Кіріспе

Жүректегі қан тамырларының тарылуы коронарлық артерия ауруы (ҚАА) деп аталады, ал мида – ми қан тамырлары ауруы деп аталады. Перифериялық артерия ауруы (ПАА) – перифериялық қан тамырлары ауруының бір түрі. Қан тамырлары – денедегі артериялар мен веналардың жиынтығы. ПАА перифериялық веноздық аурудан өзгеше. ПАА артериялардың тарылуы немесе бітелуі, яғни жүректен дене мүшелеріне оттегіге қаныққан қанды тасымалдайтын қан тамырларының бұзылуын білдіреді. Ал перифериялық веноздық ауруы веналармен – қанды жүрекке қайтаратын қан тамырларымен байланысты проблемаларды қамтиды. Классикалық белгісі – жүргенде аяқтағы ауырсыну, демалыс кезінде басылады және үдемелі клаудикация деп аталады. Асқынуларға инфекция, тіндердің өлімі (мүмкін ампутация қажет болуы), коронарлық артерия ауруы немесе инсульт жатуы мүмкін. ПАА-мен ауыратын адамдардың шамамен 50%-ында ешқандай белгі байқалмайды. ПАА-ның ең маңызды қауіп факторы – темекі шегу. ПАА диагностикасы көбінесе білезік-қолдық индекс (БҚИ) 0.90-нан төмен болғанда қойылады, ол білезіктегі систолалық қан қысымын қолдағы систолалық қан қысымына бөлу арқылы есептеледі. Сондай-ақ дуплексті ультрадыбыстық зерттеу және ангиография қолданылуы мүмкін. Ангиография дәлдігі жоғары және бірден емдеуге мүмкіндік береді, бірақ оның тәуекелі де зор. ПАА-дан туындаған үдемелі клаудикациясы бар адамдар үшін темекі татуды тоқтату және қадағаланған физиотерапия жағдайды жақсартуы мүмкін. Қанды сұйылтуға және қан ағынын жақсартуға көмектесетін аспирин, аурудың жеңіл түрінде тиімді болмаса да, жүрек талмасының қаупі жоғары болғандықтан, ауыр жағдайда көбінесе ұсынылады. Варфарин сияқты антикоагулянттар (қанды сұйылтатын препараттар) ПАА-ны емдеуде тиімділігін дәлелдейтін нақты ғылыми мәліметтер жоқ. ПАА-ны емдеу үшін қолданылатын хирургиялық әдістерге шунттау, ангиопластика және атеректомия жатады. 2015 жылы әлем бойынша шамамен 155 миллион адам ПАА-мен ауырған. Жас ұлғайған сайын аурудың таралуы артады. Дамыған елдерде 45-50 жастағы адамдардың 5,3%-ы, ал 85-90 жастағы адамдардың 18,6%-ы осы ауруға шалдыққан. 2015 жылы ПАА салдарынан шамамен 52 500 адам қайтыс болды, бұл 1990 жылы тіркелген 16 000 өлімнен асып түседі.

Этиологиясы мен патофизиологиясы

Перифериялық артериялық ауру – бұл созылмалы немесе жедел синдромдар жиынтығы, көбінесе артериялық тамырлардың бітелуінен туындайды, бұл аяқ-қолдарға жеткіліксіз қан ағынына себеп болады. Бұрын айтылғандай, перифериялық артериялық аурудың ең көп кездесетін себебі, әсіресе 40 жастан асқан науқастарда – атеросклероз. Перифериялық артериялық аурудың қосымша механизмдеріне артериялық спазм және фибромышектік дисплазия жатады. Клаудикация белгілері артерияның спазмға түсуінен немесе өзінен-өзі тарылып, кедергі тудыруынан пайда болады. Атеросклероз сияқты, бұл кедергіден төмен жатқан тіндерге қан ағысының азаюына әкеледі. Тромбоз, яғни қан қыстығының пайда болуы, көбінесе қан ағынының тоқтауынан немесе жарақаттан туындайды. АБИ (Тобикті-қол артериялық индексі) 0,90-тан 1,40-қа дейінгі көрсеткіш қалыпты саналады. Егер АБИ ≤ 0,90 болса, адамда ПАД (перифериялық артериялық ауру) бар деп есептеледі. Дегенмен, ПАД АБИ 0,41 мен 0,90 аралығында болса, жеңіл немесе орташа дәрежелі, ал АБИ 0,40-тан төмен болса, ауыр деп жіктеледі. Бұл санаттар аурудың барысы туралы ақпарат береді. Артериялары қысылмайтын адамдардың екі жыл ішінде жүрек-қантамырлық өлімге ұшырау қаупі жоғары. ПАД күдікті, бірақ АБИ көрсеткіштері қалыпты адамдар АБИ-ді бағалау үшін жүктемелік тесттен өтуі мүмкін. Жүктемеге дейін бастапқы АБИ өлшенеді. Пациенттен жүгіру таспасында тұрақты жылдамдықпен жүруді сұрайды, клаудикациялық ауырсыну сезімі пайда болғанша (максималды уақыт 5 минут), содан кейін тобықтың қысымы қайтадан өлшенеді. АБИ-дің 15%-20% төмендеуі ПАД диагнозын қоюға мүмкіндік береді. Осылайша, КТ (компьютерлік томография) инвазивті ангиографияға балама ретінде қарастырылуы мүмкін. Екеуінің арасындағы маңызды айырмашылық – КТ артериялық жүйені бағалауда, инвазивті ангиография сияқты, тамырларға араласуға мүмкіндік бермейді. Магниттік-резонанстық ангиография (МРА) – бұл инвазивті емес диагностикалық процедура, ол үлкен магнит, радиожиіліктер және компьютердің комбинациясын пайдаланып, дене ішіндегі қан тамырларының егжей-тегжейлі суреттерін шығарады. МРА-ның артықшылықтары – оның қауіпсіздігі және бір ретте құрсақ, жамбас және төменгі аяқ-қолдардың үш өлшемді суреттерін алу мүмкіндігі.

Нұсқаулар

2013 жылы американдық кардиология колледжі мен американдық жүрек қауымдастығы төменгі аяқтардың, бүйректің, мезентериялық және ішкі аорталық атеросклерозын диагностикалау және емдеу жөніндегі нұсқаулықты жасады, ол 2005 және 2011 жылғы нұсқаулықтарды біріктірді. Шетке қауіпті аяқ ишемиясының созылмалы түрі үшін АХА/АКФ нұсқаулықтары шарлы ангиопластиканы 2 жыл немесе одан аз өмір сүру күтетін немесе өз тамырлары жеткіліксіз адамдарға ғана ұсынады. Егер өмір сүру күтімі 2 жылдан асатын болса немесе өз венасы бар болса, шунттау операциясы ұсынылады.

Болжам

ПАД-мен ауыратын адамдардың "жүрек-қан тамырлық оқиғаларға шалдығу қаупі ерекше жоғары, ал көпшілігі жүрек немесе ми тамырлары ауруынан қайтыс болады". Прогноз АБИ арқылы өлшенген ПАД-тың ауырлығымен байланысты. Интермитентті клаудикациясы бар пациенттердің тек "7%-ы төменгі аяқтарды шунттау операциясын, 4%-ы негізгі ампутацияны, ал 16%-ы клаудикацияның нашаруын" бастан өткереді, бірақ инсульт және жүрек шабуылының оқиғалары жоғарылайды, ал "5 жылдық өлім-жітім көрсеткіші 30% деп есептеледі (бақылау тобында 10% қарағанда)". Ауруға шалдыққан адамдардың 70%–80% симптомсыз; тек азы ғана реваскуляризацияны немесе ампутацияны қажет етеді. Перифериялық артерия ауруы 50 жастан асқан әрбір үшінші диабетикке әсер етеді. АҚШ-та бұл ауру 65 және одан үлкен американдықтардың 12–20 пайызына әсер етеді. Шамамен 10 миллион американдық ПАД-тан зардап шегеді. Оның кең таралғанына және жүрек-қан тамырлары қатеріне қарамастан, қауіп факторлары мен симптомдары туралы хабардарлық деңгейі әлі де төмен, АҚШ халқының 26%-ы ПАД туралы біледі. 2000 жылы АҚШ-та 40 жастан асқан адамдар арасында ПАД-тың көрсеткіші 4,3% құрады. 70 жастан асқан адамдарда бұл көрсеткіш 14,5% болды. Жас топтарында әйелдерде бұл көрсеткіш ерлерге қарағанда жоғары болды. Испандық емес қара нәсілділерде 7,9%, испандық емес ақ нәсілділерде 4,4%, ал мексикалық американдықтарда 3,0% (1,4%–4,6%) құрады. 1 және 2 типті диабетпен ауыратын адамдарда жүргізілген Диабетті бақылау және асқынулар сынағы және Ұлыбританиядағы перспективалық диабет зерттеулері гликемиялық бақылаудың макроқан тамырлары ауруына қарағанда микроқан тамырлары ауруымен күшті байланысты екенін көрсетті. Кішкентай тамырлардағы патологиялық өзгерістер үлкен артериялардағы атеросклерозға қарағанда созылмалы түрде жоғарылаған глюкоза деңгейіне сезімтал болуы мүмкін.

Зерттеу

ПАД-ның прогрессирлеуін болдырмау үшін терапиялық емдеулер зерттелуде. Егер аяқтарға қан ағыны нашарлап, сын көтерілмейтін деңгейге жеткен жағдайда, дерікті мононуклеарлы жасушаларды автотрансплантациялаудың тиімділігі әлі нақты емес. Ауыр ПАД-ты емдеу үшін тамырларды айналып өту (байпас) мен ангиопластиканы салыстыратын бір ғана рандомизацияланған бақыланатын зерттеу жүргізілді. Зерттеу жоспарланған клиникалық көрсеткіште тамыр айналып өту мен ангиопластика арасында ампутациясыз өмір сүруде ешқандай айырмашылық таппады, бірақ зерттеудің жеткіліксіз қуаты болғандықтан, эндоваскулярлық емдеу мүмкіндіктері шектелген және салыстырылған көрсеткіштердің дұрыс еместігі сынға алынды. 2017 жылға дейін ауыр ПАД және аяқ-қолдың критикалық ишемиясы (CLI) үшін ең тиімді реваскуляризациялау әдісін анықтау мақсатында екі рандомизацияланған клиникалық сынақ жүргізілуде: BEST CLI (Критикалық аяқ-қол ишемиясы бар пациенттерге арналған ең жақсы эндоваскулярлық және хирургиялық емдеу) сынағы және BASIL 2 (Аяқтың ауыр ишемиясында байпас пен ангиопластика – 2) сынағы. 2011 жылы pCMV vegf165 Ресейде ПАД, соның ішінде аяқ-қолдың критикалық ишемиясының асқын сатыларын емдеуге арналған алғашқы гендік терапиялық дәрі ретінде тіркелді.