Кіріспе

Перт қаласындағы арал, Батыс Австралия.

Хэйриссон аралы – Батыс Австралиядағы Суан өзенінде, Перт суының шығыс жағында, Шығыс Перт және Виктория Паркі елді мекендері арасында орналасқан арал. Оның ауданы 2 км² шамасында, ал екі жағалаумен «Каузвей» көпірі арқылы жалғасқан. Өзен ағысымен келесі арал – Кулжак аралы, одан кейін Рон Кортни аралы. Хэйриссон аралынан Үнді мұхитына дейін Суан өзенінде Елизавета шығанағындағы жасанды аралдан басқа аралдар жоқ. Құрылысқа дейін мұнда бірнеше кішкентай аралдар болған, оларды лайлы жерлер қоршап тұрған. Жылдар бойында өзен арнасын тереңдету және құрғату жұмыстары нәтижесінде біртұтас арал пайда болды, қазір ол көркейтілген табиғи қорық болып табылады және ішінде серуендеуге арналған жол салынған. Нонгар тайпасы бұл аймақты Матагаруп (яғни «аяқ тереңдігіне дейін») деп атаған, және құрғату жұмыстарынан кейін осы атау біртұтас аралға да берілді. Хэйриссон аралы Батыс Австралияның аборигендер істері департаментінің аборигендер жерлерінің тізілімінде 3589 нөмірмен тіркелген.

Тарих

Бастапқыда Херисон аралы алты бөлек кіші аралдан тұрған. 1940 жылдары Суан өзенінде екі қатынас арнасын жасау үшін жерді мелиорациялау және дноуглубительные жұмыстар аралдарды біріктіріп, бір үлкен аралға айналдырды. Херисон аралының айналасы дәстүрлі түрде Беэлу халқымен байланысты, ол Уаджук Нунгар тайпасының бір тобы. Олар кішкентай аралдар мен лайлы жерлерді Матагаруп деп білген, өзенді "бір аяқ тереңдігінде" деп атаған. Қазіргі көпірдің екі жағындағы арал Какарумуп деп аталған. Матагаруп лайлы жерлері өзен сағасынан (Фримантл қаласынан) өзен бойымен жоғары қарайғы алғашқы маңызды өткел болды және Беэлу тайпасының өзеннен өту құқығын басқа топтарға берген маңызды маусымдық жол болды. Херисон аралына алғаш рет 1697 жылдың қаңтарында фламанд саяхатшысы Виллем де Вламинг келді. Ол Суан өзенін ұзын қайықтармен зерттеді, бірақ лайлы жерлер одан әрі жүруге кедергі болғандықтан Херисон аралдарына ғана жетті. Кейіннен Херисон аралына француздық мичманы Франсуа Хериссонның есімі берілді, ол 1801 және 1804 жылдар аралығында Николас Боден басқарған ғылыми экспедицияда француздық "Le Naturaliste" кемесінде болған. Экспедиция Фримантлден өзен бойымен бірнеше рет қайықпен саяхаттап, Суан өзенінің алғашқы карталарын жасады. Аралдар 1801 жылдың маусымында аталды. Кейін капитан Джеймс Стирлинг 1827 жылы, Суан өзені колониясы 1829 жылы құрылғанға дейін бұл аймақты зерттеді. Қорыққа айналудан бұрын аралдарда шағын үйлер болған, ал 1920 жылдардың соңына дейін аралдарда мал жайылып жүрген. 1998 жылы аралға бес аналық батыс сұр кенгуру әкелінді, ал 2000 жылы бір аналық және оның баласы әкелінді. 2008 жылы Перт қаласы Херисон аралы үшін жаңа бас жоспарды қабылдады, онда аралда халықаралық деңгейдегі мүсін саябағын құру, сондай-ақ Фрейзер нүктесін Херисон аралымен байланыстыратын амфитеатр мен жаяу көпір салу ұсынылды. Бұл жоспарға аборигендердің ақсақалдары қарсылық көрсетті және 2022 жылдың желтоқсанына дейін мүсін саябағы мен амфитеатр құрылмады. 2022 жылдың желтоқсанында Херисон аралы арқылы Фрейзер нүктесі мен Виктория паркіндегі Маккалум паркін байланыстыратын екі жаяу және велосипед көпірін салуға рұқсат берілді. 100 миллион долларлық көпір жобасы 2023 жылдың қарашасында құрылысын бастады, ашылуы 2024 жылдың соңына жоспарланған.

Түпкүллілердің наразылығы

Хериссон аралы австралиялық аборигендердің белсенділері ұйымдастырған бірнеше наразылық ошағы болды.

Шатырлық елшілік

2012 жылы аралда Нунгар халқының ақпан айында құрған шатыр елшілігі орналасты. Бұл елшілік Батыс Австралияның оңтүстік-батысындағы жергілікті құқықтардың көп бөлігін жою жоспарына байланысты қоғамдық назар аудару мақсатымен құрылды. Бұл құқықтар 2006 жылы Федералдық сот судьясы Мюррей Уилкокс тарапынан мойындалған еді. Нунгар шатыр елшілігі – Нунгар жеріне қатысты жергілікті құқықты бейбіт түрде растау және мемлекеттік тіркелген аборигендік мұражай орнын заңды түрде пайдалану ниетінен туындаған. Бұл бастама Канберрадағы аборигендер шатыр елшілігінен шабыт алды. 2012 жылдың наурыз айында полиция шатырды алып тастады.

Босқындар лагері

2015 жылдың наурыз айының басында абориген белсенділерінің бір тобы Батыс Австралияның кейбір шалғайдағы абориген қауымдастықтарын жабу жоспары жарияланғаннан кейін, олар "босқындар лагері" деп атаған жерді құрды. Лагерь полицияның қолдауымен Перт қаласының рейнджерлері таратылды, бірақ бірте-бірте қайта құралып, шамамен 100 адамға дейін толды. 2015 жылдың сәуір айының соңында полиция мен Перт қаласының рейнджерлері оны қайтадан таратып жіберді. 2016 жылдың қаңтар айында аралда тағы да 60-қа жуық адам, оның ішінде абориген емес, үйсіз адамдар да орналасты. 2016 жылдың сәуір айына қарай лагерь 100-ден астам адамға дейін өсті және оны полиция мен рейнджерлер қайтадан таратып жіберді.