Fish; these activities continued into 1940. She was involved in the seizure of French warships in Portsmouth after the French surrender in July 1940. In October 1940, she conducted Operation Medium, an attack on German transport ships that had been collected along the English Channel in preparation for the later cancelled invasion of Britain. Revenge thereafter resumed convoy escort duties until October 1941, when she was reassigned to the 3rd Battle Squadron and sent to the Far East as tensions with Japan began to rise. British naval forces were strengthened further after the start of the Pacific War in December, leading to the creation of the Eastern Fleet. Revenge and her sister ships were deemed too old to be of use against the Japanese fleet, so they were relegated to convoy escort duties in the Indian Ocean. Badly worn out by 1943, Revenge returned home, where she was removed from front line service. Her last voyage was to carry Prime Minister Winston Churchill to the Tehran Conference in November 1943. Upon returning, she was assigned to the training establishment , disarmed and eventually broken up in 1948.
Дизайн және сипаттама
Revenge класының кемелері алдыңғы кластан сәл кіші, баяу және қорғанысы жақсырақ жасалған. Экономия шарасы ретінде олар отын майы мен көмірді бірге қолдануға қайта оралуы тиіс еді, бірақ Бірінші теңіз лорды Джеки Фишер 1914 жылғы қазан айында көмірді қолдану туралы шешімді кері қайтарды. Кемелердің құрылысы дайын болмаған кезде, олар мұнаймен жұмыс істейтін қазандықтарды орнату үшін қайта жобаланды, бұл бастапқы сипаттамадан қозғалтқыштардың қуатын арттырды. Revenge кемесінің жалпы ұзындығы 189 метр, ені 27 метр және су астындағы тереңдігі 10 метр болды. Оның жүк көтергіштігі болды және толық жүктелгенде ығыстырды. Ол екі Parsons бу турбинасымен қозғалды, әрқайсысы екі валды айналдырды, буды 18 Babcock & Wilcox қазандықтарынан алды. Турбиналар жоғары жылдамдыққа жетуге арналған, бірақ кеме 1916 жылғы 24 наурызда теңіз сынақтары кезінде ғана ең жоғары жылдамдыққа жетті. Оның круиздік жылдамдығындағы қашықтығы болды. 1917 жылы экипажы 940 офицер мен сарбаздан тұрды. Терең жүктемедегі метацентрлік биіктігі 3,4 фут (1 метр) болды. Revenge класы төрт екі мұнаралы, суперфайрлі орналасқан сегіз 381 мм (15 дюйм) BL Mk I қаруымен жабдықталған, алдыңғы және артқы бөліктерінде орналасқан, сәйкесінше 'A', 'B', 'X' және 'Y' деп белгіленген. Он төрт 305 мм (12 дюйм) BL Mk XII қаруының он екісі кеменің орта бөлігіндегі казематтарға орнатылған; қалған екеуі баспана палубасында орнатылып, қару қалқандарымен қоршалған. Кемеде сондай-ақ төрт 76 мм (3 фунт) қаруы болды. Оның қару-жарағының құрамына екі жылдам атушы 4,7 дюймдік (20 cwt) Mk I қаруы кірді. Ол әр жағында екіден барлығы төрт суасты торпедалық түтігімен жабдықталған. Revenge екі өртті басқару станциясымен жабдықталған, олардың әрқайсысы 5 метрлік қашықтық өлшегішпен жабдықталған. Біреуі қосалқы капотпен қорғалған коннинг мұнарасының үстіне орнатылған, ал екіншісі үш аяқты мачтаның үстіндегі бақылау пунктінде орналасқан. Әрбір мұнарада 5 метрлік қашықтық өлшегіш орнатылған. Басты қару-жарақтарды 'X' мұнарасынан да басқаруға болады. Екінші қару-жарақтарды негізінен 1917 жылғы наурызда орнатылған алдыңғы мачтадағы компас платформасының екі жағына орнатылған басқару станциялары басқарды. Артқы суперструктурада 5 метрлік қашықтық өлшегіші бар торпеданы басқару станциясы орналасқан. Кеменің су сызығының белдеуі 'A' және 'Y' барбеттері арасында қалыңдығы 305 мм (12 дюйм) болатын Krupp цементтелген бронядан (KC) тұрды және кеменің ұштарына қарай 102-152 мм (4-6 дюйм) дейін жұқарады, бірақ мұрын мен корпусқа жетпеді. Оның үстінде 'A' және 'X' барбеттері арасында созылған 152 мм (6 дюйм) қалыңдықтағы бронялық қабат болды. Су сызығының белдеуінің ең қалың бөлігінің ұштарынан 'A' және 'Y' барбеттеріне дейін бұрыштап жүретін 102-152 мм (4-6 дюйм) қалыңдықтағы көлденең бөлімдер болды. Қару мұнаралары KC бронясымен қоршалған, төбелерінен басқа, олардың қалыңдығы болды. Барбеттердің қалыңдығы жоғарғы палубадан бастап өзгерді, бірақ төменгі жағында тек 102-152 мм (4-6 дюйм) болды. Revenge класының кемелері қалыңдығы әртүрлі бірнеше броньды палубаларға ие болды. Басты басқару мұнарасының қабырғаларында 279 мм (11 дюйм) броня болды, ал төбесі 76 мм (3 дюйм) болды. Артқы суперструктурадағы торпедалық басқару станциясы 152 мм (6 дюйм) бронямен қоршалған. Ютландия шайқасынан кейін, жарыққа қарсы жабдықтарды күшейту үшін, қару-жарақ қоймаларының үстіндегі бас палубаға 25 мм (1 дюйм) жоғары сортты болат қосылды. 1918 жылы кеме 'B' және 'X' мұнараларының төбесіне орнатылған ұшу платформаларымен жабдықталды, олардан истребительдер мен барлау ұшақтары ұшырылатын. 1928 жылғы жөндеу кезінде платформа 'X' мұнарасынан алынып тасталды. 'B' мұнарасының платформасы 1933 жылы алынып тасталды.
Негізгі өзгерістер
1917 жылдың қазаны мен 1918 жылдың ақпаны аралығында "Кек алу" кемесіне торпедаға қарсы борты орнатылды. Олар торпеда жарылысының әсерін азайту және тұрақтылығын арттыру үшін жобаланған. Олар кеменің енін 4 метрден астамға, 101 метрге дейін ұлғайтты, суға батып тұруын 9 метрге дейін азайтып, толық жүктеме кезінде сақтады. Олар метацентрлік биіктігін 2 метрге дейін арттырды. 1918 жылы "В" және "Х" мұнараларына 9 метрлік қашықтық өлшегіштер орнатылды. 1919 жылы экипажы 1240 офицер мен сарбаздан тұрды. 1922 жылы қорғаныс палубасындағы 6 дюймдік зеңбіректердің қалқандары броньды казематтармен ауыстырылды. Екі жылдан кейін, әуе шабуылына қарсы қорғанысы жаңартылды, бұрынғы 3 дюймдік зеңбіректер QF зеңбіректерімен алмастырылды. 1928–1929 жылдарғы жөндеу кезінде тағы екі 4 дюймдік зеңбірек қосылды, ал қорғаныс палубасындағы 6 дюймдік зеңбіректер алынып тасталды. Сонымен қатар, жоғары бұрышты басқару жүйесінің (HACS) Mk I директоры бақылау мұнарасына орнатылды. 1931 жылы сынақтар үшін екі фунттық Mk VIII "пом-пом" зеңбірегінің сегіздік орнатылысы түтін құбырының жанына (тек оң жағында) қосылды. Оның директоры өртке басқару директорының жанында және астында орналасты. Сол кезде кормалық торпедалық түтіктер де алынып тасталды. 1936–1937 жылдарғы жөндеу кезінде торпедалық директор және оған байланысты қашықтық өлшегіш алынып тасталды. Екі жылдан кейін "Кек алудың" әуе шабуылына қарсы қорғанысы күшейтілді, зеңбіректердің жеке орнатылыстары екі зеңбіректік орнатылыстармен алмастырылды, сондай-ақ сол жақтан екі фунттық "пом-пом" зеңбірегінің сегіздік орнатылысы және оның директоры қосылды. HACS Mk III директоры бақылау мұнарасының шатырындағы Mk I директорын алмастырды, ал екіншісі бұрын торпедалық директор орналасқан жерге қосылды. Бақылау мұнарасының жанына Vickers .50 пулеметінің төрт зеңбіректік орнатылыстары орнатылды. Сол кезде алдыңғы торпедалық түтіктер де алынып тасталды. "Кек алу" класындағы кемелерге соғыс кезіндегі өзгерістер көбінесе минималды болды. 1941 жылы "Кек алуға" 279 типті ерте ескерту радиолокаторы орнатылды. Келесі жылы 273 типті беттік іздеу радарі, 285 типті әуе шабуылына қарсы артиллериялық жиынтықтар және "пом-пом" зеңбіректері үшін 282 типті екі радар қосылды. 1941 жылдың соңында "Б" және "Х" мұнараларының үстіне екі төрт зеңбіректік "пом-пом" орнатылды, сондай-ақ он 20 мм Оерликон зеңбірегі .50 калибрлі төрт зеңбіректік орнатылыстарды алмастырды. Салмақты азайту және радарлар мен Оерликон сияқты жаңа жабдықтарды пайдалануға қажетті қосымша экипажға көбірек орын беру үшін 1943 жылы төрт 6 дюймдік зеңбірек алынып тасталды.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
"Revenge" 1913 жылғы 22 желтоқсанда Барроу-ин-Фернестегі Vickers кеме жасау кешенінде салынды. Ол 1915 жылғы 29 мамырда суға түсіріліп, 1916 жылғы 1 ақпанда Ұлы Флотқа қабылданып, бірақ 24 наурызға дейін толық аяқталмай, қызметке дайын болды. Қабылдануы мен аяқталуы арасындағы кезең теңіз сынақтарын қамтыды. Кеменің жалпы құны 2 406 368 фунт стерлингті құрады. Қызметке түскен кезде "Revenge" 1-ші шайқас эскадриласының 6-шы дивизионына бекітілді, сондай-ақ және кемелерімен бірге тағайындалды.
Ютландия шайқасы
Ұлы флоттың бір бөлігін алдап, жоюға тырысып, Германияның Ашық теңіз флоты 16 дрейдноут, алты пре-дрейдноут, алты жеңіл крейсер және 31 торпедалық катермен, вице-адмирал Рейнхард Шеер басқаруымен 31 мамыр күні таңертең Jade портынан шықты. Флот контр-адмирал Франц фон Хиппердің бес шайқас крейсерімен және оларды қолдаушы крейсерлермен, торпедалық катерлермен бірге сапарлады. Корольдік флоттың 40-шы бөлімі операция жоспарларын қамтитын неміс радиохабарламаларын ұстап алып, шифрлады. Адмиралтейство 28 дрейдноуттан және 9 шайқас крейсерінен тұратын Ұлы флотқа түні бойына шығып, Ашық теңіз флотын кесіп, жоюға бұйрық берді. Шабуыл күні Revenge және 1-ші BS дивизиясының қалған бөлігі британдық шептің арт жағына орналасты. Алғашқы шайқас түстен кейін британдық және неміс шайқас крейсерлері арасында жүрді, бірақ 18:00-ге қарай Ұлы флот оқиға орнына жақындады. Он бес минуттан кейін Джеллико флотты ұрысқа дайындау үшін бұрылуға бұйрық берді. Круиздік формациядан өту артындағы дивизияларда қиындықтар тудырып, Revenge және көптеген кемелер бір-бірімен соқтығыспау үшін жылдамдығын азайтуға мәжбүр болды. Неміс флоты тез арада оққа түсірілді және 18:17-ден бастап көптеген британдық кемелер олармен шайқасқа кірісті. Британдық кемелердің бастапқыда көрінуі нашар болды және Revenge 18:22-де атыс бастамас бұрын бірнеше минут күтті; оның бұл кезеңдегі нысанасы белгісіз, ол зақымдалған крейсерді, неміс шайқас шебін, немесе екеуін де нысанаға алған болуы мүмкін. Ол 17 минут бойы үзіліспен атып, тұмандықта ешқандай тиімді нәтижеге қол жеткізбеді. 19:09-да Revenge, мүмкін, торпедалық катерден ұшырылған торпедадан қашу үшін кері бұрылуға мәжбүр болды; торпеда оның қызыл сызығынан зиянсыз өтті. Содан кейін ол шайқас крейсерін нысанаға алды; оның алғашқы залпы қашықтықты шамамен 200 метр деп есептеді, бірақ нысананы өткізіп алды. Оның мергендері қашықтықты тез арада азайтып, екінші залпымен Derfflingerді қоршап алды. Қашықтық анықталғаннан кейін Revenge тез арада бес соққы берді, содан кейін Derfflingerге шабуылдап жатқан басқа кемелерге отын ауыстырды. Derfflingerге жасаған екі соққысы артқы мұнараларын істен шығарды; қалған үшеуі аз зиян келтірді, олардың бірі жарылмай өрнек арқылы өтті. 19:19-да Revenge Von der Tannға артқы басқару мұнарасына жақын жерде бір соққы берді, ол аздап зақым келтірді; ол сонымен қатар осы кезеңде кемеге торпеда атқан, бірақ соққыға ұшырмады. Revenge және дивизияның басқа мүшелері 19:35-те су асты кемесі туралы хабарламалардан кейін қайтадан бұрылды, ол шындыққа жанаспады. Revenge неміс күштерімен ешқандай байланысқа түспеді, себебі эскадрильяның флагмандық кемесі Marlborough торпедадан зақымданып, кеме жылдамдығын едәуір төмендетті. 1 маусымда сағат 01:56-да эскадрилья командирі вице-адмирал Сесил Берни Marlboroughдағы зақымдар оны Revengeге ауысуға мәжбүр ететінін хабарлады, Marlborough портына оралуына мүмкіндік беру үшін. Ол жеңіл крейсерге мініп, сағат 03:00-ден кейін Revengeге жетті. Сағат 10:00-ге қарай 6-шы дивизияның кемелері флоттың қалған бөлігінен солтүстікке қарай қалды. Revenge және басқа екі кеме, ақыры, 19:25-те Scapa Flowға қайтып бара жатқанда флотқа қосылды. Шабуыл барысында Revenge негізгі артиллериясынан 102 оқ атты, олардың барлығы броньды тесуге арналған, қалпақшасы бар оқтар болды. Сонымен қатар, ол қосалқы қаруларынан 87 оқ атты. Ол шайқас кезінде ешқандай оққа түспеді.
Кейінгі операциялар
1916 жылдың 19 тамызында болған оқиғадан кейін, Ұлы флот екі жеңіл крейсерін неміс суасты қайықтарының шабуылынан жоғалтты. Флот командирі адмирал Джон Джеллико флотты мұндай шабуылдарда тәуекелге салуды жөн көрмеді, егер Жоғары теңіз флоты солтүстікке қарай жылжуға тырыспаса немесе стратегиялық жағдай қауіпті талап етпесе. Өз кезегінде, неміс флоты 1917 жыл бойына дейін портта тұрды немесе Балтық теңізінде жаттығулар жасады, себебі екі тарап та Солтүстік теңізде шешуші беттік шайқас идеясынан бас тарды. Екі тарап та позициялық соғысқа көшті, теңіз миналарын орналастырды, ал Германия жыл басында шектеусіз суасты соғысын қайта бастады. Нәтижесінде, “Revenge” және Ұлы флоттың қалған бөлігі соғыстың соңғы екі жылында ешқандай әрекетке қатыспады. 1917 жылы Ұлыбритания Норвегияға жеңіл күштермен сүйемелдеуде тұрақты конвойлер жібере бастады; немістер жыл соңында осы конвойлерге екі рет шабуыл жасады, бұл өткен жылы Джелликоны ауыстырған адмирал Дэвид Биттиді конвойлерді сүйемелдеу үшін Ұлы флоттың шайқас эскадрильяларын жіберуге мәжбүр етті. Жоғары теңіз флоты 23 сәуірде сүйемелдеудегі конвойлардың біріне шабуыл жасау үшін теңізге шықты, бірақ келесі күні шайқас крейсері ауыр техникалық апатқа ұшырағаннан кейін немістер операцияны тоқтатуға мәжбүр болды. “Revenge” және Ұлы флоттың қалған бөлігі 24 сәуірде зақымдалған “Moltke” кемесінен радиосигналдарды ұстап алғаннан кейін шықты, бірақ немістер британдықтардан тым алшақ кеткендіктен, атыс болған жоқ. 1918 жылдың 21 қарашасында, келісімге қол қойылғаннан кейін, Ұлы флоттың барлығы Скапа-Флоуға берілген неміс флотын сүйемелдеу үшін порттан шықты. Ол кезде “Revenge” 1-ші шайқас эскадрильясының құрамында болды, оған вице-адмирал Сидни Фримантл басшылық етті және “Revenge” кемесін өзінің штаб-квартирасы етіп белгіледі. 1-ші эскадрильяға Версаль конференциясындағы бейбіт келісім келіссөздерінде оның тағдыры шешілген кезде флотты күзету міндеті жүктелді. 1919 жылдың 21 маусымында немістер өз флотын батырғаннан кейін Фримантл неміс командирі, контр-адмирал Людвиг фон Ройтерді “Revenge” кемесіне алып келді. Фримантл Ройтерді келісім шарттарын бұзғаны үшін айыптады және онымен бірге неміс офицерлерін соғыс тұтқындары ретінде ұстады.
Соғыс аралығы
1920-1930 жылдары «Revenge» әдетте бауырлас кемелермен бірге жұмыс істеді, бірақ олар жөндеу немесе модернизация үшін бөлінген кездерден басқа. 1919 жылғы сәуірде кемелер 1-ші ББ құрамында Атлантика флотына жіберілді. Содан кейін олар Греко-түрік соғысына және Ресей азамат соғысына Ұлыбританияның жауап ретінде Түркия мен Қара теңізде операциялар жүргізу үшін Жерорта теңізі флотына қосылды. 1920 жылғы 19 шілдеде «Revenge» Пандермаға келді, онда ол Грекия королі Александр бар «Георгиос Авероф» грек крейсері және басқа грек кемелерімен кездесті. Александр «Revenge» кемесіне барып, сол күні Фримантлмен кездесті. Келесі күні «Revenge» Султанкой мен Эреглиге грек әскерлерінің қонуына көмектесті. 1920 жылғы тамызда кемелер Атлантика флотына қайта оралды. 1921 жылғы мамырда 1-ші және 2-ші шайқас эскадрильялары бірікті, «Revenge» және оның төрт бауырласы 1-ші дивизияны, ал бес «Queen Elizabeth» класындағы линкорлар 2-ші дивизияны құрады. 1922 жылғы қыркүйекте «Revenge» және оның үш бауырласы Смирнадағы дағдарыс кезінде, Греко-түрік соғысының аяқталуымен және Смирнаның Ұлы өртімен аяқталғанда Жерорта теңізі флотына қайта жіберілді. Кемелер негізінен Дарданелл және Мармара теңізінде жұмыс істеді. Қарашада соғыс аяқталған соң, кемелер Атлантика флотына қайта оралды. 1924 жылғы 1 қарашада Атлантика флоты қайта ұйымдастырылды, нәтижесінде «Queen Elizabeth» класындағы кемелер Жерорта теңізі флотына жіберілді, ал 1-ші дивизияның кемелері 1-ші шайқас эскадрильясы ретінде қайта құрылды. 1927 жылғы тамызда «Revenge» және оның бауырластары Жерорта теңізі флотына ауыстырылды. 1928 жылғы қаңтардан 1929 жылғы қаңтарға дейін «Revenge» жөндеуден өтті, оның барысында оның екінші және зениттік артиллериясы, өртті басқару жабдықтары, көпірі және корпус құрылысы кеңейтілді, сондай-ақ басқа да өзгерістер енгізілді. 1931 жылғы мамырдан желтоқсанға дейін ол тағы бір жөндеуден өтті, ол зениттік артиллериясы мен өртті басқару жабдықтарын одан әрі жетілдірді. 1935 жылдың басында «Revenge» және «Queen Elizabeth» кластары қайтадан орын алмасты, бірақ бұл кезде Атлантика флоты «Home Fleet» деп аталды. 16 шілдеде кемелер король Георг V-нің күміс мерейтойына арналған Спитхедтегі флотты қарап тексеру кезінде болды. 1936 жылғы шілдеден 1937 жылғы наурызға дейін «Revenge» тағы бір модернизациядан өтті, оның барысында торпедалық қашықтық өлшегіші және оны қолдайтын мұнара алынып тасталды. Ол және оның бауырластары 1937 жылғы 20 мамырда Георг VI-ның таққа отыру рәсімінде болды. Соғысқа дейінгі соңғы жөндеу 1939 жылдың басында басталды және тамызда аяқталды, оның ішінде зениттік артиллерияны едәуір күшейту шаралары кірді. 1939 жылғы 9 тамызда ол Портлендте корольдің флотын қарап тексеру кезінде болды.
Атлантикада
1939 жылдың 3 қыркүйегінде жаулық әрекеттер басталғанда, «Revenge» Портлендте орналасқан Канал флотының құрамына кірді. Соғыс басталғаннан кейін көп ұзамай, бір сауда кемесі неміс авиациясын жаңылыстыру үшін HMS «Revenge» болып жасырылды. 1 қазанда «Revenge» кемесіне Оңтүстік Атлантикада конвойды сүйемелдеу міндетін атқаруға дайындық жасау бұйрығы берілді, себебі неміс «кішкентай шайқас кемесі» – неміс крейсері «Адмирал Граф Шпее» қауіп төндірді. Бірақ, 1939 жылдың 5 қазанында бұйрықтар өзгерген соң, ол Галифакста орналасқан Солтүстік Атлантикалық эскорт күштеріне қосылды. Сонымен қатар, «Revenge» және оның туыс кемесі АҚШ-тан сатып алынған қару-жарақ үшін Нью-Йорктегі Англо-француздық сатып алу кеңесіне қажетті алтынды Канадаға тасымалдау керек болды. Портлендте әрбір соғыс кемесіне 148 қорап алтын құймалар тиелді, олардың жалпы құны 2 миллион фунт стерлинг болды; олар 7 қазанда жолға шығып, тоғыз күннен кейін Галифаксқа жетті. Бірнеше конвойды сүйемелдегеннен кейін, «Revenge» қайтадан алтын тасымалдауға пайдаланылды, бұл жолы 10 миллион фунт стерлинг, 1940 жылдың 28 қаңтарында Плимуттен аттанды. 7 ақпанда ол британдық танкермен соқтығысты, ал HX19 конвойы Галифакс жанында құралып жатқанда осы оқиға болды. Жеңіл зақымданған болса да, ол эскорт ретінде жалғастырып, 18 ақпанда жөндеу үшін Галифаксқа оралды. 1940 жылдың 12 мамырында ол Халифакста қорғаныс кемесі ретінде жұмыс істеген канадалық кемені қақтығыстырып, батырды, бірақ адам шығыны болмады. Соғыстағы қызметінің қалған бөлігінде, «Revenge» Галифаксқа келген сайын, басқа қақпа кемелерінің экипаждары оны мазақтап, күрделі және асыра сілтеген «Тәуекел етпейтін кеме» маневрлерін жасады. 30 мамырда «Revenge» Ұлыбританияның алтын қорын Канадаға көшіруге қатыса бастады, яғни «Балық» операциясына қатысты, егер жау басқындығы болса. Кеме 22 маусымда Девонпорттың HM Dockyard кемежайына келді, TC 5 конвойын сүйемелдегеннен кейін қысқа мерзімге жөндеуге түсті. 1940 жылдың 3 шілдесінде Плимутте болғанда, «Revenge» әскери тобы француздық «Париж» жауынгерлік кемесін және үлкен су асты крейсері «Суркуф» француздық су асты кемесін бақылауға алды, егер олардың экипаждары оларды Виши Франциясына қайтаруды шешсе, онда олар немістердің қолына түсуі мүмкін еді. Операция кезінде «Суркуфқа» отырған бір теңізші қаза тапты. Келесі күні «Revenge» алтын тасымалын қайтадан бастады, бұл жолы 47 миллион фунт стерлингтік жүкпен, 11 тамызда Гринноктан 14,5 миллион фунт стерлингпен қайталады. 15 қыркүйекте «Revenge» Плимутқа келді, онда ол Батыс жағалаулар командалығының бақылауына өтті, егер басқындық болса. Егер неміс десанттық операциясы, «Теңіз арыстаны» операциясы жоспарланғандай орындалса, «Revenge» Англия арналындағы жалғыз британдық капиталдық кеме болар еді. Британдық жоғары басшылығына белгісіз болғандықтан, Адольф Гитлер 17 қыркүйекте басқындықты белгісіз мерзімге кейінге шегерді. Бірақ 11 қазанның таңертеңгі сағаттарында «Revenge» «Орталық» операциясының негізгі бөлігін құрады, мақсаты шабуылдаушы көлік кемелері мен баржаларды бомбалау еді, олар әлі де Францияның Шербур портында шоғырланған. «Revenge», алты эсминец және моторлы қайықтардың қорғаныс экраны шабуыл тобын құрады, ал үш крейсер мен алты эсминецтің қорғау күштері неміс теңіз күштерінің араласуына жол бермеу үшін күзетте тұрды. Сонымен қатар, RAF Бомбалау командасы да әуе шабуылы жасады, сонымен қатар нысананы жарықтандыру үшін жарық шашатын бомбалар тастады. 18 минуттық бомбалау кезінде «Revenge» портына 120 бас қарудан оқтар атты, ал оның эскорты 4,7 дюймдік қаруларынан 801 оқ атты. Британдық күш неміс ауыр жағалау артиллериясынан дәл атысқа түсті, бірақ зақымсыз кері қайта алды, «Revenge» кері жолда 21,5 теңіз шақырымын жылдамдықпен жүрді. 1940 жылдың 13 қарашасында ол Солтүстік Атлантикада конвойлық міндеттерін қайтадан бастады, ол 1941 жылдың басына дейін үлкен оқиғасыз жалғасты.
Шығыс флотымен
1941 жылдың қазан айында Адмиралтейство кемеге Сейлонның Коломбо қаласында орналасқан 3-ші шайқас эскадрильясына ауысуды шешті. Оған аман қалған үш әпкесі қосылды (1939 жылдың қазан айында батып кеткен). Бірлік желтоқсанда құрылды, эскадрилья F күштеріне қосылды. 7 желтоқсанда Тынық мұхиты соғысы басталғандықтан, Британдық Үндістанды қорғау үшін Үнді мұхитында теңіз күштері қажет болды. 1942 жылдың наурыз айының соңында адмирал Джеймс Сомервилл басқаратын Шығыс флоты құрылды. Шығыс флотының сандық күшіне қарамастан, оның көптеген бөлімшелері, соның ішінде төрт "Revenge" класты линкор, енді алдыңғы қатардағы кемелер емес еді. Вице-адмирал Чуичи Нагумоның алты авианосец пен төрт жылдам линкордан тұратын күшті "Кидо Бутай" Сомервиллдің Шығыс флотынан әлдеқайда күшті болды. Осыдан кейін, тек модернизацияланған линкор ғана екі флоттық авианосецпен бірге операциялар жүргізе алды; "Revenge", оның үш қарындасы және "Hermes" авианосеці Үнді мұхитында конвойларды сүйемелдеу үшін шайқастан алыс ұсталды. Наурыз айының соңында Блетчли Парктің филиалы – Қиыр Шығыс Біріккен бюросының кодты бұзушылары Сомервиллге жапондықтардың Үнді мұхитына шабуыл жасап, Коломбо мен Тринкомалиге шабуылдап, оның флотын жоюды жоспарлап отырғанын хабарлады. Сондықтан ол өзінің флотын екі топқа бөлді: екі флоттық авианосец, "Warspite" және төрт крейсерден тұратын A күші, және "Revenge" және оның әпкелері мен "Hermes" авианосецінен тұратын B күші. Ол Нагумо флотына түнгі шабуыл жасауды жоспарлады, бұл оның жеңіске жетудің жалғыз жолы деп ойлады. Жапон флотын үш күн іздегенімен табысқа жете алмағаннан кейін, Сомервилл отын құю үшін Аду атолына қайтып келді. Кемелеріне отын құю кезінде Сомервилл жапон флотының Коломбоға жақындап келе жатқаны туралы хабар алды, олар келесі күні, 5 сәуірде шабуыл жасады, содан кейін 9 сәуірде Тринкомалиге шабуыл жасады. 5 сәуірдегі алғашқы шабуылдан кейін Сомервилл "Revenge" және оның үш қарындасын Момбасаға қайтарды, онда олар Таяу Шығыста және Парсы шығанағында кемелердің қатынас жолдарын қамтамасыз ете алды. Төрт "Revenge" линкоры 9 сәуір күні таңертең ертерек Аду атолынан Момбасаға қарай жолға шықты және 1943 жылға дейін онда орналасқан күйінде қалды. Содан кейін "Revenge" класты кемелер Килидиньи портында орналасқанда конвойларды сүйемелдеді. Кеме 1942 жылдың қазан және қараша айларында Дурбанда қайта жөндеуден өтті. 1943 жылдың ақпан айында "Revenge" және "Resolution" линкорлары 9-шы Австралия дивизиясын Мысырдан Австралияға қайтарып әкелген "Памфлет" операциясының конвойын сүйемелдеді.
Тағдыр
1943 жылдың ортасында кеменің нашар жағдайы – ол 1936 жылдан бері байқалып келген, бірақ соғыс басталғандықтан түзету мүмкін болмады – Адмиралтействоны оны Британияға қайтаруға және қызметтен шығаруға мәжбүр етті. 31 қыркүйекте ол Клайдқа келді, содан кейін соғыс аяқталғанға дейін резервке қойылды. Кеменің электр жүйесі өте нашар күйде болды және толықтай жөндеуді қажет етті, ал корпусы жылдар бойы ауыр пайдаланудан қатты тозуға ұшырады. Резервте болғанына қарамастан, кеме қараша және желтоқсан айларында Тегеран конференциясына барар жолда премьер-министр Уинстон Черчилльді тасымалдау үшін пайдаланылды. 1944 жылдың қаңтарында ол Саутгемптон қаласындағы Портсмут командасына берілді; 17 желтоқсанға дейін пайдаланылмады, содан кейін ол қазандық бөлімінің қызметкерлерін оқытуға арналған кемеге айналдырылды. 1944 жылдың мамыр айында оның негізгі қару-жарағы Ramillies және Warspite линкорларына қосалқы қару ретінде, сондай-ақ «Overlord» операциясы кезінде Нормандия жағалауларын бомбалау кезінде маңызды болған мониторларға беру үшін алынып тасталды. 1948 жылдың наурыз айында ол жою тізіміне енгізілді, шілде айында британдық «Темір және болат» компаниясына металл тескісі ретінде сатылды; содан кейін ол Inverkeithing қаласындағы Thos. W. Ward кемесін бөлшектеуге жіберілді, ол 5 қыркүйекте келді. Revenge кемесінің қарулы мұнаралары мен тісті дөңгелектерінің кейбір бөліктері 1950 жылдардың ортасында Чеширдегі Jodrell Bank обсерваториясында салынған Mark I диаметрі радиотелескопында қайта пайдаланылды.