Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ескі Пасадена, көбінесе Ескі қала Пасадена немесе жай ғана Ескі қала деп аталады, АҚШ-тың Калифорния штатындағы Пасадена қаласының алғашқы сауда орталығы болып табылады және бір уақыт құлдырағаннан кейін қайта жаңғыруды бастан өткерді. Ескі Пасадена ғылыми-зерттеу орталығы ретінде пайда болды, онда Калтех және Реактивті Жеткізу Лабораториясы сияқты ғылым мен зерттеу институттары, сондай-ақ Бекман Инструментс және Аэроджет сияқты компаниялар құрылды. Осы аймақтағы мұндай компаниялардың көп санына байланысты оған «Батыстың Афины» деген лақап ат берілді. Бұл аймақ сонымен қатар өнер орталығы болды, Энди Уорхолдың Батыс жағалауындағы мұражайдағы тұңғыш көрмесі және Марсель Дюшанның алғашқы ретроспективасы осы жерде, Пасадена өнер мұражайында (елдегі ең алғашқы заманауи өнер мұражайларының бірі, қазір Нортон Саймон мұражайы) өтті. Осыған дейін Пасадена әйелдер құқығы үшін күрескендер мен бейбітшілік жақтастарының қозғалыстарының және басқа да либералдық идеялардың орталығы болды. 1940 жылдардың соңына қарай қаланың орталық бөлігі арзан қонақ үйлер, нашақорлар жиналатын бастар және ломбардтармен толып кетті. Кейіннен ол хиппилердің сүйікті орнына айналды, онда әртүрлі дүкендер, ересектерге арналған кітап дүкендері мен массаж орталықтары ашылды. 1980 жылдардың соңында Ескі Пасаденада қалалық жаңару мен қайта құру кезеңі басталды.
Old Pasadena, often referred to as Old Town Pasadena or simply Old Town, is the original commercial center of Pasadena, a city in California, United States, and had a latter day revitalization after a period of decay. Old Pasadena began as the center of a research hub where science and research institutions such as Caltech and Jet Propulsion Laboratory and companies such as Beckman Instruments and Aerojet were founded. The large concentration of such companies in the area gave it the nickname "Athens of the West". The area was also an artistic center, the home to Andy Warhol's West Coast museum debut and the first Marcel Duchamp retrospective, both at the Pasadena Art Museum (one of the earliest modern art museums in the country, now the Norton Simon Museum). Before that, Pasadena was a center of suffragist and pacifist movements and other liberal causes. By the late 1940s, the downtown area was blighted by flophouses, dive bars and pawn shops. It later became a hippie destination, with head shops, adult bookstores and massage parlors. By the late 1980s, Old Pasadena was undergoing a period of urban renewal and regeneration.
Фейр-Оукс және Колорадо бульвары
Ескі Пасаденаның орталығы – Пасадена қаласының пошталық нөлдік координатасы, Фейр Оукс даңғылы (Солтүстік-Оңтүстік) және Колорадо бульвары (Шығыс-Батыс) өткелі. Бастапқы Индиана колониясының алғашқы кәсіпорындары ескі Пасаденада құрылды. Дж.Д. Холлингсворттың дүкені қалаға негізгі тауар жеткізуші және Лос-Анджелестен пошта келген кезде пошта бөлімі ретінде қызмет етті. Солтүстік-батыс бұрышында Барни Уильямсқа тиесілі ғимараттағы Гранд-отель орналасқан, онда Уильямс отбасы бірінші қабатта дүкен ашқан. Оңтүстік-батыс бұрышында (1 Фейр Оукс даңғылы) Уильямс Холл тұрды, ол да Уильямс отбасының меншігінде болды; бұл ғимарат 1902 жылы қайта жаңартылып, Додсворт ғимараты деп аталды, қазір Додсворт қонақ үйі орналасқан. Пасаденадағы масондардың алғашқы жиыны, кейіннен Пасадена масондық ложасы №272 болып танылған, 1883 жылдың 20 ақпанында өтті. Қазан айында кітапхана залында өткен келесі жиында, жаңадан сайланған шенеуніктер Уильямс Холлды тұрақты жиналыс орны етіп бекітуге шешім қабылдады. 1886 жылы ложаның басшысы болған сәулетші Х. Риджвей Колорадо бульвары ғимаратының жоғарғы қабатында қазіргі ложаның фасадына ұқсас әшекейлі қасбет тұрғызды. Ложа дамып, 1917 жылға қарай үш жеке ложа мен он төрт филиалдық ұйымды қамтыды. 1940 жылдардан 1970 жылдардың басына дейін Додсворт ғимаратында, ғимараттың төменгі бөлігіндегі тасқа жазылған масондық компас символы сақталған күйде, Гарри Стейнберг пен оның ұлы Альберт Филип Стейнбергке тиесілі бес қабатты жиһаз дүкені орналасқан; бұл тас қазір Пасадена масондық ғимаратының оңтүстік-батыс бұрышында, 200 С. Юклид даңғылында орналасқан.
Old Pasadena's center is the postal zero/zero intersection for the city of Pasadena at Fair Oaks Avenue (N S) and Colorado Boulevard (E W). The first of the businesses of the original Indiana Colony were established at old Pasadena. J. D. Hollingsworth's general store served as the main supplier for the town as well as the post office when mail arrived from Los Angeles. On the northwest corner was the Grand Hotel, in a building originally owned by Barney Williams, where the Williams family had run a general store on the ground floor. On the southwest corner (1 Fair Oaks Avenue) stood Williams Hall, also owned by the Williams family; this building was re modeled in 1902 and became known as the Dodsworth Building, and now houses the Dodsworth Hotel. The first meeting of Masons in Pasadena, later to become Pasadena Masonic Lodge No. 272, took place on 20 February 1883. A meeting in the library hall followed in October, at which the newly elected officials decided to make Williams Hall their permanent meeting place. An ornate front, similar to the facade of the present lodge, was erected on the upper story of the Colorado Boulevard building by H. Ridgway, an architect who was Master of the lodge in 1886. The Lodge continued to grow, and by 1917 it encompassed three separate lodges and fourteen affiliated bodies. From the 1940s until the early 1970s, the Dodsworth Building, still displaying the masonic compass symbol on the inscribed stone in front of the building on its lower sides, contained a five story furniture store belonging to Harry Steinberg and his son Albert Philip Steinberg, a 32nd degree mason and Shriner; that cornerstone now sits at the southwest corner of the Pasadena Masonic Temple at 200 S. Euclid Avenue.
Мектеп ғимараты
Бастапқы кездері Индиана колониясы Фейр-Окс даңғылының батысына қарай шамамен жарты мильдей жерде орналасқан Оранж-Гроув бульвары төңірегіндегі тыныш шаруа қожалық қауымдастығы болды. Фейр-Окс даңғылы, Колорадо бульварының оңтүстігінде, Бенджамин "Дон Бенито" Уилсонның сыйы – Фейр-Окс мектеп үйі жаңа мектеп орнына айналды. Балалардың қауіпсіздігіне алаңдаған қала әкелерінің кеңесі мектеп үйін қаланың дами бастаған орталығынан және оның қарбалас әрекетінен алысқа жылжытуға тырысты, бірақ Бенджамин Уилсон қайтыс болды, ал оның мүлігі сол аймақта әлі тұратын туыстарына өтті. Кеңес туыстардан мектепті балалардың игілігі үшін дереу көшіруге рұқсат сұрады, сондай-ақ жақын арада Олд Пасаденадан тыс жерде жаңа, жақсартылған мектеп салынатынын уәделеді. Фейр-Окс даңғылы, Колорадо бульвары, Реймонд даңғылы және Грин-стрит аралығындағы блок "мектеп блогы" деген атаумен сақталды. Мектептің кейінгі орналасқан жері туралы ешқандай жазба қалмаған, бірақ жаңа мектептің орналасқан жерін бірнеше тарихи деректерден анықтауға болады. Хирам Ридтің "Пасадена тарихы" (1895) кітабында мектеп үйі "Пошта ғимаратының солтүстік қабырғасына параллель сызықтан солтүстікке қарай 500 фут қашықтықтағы Реймондқа бірнеше фут шығысқа жылжытылды" делінген. 1895 жылы Пошта кеңсесі Канзас көшесінің (Грин-стрит) солтүстігіндегі Морган блогында орналасқан еді. Рид "қазір сол жерде әдемі жаңа ғимарат тұр" деп жалғастырады, бұл 1894 жылы мектеп үйінің орнына салынған Ван дер Ворт ғимаратына сілтеме. Соңында бұл ғимарат тұрғын үй ретінде пайдалану үшін алысқа жылжытылды, ал кейіннен Олд Пасаденадан тыс, Del Mar бульвары мен Мадре көшесінің қиылысында, шығысқа қарай 4,2 миль қашықтықта жаңа Уилсон мектебі салынды. Қазіргі Пасадена қалалық ауданы Рузвельт, Сан-Рафаэль және Маккинли бастауыш мектептерімен, Блэр және Маккинли орта мектептерімен, сондай-ақ Блэр халықаралық бакалавриат мектебімен қамтамасыз етіледі. Мараната орта мектебі – бұл аймақтағы христиандық білім беретін мекеме.
In its infancy, the Indiana Colony was a quiet farming community centered around Orange Grove Boulevard, about a half mile west of Fair Oaks Avenue. Fair Oaks Avenue, just south of Colorado Boulevard, became the site of a new school, the Fair Oaks schoolhouse, a gift from Benjamin "Don Benito" Wilson. Fearing for the safety of children, the council of city fathers sought to move the schoolhouse away from the developing center of the town and its bustling activity, but Benjamin Wilson had died and his estate had passed to family members still living in the area. The council sought permission from the family on the understanding that the school would be moved immediately for the benefit of the children, but an improved school would be established somewhere outside Old Pasadena soon thereafter. The block of Fair Oaks Avenue, Colorado Boulevard, Raymond Avenue, and Green Street retained the name "schoolhouse block." No record of the subsequent location of the school was retained in the records, but the location of the new school can be drawn from several historical accounts. Hiram Reid's History of Pasadena (1895) states that the schoolhouse was "moved several feet east to a frontage on Raymond 500 feet north of a line parallel to the north wall of the Post Office building." In 1895 the Post Office was in the Morgan Block just north of Kansas Street (Green Street). Reid goes on to say that "a beautiful new edifice stands there now," a reference to the Van der Vort building, built in 1894, replacing the schoolhouse. Eventually that building was sold to someone who moved it away for a residence, and a new Wilson School was later built outside of Old Pasadena, 4.2 miles to the east on Del Mar Boulevard and Madre Street. Downtown Pasadena is currently served by Roosevelt, San Rafael, and McKinley Elementary Schools; Blair, and McKinley Middle Schools;, and Blair International Baccalaureate School. Maranatha High School is a Christian school in the area.
Жасыл қорған
Пасадена қаласының халқы 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында өскен сайын, Пасаденаның байлар үшін қысқы туристік орын ретіндегі ұлттық беделін қалыптастырған сәнді қонақ үйлер салынды. 1887 жылы Эдвард К. Вебстер 1929 Грин-стритте қонақ үй құрылысын бастады. Ол жұмысты аяқтай алмаған соң, аймаққа жаңа келген полковник Джордж Гилл Грин құрылысты өз қолына алып, 1888 жылы ашылған Грин қонақ үйін аяқтады. Грин Чикагодан батысқа көшіп, Алтаденада тұратын белгілі баспагер Эндрю МакНаллидің досы болды. МакНалли Гринді осы жаңа қауымдастықта өзімен бірге болуға шақырды. Грин мен МакНалли қысқа ғұмырлы Алтадена темір жолына көп инвестиция жасады, бұл оларға жеке тұрғын үйлерінің жанында жеке кешендерді қамтамасыз етті, және Грин жаңа қонақ үйінің құрылыс алаңына күнделікті осы темір жолмен баратын. Грин мен Эндрю МакНалли Марипоза көшесінде, Лейк-авенюдің батысындағы көршілер болды. МакНаллидің үйі әлі де тұр, ал ескі Грин ат қорасы тұрғын үй ретінде пайдаланылуда және Грин үйі орналасқан Альтадена кітапханасының артқы тұрақ орынынан көрінеді. Жаңа Грин қонақ үйі – 6 қабаттан тұратын ғимарат, ол Оңтүстік Реймондтағы Орталық саябаққа қарап тұрды, алғашқы Виктория стиліндегі Пасадена теміржол станциясының солтүстігінде, Чикаго мен Лос-Анджелес арасындағы пойыздар тоқтаған жерде орналасқан. Бұл станция қазіргі станциямен, Оңтүстік-Батыс стилінде салынған станциямен ауыстырылды. 1898 жылы Грин Реймондтың қарсы бетінде, Жерорта теңізі стиліндегі сәнді қонақ үй салды. Біріншісі қосымша деп аталды, ал екіншісі АҚШ-тың шығысындағы ең белгілі өнеркәсіптік магнаттардың кейбірі үшін қысқы үйге айналды. Екі ғимарат Реймонд арқылы салынған көпірмен және оның астынан өтетін туннельмен байланыстырылды. Пойызбен келген қонақтар ғимараттың екінші қабатына көтеріліп, көпірмен трамваймен өтетін. Олар негізгі ғимараттағы люкс бөлмелеріне барып, жүктері туннель арқылы жеткізілетін. Қонақтарға қызмет көрсетушілердің көптеген қызметшілері мен үй шаруашылығы қызметкерлері жақын жердегі ғимараттарда тұруға мәжбүр болды. 1902 жылы қонақ үйге жаңа қанат салынды, ол Канзас (қазіргі Грин) көшесі бойымен П.Г. Вустер блогына дейін созылды, онда Труп университеті (Калтехтің алдағысы) орналасқан. 1924 жылы қонақ үй тұрғын үйлерге айналдырылды. Бастапқы ғимарат (қосымша) бірінші қабатына дейін бұзылды. Сол алғашқы қонақ үйден Реймонд пен Грин бұрышындағы портик ғана қалды. Қазіргі уақытта ғимаратқа "Статс Флорал Саплай" компаниясы иелік етеді. 1970 жылы АҚШ үкіметінің Тұрғын үй және қала құрылысы департаменті 1902 жылғы қанатты сатып алып, ғимараттарды Грин қонақ үйі (Грин-де) және Реймондтағы Касл Грин болып бөлісті.
As Pasadena's population grew in the late 19th and early 20th century, grand hotels were built which established Pasadena's national reputation as a winter tourist destination for the wealthy. In 1887 Edward C. Webster began construction of a hotel at 1929 Green Street, on the southeast corner of Raymond Avenue and Kansas Street. When he was unable to complete the job, a newcomer to the area, Colonel George Gill Green, took over the construction and finished the Green Hotel, which opened in 1888. Green was a friend of Andrew McNally, a prominent printer from Chicago who had moved West and made his home in Altadena. McNally had invited Green to come out and join him in this new community. Together Green and McNally invested heavily in the short lived Altadena Railroad, which provided them private sidings at their residences and which Green rode daily to the construction site of his new hotel. Green and Andrew McNally were next door neighbors on Mariposa Street just west of Lake Avenue. The McNally home still stands and the old Green carriage house remains in use as a residence, and is visible from the rear parking lot of the Altadena Library, which stands on the site of the Green house. The new Green Hotel was a 6 story edifice that faced Central Park on South Raymond, just north of the original Victorian Pasadena Train Station, where trains stopped between Chicago and Los Angeles. That station was replaced by the current station, in the Southwestern style. In 1898, Green built a grander Mediterranean style hotel on the opposite side of Raymond. The first became referred to as the annex, and the second became the winter home for some of the most prominent industrial magnates in the Eastern United States. The two buildings were connected by a bridge across Raymond, and a tunnel under it. Guests arriving by train would pass through the annex, to the second floor, and be trammed across the bridge. In the main residence they would retire to their suites, and the luggage would follow via the tunnel. Many of the servants and attendants of the guests were forced to find accommodation in the adjacent buildings. In 1902 a new wing of the hotel was built along Kansas (now Green) Street to the P. G. Wooster Block, home of Throop University (forerunner to Caltech). In 1924 the hotel was converted into residential apartments. The original building (annex) was razed to its first floor. All that is left of that original hotel is a portico on the corner of Raymond and Green. The building is now owned by Stats Floral Supply. In 1970, the U. S. government's Department of Housing and Urban Development acquired the 1902 wing and separated the buildings into the Green Hotel on Green and the Castle Green on Raymond.
Басқа да өзгерістер
1887 жылы Чикаго жерінің спекулянты Морган округтік түрмеге жақын жерде үш қабатты ғимарат салды. 1895 жылы Джон Вудбери өзі үшін шағын кеңсе ғимаратын салдырып, оны Джаред С. Торранспен бірге пайдаланды. Бұл ғимарат 1902 жылы Marsh Block ғимаратымен ауыстырылды, ол Морганның оңтүстігіндегі Реймонд және Канзас көшелерінің бұрышындағы барлық учаскені алып жатты. 1894 жылы Ван дер Ворт 32 S. Реймонд мекенжайында әлі күнге дейін өз атын сақтап келе жатқан ғимаратты салды. 1889 жылы Роберт Маккомбер Реймонд және Канзас көшелерінің солтүстік-батыс бұрышында Маккомбер блогын салды. 1906 жылы Брэйли велосипед өндіретін ғимаратты салды, ол кейін Олдсмобиль дилерлік орталығына айналды. 1887 жылы Дейтон көшесінің солтүстік-батыс бұрышында, 107 South Fair Oaks мекенжайында үш қабатты, қызыл кірпіштен салынған, виктория стиліндегі, шығыңқы терезелері мен мұнарасы бар ғимарат салынды. Ол "Doty Block" деп аталды және дилижанстардың көрмесі орналасқан. Кейінірек ол жапон-американдық қауымға қызмет көрсеткен "Микадо" қонақ үйіне айналды. Бұл ғимарат Пасадена және Лос-Анджелес темір жолының жүк депосына айналды, кейін ол Тынық мұхиты электр темір жолының бір бөлігі болды. Оңтүстік қабырғасындағы екінші қабат терезелерінің үстіндегі "Пасадена және Лос-Анджелес" деген әлсіз әріптер, сол қызметті жарнамалаған, бүгінге дейін көрініп тұр. 1900-жылдардан 1940-жылдарға дейін Пасаденаның орталық бөлігі қала халқының үнемі өсуіне байланысты қарқынды өзгерістерге ұшырады. 1930-жылдардағы Ұлы депрессияға қарамастан, Пасаденаның орталық бөлігі дамуын жалғастырды. Оның қонақ үйлері өнеркәсіптік, өндірістік және зерттеу кеңселерге айналдырылды. Пасаденаның туристік орталықтан өнеркәсіптік аймаққа айналуы ауданның одан әрі кеңеюіне және өсуіне мүмкіндік берді. 1940-жылдары Перси Кларк пен оның ұлдары Перси кіші, Роберт және Литтлтон бұл ғимаратты сатып алып басқарғанда, ол Пасаденаның алғашқы афроамерикандық қонақ үйі - Карвер қонақ үйіне айналды. Сірәсінде, онда алғаш Onyx Club, кейін Cobra Club деп аталған танымал джаз клубы орналасқан. 1970 жылы қонақ үй сатылып, ғимарат суретшілер мен өнер иелерінің студиясына айналдырылды. Келесі он бес жыл ішінде жүздеген суретшілер, музыканттар, жазушылар, бишілер және кинорежиссерлер Карвер қонақ үйінде орын жалдады. Бұл ғимарат осы кезеңде Дэнни мен Дениз Шарп басқарған Джон Булл ағылшын пабымен және солтүстік қабырғасындағы Пауль Вазинк салған "Менің халқым – шөл халқы", – деп Т.Е. Лоуренс асық жегенде айтқан сөзімен безендірілген қабырғалық суретімен танымал болды. Үшінші қабаттағы би залында және ғимараттың басқа бөліктерінде бірнеше көрмелер өткізілді. 1985 жылы суретшілер шығарылып, ғимарат жабылды. 1987 жылғы Уиттиер Нарроус жер сілкінісі Карвердің солтүстігіндегі ғимараттың құлауына себеп болды, сондай-ақ солтүстік қабырғасының жоғарғы бөлігіндегі кірпіштердің үлкен бөлігі құлап, Вазинк салған Т.Е. Лоуренс суретінің бір бөлігін жойды. Жер сілкінісінен кейін солтүстік қабырға қайтадан кірпішпен қапталды, ғимарат жөнделіп, ескі Пасаденаны қайта жаңарту аясында жер сілкінісіне төтеп беруге жабдықталды. Робертсон Моторс Грин-Отельдің оңтүстігіне автозауыт салды, қазір оны Fishbeck Furnishings иеленеді. 1911 жылы қалалық әкімдік Юнион көшесі мен Фейр Оукс даңғылындағы ғимаратқа көшті. Содан бері қалалық әкімдік бірнеше рет көшірілді, ал бұл ғимарат жоғалып, 2003 жылы қазіргі Container Store деп аталатын шамамен сол ғимаратпен ауыстырылды. Калифорния Ұлттық гвардиясы "Раймонд" арматурасын салу алдында ескі Пасаденадағы бірнеше ғимаратты пайдаланды. Холлидегі ескі кірпіш ғимарат қарттар орталығының қарама-қарсы жағында Ұлттық гвардияның автокөлік қоймасы болды. 1929 жылы Колорадо көшесі (қазір Колорадо бульвары) солтүстік жағынан кеңейтілді, көптеген әсем виктория стиліндегі қасбеттер бұзылып, арзан және заманауи қасбеттермен ауыстырылды. Нәтижесінде Колорадо көшесі 14 футқа кеңейді. 1929 жылы Канзас көшесі кеңейтіліп, Грин-стрит деп аталды. Юнион және Холли көшелері Оранж Гроув бульвары мен Колорадо бульварының маңындағы мүсін мен тудан қалалық әкімдікке (1933) апаратын қала қақпасының бөлігі болды. Жоспардың барлығы іске аспаса да, көшелер салынды.
In 1887, a Chicago land speculator named Morgan built a three story block next to the site of the County Jail. In 1895, John Woodbury built a modest office building for himself which he shared with Jared S. Torrance. This building was replaced by the Marsh Block in 1902, which took up the whole corner lot of Raymond and Kansas south of the Morgan. In 1894 Van der Vort constructed the building that still bears his name at 32 S. Raymond. In 1889, Robert MacComber built the MacComber block on the northwest corner of Raymond and Kansas. In 1906 Braley built a bike manufacturing building, which eventually became an Oldsmobile dealership. In 1887, a three story Victorian red brick building with bay windows and a turret on the southeast corner was constructed at 107 South Fair Oaks on the northwest corner at Dayton Street. It was named the "Doty Block" and housed a stagecoach showroom. In later years, it became The Mikado Hotel, which served the Japanese American community. It became a freight depot for the Pasadena and Los Angeles Railroad, which later became part of the Pacific Electric Railway. Above the second floor windows on the south wall, the faint lettering "Pasadena and Los Angeles" that advertised that service can be seen today. During the 1900s to the 1940s, Downtown Pasadena went through rapid change as the city's population was continuously growing. Despite The Depression that occurred in the 1930s, Downtown Pasadena continued developing. Its hotels were converted into industrial, manufacturing and research offices. The transition of Downtown Pasadena from a tourist destination to an industrial site allowed for the area to continue its expansion and growth. In the 1940s, the building became Pasadena's first black owned hotel, the Hotel Carver, when it was purchased and operated by Percy Clark and his sons Percy Jr., Robert and Littleton. In the basement was a prominent jazz club known first as the Onyx Club and later as the Cobra Club. In 1970, the hotel was sold and the building was converted into artist and performance studios. Over the next fifteen years, hundreds of artists, musicians, writers, dancers and filmmakers rented space at the Hotel Carver. The building was best known during this period for the John Bull English Pub, operated by Danny and Denise Sharp, and for the quirky word mural by Paul Waszink on the north wall reading: "My people are the people of the dessert," said T. E. Lawrence, picking up his fork. Several art shows were held in the third floor ballroom and other parts of the building. In 1985, the artists were evicted and the building closed. The 1987 Whittier Narrows earthquake caused the collapse of the building immediately to the north of the Carver, and caused a large section of bricks on the top of the north wall to fall to the ground, destroying part of Waszink's T. E. Lawrence mural. Following the earthquake, the north wall was re bricked and the building remodeled and earthquake retrofitted, as part of the general redevelopment of Old Pasadena. Robertson Motors built an auto factory just south of the Green Hotel Annex, which is now occupied by Fishbeck Furnishings. In 1911, City Hall occupied a building at Union Street and Fair Oaks Avenue. Since then, City Hall has moved several times, and the building was lost, only to be replaced in 2003 by a quasi replica now known as the Container Store. The California National Guard used several buildings in Old Pasadena before they built The Armory on Raymond above Holly. The old brick building on Holly across from the senior center was a National Guard motor depot. In 1929, Colorado Street (now Colorado Boulevard) was widened on the north side, and many of the elaborate Victorian facades of the buildings were lost to reconstruction and replaced with cheaper and more modern frontages. Colorado Street became 14 feet wider as a result. In 1929, Kansas Street was widened and renamed Green Street. Union and Holly streets were part of a city gateway that were to lead toward City Hall (1933) from the statue and flag at Orange Grove Boulevard and Colorado Boulevard. The whole plan was scaled down, but the streets were put in.
Тарихи аудан
1970 жылдары Пасадена қаласының орталық бөлігі құлдырау кезеңін басынан өткергендіктен, қала аймақтың жағдайын жақсарту мақсатында Орталық ауданды жақсарту жоспарын қабылдады. 1980 жылы Тарихи Ескі Пасадена ауданы Пасадена қалалық хартасының тарихи ауданы ретінде бекітілді. Оның шекаралары былай анықталды: солтүстік шекарасы – Фейр Оукс даңғылынан Арройо Парквейге дейінгі Холли көшесі; шығыс шекарасы – Грин-стритке дейінгі Арройо Парквей, одан батысқа қарай жарты блокқа жылжып, ескі Санта-Фе теміржолының бойына дейін; оңтүстікке қарай жалғасып, Ескі теміржол станциясы мен Орталық саябақты қамтиды, содан кейін Фейр Оукс даңғылымен Де Лейси көшесіне дейін, одан батысқа қарай Пасадена даңғылына дейін; батыс шекарасы – Юнион көшесіне дейінгі Пасадена даңғылы, Фейр Оукс даңғылына дейін және Холли көшесіне дейін. Бұл харта Пасаденаның ең көне бөлігін қайта жандандыру мақсатында құрылды. Бұл бөлік толығымен тасталып кетпегенмен, уақыт өте келе құлдырап, экономикалық және коммерциялық жағынан тоқырап қалған еді. Осы харта аясында бақыланатын қайта құру жүзеге асырылды, сондай-ақ талапкер инвесторларға федералды салық жеңілдіктері ұсынылды. Қатаң талаптарға сәйкес, ғимараттар ескі бояудан тазартылып, ертедегі кірпіш қабырғалар ашыққа шығарылды. Барлық жөндеу және қайта құру жұмыстарын қалалық комиссия қадағалап, материалдардың, түстердің және стильдердің таңдалуын бақылады. Көбінесе таңдалған стильдер 1925-1940 жылдар аралығындағы дәуірді бейнелейтін болды. Ескі Пасадена тарихи ауданы 1983 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді.
As Downtown Pasadena was going through a time of decline during the 1970s, the city had established a Central District Improvement Plan which to improve the conditions of the area. The Historic Old Pasadena District was designated in 1980 as a historic district of the Pasadena Charter, defined by its boundaries: to the North, Holly Street from Fair Oaks Avenue to Arroyo Parkway; to the East, Arroyo Parkway south to Green Street, moving half a block west to the old Santa Fe RR right of way; continuing south to encompass the Old Train Station and Central Park, then north on Fair Oaks Avenue to De Lacey Street, then west to Pasadena Avenue; on the West by Pasadena Avenue, north to Union Street, back to Fair Oaks Avenue, and north to Holly Street. It was chartered as a means of revitalizing the oldest part of Pasadena, which, though not abandoned, had fallen derelict and was economically and commercially barren. With this charter, a controlled redevelopment was established, with federal tax incentives to qualifying investors. Under strict guidelines, buildings were stripped of old paint, revealing some of the early brickwork fasciae. All renovations and remodeling were overseen by a city commission, which approved materials, colors and styles, most of which were to reflect the period from 1925 to 1940. The Old Pasadena Historic District was listed in the National Register of Historic Places in 1983.
Қазіргі ескі Пасадена
1950 жылдары бизнес Пасаденаның орталық бөлігінен шыға бастағанда, аймақ төмендеу кезеңіне енді. Ғимараттар тасталып, қирап қалғандықтан бұл аймақ "Скид Роу" деп атала бастады. Ақша құйылуының арқасында жеке меншіктерді дамытуға, көшелерді жақсартуға және жаңа ғимараттар салуға, мысалы, қосымша тұрақтар мен сауда орталықтарына мүмкіндік туды. Дегенмен, бұл қаржының бәрі жаңа ғимараттарға жұмсалған жоқ, ескі құрылыстар да жаңартылды. Бар болған ғимараттар ескі Пасаденаның орталық бөлігін қайта жаңарту мақсатымен қайта құрылды. Жаңару жоспарлары аяқталғаннан кейін Пасаденаның орталық бөлігі үздіксіз өсу кезеңіне енді. Шиглинің сөзіне сүйенсек, Пасадена Калифорния үшін "ақылды өсудің" үлгісіне айналды. Александр Кальдер, Аптон Синклер, Л. Рон Хаббард, Джек Парсонс, Альберт Эйнштейн, Бобби Фишер және Дэвид Ли Рот.
As business started to move out of Downtown Pasadena in the 1950s, the area started to go through a period of decline. This area began to be known as Skid Row as buildings were left abandoned. With the infusion in money, it allowed for private property developments, street improvements, and construction of new buildings such as more parking garages and a retail shopping center. However, not all of this money was focused on new buildings as existing structures were rehabilitated. The existing buildings were redeveloped in order to recreate old Downtown Pasadena. As the redevelopment plans were completed, Downtown Pasadena went through a period of continuous growth. According to Shigley, Pasadena became a model of smart growth for California. Alexander Calder, Upton Sinclair, L. Ron Hubbard, Jack Parsons, Albert Einstein, Bobby Fischer and David Lee Roth.