Америкалық блюз гитара стилі: Пьемонт блюзі – саусақпен тартылатын, регтайм ритімге негіделген, Шығыс АҚШ-та дамыған ерекше стиль. Блюз гитара, музыка.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық блюз гитара стилі
American blues guitar style
Пидмонт блюзі (сонымен қатар East Coast немесе Southeastern blues деп те аталады) – бұл негізінен гитара стилі, ол саусақпен тартылатын әдіспен сипатталады, онда тұрақты, кезектесіп тартылатын бас струналардың ритмикалық үлгісі қолданылады. Бұл дыбыс жағынан регтайм немесе страйд фортепиано стилімен салыстыруға болады. Пидмонт стилі басқа стильдерден, әсіресе Миссисипи дельталық блюзінен, регтаймға негізделген ырғақтарымен ерекшеленеді.
Piedmont blues (also known as East Coast, or Southeastern blues) refers primarily to a guitar style, which is characterized by a fingerpicking approach in which a regular, alternating thumb bass string rhythmic pattern The result is comparable in sound to ragtime or stride piano styles. The Piedmont style is differentiated from other styles, particularly the Mississippi Delta blues, by its ragtime based rhythms.
Шығу тегі
Пиемонт стилінің негізі Оңтүстікте кең таралған ескі "frailing" немесе "framming" гитара стилімен қаланды, сонымен қатар, белгілі бір дәрежеде, ресми "салондық гитара" техникасымен, сондай-ақ банжо, струнды тобы мен рагтайм ойнаумен байланысты болды. Пиемонттың ерекшелігі сол еді, музыканттардың бір буыны осы ескі, рагтаймға негізделген әдістерді блюзге ерекше және танымал түрде бейімдеді, мұнда Блайнд Блейк және Гэри Дэвис сияқты гитарашылардың ықпалы болды.
The basis of the Piedmont style began with the older "frailing" or "framming" guitar styles that may have been universal throughout the South, and was also based, at least to some extent, on formal "parlor guitar" techniques as well as earlier banjo playing, string band, and ragtime. What was particular to the Piedmont was that a generation of players adapted these older, ragtime based techniques to blues in a singular and popular fashion, influenced by guitarists such as Blind Blake and Gary Davis.
География
Пидмонт блюзі АҚШ-тың шығыс жағалауындағы Ричмонд (Вирджиния) мен Атланта (Грузия) арасындағы Пидмонт үстірт айманының атымен аталған. Пидмонт блюз музыканттары осы аймақтан, сондай-ақ Мэриленд, Делавэр, Батыс Вирджиния, Пенсильвания және Солтүстік Флорида, Оңтүстік Каролинаның батыс бөлігі, Солтүстік Каролинаның орталығы, Шығыс Теннесси, Кентукки және Алабамадан шыққан, кейін Бостон, Ньюарк (Нью-Джерси) және Нью-Йорк сияқты Солтүстік-Шығыс қалаларына тарады. Антропология және американдық зерттеулер профессоры, фольклоршы және "Американдық маршруттар" бағдарламасының продюсері Ник Спитцер Пидмонт блюзін былай сипаттайды: Вирджиния, Каролина және Джорджияның Апалачи таулары мен Таидуотер жағалауы арасындағы шығыс жағалауының ауылдық Пидмонт айманындағы дөңгелектер, шағын фермалар, диірмендер, көмір және теміржол лагерьлерінде қара және ақ экономикалық және мәдени үлгілер жақын маңдағы аймақтарға немесе Оңтүстік штаттарына қарағанда айтарлықтай көп қабаттасқан. Пидмонт блюз стилі осыны көрсетеді, ол евангелие, скрипка күйлері, блюз, кантри және регтаймның іздерін өзінің дөңгелек, қуанышпен толы дыбысына үйлестіреді.
The Piedmont blues was named after the Piedmont plateau region, on the East Coast of the United States from about Richmond, Virginia to Atlanta, Georgia. Piedmont blues musicians come from this area, as well as Maryland, Delaware, West Virginia, Pennsylvania and northern Florida, western South Carolina, central North Carolina, eastern Tennessee, Kentucky, and Alabama – later the Northeastern cities such as Boston, Newark, New Jersey, and New York. Nick Spitzer, Professor of Anthropology and American Studies, folklorist, and producer of American Routes describes Piedmont Blues in this way: Among the rolling hills, small farms, mills, and coal and railroad camps of the rural East Coast Piedmont, between Tidewater coast and the Appalachian Mountains of Virginia, the Carolinas, and Georgia, black and white economic and cultural patterns have overlapped considerably — more so than in the nearby areas or the Deep South. Piedmont blues styles reflects this, meshing traces of gospel, fiddle tunes, blues, country, and ragtime into its rolling, exhuberant sound.
Жазбалар
Соқыр Блейк, Джош Уайт, Бадди Мосс және Соқыр Бой Фуллер сияқты орындаушылар өңір бойынша сату көлемінің арқасында осы стильді кеңінен таратуға ықпал етті.
Recording artists such as Blind Blake, Josh White, Buddy Moss, and Blind Boy Fuller helped spread the style on the strength of their sales throughout the region.
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең
Қара американдық халық музыкасының бір түрі ретінде Пьемонт блюзі Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ұлттық деңгейде танымалдылығын жоғалтты. 1950 жылдардың соңына қарай, ол АҚШ-тың халық музыкасы фестивальдерінде және қайта жаңғыруларында орындала бастады, бастапқыда Джош Уайт, Рев. Гари Дэвис, Брауни МакГи және Сонни Терри, сондай-ақ Сефас пен Виггинс, Джон Джексон кейінірек қатысты. Джордж Митчелл, Питер Б. Лоури және Тим Даффи сияқты музыка зерттеушілері қартайған Пьемонт блюзшілерінің жазбаларын жинағанда, Стефан Гроссман, Рой Бук Биндер, Йорма Кауконен, Пол Геремия, Кеб Мо, Майкл Роуч, Сэмюэл Джеймс, Эрик Бибб, Рай Кудер, Дэвид Бромберг және Гай Дэвис сияқты жас музыканттар Пьемонт дәстүрін жалғастырды, олардың көпшілігі ескі Пьемонт шеберлерінен "оқыған". Арло Гатри өзінің "Алисаның мейрамханасы" монологтарында Пьемонт блюзін музыкалық сүйемелдеу ретінде пайдаланды, себебі оны ұзақ уақыт бойы қайта-қайта ойнату оңай болды.
As a form of Black American popular music, Piedmont blues fell out of favor on a national basis after World War II. By the late 1950s, it was being performed at US folk music revivals and festivals initially by established Piedmont blues artists such as Josh White, Rev. Gary Davis, and Brownie McGhee and Sonny Terry, as well as Cephas & Wiggins, John Jackson in later years. While musicologists such as George Mitchell, Peter B. Lowry and Tim Duffy collected recordings by the aging community of Piedmont blues players, younger musicians such as Stefan Grossman, Roy Book Binder, Jorma Kaukonen, Paul Geremia, Keb Mo', Michael Roach, Samuel James, Eric Bibb, Ry Cooder, David Bromberg, and Guy Davis have carried on the Piedmont tradition, often having "studied" under some of the old Piedmont masters. Arlo Guthrie famously used a Piedmont blues backing for his "Alice's Restaurant" monologues, as it was easy to play repeatedly for long stretches of time.
Сақтау шаралары
Солтүстік Каролинадағы мәдени ұйымдар Пьемонт блюзін сақтауға көмектесті. Гринсборо қаласындағы Piedmont Blues Preservation Society Макс Дрейк сияқты музыканттармен және Солтүстік Каролинадағы көптеген мемлекеттік мектептермен бірлесіп, концерттер, көрмелер мен білім беру бағдарламаларын ұйымдастырып келеді.
Cultural organizations in North Carolina have supported the preservation of the Piedmont blues. The Greensboro based Piedmont Blues Preservation Society has partnered with musicians such as Max Drake and a number of public schools in North Carolina to provide performances, exhibitions, and educational programs.