Кіріспе
16/17 ғасырлардағы Оңтүстік Америка Құрама Штаттарына айналған британдық колониялар Британдық Америкадағы Оңтүстік колониялар Мэриленд провинциясы, Вирджиния колониясы, Каролина провинциясы (1712 жылы Солтүстік және Оңтүстік Каролинаға бөлінді) және Джорджия провинциясынан тұрды. 1763 жылы Ұлыбритания Флориданы Испания империясы қайтарып алғанға дейін, жаңадан құрылған Шығыс Флорида және Батыс Флорида колонияларын Оңтүстік колонияларға қосты. Бұл колониялар кейіннен Оңтүстік Америка Құрама Штаттарының, немесе "Диксидің" тарихи ядросы болды. Олар Орта колониялардың оңтүстігінде орналасқан, бірақ Вирджиния мен Мэриленд (Жоғарғы Оңтүстіктегі кең Чесапик шығанағында орналасқан) сонымен қатар Чесапик колониялары деп аталды. Оңтүстік колониялар көбінесе ауылдық болды, ірі шаруашылықтармен және құлдық пен мерзімі белгілі жұмыспен кеңінен пайдаланды. Азаматтық наразылықтар кезінде Бэкон көтерілісі Оңтүстікте құлдық пен қанағаттандырудың қалай жұмыс істегенін қалыптастырды. Сусквеханноктарға жасалған шабуылдар сериясынан кейін, олардың тобы Бэконның фермаларының бірін өртеп жібергеннен кейін, губернатор Беркли Бэконды тұтқындауға және оның рұқсатынсыз жергілікті тұрғындарға шабуыл жасағаны үшін басқа тұтқындау ордерлерін шығарды. Бэкон тұтқындалудан жалтарды, содан кейін губернатордың жергілікті шабуылдардан қорқып, оған жер бермеуіне қарсылық білдіре отырып, Джеймстаунды өртеп жіберді. Алайда, Бэкон оның саясатын толығымен дәстүрлі деп санамады, өйткені олар ағылшын қоныс аударушыларын қорғауға кепілдік бермеді, сондай-ақ Бэконды Берклидің әлеуметтік клубтары мен достар тобынан шеттетуі де болды. Көтеріліс 1676 жылы Карл II колонияда тәртіпті қалпына келтіру үшін әскер жібергеннен кейін таратылды. Бұл көтеріліс африкалықтардың көзқарасына әсер етті, Чесапик колонияларында толыққанды африкалық құлдық пен жұмыс күшін құруға көмектесті, негізінен ақ құлдықты жеңілдетті, олар кейде наразылық және бұзық мінез арқылы жағымсыз жұмысшы класын құрады. Бұл ақ расалардың аймақтарында нәсілдік үстемдікке де көмектесті, кедей және бай ақ адамдардың өзіне жуық сезінуіне мүмкіндік берді. Бұл Бекон көтерілісінде болғандай, ақ және қара адамдар арасындағы одақтарды әлсіретті. Колониялардың экономикасы темекі, индиго және күріш сияқты ақша дақылдарын өсіруге негізделген. Осы дақылдарды өсірудің салдары Британдық Американың басқа бөліктерімен салыстырғанда құлдықтың айтарлықтай жоғары деңгейде болуына әкелді.
The Southern Colonies within British America consisted of the Province of Maryland, the Colony of Virginia, the Province of Carolina (in 1712 split into North and South Carolina), and the Province of Georgia. In 1763, the newly created colonies of East Florida and West Florida would be added to the Southern Colonies by Great Britain until the Spanish Empire took back Florida. These colonies were the historical core of what would become the Southern United States, or "Dixie". They were located south of the Middle Colonies, albeit Virginia and Maryland (located on the expansive Chesapeake Bay in the Upper South) were also called the Chesapeake Colonies. The Southern Colonies were overwhelmingly rural, with large agricultural operations, which made use of slavery and indentured servitude extensive. During a series of civil unrest, Bacon's Rebellion shaped the way that servitude and slavery worked in the South. After a series of attacks on the Susquehannock, attacks that were ensued after the group of natives burnt one of Bacon's farms, Bacon's arrest, along with other arrest warrants, were issued by Governor Berkely, for attacking the natives without his permission. Bacon avoided detainment, though, and then burnt Jamestown, in opposition of the governor previously denying him land in fear of native attacks, however Bacon hadn't believe his policies were entirely conventional, saying that they didn't ensure protection to the English settlers, as well as the exclusion of Bacon from Berkeley's social clubs and friend groups. The rebellion dissolved sometime in 1676, following Charles II's initial sending of troops to restore order in the colony. This rebellion influenced the view of the Africans, helping create a completely African servitude and workforce in the Chesapeake Colonies, alleviating primarily White servitude, a working class that could be repugnant at times through disobedience and mischief. This also helped racial superiority in White regions, helping the poor White and wealthy White people, respectively, feel almost equal. It diminished alliances between White and Black people, as had happened in Bacon's Rebellion. The colonies developed prosperous economies based on the cultivation of cash crops, such as tobacco, indigo, and rice. An effect of the cultivation of these crops was the presence of slavery in significantly higher proportions than in other parts of British America.
Каролина
1608 жылы құрылған Каролина провинциясы Солтүстік Американың ағылшын, кейіннен британдық колониясы болды. Алғашқы жарғы іске аспағандықтан және жарамсыз деп танылғандықтан, 1663 жылғы 24 наурызда сегіз ағылшын дворянынан – Лордтар-проприеторлардан тұратын топқа жаңа жарғы берілді. Шафтсберидің 1-ші графы Энтони Эшли Купер басшылығымен Каролина провинциясы 1663 жылдан 1729 жылға дейін осы лордтар мен олардың мұрагерлерінің билігінде болды. Шафтсбери және оның хатшысы, философ Джон Лок, колонияға келген көптеген адамдарды басқару үшін күрделі жоспар жасады. Каролинаның Негізгі Конституциясы колонияның тұрақтылығын қамтамасыз етуді мақсат етті, ол отаршының келген кездегі байлығына қарай саяси мәртебе беру арқылы жасалды – Асылдар Кеңесі бар жартылай феодалдық жүйе және шағын жер иелерінің осы асылдарға бағыну жоспары. Алайда, отаршылар Кеңестің бұйрықтарын орындау қажет емес деп ойлады. 1680 жылға қарай колония темекі, ағаш және шайын өндірісін үлкен көлемде экспорттады. 1691 жылы провинция басқару мәселесіндегі келіспеушіліктер Каролинаның солтүстік жартысын басқару үшін орынбасар губернатордың тағайындалуына әкелді. Британ үкіметі иелерін табуға және олардан сатып алуға шамамен он жыл тырысқаннан кейін, екі Каролина да патшалық колонияларына айналды.
Грузия
Британдық Грузия колониясы 1733 жылдың 12 ақпанында Джеймс Оглторппен құрылды. Колонияны Джордж II патшаның атынан берілген жарғы бойынша Грузияның қамқорлары басқарды. Қамқорлар колонияны қоныстандырудың күрделі жоспарын іске асырды, ол Оглторп жоспары деп аталды, және бұл жоспар шағын фермерлердің аграрлық қоғамын көздеп, құлдықты тыйым салды. 1742 жылы Дженкинс құлағы соғысы кезінде испандықтар колонияға шабуыл жасады. 1752 жылы үкімет колонияны қолдауға көмектескен субсидияларды жаңартпағаннан кейін, қамқорлар басқаруды Таққа өткізді, және Грузия патша тағайындаған губернатормен Корольдік колонияға айналды. Жылы климат және батпақты жерлер оны темекі, күріш, қант қамысы және индиго сияқты егістерді өсіруге өте қолайлы етеді.
Мэриленд штаты
1632 жылы Джордж Кальверт король Чарльз І-ден Мэриленд колониясын құру туралы жарғы алды. Джордж Кальверт қайтыс болғаннан кейін, кейіннен Лорд Балтимор ретінде белгілі Сесилиус Кальверт меншік иесі болды. Кальверт бай католик отбасынан шыққан және Корольден грант алған алғашқы жеке тұлға (акционерлік қоғам емес). Ол Потомак өзенінің солтүстігінде және Чесапик шығанағының екі жағындағы кең жер учаскесіне ие болуға грант алды. Кальверт ағылшын католиктері үшін баспана жасауды жоспарлады, олардың көптегені, өзі сияқты, ашық түрде дін тануға мүмкіндік таппаған ақсүйектер еді. Ол әр ақсүйекке үлкен поместье берілетін, ал шаруалар егістік жерлерде және басқа да жұмыстарда еңбек ететін аграрлық поместьелік қоғам құруды көздеді. Бірақ жер бағасының тым төмендігіне байланысты көптеген протестанттар Мэрилендке қоныс аударып, өздеріне жер сатып алды. Олар тез арада халықтың көпшілігіне айналды, ал 1642 жылы діни шиеленіс күшейді. Кальверт 1649 жылы Мэрилендтің бақылауын өз қолына алып, Мэриленд Төзімділік заңын қабылдауға мәжбүр болды, осылайша Мэриленд Род-Айлендтен кейін дін бостандығына ие болған екінші колония атанды. Дегенмен, бұл заң діни келісімге көп үлес қоспады. 1654 жылы протестанттар католиктерге сайлауға қатысудан тыйым салды, төзімділік көзқарасын қолдаған губернаторды қызметтен шеттетуге мәжбүр етті және Төзімділік заңын күштен шығарды. 1658 жылы Кальверт колонияны қайтадан бақылауға алғанға дейін Мэриленд протестанттық болып қала берді.
Вирджиния
Вирджиния колониясы (кейде Вирджиния колониясы немесе Вирджиния провинциясы, ал сирек жағдайларда Вирджиния доминионы және колониясы деп те аталады) – Солтүстік Америкадағы ағылшын колониясы. Ол 16 ғасырда қысқа мерзімге ғана болды, содан кейін 1607 жылдан Американ революциясына дейін үздіксіз өмір сүрді (1707 жылдан кейін британдық колония ретінде). Вирджиния деген атты алғаш рет 1584 жылы сэр Уолтер Рэли және королева Елизавета I қолданды. Джеймстаун – Вирджиния колониясы құрған алғашқы қала. 17 ғасырдың ортасындағы ағылшыл азаматтық соғысынан кейін король Чарльз II Вирджиния колониясын Англияның Комонвелт дәуірінде ағылшын монархиясына деген адалдығы үшін «Ескі доминион» деп атады. Басқа колониялар құрылып жатқанда Вирджиния дамып өркендеді. Темекі өсірушілер жағалаудағы ең жақсы жерлерді иеленді, ал жаңа қоныс аударушылар ішкі аймақтарға жылжыды. Колонияның губернаторы сэр Уильям Беркли Вирджинияның шет аймақтарын қоныстандыру үшін Блю-Ридж тауларына барлаушылар жіберді. 1776 жылы Ұлыбританиядан тәуелсіздік алғаннан кейін Вирджиния колониясы Вирджиния Комонвелтіне айналды, ол АҚШ-тың алғашқы он үш штатының бірі болды және «Ескі доминион» деген ресми ұранын қабылдады. Батыс Вирджиния, Кентукки, Индиана, Иллинойс штаттары және Огайоның бір бөлігі бұрын Вирджиния колониясының құрамына кірген аумақтан кейін құрылды.