Кіріспе
Католик шіркеуінің басшысы 817 жылдан 824 жылға дейін. Папа Лев III Паскальді Абиссиниялық әулие Стефан монастырына жетекші етіп тағайындады, оның міндеттеріне Римге келіп-кеткен паломниктерге күтім жасау кірді. Кейінгі заманғы есептерге сәйкес, Лев III Паскальді Санта-Прасседе шіркеуінің кардинал-священнігі етіп тағайындаған болуы мүмкін. Гудсон бұл мәліметті "папаның мансабының кейінгі кезеңінде осы шіркеуге көрсеткен жомарт және көзге түсетін назарының себебін түсіндіруге деген ниетімен" байланыстырады. Ол бұл шешімнің Римдегі фракциялық тартыстарды болдырмау мақсатында қабылданғанын айтты. Liber Pontificalis бойынша, Папа Паскальдің легаты Теодор Pactum cum Paschali pontifice деп аталатын құжатпен оралды, онда император Паскальды құттықтады, Папалық мемлекеттердегі оның билігін мойындады және болашақ папалардың еркін сайлануын кепілдік берді. Бұл құжат кейін тарихшылар тарапынан жалған деп саналды.
Pope Leo III placed Paschal in charge of the monastery of St Stephen of the Abyssinians, where his responsibilities included the care of pilgrims visiting Rome. According to early modern accounts, Leo III may have elevated Paschal as the cardinal priest of Santa Prassede. Goodson attributes this account to a "desire to explain the attention that the pope so lavishly and prominently paid to that church later in his career." He claimed that the decision had been made to avoid factional strife in Rome. According to the Liber Pontificalis, Pope Paschal's legate Theodore returned with a document titled Pactum cum Paschali pontifice, in which the emperor congratulated Paschal, recognized his sovereignty over the Papal States, and guaranteed the free election of future pontiffs. This document has since been challenged by historians as a forgery.
Папалық
Алдымен император Людовик Реймсте Паскальдың алдыңғы билеушісі IV Стефанмен келген келісімді бекітті және Пакт Людовиканумда папа сайлаудың еркіндігі және ресми сұрау болмаса, шіркеу істеріне араласпау туралы толық мәліметтер келтірді. Екеуі 822 жылы Данияға уағыз тарату үшін Реймстің архиепископы Эббоны жіберді. 823 жылы Пасха күні Паскаль Людовиктің ұлы Лотар I-ді тәж кигізіп, майлады. Лотар әкесіне қарағанда папалық куриямен ынтымақтастыққа көбірек бейімделмеді. Ол сот өткізіп, Римнің солтүстігіндегі Фарфа аббаттығын папалық салықтан босату туралы жарлық шығарды. Паскальдың папалық сарайындағы аристократ оппозициясы, әсіресе оның бұрынғы легаты Теодор және күйеу баласы Лео, Франктердің жас басшысынан Паскальға қарсы күресте қолдау сұрады. Ол Римдегі шіркеулерді безендіру үшін қуғынға ұшыраған Византия мозаика шеберлеріне жұмыс ұсынды, сондай-ақ иконаға қарсылық білдірушілерді қолдау үшін Византия императоры Армян Левке көмек көрсетті. Бұл шіркеулерде Паскальдің шынайы портреттері бейнеленген мозаикалар сақталған. Сонымен қатар, Паскаль Ескі Санкт-Петер базиликасына SS. Processus et Martinianus және SS. Xistus et Fabianus есімді екі шағын ғибадатхана қосты, бірақ олар 16 ғасылғы Санкт-Петердің жаңарту кезінде жойылды. Паскальға Santo Stefano del Cacco-ны жаңарту да есептеледі, бірақ бұл жұмысты іс жүзінде Папа Паскаль II жүзеге асырды. Гудсонның сөзінше, Паскаль "шіркеу салу арқылы тәуелсіз мемлекет ретінде папалық биліктің мәртебесін көрсетуге тырысты".
Жазбалар
Паскаль жазған алты ғана хат белгілі. Біріншісі (Jaffé 2546) Фарфа аумақтық аббаттығының мүліктеріне қатысты мәліметтерді растайды. Паскаль кейіннен, XVI ғасырдың соңында қасиетті деп жарияланды. 1963 жылға дейін Рим күнтізбесінде оның мерекесі 14 мамыр күні тойланатын. Рим папасы және Рим патриархы (817–824), құдайға адал адам ретінде 14 мамырда Православ шіркеуінде құрметтеледі.