Кіріспе

Канадалық саясаткер (1870–1946)
Канадалық саясаткер Джордж Говард Фергюсон, ПК (18 маусым 1870 – 21 ақпан 1946) – 1923 жылдан 1930 жылға дейін Онтарионың тоғызыншы премьер-министрі болды. Ол 1905 жылдан 1930 жылға дейін Онтарио Заң шығарушы жиналысының консервативті депутаты болды және Гренвилл сайлау округін өкілдік етті.

Өмірбаян

Чарльз Фредерик Фергюсонның ұлы, Канада парламентінде қызмет атқарған Фергюсон Торонто университеті мен Осгуд Холлда оқыды, 1894 жылы Онтарио адвокатурасына қабылданды және тәжірибе үшін Кемптвиллге қайтып келді. Фергюсон муниципалитет кеңесіне сайланды және үш жыл Кемптвиллдің басшысы (reeve) болып қызмет етті. 1896 жылы Элла Каммингке үйленді.

Алғашқы саяси мансап

Фергюсон алғаш рет 1905 жылғы сайлауда Онтарио заң шығарушы жиналысына сайланды және 1914 жылдан 1919 жылға дейін Уильям Говард Херст үкіметінде Жер, орман және кендер министрі болып қызмет етті. Фергюсон Mead Corporation компаниясына 5000 шаршы миль (12,950 км2) және Abitibi Power and Paper Company компаниясына 1500 шаршы миль (3,885 км2) көлеміндегі ағаштан жасалған целлюлозаны мемлекеттік жерлерде сақтауға рұқсат берді, бірақ Crown Timber Act заңы целлюлоза лимиттерін ашық аукцион арқылы сатуды талап еткен. Ол: «Менің ниетім – провинцияда әлемдегі ең ірі қағаз өнеркәсібін құру, менің целлюлоза және қағаз өнеркәсібіне қатысты көзқарасым осы мақсатқа қол жеткізуге бағытталған» деді. 1923 жылы Онтарионың премьер-министрі болғаннан кейін Фергюсон Abitibi компаниясына тағы 3000 шаршы миль (7770 км2) жерді сақтауға бөлді. Сонымен қатар, ол Shevlin Clarke Lumber Company (басшысы консерватор Джеймс Артур Матье) компаниясына ағаш лимиттерін әдеттегі бағасынан кемде-кем жартысына сатты, ал кейіннен компания Crown Timber Act заңын бұзғаны үшін 1,5 миллион доллар айып төледі. Бұл мәмілелер келесі тергеуде сынға ұшырады, комиссия төмендегіні хабарлады:

Фергюсон сол жылы Херст үкіметінің жеңілісінен кейін Консервативтік партияның жетекшісі болды.

Премьер-министр қызметі

1923 жылғы сайлауда Фергюсонның жетекшілігімен Онтарио консервативтік партиясы Эрнест С. Дрюридің Онтарио Біріккен фермерлер мен еңбекшілер коалициялық үкіметін жеңіп, билікке келді. Консерваторлар заң шығарушы жиналыстағы 111 орынның 75-ін ұтып алды. Фергюсон үкіметі провинцияның табиғи ресурстарын дамыту және өнеркәсіпке жеке инвестициялар тарту арқылы өркендеуге жетуді қолдады. Ол 1926 жылғы сайлауда 72 орынмен, ал 1929 жылғы сайлауда 90 орынмен қайта сайланды.

Франция саясаты

1911 жылы Фергюсон заң шығарушы органда «осы провинцияның мектептерінде оқыту құралы ретінде ағылшын тілінен басқа тіл қолданылмауы тиіс» деген пікір білдірді, әйтсе де халықтың көп бөлігі француз канадалықтардан тұрды. Онтариода діни ағымдарға байланысты саясат әлі де өршіп тұрды, ал консерваторлар «оранжери» (Orange Order) қолдау базасына сүйенді. Фергюсон «оранжерилерге» католиктерге және француз тіліне қарсы риторика арқылы ұнатуға дайын болды. 1912 жылы Онтарио үкіметі француз тіліндегі оқытуды шектеген 17-ші қағиданы қабылдады. Бұл заң Квебекке наразылық туғызды және Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ұлттық бірлікке бөгет болды. Фергюсон премьер-министр болғаннан кейін, заңнаманы жұмсарта келіп, француз тіліндегі оқытуды көбейтуге рұқсат берді. Алайда, оның үкіметі католиктік жеке мектептерді 8-сыныптан астам қаржыландырудан бас тартты. Фергюсонның 17-ші қағидадан бас тартуы Квебек премьер-министрі Луи Александр Ташеромен одақтасу үшін қажет болған ұстамдылыққа айналды. Фергюсон мен Ташеро провинциялық құқықтарды көбейту және провинцияның су энергиясы (су электр станциялары) сияқты табиғи ресурстарға иелігін қорғау үшін федералды үкіметке қарсы бірікті.

Спирт өнімдері саясаты

Фергюсон үкіметі жаңа салық түсіміне ұмтылып, 1924 жылы провинцияның ішімдік заңдарын жұмсарту үшін референдум өткізді. Ұсынылған мәселе бойынша көпшілік тыйым салуға қарсы дауыс берді, бұл Фергюсон үкіметін алкоголь құрамы 4,4 градустан аспайтын, шамамен 2,2% сыраны сатуға рұқсат беруге итермеледі. Мұндай сыра «Фергидің көбігі» деп аталды. 1926 жылғы провинциялық сайлауда үкіметтің Онтарионың ішімдік заңын жою және мемлекеттік дүкендерде алкоголь сатуға рұқсат беру туралы ұсынысы басты мәселе болды. Бас прокурор Уильям Фолгер Никл, бұрын үкіметтің аз градустағы сыраны сатуға рұқсат беруіне қолдау көрсеткен болатын, ішімдік заңдарын одан әрі жұмсатуға қарсы болды және заңды жоюға қарсы тыйым салушы кандидат ретінде үкіметке қарсы сайлауға түсу үшін кабинеттен кетті. Фергюсонның консерваторлары аздап қысқартылған көпшілікпен қайта сайланды. 1927 жылы үкімет Онтарионың Алкогольдік бақылау кеңесін құру және мемлекеттік меншіктегі дүкендер арқылы алкоголь сатуға рұқсат беру туралы заң жобасын ұсынды. Ішімдікке қатыстығы орташа ұстаным либералдарды оқшаулауға мүмкіндік берді, олар 1930 жылға дейін тіпті реттелген алкоголь сатуына да қарсылық көрсетіп, қатаң тыйым салушылыққа ұмтылып, тек ең бейшара ішімдікке қарсылардың қолдауын ғана қамтамасыз етті.

Басқа мәселелер

Торилер жұмысшы табы мен иммигранттарға жаулы қарым-қатынас танытты және Ұлы депрессия мыңдаған адамды жұмыстан айырып, кедейлікке түсіргенде әлеуметтік жәрдем көрсетуге мұрша болмады. Фергюсон үкіметі де федералдық үкіметтің егде жастағыларға зейнетақы төлеу жоспарына қарсы шықты.

Кейінгі өмірі

1930 жылдың желтоқсан айында Фергюсон провинциялық саясаттан кетіп, Лондондағы Канаданың жоғарғы комиссары қызметіне тағайындалды. Партия басшысы және премьер-министр лауазымына Джордж Стюарт Генри келді. 1945 жылдан 1946 жылға дейін ол Батыс Онтарио университетінің канцлері болды. Торонтодағы Queen's Park-тағы үкіметтік кеңсе ғимараты Фергюсон блогы деп, ал Торонто университетінің Университет колледжіндегі студенттер асханасы Хауард Фергюсон асханасы деп оның атымен аталады. Университет колледжінің стипендиясы оның құрметіне беріледі. Фергюсон 1946 жылдың 21 ақпанында Торонтода дүние салды.