Аргилл 3-ші герцогі, Илей графы: Шотландия саяхатшысы және әскери қолбасшысы
Archibald Campbell, 3rd Duke of Argyll
Арчибальд Кэмпбелл, 3-й герцог Аргайл: шотланд аристократы, саясаткер, заңгер, әскери қолбасшы. Шотландия саясатындағы маңызды тұлға, өмірбаяны туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотландтық сарбаз және саясаткер (1682–1761)
Scottish soldier and politician (1682–1761)
Арчибальд Кэмпбелл, Аргиллдің 3-ші герцогы, Илайдың 1-ші графы (1682 жылдың маусымы – 1761 жылдың 15 сәуірі) – шотландтық ақсүйек, саясаткер, заңгер, кәсіпкер және сарбаз. Ол 1703 жылдан 1706 жылға дейін Арчибальд Кэмпбелл лорды, ал 1706 жылдан 1743 жылға дейін, герцогтікке мұрагер болғанға дейін Илай графы ретінде танылды. Ол өз заманында Шотландиядағы ең ықпалды саяси лидер болды және көптеген азаматтық жобаларға қатысты.
Archibald Campbell, 3rd Duke of Argyll, 1st Earl of Ilay, (June 1682 – 15 April 1761) was a Scottish nobleman, politician, lawyer, businessman, and soldier. He was known as Lord Archibald Campbell from 1703 to 1706, and as the Earl of Ilay from 1706 until 1743, when he succeeded to the dukedom. He was the dominant political leader in Scotland in his day, and was involved in many civic projects.
Ерте өмір және мансап
Хэм Хауста, Питершам, Суррейде дүниеге келді. Ол Аргиллдің 10-шы графы және 1-ші герцогы (1658–1703) Арчибальд Кэмпбелл мен оның әйелі Элизабеттің екінші ұлы, Сер Лайонель Толлемахтың үлкен қызы, Хельмингемнің 3-ші баронеті, Суффолк. Ол Лорд Уильям Кэмпбеллдің бірінші туысы еді. Ол Итон колледжінде, содан кейін Глазго университеті мен Утрехт университетінде білім алды, онда азаматтық құқықтарды оқыды. Әкесі 1703 жылы герцог атанғаннан кейін ол әскерге қатысты және қысқа уақыт бойы Марлборо герцогының басшылығымен қызмет етті. 1705 жылы королева Анна оны Шотландияның Жоғарғы қазынашысы етіп тағайындады. Ол ағасы Джон Кэмпбеллді, Аргиллдің 2-ші герцогын (көптеген мәселелерде, ең бастысы – Одақ актісі) қолдады, бұл оған 1706 жылы Ілай графы атағын әкелді. Одақ туралы шартқа қол қойылғаннан кейін ол Шотландияның он алты пьерінің бірі болып сайланды және Лордтар палатасына өтті. Оның әскери мансабы ағасының мансабына қарағанда сәл кем сәтті болғанымен, көзге түсетін болды. Ол 1709 жылы жаңадан құрылған 36-шы жаяу әскер полкінің полковнигі болды (1710 жылға дейін) және 1715 жылы Шерифмуир шайқасында ағасына көмектесті.
Born at Ham House, Petersham, Surrey, he was the second son of Archibald Campbell, 10th Earl and 1st Duke of Argyll (1658–1703) and his wife Elizabeth, eldest daughter of Sir Lionel Tollemache, 3rd Baronet of Helmingham, Suffolk. He was the first cousin once removed of Lord William Campbell. He was educated at Eton College and later at the University of Glasgow and Utrecht University, where he studied civil law. On his father being created a Duke in 1703 he joined the army, and served for a short time under the Duke of Marlborough. He was appointed Lord High Treasurer of Scotland by Queen Anne in 1705. He supported his brother, John Campbell, 2nd Duke of Argyll (on many topics, most notably the Act of Union), earning him the title of Earl of Ilay in 1706. Following the treaty of union he was elected as one of the sixteen Scottish peers to sit in the House of Lords. His military career, which was less successful than his brother's, was somewhat distinguished. He obtained the colonelcy of the newly formed 36th Regiment of Foot in 1709 (until 1710) and assisted his brother at the 1715 Battle of Sheriffmuir.
Саяси билік
1711 жылы ол Тайлық кеңеске тағайындалды. Көптеген адамдар оны "Шотландиядағы ең күшті адам" деп атады, кем дегенде Генри Дандастың дәуіріне дейін. Премьер-министр Роберт Уолполл Кемпбеллге Шотландиядағы корольдік қамқорлықты басқаруды тапсырды. Бұл оның билік негізіне айналды; ол оны Лондондағы Британ Парламентіне 16 өкілдік иесін сайлауда басқа шотланд ақсүйектерінің дауыстарын бақылау үшін пайдаланды. Ол 1721 жылы Шотландияның құпия мөрінің сақтаушысы болып тағайындалды, кейіннен оған Шотландия істерін басқару сеніп тапсырылды. 1733 жылы ол Шотландияның Ұлы мөрінің сақтаушысы болды және өліміне дейін осы лауазымды атқарды. Лорд Илай 1726 жылы Эдинбург университетінде Медицина факультетін құруда маңызды рөл атқарды. Ол 1727 жылы Шотландия Корольдік банкінің негізін қалаушылардың бірі болды және банктің бірінші губернаторы қызметін атқарды. Оның суреті 1987 жылы жаңа дизайндалғаннан бері Шотландия Корольдік банкінің барлық банкноттарында және банкноттардағы су таңбасы ретінде пайда болып келеді. Портрет Шотландия Ұлттық портрет галереясында сақталатын Аллан Рамзидің суретіне негізделген. Ол сондай-ақ 1746 жылы құрылған Британдық зығыр компаниясының негізін қалаушылардың бірі болды. Ол компанияның бірінші губернаторы болып 1761 жылы қайтыс болғанға дейін қызмет етті және Шотландияда зығыр өндірісін дамытуда маңызды рөл атқарды.
In 1711 he was appointed to the Privy Council. Many called him the "most powerful man in Scotland", at least until the era of Henry Dundas. Prime Minister Robert Walpole gave Campbell control over the royal patronage in Scotland. That became his base of power; he used it to control the votes of the other Scottish peers in the election of 16 representative peers to the British Parliament in London. He was appointed Keeper of the Privy Seal of Scotland in 1721, and was afterwards entrusted with the principal management of Scottish affairs. In 1733 he was made Keeper of the Great Seal of Scotland, an office which he held until his death. Lord Ilay played a critical role in establishing The Faculty of Medicine at the University of Edinburgh in 1726. He was one of the founders of the Royal Bank of Scotland in 1727, and acted as the bank's first governor. His portrait has appeared on the front of all Royal Bank of Scotland banknotes, and as a watermark on the notes, since they were redesigned in 1987. The portrait is based on a painting by Allan Ramsay, in the Scottish National Portrait Gallery. He was also one of the founders of the British Linen Company, founded in 1746. He acted as the company's first Governor until his death in 1761 and held an instrumental role in the promotion of the Linen manufacture in Scotland.
Аргилл герцогы
Ол 1743 жылғы қазанда ағасынан кейін Аргайл герцогы атағына ие болды. Ол 1750 жылдары аяқталған ағасының иелігі – Инверарей қамалында жұмыс істеді, бірақ онда ешқашан тұрмады және 1761 жылы қайтыс болды. Ол Килмун шіркеуінде жерленген. Ол шамамен 1712 жылы Анна Уитфилдке үйленді, бірақ қайтыс болғанда заңды ұлдары болған жоқ. Өсиетімен ол ағылшын мүлігін сүйіктісі Энн (туған тегі Ширберн) Уильямсқа қалдырды. Оның лауазымдары ағасының ұлы, Маморлық Джон Кэмпбеллдің ұлы Джон Кэмпбеллге, 4-ші Аргайл герцогына көшті. Герцог 1722 жылы Миддлсекс округындағы Уиттон паркінде, бұрын Хунслоу Хиттен қоршалған жерде иелік құрды. Герцог әуесқой бағбан болды және өзінің иелігіне көптеген экзотикалық өсімдіктер мен ағаштарды әкелді. Оны Гораций Уолпол «Ағаш сатушы» деп атады. Оның қайтысынан кейін, оның көптеген ағаштары, тіпті ересек ағаштар да, немере інісі Джон Стюарт, 3-ші Бют графымен Уэльс ханшайымының Кьюдегі жаңа бағына көшірілді. Кейін ол Кью бағына айналды және герцогтың ағаштарының кейбірін әлі күнге дейін көруге болады. Аргайл герцогының шай ағашы – оның құрметіне аталған және Англияның кейбір аймақтарында тікенді бұталардың арасында тамыр түбітіп, өсіп кеткен импортталған бұта.
He succeeded his brother to the title of Duke of Argyll in October 1743. He worked on Inveraray Castle, his brother's estate, which was finished in the 1750s; however, he never lived in it, and he died in 1761. He is buried at Kilmun Parish Church. He was married to Anne Whitfield about 1712, but had no legitimate male issue at his death. In his will, he left his English property to his mistress Ann (née Shireburn) Williams. His titles passed to his cousin, John Campbell, 4th Duke of Argyll, the son of his father's brother John Campbell of Mamore. The Duke established an estate at Whitton Park, Whitton in Middlesex in 1722 on land that had been enclosed some years earlier from Hounslow Heath. The Duke was an enthusiastic gardener and he imported large numbers of exotic species of plants and trees for his estate. He was nicknamed the "Treemonger" by Horace Walpole. On his death, many of these, including mature trees, were moved by his nephew, John Stuart, 3rd Earl of Bute, to the Princess of Wales' new garden at Kew. This later became Kew Gardens and some of the Duke's trees are still to be seen there to this day. The Duke of Argyll's Tea Tree is an imported shrub named after him which has become established in hedgerows in some parts of England.
Әдебиетте
Нил Мунроның "Қиямет сарайы" романында (1901) Арчибальд Кэмпбелл Аргиллдың 3-ші герцогы болып бейнеленеді және "Жаңа жол" (1914) романында Илай графы ретінде қайта пайда болады.
In Neil Munro's novel Doom Castle (1901), Archibald Campbell features as the 3rd Duke of Argyll and returns in The New Road (1914) as the Earl of Ilay.