Кіріспе

19 ғасырдағы ағылшын актер-менеджері, крикетші Ричард Мансфилд (24 мамыр 1857 – 30 тамыз 1907) – Шекспир пьесаларындағы, Гилберт пен Салливан операларындағы және «Доктор Джекилл мен Мистер Хайд» пьесасындағы рөлдерімен ең танымал ағылшын актер-менеджері болған.

Өмір және мансап

Мэнсфилд Берлинде дүниеге келді және балалық шағын сол кезде британдық үкімділікте болған Солтүстік теңіздегі Германияның Хелиголанд аралында өткізді. Оның ата-анасы – ресейлік опералық сопрано Гермин Кухенмейстер Рудерсдорф және лондондық британдық шарап сатушы Морис Мэнсфилд (1861 жылы қайтыс болды). Оның әкесінің әкесі – скрипкашы Джозеф Рудерсдорф. Мэнсфилд Англияның Дерби қаласындағы Дерби мектебінде оқыды, сондай-ақ Лондонда сурет салуды оқыды. Анасы оны өнер көрсетіп жүрген Америкаға алып кетті, бірақ ол 20 жасында Англияға қайтып келді. Суретші ретінде көңіл көтеруге таба алмайтынын түсінген ол, бастапқыда қонақ бөлмесінде ойын-сауық көрсету арқылы белгілі бір жетістікке жетті, соңынан актерлік өнерге ауысты.

Карьераның алғашқы жылдары, Д'Ойли Карте және алғашқы лондондық табыстар

Ол алғаш рет Лондонның Сент-Джордж залында, неміс Рид Энтертайнментс ұйымдастырған шарада сахнаға шықты, содан кейін жеңіл операға көшті. 1879 жылы Ричард Д’Ойли Карттың комедиялық опера компаниясына қосылып, «H.M.S. Pinafore» гастрольдік қойылымында Сэр Джозеф Портер рөлінде ойнады. 1881 жылға дейін Ұлыбританияда гастрольдік турларда Гилберт пен Салливанның комикалық «паттер» рөлдерін ойнауын жалғастырды. Мансфилд 1879 жылы Англияның Пейгтон қаласында «Пензанс пираттары» пьесасының авторлық құқықтық тұңғыш қойылымында генерал-майор Стэнли рөлін жасады. Сэр Джозеф пен генерал-майордан басқа, 1880 жылы ол «Сорсерер» пьесасында Джон Веллингтон Уэллс рөлін ойнай бастады. Ол осы пьесасымен 1888 жылы Генри Ирвингтің шақыруымен Лицей театрында Лондондық атаққа ие болды. Ол Бродвейдегі қайта қойылымдарда да осы рөлді қайта ойнады. Мэнсфилд Джордж Бернард Шоудың пьесаларын Америкада алғаш көрсеткендердің бірі болды. 1894 жылы «Армз энд д Мен» пьесасында Бланчли, ал 1897 жылы «Жаман шәкірт» пьесасында Дик Даджон рөлінде ойнады. Соңғы қойылым Шоудың табыс әкелген алғашқы туындысы болды. Менеджер және драматург ретінде Мэнсфилд әсем безендірілген сахналық қойылымдарымен танымал болды. Ол көбінесе Бродвейдегі пьесаларды өндіріп, оларда өзі де басты рөлде ойнайтын (көбінесе әйелімен бірге), сондай-ақ режиссерлік жұмыстарын жүзеге асырып, кейде Меридан Фелпс псевдонимімен сценарий жазатын. 1890 жылдардағы Бродвейдегі басқа рөлдері: Наполеон Бонапарт (1894), «Родион, студент» (1895), «Самбрас» қамалындағы (1896), «Бірінші скрипка» (1898 және 1988), «Сирано де Бержерак» (1898 және 1899) рөлдері. Ол жаңа ғасырды Бродвейде «Генрих V патша» (1900) пьесасындағы басты рөлмен бастады, содан кейін «Мсье Бокаир», «Юлий Цезарьдағы Брут» (1902), «Ескі Гейдельбергтегі» Карл Генрих (1903 және 1904), «Жаман Иван» (1904), «Париж романы» (1904 және 1905), «Венеция саудагері» (1905), «Ричард III» (1905), «Мизантроп» (1905), «Қызыл әріп» (1906) және «Дон Карлос» (1906) рөлдерін сомдады. Ол өмірінің соңына дейін сахнада өнер көрсетуді жалғастырды. Өліміне бірнеше ай қалғандағы соңғы қойылымдарының бірі – Хенрик Ибсеннің «Пир Гинт» пьесасының Бродвейдегі тұңғыш қойылымындағы басты рөл болды.

Отбасылық өмір

Мансфилд 1892 жылы актриса Беатрис Кэмеронға (1868–1940) үйленді. Олардың үйлену тойынан кейін ол баспасөзде көбінесе миссис Ричард Мэнсфилд деп аталды. 1898 жылы жұбайлардың жалғыз баласы – Ричард Гиббс Мэнсфилд (1898–1918) дүниеге келді. Кіші Мэнсфилд Бірінші дүниежүзілік соғыстың басында Францияда жедел жәрдем машинасының жүргізушісі болды, жасы келмегеніне қарамастан (анасының рұқсатымен) ерікті түрде әскерге жазылды. Америка соғысқа қатысқанда ол АҚШ армиясына қосылып, Техас штатына авиациялық бөлімге қатысу үшін барды. Сол жерде ол менингитпен ауырып, 1918 жылы қайтыс болды. Соғыстан кейін Мэнсфилдтің әйелі Түркия мен Палестинада Армян геноцидінен зардап шеккен босқындарға көмектесті.