Кіріспе
Канадалық саясаткер
Джордж Стюарт Генри (16 шілде 1871 – 2 қыркүйек 1958) – Канаданың Онтарио провинциясындағы фермер, кәсіпкер және саясаткер. 1930 жылдан 1934 жылға дейін Онтарионың оныншы премьер-министрі болды. Онтарио автомобиль жолдары жүйесін кеңейту кезеңінде автомобиль жолдары министрі қызметін атқарды. Генри премьер-министр ретінде де кеңейтуді жалғастырды, бірақ оның партиясы Ұлы депрессия кезінде халыққа көмек көрсетпеді және 1934 жылғы сайлауда жеңіліске ұшырады.
Өмірбаян
Генри Онтарио провинциясының Йорк округіне қарасты Кинг қалашығында Уильям мен Луиза Генридің (құрметті есімі Стюарт) ұлы болып дүниеге келді. Ол жоғарғы білімін Жоғары Канада колледжінде алды, содан кейін Торонто университетіне түсіп, өнер бакалавры дәрежесін қолына ендірді. Ол Осгуд Холл заң мектебінде заңгерлік білімін аяқтады. Сонымен қатар, ол Торонто университетінің Онтарио ауыл шаруашылығы колледжінде бір жыл оқыды және Шығыс Йорк, Онтариода фермер болуға шешім қабылдады. 1903 жылдан 1910 жылға дейін Йорк округі кеңесінің мүшесі болды, 1906 жылдан 1910 жылға дейін Йорк округінің басшысы қызметін атқарды және 1909 жылы Йорк округінің күзетшісі болып сайланды.
Саяси мансап
Ол 1913 жылы Онтарио заң шығару жиналысына Йорк-Ист округінен консерватор ретінде сайланды. 1918 жылы ол Ауыл шаруашылығы министрі болып тағайындалды. 1920 жылы партияның алғашқы басшылық конференциясында провинциялық консерваторлардың төрағалығына үміткер болды, бірақ Говард Фергюсоннан жеңілді, ол партияны келесі жалпы сайлауда жеңіске жеткізді. 1923 жылдан 1930 жылға дейін Генри Фергюсон үкіметінде Тас жолдар министрі болып қызмет етті және бұрынғы Эрнест С. Дрюри үкіметі бастаған тас жолдар жүйесін кеңейтті. 1930 жылы Фергюсон Ұлы депрессияның басында отставкаға шыққанда, Генри оның орнына Консервативтік партияның басшысы және Онтарио премьер-министрі болды. Генри жол салу бағдарламасын жалғастырды және Онтарионың тас жолдар жүйесін кеңейтті. Торонтодан Ниагара шарлауына дейінгі Канаданың алғашқы төрт қатарлы, бақыланатын супермагистралі – Королева Елизавета жолы, тас жолдар бағдарламасының ең маңызды жетістігі болды. Генри экономикаға мемлекеттік араласуға қарсы болды. Жол салудан басқа, оның үкіметі Ұлы депрессия кезінде халықтың қиындықтарын жеңілдету үшін көп жасаған жоқ, мысалы, қалалардағы жұмыссыздық немесе елдегі ауыл шаруашылығы өнімдерінің бағасының құлдырауы. Генридің үкіметі, Р.Б. Беннеттің федералды үкіметі сияқты, жұмыссыз ерлер үшін еңбек лагерьлерін құрды. Бұл лагерьлер әлеуметтік көмек көрсету үшін емес, әлеуметтік бақылау үшін құрылды: қалалардан радикалды көзқарастағы адамдарды шығару үшін. Еңбек лагерьлері Генридің тас жолдар жүйесін салу үшін де жұмыс күшін қамтамасыз етті. 1934 жылғы сайлауда Генри премьер-министр ретінде алғашқы сайлауда сайлаушылардан жаңа мандат іздеді. Кейбіреулер үкіметтің жол салудан басқа ұсынысы жоқ деп ойлады, ал торилер Митчелл Хепберн басқаратын Онтарио либералдық партиясынан жеңіліске ұшырады. Ол 1934 жылдан 1936 жылға дейін Оппозиция жетекшісі болды, содан кейін консерваторлардың жетекшісі лауазымынан кетті. "Мулхолланд отбасының үйі" оның бес атасы Генри Мулхолландтың қоныстанған жері болды, ол оны 19 ғасырдың басында сатқан. Шаруашылық сол кезде Тодморден деп белгілі болған жерде орналасқан еді. Ол 1958 жылы шамамен миллионға британдық құрылыс компаниясына сатылды, ол тұрғын үйлер салуды жоспарлап отырды. Ол сатылым аяқталғаннан кейін он күн өткен соң, 1958 жылдың 2 қыркүйегінде қайтыс болды.
Construction of Canada's first four lane controlled access superhighway, the Toronto to Niagara Falls Queen Elizabeth Way, was the most lasting achievement of the highway program. Henry was opposed to government intervention to deal with the economy. Aside from building roads, his government did little to alleviate public suffering during the Great Depression, such as unemployment in the cities, or the collapse of prices for farm products in the country. Henry's government, like the federal government of RB Bennett, established work camps for jobless men. They were established not so much to provide social welfare but rather as social control: to evacuate the potentially radical element from the cities. The work camps also provided a source of labour for the construction of Henry's highway system. In the 1934 election, Henry sought a new mandate from the voters in his first election as Premier. Some felt that the government had little to offer beyond more road construction, and the Tories were soundly defeated by the Ontario Liberal Party, led by Mitchell Hepburn. He became the Leader of the Opposition from 1934 to 1936, when he retired as the Conservative leader. The "Mulholland Homestead" had been settled by his great grandfather Henry Mulholland, who sold it in the early 19th century. The farm was located in what was then known as Todmorden, and contained He sold it in 1958 for approximately million to a British construction firm that was planning on building a housing division. He died ten days after he had completed the sale, on September 2, 1958.