Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
The Limey) – 1999 жылы түсірілген американдық қылмыстық фильм. Режиссері – Стивен Содерберг, сценарий авторы – Лем Доббс. Фильмде Теренс Стамп, Лесли Энн Уоррен, Луис Гусман, Барри Ньюман, Ники Катт және Питер Фонда рөлдерін сомдады. Сюжет ағылшын кәсіби қылмыскердің (Стамп) АҚШ-қа қызының күмәнді өлімін тергеу үшін сапарына қатысты. Фильм Лос-Анджелесте және Биг-Сурда түсірілді. Фильм сыншылар тарапынан жақсы қабылданып, бірақ шығу кезінде коммерциялық сәттілікке жете алмады.
The Limey is a 1999 American crime film directed by Steven Soderbergh and written by Lem Dobbs. The film features Terence Stamp, Lesley Ann Warren, Luis Guzmán, Barry Newman, Nicky Katt, and Peter Fonda. The plot concerns an English career criminal (Stamp) who travels to the United States to investigate the recent suspicious death of his daughter. It was filmed on location in Los Angeles and Big Sur. Critical reception was positive, but the film was not a financial success upon release.
Сюжет
Ағылшын қылмыскері Уилсон Лос-Анджелеске қызы Дженинің өлімін тергеу үшін келеді, ол автокөлік апатында қаза тапқан деп хабарланған; алайда Уилсон кісі өлтіру күдіктенеді. Тоғыз жыл түрмеде отырғаннан кейін жаңа ғана босап шыққан ол қатал адамға айналған. Лос-Анджелеске келген соң, ол Дженидің достары Эдуардо мен Элейнді сұраққа алады. Олардың алғашқы тексеруден өткенін көріп, ол Дженидің өлімін тергеуде олардың көмегін сұрайды. Күдік тудыратын біреу – Дженимен қарым-қатынаста болған бай жазба продюсері Терри Валентайн. Валентайнның есірткі саудасына қатысы бар еді, оны оның қауіпсіздік кеңесшісі Эйвери басқарған. Уилсон есірткі сатушылар пайдаланған қойманы табады және Валентайн туралы сұрайды. Олар қызын қорлап, оны ұрып-соғады. Уилсон қоймаға қайта оралып, барлық қызметкерлерді, біреуін қоспағанда, атып өлтіреді. Уилсон мен Эдуардо Валентайннің үйінде өткен кешке басады. Ол жерде Уилсон Валентайнның қатысы бар екенін көрсететін дәлелдерді іздейді. Ол Дженидің суретін тауып, ұрлап алады. Эйверидің күдігін оятып, Уилсонды күзетші тоқтатады, ол оны басқа соққымен құлатып, өлтіреді. Уилсон мен Эдуардо қашып кетеді, бірақ Эйвери оларды қуады, олардың машинасына соқтығысып, оларға оқ атып жатқан кезде. Олар Эдуардомен бірге қашып құтылады, бірақ Эйвери Эдуардоның Уилсонның есімін айқайлағанын естімейді. Элейн мен Эдуардомен бірге отырғанда, Уилсон қызымен бірге өткен өмірін еске алады, оны тек бала кезінде ғана есінде сақтайды. Әкесі түрмеге түсетінінен қорқып, ол оның жасаған немесе жоспарлап отырған қылмыстарының дәлелдерін тапқан сайын полицияға шақырамын деп қорқытатын. Ол қызының оны жақсы көруіне байланысты ешқашан қаулысын орындамағанын еске алады, бұл олардың арасындағы қайғылы әзілге айналды. Алайда, оның қылмыстық өмірі отбасына ауыр тиді. Ол өзімен байланысқан адамдар оны полицияға сатқаннан кейін түрмеге түсті. Эйвери Уилсонды іздеп тауып, өлтіру үшін Стейси атты жалдамалы кісіні жалдайды. Стейсиге шабуыл жасауға ДЕА агенттері кедергі келтіреді, олар Валентайнды бақылап отыр. Уилсон мен Элейн бас агентпен кездесуге шақырылады, ол ДЕА-ның Валентайнды есірткі ақшасын жылыстату үшін пайдаланған дилерді ұстауға бағытталғанын және агенттердің Уилсонның жеке миссиясына араласпайтынын түсіндіреді. Ол Уилсонға Валентайн туралы құжаттаманы, соның ішінде суреті мен Биг Сурдағы екінші үйінің мекенжайын көрсетеді. Темірқасықта, Стейси және оның серігі, ДЕА агенттерінен алған соққыға ашуланып, Эйвериге қарсы қос ойын жасауды жоспарлайды. Эйвери Валентайнды Биг Сурдағы үйге көшіреді. Сол түні Уилсон үйдің аумағына кіреді. Эйверидің күзетшілері кіргізушіге оқ атып, ол Стейси екенін анықтайды және оның серігі, Джон ағамен атысқа түседі, нәтижесінде бірнеше адам қаза табады және Эйвери де қаза табады. Валентайн Эйверидің қаруын алып, оны өлтіруге қалдырып, Уилсоннан қашып бара жатып жағажайға қарай жүгіреді. Сатқындыққа ұшыраған Эйвери қосалқы қаруын алып, Уилсонға бағыттайды, бірақ оны түсіріп, Валентайнды қууға мүмкіндік береді. Валентайн Уилсонға оқ атып, құлап, білегін сындырады. Ол жақындап келе жатқан Уилсонға оқ атуды жалғастырады, бірақ сәттілікке жете алмайды және оқтары бітіп қалғаннан кейін өмірі үшін жалбарынады. Валентайн Уилсонға Джени оның есірткімен байланысы бар екенін біліп, оған полиция шақырамын деп қорқытқанын айтады (Уилсонға бала кезінде оған не істегенін еске түсіреді) және оны тоқтатуға тырысқанда Валентайн Джениді қабырғаға соқтырып, қателесіп өлтіреді. Валентиннен назарды аудару үшін Эйвери автокөлік апатын жасады. Уилсон Дженидің Валентайнды ешқашан ұстап бермейтінін біледі. Ол кері бұрылып, Валентайнды тірі қалдырады. Уилсон Элейн мен Эдуардоға қоштасып, Лондонға қайта оралады. Жасырақ Уилсон гитарада халықтық сүйіспеншілік әні «Colours»-ты орындайды, ал әйел оның шашын сипап тұрады.
English criminal Wilson travels to Los Angeles to investigate the death of his daughter, Jenny, who was reported to have died in a car accident; however, Wilson suspects murder. Recently released from prison after nine years, he is a hardened man. Arriving in Los Angeles, he questions Jenny's friends Eduardo and Elaine. Finding that they pass his initial inquiry, he elicits their help in investigating Jenny's death. One suspect who emerges is Terry Valentine, the wealthy record producer Jenny was dating. Valentine was briefly involved in drug trafficking which was managed through his security consultant, Avery. Wilson locates a warehouse used by the drug trafficker and asks about Valentine. They insult his daughter and beat him. Wilson returns to the warehouse, shooting dead all but one of the employees. Wilson and Eduardo sneak into a party held at Valentine's house. Once there, Wilson searches for evidence of Valentine's involvement. He finds and steals a picture of Jenny. Attracting suspicion from Avery, Wilson is accosted by a guard whom he head butts and throws over a railing to his death. Wilson and Eduardo flee, only to be chased by Avery, who rams their car and shoots at them. He and Eduardo escape but not before Avery hears Eduardo call out Wilson's name. Back with Elaine and Eduardo, Wilson reminisces about his earlier life with his daughter, whom he remembers only as a child. Worried her father would be sent away to prison, she would often threaten to call the police whenever she found evidence of the crimes he was involved in or planning. He recalls she had never followed through on her threats because she loved him and it eventually became a sad joke between them. However, his life of crime put a strain on his family. He ended up in prison after the men he was involved with sold him out to the police. Avery hires a hitman, Stacy, to track down and kill Wilson. Stacy is prevented from making the hit by agents of the DEA, who have been monitoring Valentine. Wilson and Elaine are then taken to meet the head agent, who makes it clear the DEA is after the dealer who used Valentine to launder drug money, and that the agents do not intend to interfere with Wilson's personal mission. He lets Wilson see their file on Valentine, including a photograph and address of a second home in Big Sur. Meanwhile, Stacy and his partner, angry at their beating at the hands of the DEA agents, plot to double cross Avery. Avery moves Valentine to the house in Big Sur. That night, Wilson enters the grounds. Avery's guards shoot an intruder who turns out to be Stacy and engages in a shootout with his partner, Uncle John, resulting in several deaths and also fatally wounding Avery. Valentine takes Avery's gun away from him and leaves him to die as he flees to the beach with Wilson in pursuit. Betrayed, Avery takes out his spare gun and aims it at Wilson but lowers it, allowing him to pursue Valentine. Valentine shoots at Wilson then falls and breaks his ankle. He continues to shoot at the approaching Wilson but misses and after running out of bullets, he begs for his life. Valentine tells Wilson that Jenny found out about his drug ties and threatened to call the police on him (reminding Wilson of what she had done as a child to him) and in his attempt to stop her Valentine banged Jenny against a wall, accidentally killing her. In an effort to deflect attention from Valentine, Avery staged the car accident. Wilson knows Jenny would never have turned Valentine in. He turns away, allowing Valentine to live. Wilson makes his farewells to Elaine and Eduardo and returns to London. A younger Wilson plays the folk, love song Colours on the guitar, while a woman strokes his hair.
Режиссерлік
Стивен Содерберг ерекше қайтымды көріністерді қолданады және Кен Лоучтың 1967 жылғы режиссерлік дебюті – "Кедей сиыр" фильмінен бірнеше көріністерді (көбінесе диалогсыз) қосады. Содерберг бұл көріністерді Терренс Штамптың жас шағын, оның қылмыстық өткенін, Дженидің анасымен қарым-қатынасын, сондай-ақ Дженидің оның заңсыз өмір салтына наразылығын көрсету үшін, бұлыңғыр түс көрісіндей өткен оқиғаны құру үшін пайдаланады. Уилсон көбінесе кокни жаргонында сөйлейді. Фильмнің атауы британдықтарды "лайм" деп атауға қолданылатын американдық сленгке сілтеме жасайды.
Steven Soderbergh uses atypical flashback sequences, and includes several scenes (largely without dialogue) from a much older Terence Stamp movie, Ken Loach's 1967 directorial debut Poor Cow. Soderbergh uses the scenes to create a hazy back story to show Stamp's character as a young man, his criminal past, his relationship with Jenny's mother and child Jenny's disapproving attitudes towards his crooked lifestyle. Wilson often speaks in a Cockney rhyming slang. The title refers to the American slang "limey", which refers to Britons.
Өңдеу
Содерберг және киномонтаждаушы Сара Флэк "Лайми" фильмінде әртүрлі дәстүрден тыс монтаждау тәсілдерін пайдаланады. Фильмде жиі өткен немесе болашақ сахналардан алынған диалогтар мен фондық дыбыстар ағымдағы сахнамен қатар келеді. Мысалы, бір әңгімеден алынған диалог фильм бойына таралып, оның хронологиялық сәтінен көп уақыт өткен соң ғана бірінші рет айтылуы мүмкін, кейінгі әңгімеге енгізілген, баяндамалық флэшбек ретінде кейіпкердің ойын аяқтауға немесе сөзін күшейтуге мүмкіндік береді. Фондық дыбыс фильмде үзіліске ұшырап, басқа сахнаны жақсарту үшін ауыстырылуы мүмкін, осылайша жалғасуды, ұқсастықты немесе айырмашылықты көрсетеді. Мысалы, Уилсон қонақүй бөлмесінде, душқа кіріп жатыр, содан кейін Уилсон ұшақта, терезден сыртқа қарайды, ал душ дыбысы естіледі.
Soderbergh and film editor Sarah Flack utilize a variety of unorthodox editing techniques in The Limey. The film frequently features dialogue and background sound from previous or future scenes juxtaposed with a current scene. Dialogue from one conversation, for instance, may find itself dispersed throughout the film, articulated for the first time long after its chronological moment has passed, as a sort of narrative flashback superimposed over later conversation, to complete a character's thought or punctuate a character's emphasis. Background sound may be disjointed in the film and shifted to enhance another scene by suggesting continuation, similarity, or dissimilarity. For example, Wilson is in a hotel room, and turns on the shower, and then Wilson is in an airplane looking out the window, while the shower can be heard.
Шығару
"Лайми" алғаш рет 1999 жылдың 15 мамырында Канн кинофестивалінде көрсетілді. Сонымен қатар, Торонто халықаралық кинофестивалінде, Буэнос-Айрес халықаралық тәуелсіз кинофестивалінде және Гонконг халықаралық кинофестивалінде де көрсетілді. АҚШ-тағы шектеулі прокат 1999 жылдың 8 қазанында басталды, бірақ кассада сәтсіз болды. Алғашқы аптаның кірісі 187 122 доллар (17 экранда) құрады, ал жалпы түсім 3 193 102 долларға жетті. Фильм он жеті апта (115 күн) бойы кеңінен көрсетіліп, 105 кинотеатрда шықты.
The Limey was first presented at the 1999 Cannes Film Festival on May 15. It was also featured at the Toronto International Film Festival, the Buenos Aires International Festival of Independent Cinema, and the Hong Kong International Film Festival. A limited release in the US began on October 8, 1999, and did poorly at the box office. Its first week's gross was $187,122 (17 screens) and the total receipts for the run were $3,193,102. The film was in wide release for seventeen weeks (115 days), and was shown in 105 theaters.
Сыни жауап
"Лайми" фильмінің сын-пікірлері көбінесе оңтайлы болды, сын-пікірлерді жинақтаушы Rotten Tomatoes 84 сынға негізделген фильмге сыншылардың 92% оң баға бергенін, ал орташа бағасы 7,4 болғанын хабарлады. Metacritic шолу жинақтаушысы 100 балдық шкала бойынша 73 орташа баға берді. Сан-Франциско хроникасының киносыншысы Эдвард Гутман режиссураны және сценарийді жоғары бағалап, былай деп жазды: "Лайми – жоғары деңгейдегі қылмыс триллері және Содерберг қазіргі заманғы кино стилисттерінің бірі екенін дәлелдейтін тағы бір мысал. Ширақ, қиялы мол және күрделі, бұл жылдың ең жақсы американдық фильмдерінің бірі және [кейбір] фильмдердің бірқалыптылығына қарсы керемет құрал". Содерберг жас кезіндегі әдемілік пен кейінгі жылдардағы бейнесін тиімді пайдаланған. Variety журналының киносыншысы Эммануэль Леви қылмыс драмасын мақтап, режиссураны, актерлік шеберлігін және сценарийін ұнатып, бірақ фильмде "екінші деңгейдегі кейіпкерлер мен қосалқы сюжеттердің жетіспейтінін" айтты. Ол былай деп жазды: "Стивен Содербергтің жаңа қылмыс фильмі "Лайми" өткен жылы "Көзден тыс" фильмінде байқалған режиссердің көркемдік жаңаруын жалғастырады. Фильмнің ең қызықты тұсы – 1960 жылдар киносының екі белгілі тұлғасы, британдық Теренс Стамп пен американдық Питер Фонданың, негізінен кек алу триллерінде ұзақ жылдар бойы жау ретінде бейнеленуі [және] актерлік шеберлігімен ғана емес, фильмнің техникалық тұрғысы да жоғары бағаланады. Уоррен, Гузман және Барри Ньюман фильмнің жалпы атмосферасына сәйкес келетін тынышқанды дамыған актерлік ойын көрсетті. Энди Уорхол мен Пол Моррисидің тұрақты актерлерінің бірі Джо Даллесандроның ойнаған рөлі, фильмнің өткен дәуірдегі кино өнеріне жасаған сыналық екенін көрсетеді". "Чикаго Сан Таймс" газетінің редакторы Роджер Эберт "Лайми" фильміне 4 жұлдыздың 3-ін берді. Эберт бұл фильмнің сюжетін "негізгі Росс Макдональд" деп сипаттады, осы автордың 1950 және 60-шы жылдардағы Оңтүстік Калифорниядағы бестселлерлерінде бай ата-аналарының құпияларынан зардап шеккен жас ұрпақтардың тағдыры суреттелген. Stamp және Fonda, екеуі де 1960 жылдардың қартайған иконалары, контрмәдениеттің екі жағын көрсетеді: "Валентин мен Уилсонның (Стамптың кейіпкері) рок-музыкадан ақша табуындағы ирония жақсы: Валентин билет сату арқылы, ал Уилсон Pink Floyd концертінен түскен қаражатты ұрлау арқылы".
Critical reception of The Limey was largely positive, with the review aggregator Rotten Tomatoes reporting 92% of critics gave the film a positive review, based on 84 reviews, with an average rating of 7.4. The review aggregator Metacritic reported an average rating of 73 out of 100. Edward Guthmann, film critic of the San Francisco Chronicle, praised the direction and screenplay, and wrote, "The Limey is a first rate crime thriller and further proof that Soderbergh is one of our great contemporary film stylists. Taut, imaginative and complex, this is one of the best American films of the year and a wonderful antidote to the numbing sameness of [some] movies." Critic Janet Maslin wrote of Terence Stamp's work, "Stamp plays the title role furiously, with single minded intensity, wild blue eyes and a stentorian roar shown off in the film's early moments Glimpses of young, dreamily beautiful Stamp and his no less imposing latter day presence are used by Soderbergh with touching efficacy." The film critic for Variety magazine, Emanuel Levy, lauded the crime drama and liked the direction of the picture, the acting, and the screenplay, yet thought the film "lacks secondary characters and subplots." He wrote, "The Limey, Steven Soderbergh's new crime picture, continues the helmer's artistic renewal, evident last year in the superbly realized Out of Sight. Pic's most interesting element is the positioning of two icons of 1960s cinema, the very British Terence Stamp and the very American Peter Fonda, as longtime enemies in what's basically a routine revenge thriller [and] one has no problem praising the bravura acting of the entire ensemble and the pic's impressive technical aspects. Warren, Guzman and Barry Newman give maturely restrained performances in line with the film's dominant texture. A supporting turn by Joe Dallessandro, Andy Warhol's and Paul Morrissey's regular, accentuates pic's reflexive nature as a commentary on a bygone era of filmmaking." Roger Ebert of The Chicago Sun Times gave The Limey 3 stars out of a possible 4. Despite the unusual editing, Ebert described the plot as "basic Ross Macdonald", a reference to the mystery writer whose 1950s and '60s best sellers set in southern California typically featured doom visited on the young adult children of wealthy parents with dark secrets. Stamp and Fonda, both aging icons of the 1960s, represent different sides of the counterculture: "It is a nice irony that both Valentine and Wilson (the Stamp character) made their money from rock music: Valentine by selling the tickets, Wilson by stealing the receipts of a Pink Floyd concert."