Кіріспе
Американдық композитор және музыкант
Эллиотт Шарп (1 наурыз 1951 жылы туған) – американдық заманауи классикалық композитор, көп құралды орындаушы, автор және бейнелеуші суретші. 1970-ші жылдардың соңынан бері Нью-Йорктегі авангардтық және эксперименталды музыка саласының маңызды тұлғасы болып табылатын Шарп, қазіргі заманғы классикалық, авангардтық, еркін импровизация, джаз, эксперименталды және оркестрлік музыкадан бастап, шу, толқынсыз және электрондық музыкаға дейін сексеннен астам жазба шығарды. Ол 1980-ші жылдары «Virtual Stance» жобасы арқылы тікелей эфирде жеке компьютерлерді қолдануды алғаш рет енгізді. 1970-ші жылдардан бері эксперименталды композицияларда алгоритмдер мен Фибоначчи сандарын пайдаланып келеді, әдебиетті музыкасына шабыт көзі ретінде қарастырады және көбінесе импровизацияны ұнатады. Ол негізінен гитара, саксофон және бас-кларнетте ойнайтын белсенді орындаушы. Шарп жылдар бойы көптеген ансамбльдерді басқарды, оның ішінде блюз бағытындағы «Terraplane», «Orchestra Carbon» және алгоритмикалық және графикалық партитураларды іске асыруға арналған «SysOrk» тобы бар.
Өмірбаян
Шарп бала кезінен-ақ фортепианода классикалық білім алды, жасөспірім шағында кларнет пен гитараны үйренді. 1969-1971 жылдары Корнелл университетінде антропология, музыка және электрониканы оқыды. 1973 жылы Бард колледжін бітірді, онда Бенджамин Борец пен Эли Ярденмен композиция, тромбонист Розуэлл Раддпен джаз композициясы, импровизация және этномузыкология, ал Бертон Бродимен физика мен электрониканы оқыды. 1977 жылы Буффало университетінен магистратураны аяқтады, онда Мортон Фельдман мен Леярен Хиллермен композиция, Чарльз Кейлмен этномузыкологияны зерттеді. 1970 жылдардың соңынан бастап Шарп халықаралық аренада танымал болды. Оның шығармаларын JACK квартеті, Kronos квартеті, Ensemble Musikfabrik, hr Sinfonieorchester, Ensemble Modern, Continuum, SEM ансамблінің оркестрі, FLUX квартеті, Zeitkratzer, Soldier String Quartet және Грэмми жүлдесінің иегері, скрипкашы Хилари Хан орындады. Оның туындылары әлемдік фестивальдерде көрсетілді, оның ішінде Сан-Францискодағы Other Minds 2021, 2018 RuhrTriennale, Huddersfield 2018, MaerzMuzik Berlin 2014, Tomorrow Festival Shenzhen 2012, New Music Stockholm festival 2008, Donaueschingen Festival 2007, Hessischer Rundfunk Klangbiennale 2007, Venice Biennale 2003 және 2006, сондай-ақ Darmstädter Ferienkurse fur Neue Musik 2003. Ол Кристиан Марклей, Нелс Клайн, Бобби Превитт, Z'EV, Джой Барон, Дэвид Торн, Эрик Мингус, Зина Паркинс, Вернон Рид және Франсис Мари Уитти сияқты көптеген музыканттармен бірлесе жұмыс істеді, қауали әншісі Нусрат Фатех Али Хан, блюз сахнасының көрнекті өкілі Хьюберт Сумлин, актер және жазушы Эрик Богосян, джаздың шеберлері Джек ДеДжоннет және Сонни Шаррок, поп-музыканың жұлдызы Дебби Гарри және Джажука шебер музыканттарының жетекшісі Башир Аттар да осы қатарда. Ол MoMA PS1 үшін "Volume: Bed of Sound" монументалды дыбыс өнері көрмесінің кураторы болды, онда Вито Акончи, Тод Докстадер, Джон Дункан, Уолтер Мурч, Мухал Ричард Абрамс, Лори Андерсон, Крис және Кози, Survival Research Laboratories, Рюичи Сакамото, Sonic Youth және Бутч Моррис сияқты 54 суретшінің туындылары қойылды. Ол көптеген әртістер үшін жазбалар шығарады және эксперименталды музыканттардың бір минуттық тректерінен құралған бірнеше State of the Union CD-ін жинақтады. Ол zOaR music өзінің лейблінде, сондай-ақ панк лейблі SST және Knitting Factory records, John Zorn’s Tzadik лейбл сияқты лейблдерде музыка шығарады. Шарп өзін өмір бойы "ғылымға құштар" адам деп сипаттайды, ол жасөспірім кезінен бастап музыкалық аспаптарды өзгертіп, жаңаларын жасап шығарды және композициялары үшін ғылым мен технологиядан жиі терминдер қабылдады. Шарп 2015 жылы Берлин музыкалық композиция сыйлығын алды, алты айды Берлиндегі Америка академиясында резидент ретінде өткізді. Ол 2014 жылы Гуггенхайм стипендиясын, 2009 жылы Атлантик өнер орталығындағы резиденттік шебер суретші атағын, 2010 және 2019 жылдары Нью-Йорк өнер қорының музыка саласындағы стипендиясын және 2003 жылы Contemporary Arts Grants to Artists сыйлығын алды. Ол көркем фильмдер мен деректі фильмдерге музыка жазды, The Sundance Channel, MTV және Bravo арналары үшін музыка мен дыбыс дизайнын жасады, сондай-ақ өнер галереялары мен мұражайларда көптеген дыбыс инсталляцияларын ұсынды. Guitar Player журналының 30 жылдығына арналған санында Шарпты "Dirty Thirty – Pioneers and Trailblazers" тізіміне енгізді. 2011 жылдың наурыз айында Шарптың 60 жылдық мерейтойы Бруклиндегі ISSUE Project Room ұйымдастырған "E#@60" атты концерттік шаралармен атап өтілді. 2021 жылдың наурыз айында оның 70 жылдық мерейтойы Бруклиндегі Roulette ұйымдастырған "E#@70" атты концерттік шаралар сериясымен тойланды. Шарп Манхэттеннің төменгі бөлігінде медиа суретшісі Жанин Хиггинс және олардың екі баласымен бірге тұрады.
Құрылыстар
Chorale (2019): Берлиндегі Джефф Стерн өнер кеңістігінде 8 арналы дыбыс инсталляциясы. Suspension (2004): қалалық ахуалдағы уақытша тыныштық сезімін зерттейтін 2 арналы бейне және дыбыс инсталляциясы. Нью-Йорк қаласындағы Челси өнер мұражайы үшін бейне суретшісі Жанин Хиггинспен бірлескен жұмыс. Fluvial (2002): Нью-Йорктегі Engine 27 галереясының жабық кеңістігінде дыбыс ағымдарын қозғалтуға арналған жүйе. Fluvial бөлменің кеңістіктік мүмкіндіктерін толыққанды пайдалану үшін кездейсоқтық, сүзгілеу және кері байланыс сияқты негізгі өңдеу элементтерін қолданады. Chromatine (2001): Музыкалық аспап және мүсін ретінде, келушілерді мүсінге тиісу арқылы музыка ойнатуға шақырады. Бостонның Көркемсурет мектебінің галереясы үшін. Tag (1997): Нью-Йорк қаласындағы MoMA PS1 сағат мұнарасы галереясындағы Departure Lounge көрмесіне арналған интерактивті дыбыс инсталляциясы. Distressed Vivaldi (1996): Нью-Йорк қаласындағы MoMA PS1 сағат мұнарасы галереясындағы Model Home көрмесі үшін жазылған саундтрек.