Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
19 ғасырдағы ағылшын актер-менеджері, крикетші Ричард Мансфилд (24 мамыр 1857 – 30 тамыз 1907) – Шекспир пьесаларындағы, Гилберт пен Салливан операларындағы және «Доктор Джекилл мен Мистер Хайд» пьесасындағы рөлдерімен ең танымал ағылшын актер-менеджері болған.
19th century English actor manager
the cricketer
Richard Mansfield (24 May 1857 – 30 August 1907) was an English actor manager best known for his performances in Shakespeare plays, Gilbert and Sullivan operas, and the play Dr. Jekyll and Mr. Hyde.
Өмір және мансап
Мэнсфилд Берлинде дүниеге келді және балалық шағын сол кезде британдық үкімділікте болған Солтүстік теңіздегі Германияның Хелиголанд аралында өткізді. Оның ата-анасы – ресейлік опералық сопрано Гермин Кухенмейстер Рудерсдорф және лондондық британдық шарап сатушы Морис Мэнсфилд (1861 жылы қайтыс болды). Оның әкесінің әкесі – скрипкашы Джозеф Рудерсдорф. Мэнсфилд Англияның Дерби қаласындағы Дерби мектебінде оқыды, сондай-ақ Лондонда сурет салуды оқыды. Анасы оны өнер көрсетіп жүрген Америкаға алып кетті, бірақ ол 20 жасында Англияға қайтып келді. Суретші ретінде көңіл көтеруге таба алмайтынын түсінген ол, бастапқыда қонақ бөлмесінде ойын-сауық көрсету арқылы белгілі бір жетістікке жетті, соңынан актерлік өнерге ауысты.
Mansfield was born in Berlin and spent his early childhood on Heligoland, Germany, an island in the North Sea, then under British rule. His parents were Hermine Küchenmeister Rudersdorf, a Russian born operatic soprano, and Maurice Mansfield, a British London based wine merchant (died 1861). His grandfather was the violinist Joseph Rudersdorff. Mansfield was educated at Derby School, in Derby, England, where he studied painting in London. His mother took him to America, where she was performing, but he returned to England at age 20. Finding that he could not make a living as a painter, he gained some success as a drawing room entertainer, eventually moving into acting.
Карьераның алғашқы жылдары, Д'Ойли Карте және алғашқы лондондық табыстар
Ол алғаш рет Лондонның Сент-Джордж залында, неміс Рид Энтертайнментс ұйымдастырған шарада сахнаға шықты, содан кейін жеңіл операға көшті. 1879 жылы Ричард Д’Ойли Карттың комедиялық опера компаниясына қосылып, «H.M.S. Pinafore» гастрольдік қойылымында Сэр Джозеф Портер рөлінде ойнады. 1881 жылға дейін Ұлыбританияда гастрольдік турларда Гилберт пен Салливанның комикалық «паттер» рөлдерін ойнауын жалғастырды. Мансфилд 1879 жылы Англияның Пейгтон қаласында «Пензанс пираттары» пьесасының авторлық құқықтық тұңғыш қойылымында генерал-майор Стэнли рөлін жасады. Сэр Джозеф пен генерал-майордан басқа, 1880 жылы ол «Сорсерер» пьесасында Джон Веллингтон Уэллс рөлін ойнай бастады. Ол осы пьесасымен 1888 жылы Генри Ирвингтің шақыруымен Лицей театрында Лондондық атаққа ие болды. Ол Бродвейдегі қайта қойылымдарда да осы рөлді қайта ойнады. Мэнсфилд Джордж Бернард Шоудың пьесаларын Америкада алғаш көрсеткендердің бірі болды. 1894 жылы «Армз энд д Мен» пьесасында Бланчли, ал 1897 жылы «Жаман шәкірт» пьесасында Дик Даджон рөлінде ойнады. Соңғы қойылым Шоудың табыс әкелген алғашқы туындысы болды. Менеджер және драматург ретінде Мэнсфилд әсем безендірілген сахналық қойылымдарымен танымал болды. Ол көбінесе Бродвейдегі пьесаларды өндіріп, оларда өзі де басты рөлде ойнайтын (көбінесе әйелімен бірге), сондай-ақ режиссерлік жұмыстарын жүзеге асырып, кейде Меридан Фелпс псевдонимімен сценарий жазатын. 1890 жылдардағы Бродвейдегі басқа рөлдері: Наполеон Бонапарт (1894), «Родион, студент» (1895), «Самбрас» қамалындағы (1896), «Бірінші скрипка» (1898 және 1988), «Сирано де Бержерак» (1898 және 1899) рөлдері. Ол жаңа ғасырды Бродвейде «Генрих V патша» (1900) пьесасындағы басты рөлмен бастады, содан кейін «Мсье Бокаир», «Юлий Цезарьдағы Брут» (1902), «Ескі Гейдельбергтегі» Карл Генрих (1903 және 1904), «Жаман Иван» (1904), «Париж романы» (1904 және 1905), «Венеция саудагері» (1905), «Ричард III» (1905), «Мизантроп» (1905), «Қызыл әріп» (1906) және «Дон Карлос» (1906) рөлдерін сомдады. Ол өмірінің соңына дейін сахнада өнер көрсетуді жалғастырды. Өліміне бірнеше ай қалғандағы соңғы қойылымдарының бірі – Хенрик Ибсеннің «Пир Гинт» пьесасының Бродвейдегі тұңғыш қойылымындағы басты рөл болды.
He first appeared on the stage at St. George's Hall, London, in the German Reed Entertainments and then turned to light opera, joining Richard D'Oyly Carte's Comedy Opera Company in 1879 to appear as Sir Joseph Porter in H. M. S. Pinafore on tour. He continued to play the Gilbert and Sullivan comic "patter" roles on tour in Britain until 1881. Mansfield created the role of Major General Stanley in the single copyright performance of The Pirates of Penzance in Paignton, England, in 1879. In addition to Sir Joseph and the Major General, in 1880 he also began to play John Wellington Wells in The Sorcerer. It was with this play that he made his London reputation during the 1888 season at the Lyceum Theatre, by invitation of Henry Irving. He also reprised the role in Broadway revivals. He was one of the earliest to produce George Bernard Shaw's plays in America, appearing in 1894 as Bluntschli in Arms and the Man, and as Dick Dudgeon in The Devil's Disciple in 1897. The latter production was the first Shaw production to turn a profit. As a manager and producer of plays, Mansfield was known for his lavish staging. He often produced, starred in (often opposite his wife), and directed plays on Broadway, sometimes also writing under the pseudonym Meridan Phelps. His other Broadway roles in the 1890s included Napoleon Bonaparte (1894), the title role in The Story of Rodion, the Student (1895), Sir John Sombras in Castle Sombras (1896), Eugen Courvoisier in The First Violin (1898 and 1988), the title role in Cyrano de Bergerac (1898 and 1899). He began the new century on Broadway in the title role in King Henry V (1900), followed by the title character in Monsieur Beaucaire, Brutus in Julius Caesar (1902), Karl Heinrich in Old Heidelberg (1903 and 1904), and roles in Ivan the Terrible (1904), A Parisian Romance (1904 and 1905), The Merchant of Venice (1905), Richard III (1905), Alceste in The Misanthrope (1905), The Scarlet Letter (1906) and Don Carlos (1906), among others. He continued to perform until his final year. One of his last performances, just a few months before his death, was the title role in a Broadway production of Henrik Ibsen's Peer Gynt, the play's U. S. premiere.
Отбасылық өмір
Мансфилд 1892 жылы актриса Беатрис Кэмеронға (1868–1940) үйленді. Олардың үйлену тойынан кейін ол баспасөзде көбінесе миссис Ричард Мэнсфилд деп аталды. 1898 жылы жұбайлардың жалғыз баласы – Ричард Гиббс Мэнсфилд (1898–1918) дүниеге келді. Кіші Мэнсфилд Бірінші дүниежүзілік соғыстың басында Францияда жедел жәрдем машинасының жүргізушісі болды, жасы келмегеніне қарамастан (анасының рұқсатымен) ерікті түрде әскерге жазылды. Америка соғысқа қатысқанда ол АҚШ армиясына қосылып, Техас штатына авиациялық бөлімге қатысу үшін барды. Сол жерде ол менингитпен ауырып, 1918 жылы қайтыс болды. Соғыстан кейін Мэнсфилдтің әйелі Түркия мен Палестинада Армян геноцидінен зардап шеккен босқындарға көмектесті.
Mansfield was married in 1892 to Beatrice Cameron (1868–1940), an actress. After their wedding, she was often referred to as Mrs Richard Mansfield by the press. In 1898 the couple had their only child, Richard Gibbs Mansfield (1898–1918). The younger Mansfield was an ambulance driver in France early during World War I, eagerly enlisting while underage (with his mother's consent). When America entered the war, he joined the U. S. Army and went to Texas to be part of an aviation unit. There he contracted meningitis and died in 1918. After the war, Mansfield's wife worked with refugees from the Armenian genocide in Turkey and Palestine.