Кіріспе

Канадалық тарихшы полковник Джордж Фрэнсис Гиллман Стэнли (6 шілде 1907 – 13 қыркүйек 2002) – канадалық тарихшы, автор, әскери, оқытушы, мемлекеттік қызметкер және Канада туын жасаушы.

Ерте өмір және білім

Джордж Ф. Г. Стэнли 1907 жылы Альберта провинциясының Калгари қаласында дүниеге келді және Эдмонтон қаласындағы Альберта университетінен бакалавр дәрежесін алды. 1929 жылы ол Альбертадан Родс стипендиясын жеңіп алып, Оксфорд университетінің Кебл колледжінде оқыды, сондай-ақ Империялық зерттеулер бойынша Бейт стипендиясы мен Канада Корольдік қоғамының стипендиясын иеленді. Ол бакалавр, магистр, магистрлік диссертация және философия докторы ғылыми дәрежелерін алды. Әрқашан белсенді спортшы болған ол 1931 жылы Шпенглер кубогын жеңіп алған Оксфорд университетінің мұз хоккей клубында ойнады. Оксфордта ол "Батыс Канаданың тууы: Риел көтерілістерінің тарихы" атты кітабын жазып, Луи Риел туралы өмір бойы зерттеулер жүргізді.

Басталуы

Стенли 1936 жылы Канадаға оралып, Нью-Брансуиктегі Маунт-Аллисон университетінде тарих профессоры болып тағайындалды. Ол сол жерге келгеннен кейін әскери қызметке қабылданып, Нью-Брансуик рейнджерлерінің лейтенанты болды. Фредериктонда жаяу әскерді даярлау офицері қызметін атқарғаннан кейін, ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Лондондағы Канада армиясы штабындағы Тарихи бөлімде тарихшы (директордың орынбасары) болып жұмыс істеді. Ол Бруно Бобак, Молли Бобак, Алекс Колвилл, Чарльз Комфорт, Лоурен П. Харрис және Уилл Огилвиді қамтитын Соғыс суретшілері бағдарламасын басқаруға жауапты болды. 1947 жылы Стенли подполковник шенімен запасқа шығарылды. Содан кейін Британдық Колумбия университетінде сабақ берді, онда Канададағы алғашқы Канада тарихы кафедрасын басқарды. 1948 жылы әскери қызметтен зейнетке шыққаннан кейін Фрейзер аңғарындағы су тасқынына қарсы күреске көмектесті және 1967 жылға дейін офицерлер резервінде болды. Ол аборигендермен қарым-қатынас мәселесіндегі Канада үкіметі саясатын зерттеу үшін Гуггенхайм стипендиясын (1949) алды. 1949 жылы Стенли Онтарионың Кингстон қаласындағы Канада Корольдік әскери колледжінде (ККК) оқыту жұмысын бастады, онда жиырма жыл бойы жұмыс істеді. ККК-де ол Тарих кафедрасын басқарды, жеті жыл бойы (1962–1969) өнер факультетінің алғашқы деканы болды және гуманитарлық және әлеуметтік ғылымдар факультетін құруды бастады. Ол Канададағы әскери тарих бойынша алғашқы бакалавриат курсын оқытты және "Канаданың сарбаздары, 1604–1954: Әскери емес халықтың әскери тарихы" (1954) атты оқулық жазды, ол үш онжылдық бойы барлық әскери қызметкерлер үшін міндетті оқу материалы болды. Оның шәкірттері Джон де Частелен, Джек Гранаштейн және Десмонд Мортон болды. Стенлидің ККК өнер деканы ретіндегі еңбегінің нәтижесінде 1965 жылы Канада Корольдік әскери колледжінің құбырлар мен барабандар тобы жоғарғы таулық киімдерімен, соның ішінде Маккензи тартанымен жабдықталды (ККК 1876 жылы Александр Маккензи премьер-министр болған кезде құрылды). Кингстонда ол Кингстон тарихи қоғамының хатшысы және президенті болып қызмет етті, сондай-ақ бірнеше жыл бойы "Тарихи Кингстон" журналын редакциялады. Ол өнер қоғамының президенті, өнер жинақтау қоғамының директоры болды, Кингстонның ескі әктас ғимараттарын сақтау жөніндегі түрлі комитеттерде жұмыс істеді, Сент-Эндрю қоғамының президенті болды және шіркеуінің кеңесінің хатшысы қызметін атқарды. Стенли 1955–1956 жылдары Канада тарихи қауымдастығының президенті, 1950–1951 жылдары Масси комиссиясының тарихи ескерткіштер мен ескерткіштер жөніндегі комитетінің мүшесі және 1953–1969 жылдары Онтарионың археологиялық және тарихи ескерткіштер кеңесінің негізін қалаушы мүшесі болды. Ол федералды үкіметтің жүз жылдық жарияланымдар комитетінің төрағасы және Онтарио штатының Питтсбург қалашығындағы жүз жылдық мерекелердің төрағасы болды. Стенли Корольдік әскери колледжде оқыған кезде, ол 1965 жылдың 15 ақпанында қабылданған Канада туының дизайнын ұсынды. 1969 жылы Стенли Маунт-Аллисон университетіне оралып, жаңа Канадалық зерттеулер бағдарламасының негізін қалаушы директоры болды, бұл Канададағы алғашқы осындай бағдарлама болды. Ол сондай-ақ Канадалық зерттеулер кафедрасының Эдгар және Дороти Дэвидсон кафедрасының алғашқы иегері болды (1969–1975). Маунт-Аллисонда Стенли әдебиет, музыка, сәулет және мәдениетпен айналысатын канадалық өркениет бойынша курстар оқыды. Ол Монктон университетінің академиялық жоспарлау комиссиясының мүшесі (1969–1972) және Канадалық зерттеулер жөніндегі Саймонс комиссиясының кеңесші тобының мүшесі (1972–1975) болды. Ол Атлантика Канада институтының негізін қалаушы мүшесі болды. Ол сондай-ақ Канаданың әскери колледждері жөніндегі федералды үкіметтің кеңесші кеңесінің мүшесі (1973–1979), Нью-Брансуик армиясының кадеттер лигасының және теңіз автомобиль қауымдастығының кеңесінде, сондай-ақ Сент-Джон жедел жәрдемінің Нью-Брансуик кеңесінің президенті болып қызмет етті. Ол Канаданың Родос стипендиаттары қауымдастығының (1983–1987) және SEVEC директоры, Канада соғыс мұражайының кеңесші кеңесінің мүшесі (1988–1990) және Корольдік Нью-Брансуик полкінің құрметті полковнигі (1982–1992) болды, сондай-ақ Француз Америкасы тарихы институтының корреспондент мүшесі ретіндегі ұзақ жылдық қызметін жалғастырды.

Зейнетақыға шығу және одан кейінгі кезең

Джордж Стэнли 1975 жылы оқытушылық қызметтен зейнетке шықты, бірақ қоғамдық өмірде белсенді болып қала берді. 1981 жылдан 1987 жылға дейін ол Нью-Брансуик провинциясының вице-губернаторы болды, және бұл қызметін үлкен қадір-қасиетпен атқарды. Вице-губернатор қызметін атқарып жүргенде Стэнли Луи Риелдің жинақталған еңбектерінің бес томдық жинағының бас редакторы болып жұмыс істеді, ол бес канадалық ғалымның жеті жылдық еңбегінен кейін 1985 жылы жарық көрді; бұл жоба белгіленген мерзімнен бұрын және бюджет шегінде жүзеге асырылды. Тоқсаннан асқан шағында Стэнли зерттеулер жүргізуді, жазуды, қолжазбаларды оқуды, кітаптарды рецензиялауды, сұхбаттар мен дәрістер беруді, жас ғалымдарды қолдауды және милиция, кадеттер, Сент-Джон жедел жәрдем және SEVEC ұйымдарына қызығушылық танытуды жалғастырды. Ол мектеп оқушыларының Канада туы туралы сұрақтарына жауап беріп отырды. Ол Канада азаматтығын және өз еліне деген сүйіспеншілікті насихаттау мүмкіндігінен ешқашан бас тартқан жоқ. 1998 жылы ол өзінің кітап жинағын Калгари университетінің МакКимми кітапханасының арнайы коллекциясына сыйға берді, ал жеке құжаттары да қазір сол жерде сақтаулы. Стэнли 2002 жылы қайтыс болды және Нью-Брансуик провинциясының Саквилл қаласында толық әскери салтанатпен жерленді.

Ықпал

2003 жылы бір студенттің айтуынша: «Джордж Стэнли – әлемдегі әріптестері тарапынан құрметке бөленген ғалым еді, және оның бұрынғы студенттері де оны осылай бағалады, олардың көптегені кәсіби тарихшылар мен Канаданың түкпір-түкпірінде өз салаларының көшбасшылары болды. Стэнли мен РМК-да жас курсант болғанда Тарих кафедрасын басқарды. Өте ұйымдастырылған және қатаң құрылымдалған ортада ол бізге мінсіз үлгі-өнеге көрсетті – әдепті, ғалым, дос және кейін сенімді серік. Ол өзінің ісімен жетекшілік етті және студенттерін жеке жетістіктерге жетелейтін жолға қойды, оның жеке пікірлері мен ықпалына тосқауыл қоймады. Осының нәтижесінде Стэнли студенттерін өз ойларын қалыптастыруға және алған білімдерін ғана қайталауға бейімдеп жіберді». 1950 жылдары Стэнлидің RMC-дегі студенттерінің бірі, канадалық әскери тарихшы және жазушы, Монреальдегі Канаданы зерттеу жөніндегі МакГилл институтының алғашқы директоры болған Десмонд Мортон: «Джорджтың кітаптары және олардың дәстүрлі емес көзқарастары осы елге зор үлес қосты. Күтпеген нәрсе жасасаңыз, өзгеріс жасайсыз, ал Джордж әрқашан басқаша пікір білдірді – әсіресе француз Канадасының құқықтары үшін, ол кезде бұл аса танымал болған жоқ». Алберта университетінің тарихшысы Р. К. [Род] Маклиод былай деп жазды: «Англия тілінде сөйлейтін Канаданың батыс аймағының қалыптасу жылдарына қатысты түсінігінің көп бөлігі Джордж Стэнлидің керемет еңбегі «Батыс Канаданың тууынан» алынған. Бұл кітаптың елдегі академиялық білімі бар тарихшының алғашқы еңбектерінің бірі екенін ескерсек, ол уақыттың сынағына өте жақсы төтеп берді. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін жарық көрген Канада тарихының басқа ешбір еңбегі тарихшылар, студенттер және жалпы халықтың оқып жүрген кітабындай жиі оқылмайды. [Бұл] тақырып әрқашан оның есімімен байланысты болады». 2015 жылы Канаданың Жоғарғы Соты тілдік құқықтар жөніндегі шешімінде «Батыс Канаданың тууына» сілтеме жасады. Ұлттық қорғаныс департаментінің Тарих және мұра басқармасының директоры Серж Бернье, Канада Корольдік қоғамы үшін Стэнлидің некрологында: «Джордж Стэнли – ұлы ғалым, сонымен қатар адал адам болды. Оның еңбегі бірнеше буын канадалық тарихшыларға әсер етті және әлі де әсер етеді. Мыңдаған канадалықтар, студенттер және басқалар оның адамдық қасиеттерін біліп, бағалады. Корольдік қоғамы Джордж Стэнлиден, қоғамымызды Канадада және шетелде осылай жарқырататын ең беделді мүшелеріміздің бірін жоғалтты».

Қоғамдық өмір

1981 жылы премьер-министр Пьер Трюдо Джордж Стэнлиді Конфедерациядан бері Нью-Брансуиктің 25-ші вице-губернаторы етіп тағайындады. 1980 жылдардың ортасы мерекелік кезең болды, себебі Нью-Брансуик провинциясының екі жүз жылдығы және көптеген басқа да тарихи оқиғалар тойланды. Сол жылдары Елизавета II және Папа Иоанн Павел II сияқты әлемдік беделді тұлғалар Нью-Брансуиктің мерекесіне қатысу үшін келді. Джордж пен Рут Стэнлидің мықты дәстүрге құрметі және барлық әлеуметтік топтан келген адамдармен оңай тіл табысуы осы вице-корольдік лауазымға "жаңа деңгейдегі әдептілік" пен сыйлылық әкелді. 1987 жылы Джордж Стэнли Нью-Брансуиктің вице-губернаторы қызметінен зейнеткерлікке шыққанда, оның құрметіне CFB Gagetown-да салтанатты кеш өткізілді; бас үстелде отырғандар – бұрынғы профессорын құрметтеу үшін арнайы келген канадалық генералдардың барлығы болды.

Отбасылық өмір

1946 жылы Джордж Стэнли Монреальдік заңгер Рут Л. Хиллге (1922–2017), ONB, BA, BCL, LLD, DCLJ, MMLJ, FRSA үйленді (ол Макгилл университетінде заң бойынша алтын медаль жеңіп алған). Олардың үш қызы болды: Дела М. М. Стэнли [Hon. Томас Кромвелл], профессор Мариетта Р. Е. Стэнли (1952–2008) [бұрын Морис МакАтамнимен үйленген], және Лори С. С. Стэнли Блэквелл [Джон Д. Блэквелл]. Стенлилердің екі немересі бар: Томас Э. Г. С. Кромвелл [Меган Ормшоу] және Рут Л. Х. К. Стенли Блэквелл.

Құрметтер

1976 жылы Джордж Стэнли Канада орденінің офицері атанды және 1994 жылы серіктес деңгейіне көтерілді. Ол сондай-ақ он екі құрметті доктор дәрежесін алды (Лаваль, Маунт-Эллисон, Сент-Дунстан, Альберта, Корольдік әскери колледж, Сент-Франциск-Ксавьер, Нью-Брансуик университеті, Далхаузи, Калгари, Оттава, Монктон және Сент-Томас), бұған қоса ол алған бес академиялық дәрежесі бар еді. Ол Канада Корольдік қоғамының (FRSC) және Корольдік тарихи қоғамның (FRHistS) мүшесі болды. 1983 жылы ол Канада Корольдік геральдикалық қоғамының құрметті мүшесі аталды. 1950 жылы ол Канада Корольдік қоғамының J. Б. Тиррелл тарихи медалін жеңіп алды. 1955 жылы ол Канада тарихи қауымдастығының президенті болып сайланды; оның «Акт немесе келісім? Конфедерацияға тағы бір көзқарас» атты тарихи президенттік сөзі жиі қайта басылып, Канада тарихын оқитын студенттер үшін маңызды оқу материалы болып табылады. Ол Корольдік әскери колледждің және Маунт-Эллисон университетінің профессор-эмиритусы болды. Мансабының басында Стэнли Армияның тиімділік медалін алды, бірақ 1992 жылы ол Канада Қарулы күштерінің орденімен (CD) марапатталды; 85 жасында ол осылайша құрметке ие болған ең ескі канадалық әскери қызметкері болды. Стэнли Корольдік әскери колледждің құрметті экс-кадеті #H889 болды. Ол Сент-Джон орденінің әділетті рыцары (және орденнің таяқшасы бар Виктория медалімен) және «Иерусалимдегі Әскери және госпитальдік Сент-Лазарь орденінің Канададағы Ұлы Приоратының Академиялық командериясының» Ұлы кресті болды, оның құрылуына көмектескен. Ол сонымен қатар Бразилияның Сан-Паулу орденінің командоры болды. Ол Әскери тарихшылар компаниясының мүшесі және Ротари халықаралық клубының Пол Харрис мүшесі болды. Ол Корольдік Канада легионының, Нью-Брансуик мұғалімдер қауымдастығының, Йорк Санбери тарихи қоғамының, Кингстон тарихи қоғамының, Канаданың Біріккен империясының адалдары қауымдастығының, Фредериктон әскери институтының, Фредериктон гарнизондық клубының және Сент-Джондағы одақтық клубының өмірлік мүшесі болды. Нью-Брансуиктегі Королеваның өкілі болған кезінде ол «Мадаваска Республикасының» құрметті азаматы аталды. 1994 жылы Стэнлиге Кингстон тарихи қоғамының 100 жылдығын мерекелеу және олардың жұмысына, тарихи зерттеулерге және сәулет өнерін сақтауға ұзақ жылдар бойы берілгендігін мойындау мақсатында арнайы марапат сертификаты табысталды. Стэнлидің құрметіне тарихи тақташалар Онтарионың Стони-Крик қаласындағы қоғамдық кітапханада (Елизавета Брэдфорд Холбрук салған қола бюстімен), Нью-Брансуиктің Саквилл қаласындағы қоғамдық кітапхананың алдында, Калгаридегі балалық шағының үйінің жанында және Онтарионың Кингстон қаласындағы Корольдік әскери колледждің Парад алаңында орнатылды. Сержант Дж. А. Скобби, 1-ші батальон, Корольдің Шотландия шекарашылары, 1986 жылы полковник Стэнлидің Эдинбург қаласына жасаған ресми сапарына орай, сыбызғымен орындалатын марш жазды. Лиза Лапонте Стэнлидің Канаданың клен жапырақты туын жобалаудағы рөлін құрметтейтін «One Single Leaf» атты баллада жазды және жазбаға түсірді. НБ-ның Саквилл қаласында оның атымен аталған көше бар. 2003 жылы университетке оның мұрасын құрметтеу үшін Маунт-Эллисон университетінде жыл сайынғы Джордж Ф. Г. Стэнлидің Канада зерттеулері бойынша лекциялар сериясы құрылды. 2015 жылы Стэнлидің есімі RMC Wall of Honour қабырғасына жазылды. Доктор Джордж Стэнли атындағы мектеп 2017 жылы Калгариде ресми түрде ашылды. Канада 150 жобасы аясында Нью-Брансуиктің Саквилл қаласы 2018 жылы Кристиан Тот салған Стэнлидің толық мөлшердегі қола мүсінін орнатты.

Канаданың туын жасаған

1964 жылғы 23 наурызда Стэнли көппартиялық парламенттік ту комитетінің мүшесі Джон Мэтисонға төрт беттік ресми хат жолдап, Канаданың жаңа туының бірден танылатындай, дәстүрлі түстерді пайдаланатын және қарапайым дизайнда болуын ұсынды. Ол өзінің эскизін хатқа қосты. Стэнли мен Мэтисон Онтариодағы Кингстон қаласында достасып, олардың балалары шотланд биін бірге оқыды. Ұлы ту туралы пікірталас 1964 жылғы 17 мамырда Премьер-министр Лестер Б. Пирсонның Виннипегтегі Корольдік Канада легионының ұлттық съезіндегі батыл – немесе стратегиялық – сөйлеуімен басталуына екі ай қалғанда, Мэтисон Канаданың Корольдік әскери колледжінде Стэнлиге сапар жасады. RMC асханасында түскі ас ішкенде екеуі геральдика, Канаданың тарихы мен болашағы және ту мәселесі туралы әңгімелесті. Екі жігіт парад алаңында жүргенде Стэнли Маккензи ғимаратының төбесінде желбіреп тұрған колледж туын көрсетті. "Міне, Джон, сіздің туыңыз", - деді Стэнли, RMC колледжінің туының қызыл-ақ-қызыл түсін ерекше канадалық ту үшін жақсы негіз деп ұсынды. Ортасына колледж эмблемасының орнына бір қызыл клен жапырағын қоюды ұсынды: үш жасыл клен жапырағынан тұратын шоқты ұстап тұрған қарулы қол. Бұл ұсынысты Стэнлидің, сэр Джон А. Макдональдтың анасының інісі болған, егжей-тегжейлі хаты ілесіп келді. RMC-дегі басшылары Стэнлиге әртүрлі федералды саяси партиялардан құралған 15 депутаттан тұратын Парламенттік Ту комитеті алдында жеке қатысуға тыйым салды. Стэнлидің ұсынысы Оттавадағы Ту комитетінің отырыс залының қабырғасына жүздеген басқа ту жобаларымен бірге ілінді және ақырында қарау үшін таңдалған үш жобаның бірі болды. Классикалық канадалық келісім бойынша, Партия комитетінің жалғыз НДП мүшесі (Рид Скотт) қолдаған Стэнли дизайны Джон Дифенбейкердің туын (флер-де-лис, клен жапырағы және Ұлыбритания туының комбинациясы) және Пирсоннің туын (ақ түстегі екі жағында көк жолақтары бар ақ фонға орналасқан үш қызыл жапырақ) жеңіп шықты. Стенлидің дизайнын Канада үкіметінің көрме комиссиясының суретшісі (әрі Квебек тәуелсіздігін қолдайтын) Жак Сен-Сир сәл өзгертті, стильді клен жапырағындағы ұштардың санын 13-тен 11-ге дейін азайтты. Стэнли дизайны 1964 жылғы 15 желтоқсанда Халықтар палатасы және 1964 жылғы 17 желтоқсанда Сенатпен ресми түрде Канаданың ұлттық туы ретінде қабылданды және 1965 жылғы 15 ақпанда күшіне енген Елизавета II патшайымы жариялады. 1964 жылғы 15 желтоқсанда таңғы сағат 2:00-де, Канаданың жаңа туы ретінде Стэнлидің клен жапырағы дизайнын қабылдау туралы Халықтар палатасындағы тарихи дауыс беруден кейін Мэтисон Стэнлиге былай деп жазды: "Сіздің ұсынған туыңыз енді 163-78 дауыспен мақұлданды. Құттықтаймын. Менің ойымша, бұл Канадаға жақсы қызмет ететін керемет ту". Көптеген канадалықтар бұл пікірді әлі де бөліспеді. 1965 жылғы 15 ақпанда Оттавадағы Парламент төбесінде ресми ту көтерілгенге дейін (1996 жылы 15 ақпан Канаданың Ұлттық Ту күні деп жарияланды) Стэнлиге анонимді түрде кісі өлтіру туралы хабарлама келді. Ол салтанатты шараға басқа салт әміршілері киген қараңғы формальды киімдердің арасында жарқырап көзге түсетін түрлі-түсті және ерекше канадалық Гудзон шығанағының пальтосында қатысты. Жаңа туға қолдау жылдам өсті, соның ішінде Квебекте де. Мэтисон өзінің "Канаданың туы" (1980) атты кітабында былай деп жазды: "1965 жылдың маусым айында Корольдік әскери колледждің докторы Джордж Ф. Г. Стэнлиге Университе Лаваль университетінің құрметті докторлық дәрежесі берілгенде, оның цитатасында Канаданың туы аталғанда студенттердің қатты қошеметтеріне бөленді. Алғыстар сөзді үзіп жіберді". Француз канадалық националистер ұзақ уақыт бойы Канаданың болашақ туынан Ұлыбритания туын алып тастауды талап еткен. Кейбір пікірталастар Стэнли немесе Сен-Сир туды жасады дегенге байланысты болды, бірақ 1995 жылы премьер-министр Жан Кретьен Стэнлиді Канаданың туын жасаған ресми тұлға деп мойындаған кезде бұл мәселе шешілді. Стенли сондай-ақ канадалық бледке атау берді, бұл алғашқы вексиллологиялық және геральдикалық құрылғы, алғаш рет клен жапырағы туында қолданылған. Ричард Фут "The Canadian Encyclopedia" журналының "Стэнли туы" деген мақаласында былай деп жазды: "Ту туралы аңыздың басты кейіпкерлері қазір жоқ. Пирсон 1972 жылы, Стэнли 2002 жылы, ал Мэтисон 2013 жылы қайтыс болды. Бірақ олардың жасағандары жарты ғасырға жуық уақыттан бері жалғасып келеді – Бейбітшілік мұнарасының төбесінен және елдің мыңдаған мемлекеттік және жеке ғимараттарынан, әлемдегі елшіліктерден және соңғы кезде Сочидегі Олимпиаданың жүлделі салтанаттарында қолданылып келеді. Стэнли туы қазірде әлемде танылған канадалық символ". Бұрынғы генерал-губернатор Дэвид Джонстон Джордж Стэнлиге жазған "хатында" былай деп жазды: "Біздің туымыз елдің аяқталмаған жұмысын жалғастыруға шақырады: бостандық пен әділдікке, құқық пен теңдікке ұмтылуға, ақыл-ойымызды дамытуға және жүрегімізді мейірімділікпен толтыруға. Дұрыс тудың – сіздің туыңыздың, біздің туымыздың – қандай күші бар екеніне таң қалуға болады".

1938 жылы иммиграцияға қарсылық

Өздерінің "Ешқайсысы да көп емес: Канада және Еуропа еврейлері 1933-1948" (1982) атты кітабында Ирвинг Абелла мен Гарольд Тропер Джордж Стэнлидің 1938 жылғы 29 желтоқсанда консервативті федералды лидер Роберт Джеймс Манионға жазған хатынан үзінді келтіреді. Бұл хат Манионның ақырында ғана Квебекте жасаған сөйлемін қолдау мақсатында жазылған, онда ол кез келген иммиграцияға қарсылық білдірген, "қанша канадалық жұмыссыз қалғанда да" деген тұжырымды айтқан. Стэнли 1936 жылы Ұлы депрессия кезінде Оксфорд университетінен Канадаға оралған жаңа ғалым еді және ол кездескен кедейлік, әсіресе туған батыс Канадасында, оны қатты мазалады. Сол сәтте (1938 жылдың желтоқсан айының соңында) ол "Еуропадағы еврейлердің тағдырына қайғырып, шетелдік босқындарға көмектесу үшін ақша жинаған, бірақ өз есіктеріндегі қиындықтарды елемегендерге" деген көзқарасқа келуге қиналды. "Қайырымдылық өз үйіңнен басталады".