Кіріспе

Түркиядағы таулы аймақ

Түр Абдин (طور عبدين; Turabdium; немесе) – Түркияның оңтүстік-шығысында, Мардин провинциясының шығыс жартысын және Тигрдің батысындағы Шырнақ провинциясын қамтитын, Сириямен шекаралас және Рим империясы мен Сасани империясының шекарасындағы христиан монастырларымен ежелгі заманнан бері мәшһүр дөңгелек аймақ. Аймақ Анти-Таурус тауларындағы төменгі жазық, батыста Мардиннен шығыста Тигрге дейін созылады және оңтүстікте Месопотамия жазылықтарымен шектелген. Түр Абдинде 80-нен астам ауыл және 70-ке жуық монастырь ғимараты орналасқан. 20-ғасырдың басына дейін аймақтың көп бөлігі сириялық-православтықтарда болды. Ең ерте сақталған христиандық ғимараттар 6-ғасырға дейін сақталып келген. Түр Абдин сириялық-православ ассириялықтар үшін зор маңызға ие, себебі бұл аймақ бұрынғыда олардың монастырь және мәдени орталығы болған. Түр Абдиннің ассириялық/сириялық қауымдастығы өздерін Suryoye деп атайды және дәстүрлі түрде Turoyo деп аталатын орталық неоарам диалектісінде сөйлейді.

Елді мекендер

Мидят қаласы және Ха, Бекусионе, Дейро да Слибо, Салех (Мор Якубтың ескі монастырымен), Ивардо (Мор Хушхабомен), Анхель, Кафро, Арка (Харабале, Дейро Мор Малкемен), Бет Сбирино, Миден (Миддо), Кербуран, Бинкельбе (Мор Самун Зайтемен) және Бет Забдай (Ацех) ауылдары – сансыз көп басқа ауылдармен бірге маңызды Сирия Православие елді мекендері болды. Хах, бүгінде Анитли деп аталады, ежелгі 'Идто д'Йолдат Алохо, Құдай анасының шіркеуіне ие.

Ежелгі дәуір

Ассирия патшасы Адад нирари II, б.з.д. 10 ғасырдың соңында таққа отырған, арамалықтарды Кашиари тауларында (Тур Абдин) саяси биліктен ығыстырды. Б.з.д. 9-ғасырда Ассирия патшасы Ашурнасирпал II Наири аймағына шабуыл жасау жолында Тур Абдин (оның өзі "Кашиари" деп атайды) үстіртін бірнеше рет кесіп өткенін баяндады. Ол Матиатта, қазіргі Мидятта, Тур Абдинде ескерткіш орнатты, ол әлі күнге дейін табылмай отыр. Оның ізбасары, Ассирия патшасы III Салманасар да Тур Абдин арқылы өтті. Тур Абдиндегі көне ескерткіштердің көпшілігі христиандыққа жатады, бірақ Ассирия патшасы Ашурнасирпал II куәландырғандай, аймақтың христиандыққа дейінгі тарихы бар. Аймақтың ежелгі атаулары, онда тұратын халық Ассирия құдайларына табынғандығын көрсетеді. Заз және Салех шіркеулерінің солтүстік жағындағы аркалар, бұл жерлерде христиандыққа дейінгі құрылыстар болғандығын ұсынуда. Ежелгі Ассирия-Вавилон дінінің аймақта 18 ғасырға дейін сақталғанына сенімді. Б.з.д. 586 жылы пайғамбар Езекиел, Тирге қарсы болған өсиетінде, Тур Абдин жазығының оңтүстік жиегіндегі Излоның мәшһүр шарабын атап өтті. Әлемдегі ең көне Сирия Православие шіркеуі – Мор Габриэль монастыры 397 жылы аскет Мор Шмуэль (Самуил) және оның шәкірті Мор Шемун (Симон) құрған. Дәстүр бойынша, Шемунға түс көрініп, үш үлкен тас блоктармен белгіленген жерде дұға үйін салуды бұйырған періште келді. Шемун оянғаннан кейін ұстазын сол жерге алып барды және періште орнатқан тасты тапты. Осы жерде Мор Габриэль монастыры салынды. Кейінгі Антика дәуірінде, аймақ Рим империясының Месопотамия провинциясының бір бөлігі болды және Монс Масиус немесе Изла деп аталған Рим христиандығының маңызды орталығы болды. 6-ғасырлық грек тарихшысы Прокопий Рабдион бекінісін атап көрсетті, ал 6-ғасырлық Нотиция Антиохена және 7-ғасырлық грек географы Георгий Кипрдің еңбектері Турабдионның епископтық орын болғанын растайды.

Қазіргі заманғы

Гонт Бірінші дүниежүзілік соғыс басталар алдында ассириялықтардың саны 500 000 мен 600 000 аралығында болғанын бағалаған, бұл Осман империясының санағы бойынша көрсетілгеннен әлдеқайда жоғары көрсеткіш. Диярбекир вилаятіндегі Мидят қаласы Осман империясында ассириялықтардың көпшілік тұратын жалғыз қаласы болды, бірақ ол сириялық православиеліктер, халдейлер және протестанттар арасында бөлінген. Сириялық православиелік христиандар Мидяттың төбелі ауылдық аймақтарында, Тур Абдин деп аталатын жерде шоғырланған, онда олар шамамен 100 ауылда тұрып, ауыл шаруашылығымен немесе қолөнермен айналысты. Сириялық православиелік мәдениеті Мардинге жақын (Тур Абдиннің батысында) орналасқан екі монастырда – Мор Габриэль мен Дейрульзафаранда қалыптасқан. Сириялықтардың негізгі қоныстанған аймағынан тыс, Диярбакыр, Урфа, Харпут және Адиаман қалаларында, сондай-ақ ауылдарда да көптеген ассириялықтар тұрды. Тур Абдиннің сириялық тұрғындарынан өзгеше, осы сириялықтардың көпшілігі басқа тілдерде сөйлеген. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Осман империясы жасаған геноцидте (сирия тілінде Сайфо, яғни ‘қылыш’) 300 000 ассириялық/сириялық христиан қаза болды. Соңғы онжылдықтарда күрдтерге қарсы түрік ассимиляциялық саясаты мен күрдтердің қарсылығының арасында қалған көптеген ассириялықтар/сириялықтар аймақтан қашып кетті немесе қаза тапты. Бүгінде олардың саны шамамен 5000-қа жуық, бұл 30 жыл бұрынғы христиан халқының төрттен бір бөлігін құрайды. Көбінесе олар Сирияға (олар Қамышлы қаласын салған жерге), Еуропаға (әсіресе Швеция, Германия, Ұлыбритания және Нидерланды), Австралия мен АҚШ-қа көшіп кетті. Соңғы жылдары бірнеше отбасы Тур Абдинге қайта оралды. Көші-қонның салдарынан, қазіргі Түркиядағы сириялықтардың негізгі тұрғын аймағы – Стамбул, онда 12 000-нан 18 000-ға дейін адам тұрады, және олар 30 ауылға, кішкентай елді мекендерге және қалаларға таралып орналасқан.

Соңғы соғыс

2006 жылдың 10 ақпанында және келесі күні Тур Абдиннің Мидят қаласында ірі демонстрациялар өтті. Jyllands Posten газетінде жарияланған Мұхаммед карикатураларына наразы болған мұсылмандар қаланың жаңа бөлігі – Эстельде жиналып, ассириялықтар/сириялықтар тұратын Мидяттың ескі бөлігіне (6 шақырым қашықтықта) шеру тастады. Полиция ескі Мидятқа жетпес бұрын халық толқуын тоқтатты. 2008 жылы Мор Габриэль монастырына қатысты бірнеше сот процесі басталды. Кейбір жергілікті күрд ауылдары монастырь 1930 жылдан бері салық төлеп келген жерді өздеріне тиесілі деп талап етуге тырысты және монастырьға қарсы басқа да айыптар тақты. Бұл Еуропа және Түркия бойынша дипломатиялық және адам құқықтары саласындағы маңызды шараларға алып келді.