Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапондық буддистік дәстүр, испандық муниципалитет
Japanese Buddhist custom
the Spanish municipality
Обон ([[wiktionary:お盆) немесе жай ғана Бон ([[wiktionary:盆) – ежелгі жапондық ата-баба рухтарына сенім мен ата-бабалар рухын құрметтеу үшін жапондық буддистік дәстүрдің бірігуі. Бұл буддистік дәстүр отбасылық қайта қосылыс мерекесіне айналған, онда адамдар ата-бабаларының жерлеріне оралып, ата-бабаларының қабірлерін зияраттап, тазалайды, ата-бабалар рухы үй алтарына оралады деп есептеледі. Бұл мереке 500 жылдан бері Жапонияда тойланып келеді және дәстүрлі түрде Бон Одори деп аталатын биді қамтиды. Обон фестивалі үш күнге созылады, бірақ басталу күні Жапонияның әртүрлі аймақтарында өзгеше болады. Мейдзи дәуірінің басында ай күнтізбесі Григориан күнтізбесіне ауысқанда, Жапониядағы жерлер әртүрлі жауап берді, нәтижесінде Обонның үш уақыты пайда болды. Шичигацу Бон (Шілдедегі Бон) күн күнтізбесіне негізделген және Жапонияның шығысында (Токио, Йокогама және Тохоку аймағы сияқты Канто аймағы) шілде айының 15-іне дейін, Чугенмен бірге тойланады. Хачигацу Бон (Тамыздағы Бон) ай күнтізбесіне негізделген, тамыз айының 15-іне дейін тойланады және ең көп таралған уақыт. Кю Бон (Ескі Бон) ай күнтізбесінің жетінші айының 15-і күні тойланады, сондықтан жыл сайын тамыздың 8-і мен қыркүйектің 7-сі аралығында өзгереді. 2008 және 2019 жылдары күн және ай күнтізбелері сәйкес келгендіктен, Хачигацу Бон мен Кю Бон бір күні тойланды. Кю Бон Канто аймағының солтүстік бөлігі, Чугоку аймағы, Шикоку және Окинава префектурасы сияқты аймақтарда тойланады. Бұл үш фестиваль күні мемлекеттік мерекелер тізіміне енбеген, бірақ адамдарға демалыс беру қалыпты жағдай.
Obon ([[wiktionary:お盆) or just Bon ([[wiktionary:盆) is a fusion of the ancient Japanese belief in ancestral spirits and a Japanese Buddhist custom to honor the spirits of one's ancestors. This Buddhist custom has evolved into a family reunion holiday during which people return to ancestral family places and visit and clean their ancestors' graves when the spirits of ancestors are supposed to revisit the household altars. It has been celebrated in Japan for more than 500 years and traditionally includes a dance, known as [[#Bon Odori. The festival of Obon lasts for three days; however, its starting date varies within different regions of Japan. When the lunar calendar was changed to the Gregorian calendar at the beginning of the Meiji era, the localities in Japan responded differently, which resulted in three different times of Obon. Shichigatsu Bon (Bon in July) is based on the solar calendar and is celebrated around the 15th of July in eastern Japan (Kantō region such as Tokyo, Yokohama and the Tōhoku region), coinciding with Chūgen. Hachigatsu Bon (Bon in August), based on the lunar calendar, is celebrated around the 15th of August and is the most commonly celebrated time. Kyū Bon (Old Bon) is celebrated on the 15th day of the seventh month of the lunar calendar, and so differs each year, which appears between August 8 and September 7. Exceptions occurred in 2008 and 2019, when the solar and lunar calendar matched, and so Hachigatsu Bon and Kyū Bon were celebrated on the same day. Kyū Bon is celebrated in areas such as the northern part of the Kantō region, Chūgoku region, Shikoku, and Okinawa Prefecture. These three festival days are not listed as public holidays, but it is customary for people to be given leave.
Тарих
Жапондық Обон фестивалі буддизмнің Аруақтар фестивалінен және қытайлық даосизмнің Жонгюань (中元) фестивалінен күшті ықпал алады. Буддистік дәстүр Будданың шәкірті Маха Маудгальянаның (Мокурен) әңгімесінен бастау алады, ол өзінің табиғи күштерін пайдаланып, қайтыс болған анасына қарады және оның Аштық Рухтар Әлеміне түскенін және азап шегіп жатқанын анықтады. Бұл жағдайға қатты алаңдаған ол Буддаға барып, анасын осы әлемнен қалай босатуға болатынын сұрады. Будда оған жетінші айдың он бесінші күні жазғы демалысын аяқтаған көптеген буддалық монахтарға құрбандықтар жасауды бұйырды. Мокурен осылай жасады және осылайша анасының босатылуын көрді. Ол сондай-ақ, оның бұрынғы өміріндегі қайырымдылығын және оған жасаған құрбандықтарын көре бастады. Анасының азаптан құтылуына қуанған және оның көптеген мейірімділіктері үшін алғыс білдірген шәкірт қуанышпен биледі. Осы қуаныш биінен "Бон Одори" немесе "Бон биі" пайда болды, бұл ата-бабалар мен олардың құрбандықтарын еске алу және құрметтеу уақыты. Сондай-ақ қараңыз: Уламбана сутрасы. Обон жаздың ыстығында өтетіндіктен, қатысушылар әдетте жеңіл мақтадан тігілген кимоно – юката киеді. Көптеген Обон мерекелерінде көңіл көтеруге арналған аттракциондар, ойындар және жазғы фестиваль тағамдары бар үлкен карнавал өтеді. Мереке кезінде отбасылар дәстүрлі түрде ата-бабаларының рухтарын "от жіберу" деп аталатын рәсім арқылы, оттың басшылығымен тұрақты мекендеріне қайтарады. От фестивальдің басталуын (Мукаэби) және аяқталуын да белгілейді. Жапониядағы Обон фестиваліндегі тағы бір маңызды рәсім – қиярдан жасалған жылқы және баклажандан жасалған сиыр жасау, ол "рухтық жылқы" деп аталады; 精霊馬; shōryō uma немесе "сиыр-жылқы"; 牛馬; ushi uma, бұл ата-бабалардың үйге оралуы және қайта оралуы үшін ыдыс ретінде қызмет етеді.
The Japanese Obon Festival is heavily influenced from the Ghost Festival of Buddhism, and the Chinese Taoist Zhongyuan (中元) Festival. The Buddhist tradition originates from the story of Maha Maudgalyayana (Mokuren), a disciple of the Buddha, who used his supernatural powers to look upon his deceased mother only to discover she had fallen into the Realm of Hungry Ghosts and was suffering. Greatly disturbed, he went to the Buddha and asked how he could release his mother from this realm. Buddha instructed him to make offerings to the many Buddhist monks who had just completed their summer retreat on the fifteenth day of the seventh month. Mokuren did this and, thus, saw his mother's release. He also began to see the true nature of her past selflessness and the sacrifices she had made for him during her lifetime. The disciple, happy because of his mother's release from suffering and grateful for her many kindnesses, danced with joy. From this dance of joy comes the Bon Odori or "Bon Dance", a time during which ancestors and their sacrifices are remembered and appreciated. See also: Ullambana Sutra. As Obon occurs in the heat of the summer, participants traditionally wear yukata, a kind of light cotton kimono. Many Obon celebrations include a huge carnival with rides, games, and summer festival foods. During the festival, families traditionally sent their ancestors' spirits back to their permanent dwelling place under the guidance of fire in a ritual known as "sending fire"; ; [[Gozan no Okuribi, or, in a larger scale, the Burning of the Character Big in the mountain. Fire also marks the commencement (Mukaebi) as well as the closing of the festival. Another significant ritual practiced during the Obon festival in Japan is to craft a cucumber horse and eggplant cow, known as "spirit horse"; 精霊馬; shōryō uma or "cow horse"; 牛馬; ushi uma, that act as a vessel for the ancestors to come back home and return, respectively.
Этимология
Жапон тіліндегі "обон" сөзі "о" деген құрметті префиксі мен "бон" сөзінен тұрады. "Бон" бөлігі жапонша атаулардан (盂蘭盆) немесе (盂蘭盆会) құралған, ал олар қытайша терминдерден (盂蘭盆) немесе (盂蘭盆會) шыққан. Қытай терминдері көбінесе санскрит тіліндегі ullambana сөзінен туындаған деп есептеледі, ол "көкке асылып тұру" дегенді білдіреді, бұл тозақта азап шегетін жандарға қатысты. Алайда, санскрит сөзінің кездесуі сирек, тіпті жоққа жақын; сонымен қатар, ол санскриттің ullamb ("ілу", көшпелі) етістігінің қазіргі уақытқа қатысты түрі болып табылады, оның "көкке асылу" мағынасы жоқ. Бұған қоса, "көкке асылу" деген ұсынылған мағынасы да, "ілу" деген қарапайым мағынасы да урабон рәсімдерінің мәнімен толық сәйкес келмейді, себебі олар өлгендерге көмектесуге арналған, бұл пали тіліндегі ullumpana ("көтеру, көмектесу") етістігінің "көмектесу" мағынасына жақын, ullumpati ("көтеру, көмектесу") етістігінің қазіргі уақытқа қатысты түрі. Осыдан, тозақта өлгендердің көкке асылып тұрғаны туралы түсіндірулер санскрит етістігімен жаңылыс байланысқа негіделген халықтық этимология болуы мүмкін, ал пали тілімен тікелей семантикалық байланыс емес. Такакусу Джунжироның айтуынша, бастапқыда бұл өлгендердің рухын құрметтеу үшін орындалған Ненбуцу халық биі. Әр аймақтың өзіндік би өнері мен музыкасы бар. Музыка Обонның рухани мағынасын көрсететін әндерден немесе жергілікті миньё халық әндерінен құралуы мүмкін. Сондықтан Бон биі әр аймақта әртүрлі болып көрінеді. Хоккайдо "Соран Буши" атты халық әнімен танымал. "Токио-Ондо" әнінің аты Жапония астанасынан алынған. Гифу префектурасындағы Гудзёдағы "Гуджо Одори" түнгі билермен әйгілі. "[[Гошю Ондо" Шига префектурасының халық әні. Кансай аймағының тұрғындары атақты "Кавачи Ондо" әнін біледі. Шикокудагы Токусима "Ава Одори" биімен танымал, ал оңтүстікте Кагосиманың "Охара Буши" әні естіледі. Бидің орындалуы әр аймақта әртүрлі, бірақ дәстүрлі Бон биінде адамдар фестиваль үшін арнайы жасалған биік ағаш платформаның (ягура) айналасында шеңберге жиналады. Ягура әдетте Обон музыкасының музыканттары мен әншілері үшін сахна болып табылады. Кейбір билер сағат тілі бойынша, ал кейбіреулері сағат тіліне қарсы бағытта орындалады. Кейбір билер би кезінде бағытын өзгертеді, бірақ көбінесе өзгертеді. Кейде адамдар ягураға қарай және одан алшақ жүреді. Дегенмен, кейбір билер, мысалы Кагосима Охара биі және Токусима Ава Одори, қала көшелерімен тікелей сызық бойынша жүреді. Аймақтың биі сол аймақтың тарихы мен ерекшеліктерін көрсетеді. Мысалы, Кюсюдегі Миике кенішіндегі Танко Буши ("көмір өндіру әні") биінің қимылдары кеншілердің жұмысын бейнелейді, яғни қазу, арба итеру, фонарь ілу және т.б.; ал жоғарыда аталған Соран Буши балықшылардың жұмысын, мысалы, торларды тартуды еліктейді. Барлық бишілер бірдей би қимылдарын үйлесімді түрде орындайды. Аймақтық Бон биінің өзгешеліктері де бар. Кейбір билер әртүрлі желдеткіштерді, ал басқалары түрлі-түсті суреттері бар кішкентай сүлгілерді (тенгуи) пайдаланады. Кейбіреулері би кезінде кішкентай ағаш соққыларды немесе "качи качи" қолдануды қажет етеді. Бон биі кезінде ойналатын музыка Обон музыкасымен және миньёмен ғана шектелмейді; кейбір заманауи энка хиттері мен балалар әндері [[Ондо (музыка) ритміне жазылған, сондай-ақ Обон мезгілінде билеуге қолданылады. Бон биі дәстүрі Муромачи дәуірінің соңғы жылдары қоғамдық ойын-сауық ретінде басталды. Уақыт өте келе, бастапқы діни мағынасы жоғалып, би жаз мезгілімен байланысты болды. Окинава аралдарында орындалатын Бон биі Эйса (би) деп аталады. Сол сияқты, Яеяма аралдарында Ангама (Яеяма) биі бар.
The Japanese word obon is composed of the honorific prefix o and the word bon. The bon portion is from the longer Japanese names (盂蘭盆) or (盂蘭盆会), in turn from the Chinese terms 盂蘭盆 (Yúlánpén) or 盂蘭盆會 (Yúlánpénhuì). The Chinese terms are often described as deriving from Sanskrit ullambana meaning "hanging upside down", in reference to souls suffering in hell. However, the Sanskrit word was sparsely, if at all, attested; in addition, it would be the present participle of verb Sanskrit ullamb ("to hang", intransitive), with no inherent "upside down" meaning. Moreover, neither the purported meaning of "hanging upside down" nor the verifiable meaning of "hanging" match the semantics very well, given that the urabon ceremonies are about helping the dead, closer in meaning to the "helping" sense of the Pali verb ullumpana ("raising, helping"), present participle of ullumpati ("to raise up, to help"). This suggests that explanations of the dead hanging upside down in hell are more likely to be folk etymologies based on a mistaken connection to the Sanskrit verb, rather than a more direct semantic link to the Pali. Alternatively, Takakusu Junjiro Originally a Nenbutsu folk dance to welcome the spirits of the dead, the style of celebration varies in many aspects from region to region. Each region has a local dance, as well as different music. The music can be songs specifically pertinent to the spiritual message of Obon, or local min'yō folk songs. Consequently, the Bon dance appears different from region to region. Hokkaidō is known for the folk song "Sōran Bushi". The song "Tokyo Ondo" takes its namesake from the capital of Japan. "Gujo Odori" in Gujō in Gifu Prefecture is famous for all night dancing. "[[Goshu Ondo is a folk song from Shiga Prefecture. Residents of the Kansai area will recognize the famous "Kawachi Ondo". Tokushima in Shikoku is very famous for its "Awa Odori", and in the far south, one can hear the "Ohara Bushi" of Kagoshima. The way in which the dance is performed is also different in each region, though the typical Bon dance involves people lining up in a circle around a high wooden scaffold made especially for the festival called a [[Yagura (tower). The yagura is usually also the bandstand for the musicians and singers of the Obon music. Some dances proceed clockwise, and some dances proceed counter clockwise around the yagura. Some dances reverse during the dance, though most do not. At times, people face the yagura and move towards and away from it. Still some dances, such as the Kagoshima Ohara dance, and the Tokushima Awa Odori, simply proceed in a straight line through the streets of the town. The dance of a region can depict the area's history and specialization. For example, the movements of the dance of the Tankō Bushi (the "coal mining song") of old Miike Mine in Kyushu show the movements of miners, i. e. digging, cart pushing, lantern hanging, etc. ; the above mentioned Soran Bushi mimics the work of fishermen such as hauling in the nets. All dancers perform the same dance sequence in unison. There are other ways in which a regional Bon dance can vary. Some dances involve the use of different kinds of fans, others involve the use of small towels called tenugui which may have colourful designs. Some require the use of small wooden clappers, or "kachi kachi", during the dance. The music that is played during the Bon dance is not limited to Obon music and min'yō; some modern enka hits and kids' tunes written to the beat of the [[Ondo (music) are also used to dance to during Obon season. The Bon dance tradition is said to have started in the later years of the Muromachi period as a public entertainment. In the course of time, the original religious meaning has faded, and the dance has become associated with summer. The Bon dance performed in the Okinawa Islands is known as [[Eisa (dance). Similarly, the Yaeyama Islands have [[Angama (Yaeyama).
Корея
Обон мерекесінің корей нұсқасы Бэкжунг деп аталады. Қатысушылар буддалық киіз үйлерде және храмдарда құрбандықтар шалады, сондай-ақ маска киіп билейді. Бұл мереке діни болғанымен, егіншілік фестиваль ретінде де маңызды.
The Korean version of the Obon celebration is known as Baekjung. Participants present offerings at Buddhist shrines and temples, and masked dances are performed. It is as much an agricultural festival as a religious one.
Индуизм
Питри Пакша (сөзбе-сөз "ата-бабалардың он төрт күні") – индустардың ата-бабаларына (Питрлерге) еске алу және азық-түлік сыйлау арқылы құрмет көрсеткен 16 күндік кезеңі. Индустар Питри Пакшаны Шраддха немесе Тарпана деп аталатын аруақтарға арналған рәсімдер орындалатындықтан, ырыссыз мерзім деп санайды.
Pitri Paksha (literally "fortnight of the ancestors") is a 16–lunar day period in Hindu calendar when Hindus pay homage to their ancestors (Pitrs), especially through food offerings. Pitri Paksha is considered by Hindus to be inauspicious, given the death rite known as Śrāddha or Tarpana performed during the ceremony.
Филиппин
Филиппинде жапон тегіндес филиппин азаматтары, «Филиппиндік Nikkei Jin Kai Inc.», «Филиппиндік Nikkei Jin Kai International School», «Mindanao Kokusai Daigaku» және басқа да түрлі жапон-филиппин ұйымдарының қолдауымен, филиппин азаматтарының жапон тегіндес ата-бабаларын құрметтеу және Жапония мен Филиппин арасындағы достық қарым-қатынасты нығайту мақсатында жыл сайын Obon фестивалін және басқа да жапондық-филиппин фестивальдарын өткізеді.
In the Philippines, Filipinos of Japanese descent, with support from the Philippine Nikkei Jin Kai Inc., Philippine Nikkei Jin Kai International School, Mindanao Kokusai Daigaku, and various other Japanese Filipino based organizations, hold an Obon festival every year along with other Japanese based Filipino festivals, to celebrate the ancestors of Filipinos of Japanese descent, and to celebrate the friendship between Japan and the Philippines.
Аргентина
Аргентинада Обон мейрамын жапон қауымдастықтары оңтүстік жарты шардың жазында тойлайды. Ең ірі фестиваль Ла-Платадағы Колония Уркизада өтеді. Ол Ла-Плата жапон мектебінің спорт алаңында ұйымдастырылады. Фестиваль барысында таико көрсетілімдері мен ұлттық билер де қойылады.
In Argentina, the Obon Festival is celebrated by Japanese communities during the summer of the southern hemisphere. The biggest festival is held in Colonia Urquiza, in La Plata. It takes place on the sports ground of the La Plata Japanese School. The festival also includes taiko shows and typical dances.
Бразилия
Обон фестивалі Бразилияның көптеген жапон қауымдастықтарында жыл сайын тойланады, себебі Бразилия Жапониядан тыс ең көп жапон халқына ие. Сан-Паулу – Бразилиядағы жапон қауымының басты қаласы, сонымен қатар Бразилиядағы ең ірі фестиваль, онда көшеде жапондық дәстүрлі билер мен мацури биі орындалады. Фестивалде таико және шамисен сайыстары да кіреді. Сондай-ақ, фестивальде жапон тағамдары мен сусындары, өнер және би ұсынылады. Обон Оңтүстік Америкадағы жапон иммигранттары мен олардың ұрпақтары мен достарының қауымдастықтарында да тойланады: Обон фестивальдерін Санта-Катарина, Сан-Паулу, Гойас, Амазонас, Пара (Томе Асу), Мату-Гросу, Мату-Гросу-ду-Сул, Пернамбуко, Баия, Парана, Рио-Гранди-ду-Сул және Бразилия штаттарында кездестіруге болады.
Obon Festival is celebrated every year in many Japanese communities all over Brazil, as Brazil is home to the largest Japanese population outside Japan. São Paulo is the main city of the Japanese community in Brazil, and also features the major festival in Brazil, with street [[Japanese traditional dance dancing and matsuri dance. It also features taiko and shamisen contests. The festival also features a variety of Japanese food and drink, art and dance. Obon is also celebrated in communities of Japanese immigrants and their descendants and friends throughout South America: Obon festivals can be found in the states of Santa Catarina, São Paulo, Goiás, Amazonas, Pará (Tomé Açu), Mato Grosso, Mato Grosso do Sul, Pernambuco, Bahia, Paraná, Rio Grande do Sul and Brasília.
Малайзия
Малайзияда Обон фестивалі жыл сайын Пенангтың Эспланадасында, Селангор штатындағы Шах Алам стадионында, сондай-ақ Сабах штатындағы Кота-Кинабалу қаласындағы Малайзия Университеті Сабахта да тойланады. Бұл мереке Селангор штаты үшін маңызды тартымдылық болып табылады және Малайзиядағы Жапондық экспаттар мен иммигранттар қоғамының бастамасы. Жапониядағы тойлаумен салыстырғанда, Пэнанг, Селангор және Сабахта бұл фестиваль көлемдік тұрғыдан әлдеқайда шағын өтеді және буддизммен байланыстырылмаған, жапон мәдениетімен байланысты. Фестиваль негізінен жергілікті тұрғындарға жапон мәдениетінің бір бөлігін таныстыру мақсатында өткізіледі, түрлі жапон тағамдары мен сусындары, өнер және би ұсынылады, ал Малайзиядағы көптеген жапон компаниялары өз өнімдерін ілгерілетуге қатысады.
In Malaysia, Obon Festival is also celebrated every year in Esplanade, Penang, Shah Alam Stadium in Shah Alam, Selangor, and also Universiti Malaysia Sabah at Kota Kinabalu, Sabah. This celebration, which is a major attraction for the state of Selangor, is the brainchild of the Japanese Expatriate & Immigrant's Society in Malaysia. In comparison to the celebrations in Japan, the festival is celebrated on a much smaller scale in Penang, Selangor and Sabah, and is less associated with Buddhism and more with Japanese culture. Held mainly to expose locals to a part of Japanese culture, the festival provides the experience of a variety of Japanese food and drinks, art and dance, with the vast number of Japanese companies in Malaysia taking part to promote their products.
АҚШ және Канада
Обон мейрамдары Солтүстік Америкада да атап өтіледі, әсіресе будда ғибадатханалары мен ұйымдарына қатысы бар жапон-американдықтар немесе жапон-канадтықтар арасында. АҚШ-тағы Будда шіркеулері әдетте Обон мейрамын діни Обон рәсімдерімен және дәстүрлі Бон Одори биімен тойлайды. Көптеген ғибадатханалар бір мезгілде мәдени және тағамдық базар ұйымдастырады, онда жапон мәдениеті мен жапон-американдық тарихының ерекшеліктерін көрсететін түрлі тағамдар мен өнер туындылары ұсынылады. Тайконы кәсіби және әуесқой топтар орындайды. Обон фестивалі әдетте шілде мен қыркүйек аралығында өтеді. Бон Одори әуендері Жапониядағы әуендерге ұқсас; мысалы, Кюсюдан Танко Буши биі АҚШ-та да орындалады. Калифорнияда жапон иммиграциясының таралуына байланысты Бон Одори билері Солтүстік Калифорниядан Оңтүстік Калифорнияға дейін өзгешеленеді, ал кейбіреулері американдық мәдениеттен әсер алады, мысалы, "Бейсбол Ондо". "Обон маусымы" қазіргі Гавайи мәдениеті мен өмірінің маңызды бөлігі болып табылады. Оны Жапониядан келген плантация жұмысшылары әкелді, қазір Бон биі маусымнан тамызға дейінгі демалыс күндері кешке бес ірі аралда (Кауаи, Оаху, Молокай, Мауи және Гавайи) өткізіледі. Олар көбінесе буддалық миссияларда, кейде синтоистік миссияларда немесе сауда орталықтарында ұйымдастырылады. Кейбір буддалық миссияларда биге кіріспес бұрын, өткен жылы қайтыс болғандардың туыстары еске алу үшін құрбандық шалады, бірақ басқа жағдайда бұл шара діни сипатта емес. Ойналатын әндер аймақтар бойынша әртүрлі болады. Мысалы, Үлкен аралдың батыс бөлігіндегі (Каилуа Кона және айналасында) бір немесе екі сағаттық Бон биі әдетте Танко Бушиден басталады, содан кейін Кавачи, Осака (ағаш соққыларымен), Юката Одори (құрбандыққа берілген тенугуимен), Окинава префектурасынан Асатоя Юнта және Ашибина (Гавайиде көптеген окинавалықтар тұратынын көрсетеді), балалар үшін Покемон Ондо, жастар үшін зумба әндері, "Керемет жексенбі" және т.б. орындалады. Биге қатысушылар – жапон ұрпақтары мен барлық нәсілдегі адамдар – би үшін арналған орталық мұнара – ягураның айналасында үлкен шеңберде билейді, ондан жазылған әндер тарайды және көбінесе тайко тобы барабан ойнап әндерге сүйемелдейді. Ірі қалаларда Бон биі сабақтарын еріктілер шаралардан бұрын өткізеді. Кейбір жапон мұражайлары да Обон фестивальдерін өткізеді, мысалы Флоридадағы Мориками мұражайы. Сент-Луисте (Миссури штаты) Ботаникалық бақ 1977 жылдан бері жыл сайын Еңбек күні демалысында Обон фестивалін өткізеді. "Жапон фестивалі" деп аталатын бұл фестиваль бірнеше жапон-американдық ұйымдармен бірлесіп ұйымдастырылады және үш күн ішінде мыңдаған адамды қабылдайды. Фестивальде жапондық музыка, өнер, би, тағам және ойын-сауық, ягураның айналасында билеу, сумо күресі, тайко барабандары, бонсай демонстрациялары, дәстүрлі аспаптарда ойналатын музыка, түрлі базарлар, нағыз жапон тағамдары бар тамақ алаңдары, шай рәсімдері, жапон бағындағы көлде жарықтандырылған шамдар және тағы да көптеген қызықты шаралар ұйымдастырылады.
Obon festivals are also celebrated in North America, particularly by Japanese Americans or Japanese Canadians affiliated with Buddhist temples and organizations. Buddhist Churches of America (BCA) temples in the U. S. typically celebrate Obon Festival with both religious Obon observances and traditional Bon Odori dancing around a yagura. Many temples also concurrently hold a cultural and food bazaar providing a variety of cuisine and art, also to display features of Japanese culture and Japanese American history. Performances of taiko by both amateur and professional groups have recently become a popular feature of Bon Odori festivals. Obon festivals are usually scheduled anytime between July and September. Bon Odori melodies are also similar to those in Japan; for example, the dance Tankō Bushi from Kyushu is also performed in the U. S. In California, due to the diffusion of Japanese immigration, Bon Odori dances also differ from Northern to Southern California, and some are influenced by American culture, such as "Baseball Ondo". The "Obon season" is an important part of the present day culture and life of Hawaii. It was brought there by the plantation workers from Japan, and now the Bon dance events are held among the five major islands (Kauai, Oahu, Molokai, Maui and Hawaii) on weekend evenings from June to August. They are held usually at Buddhist missions, but sometimes at Shintoist missions or at shopping centres. At some Buddhist missions, the dance is preceded by a simple ritual where the families of the deceased in the past year burn incense for remembrance, but otherwise the event is non religious. The songs played differ among the regions one or two hour Bon dance in the Western part of the Big Island (in and around Kailua Kona), for example, typically starts with Tankō Bushi, continues with songs such as [[Kawachi, Osaka (using wooden clappers), Yukata Odori (using tenugui given at the donation desk), Asatoya Yunta and Ashibina from Okinawa Prefecture (reflecting the fact that many Okinawan descendants live in Hawaii), Pokémon Ondo for children, zumba songs for the young, Beautiful Sunday, etc., and ends with [[Fukushima Prefecture, celebrating abundant harvest. The participants, Japanese descendants and the people of all races, dance in a big circle around the yagura, the central tower set up for the dance, from which recorded songs are broadcast and, most of the time, the taiko group accompany the songs playing drums. In larger cities, Bon dance lessons are given by volunteers before the actual events. Some Japanese museums may also hold Obon festivals, such as the Morikami Museum in Florida. In St. Louis, Missouri, the Botanical Garden has hosted an Obon festival over Labor Day weekend every year since 1977. Known as the Japanese festival, it is a collaboration with several Japanese American organizations, and hosts thousands of people over a three day period. The festival provides authentic Japanese music, art, dance, food, and entertainment including dancing around a yagura, sumo wrestling, taiko drums, bonsai demonstrations, music played on traditional instruments, several bazaars, food courts with authentic Japanese foods, tea ceremonies, candlelit lanterns released on the lake in the gardens Japanese garden and much more.