Кіріспе
Budweiser Rocket – американдық 3 дөңгелекті құрлықта жүретін көлік, сыртқы түрі 1970 жылдардағы Blue Flame жылдамдық рекордын сақтаған көлікке ұқсас, сұйық және қатты отынмен жұмыс істейтін гибридтік зымыран қозғалтқышымен және Sidewinder зымыранынан қосымша күштендіргішпен жабдықталған. Бұл көлік құрлықта дыбыс жылдамдығын бұзған алғашқы көлік деп мәлімделеді. Көліктің алғашқы прототипі "SMI Motivator" болған, ол қатты зақымданып, ауыстыру қажет болды, содан кейін ол "Budweiser Rocket" деп аталды. Көлік, оның алдыңғысы сияқты, кинорежиссер Хэл Нидхэмге тиесілі болды, оны Стэн Барретт жүргізді, ал Уильям Фредрик (2020 жылы қайтыс болды) жобалап және құрастырды. Халықаралық мотоцикл федерациясы және жылдамдық рекордтарын ресми растайтын Халықаралық автомобиль федерациясы бұл рекордтық әрекетті, көрсетілген жылдамдықты және көліктің үндік жылдамдыққа жеткенін мойындамайды. Алғашқы Budweiser Rocket Смитсониан институтына сыйға берілді, ал тарылтылған дөңгелекті модификацияланған нұсқасы Алабама штатындағы Таладега суперспидвей музейінде сақталады. Түпнұсқасы қазір көрмеге қойылмайды және Смитсониан институтының мұрағатында, 360-шы жазба бірлігінде, Америка тарихының ұлттық мұражайында, қоғамдық істер және жазбалар кеңсесінде сақталады.
Дау
Автомобильдің Бонневилл тұзды алаңында алғашқы сынағы қозғалтқыш жүйесінің жаңа ресми жер бетіндегі жылдамдық рекордын орнату үшін жеткілікті итермелеу күшін дамыта алмағанын көрсетті. Содан кейін команданың мақсаты құрлықта дыбыс жылдамдығынан асып өту болды, тіпті ол қысқа ғана уақытқа болса да, бірақ бұл жетістік ресми органдар тарапынан рекорд ретінде мойындалмайтын еді. Дыбыс жылдамдығы ауа температурасы мен қысымына байланысты өзгереді. Яғни, дыбыс кедергісі абсолютті жылдамдық емес, ауа жағдайларына тәуелді. Барретттің жылдамдық сынағы кезінде дыбыс жылдамдығы 1979 жылдың 17 желтоқсанында Эдвардс әуе базасындағы Роджерс құрғақ көлінде жүргізілгеннен кейін құрлықта дыбыс кедергісін бұзғаны туралы мәлімдеме жасалды. Budweiser Rocket қысқа мерзімге дыбыс кедергісін бұзғаны туралы хабарлама таратылса да, ол ресми мәртебеге ие бола алмады, себебі жер жылдамдығының стандартты ережелері орташа жылдамдықты өлшенген қашықтықта (бір километр немесе бір миль (1,6 км), санкциялаушы ұйымның ережелеріне қарай) өлшейді. Көліктің ең жоғары жылдамдығын өлшеуге қатысты даулардың басты себебі – жылдамдықты есептеу әдістемесі және нәтижелердің маргіналдылығы болды. Бұл көрсеткішті тәуелсіз орган санкцияламады, бірақ АҚШ Әуе күштерінің радары көліктің қозғалысын бақылап, азимут, биіктік, уақыт және қашықтық туралы деректерді тіркеді, олардың негізінде ең жоғары жылдамдық есептелді. Бұл деректер, борттағы акселерометр деректерімен бірге, сағатына 739,666 миль немесе Мах 1,01 ең жоғары жылдамдықты анықтауға мүмкіндік берді. Алайда, бұл мәліметтер әлі күнге дейін жарияланбаған. Көзі куәгерлер дыбыстық жарылыс естілген-естілмегеніне қатысты пікірталас тудырды. Кем дегенде біреуі жарылысты естігенін мәлімдеді. Көптеген куәгерлердің арасындағы қашықтық аз болғандықтан және сұйық және қатты отынды зымырандардың қозғалтқыштарынан шыққан керемет дыбыстық толқындардан ешкім жарылысты естімеді деп есептеледі. Зымыранның түтінінде тұрақты соққы толқындары үнемі дыбыс жылдамдығынан асып түсетін соққы толқындарын (үнемі "дыбыстық жарылыс") тудырады. Екі зымыранның күркіреген дыбысының динамикасы және осындай күшті дыбыстық толқындардың бақылаушыларға жақын аралықтағы физикалық әсері, жақын тұрғандардың көлік құралының дыбыстық жарылысын фондық шудан ажырата алатынына күмән келтірді. ThrustSSC-тің сынақтарынан айырмашылығы, ол кең аумақта кеңінен таралған және жақсы куәландырылған сондалық жарылыстар мен айқын соққы толқындарын тудырды, сондықтан алыс қашықтықта да ешқандай жарылыс естілмеді. АҚШ Әуе күштері жылдамдықты растайтын жазбаша куәлік бергенімен, бұл мәлімдемеге қатысты көп пікірталас туды. Әуе күштері "сынақ нәтижелерін ресми түрде санкциялауды немесе сынақ көлігінің жылдамдығына қатысты ресми пікір білдіруді мақсат етпегенін" мәлімдеді. Мұндай пікірлер Әуе күштері емес, жеке Әскери-әуе күштерінің қызметкерлеріне тән болды. Жер жылдамдығының рекордтарын санкциялайтын ешбір ұйым сынаққа қатыспады, сондай-ақ сынақ жаңа жер жылдамдығы рекордын ресми тану үшін қажетті талаптарға сәйкес белгілі бір уақыт ішінде қайталанбады. Көліктің жылдамдығын нақты өлшеу жүргізілмеді, ол радарлық бақылау деректері мен жарияланбаған акселерометр деректері бойынша есептелгені туралы хабарланды. Нәтижесінде, Budweiser Rocket Car ресми түрде құрлықта дыбыс кедергісін бұзған алғашқы көлік ретінде танылмайды және көптеген адамдар оның мұндай жетістікке жеткеніне сенбейді. 1997 жылы британдық Thrust SSC FIA тарапынан жер жылдамдығы және дыбыс кедергісі бойынша рекордты бұзғаны ресми түрде мойындалды, оның орташа жылдамдығы 763.035 миль/сағ (1227.99 км/сағ) құрады, бұл екі бағытта өлшенген мильде тіркелді.
The claim of breaking the sound barrier on land was made on December 17, 1979 after a run on Rogers Dry Lake at Edwards AFB. While it has been claimed that the Budweiser Rocket did briefly break the sound barrier, it could not gain any official titles because standard ground speed record regulations measure an average speed over a measured distance (either one kilometer or one mile (1.6 km), depending on the particular sanctioning body's rules). The measurement of the vehicle's top speed during the run has been disputed primarily because of the methods used to calculate the speed, and its extremely small margin of success. No independent authority sanctioned the performance, although United States Air Force radar tracked the vehicle and recorded the azimuth, elevation, timing, and range data from which a top speed solution was calculated. This, along with the on board accelerometer data was used to produce the estimated top speed of 739.666 miles per hour, or Mach 1.01. This data, however, has never been publicly released. Witnesses dispute whether a sonic boom was heard. At least one reported hearing the boom. It is claimed that no one heard the boom because of the short distance between the observers and the deafening sonic waves from the combined liquid and solid fuel rockets used to propel the vehicle. Standing shock waves in the rocket exhaust produce continuous supersonic shock waves (a continuous "sonic boom"). The auditory dynamics of two roaring rocket exhausts, combined with the pounding physical effects of such intense sound waves over the short distance to the observers, made it questionable whether close observers could have differentiated the vehicle's sonic boom from the general cacophony of background noise. No boom was heard at greater distances either, in marked contrast to the runs of ThrustSSC, which generated extensive and well attested sonic booms over a wide area and a clearly visible shockwave. Despite an unauthorized written speed certification by the United States Air Force, there is much debate over the validity of the claim. The Air Force states it "never intended to give official sanction to test results, nor to give the appearance of expressing an official view as to the speed attained by the test vehicle. Any such opinion was that of individual Air Force personnel, not of the Air Force". None of the land speed record sanctioning groups was present for the run, nor was the run duplicated within any particular time frame as required by most sanctioning bodies for official recognition of a new land speed record. No accurate measurement was taken of the car's speed, which was announced as having been calculated from radar tracking data along with accelerometer data which has not been made public. As a result, the Budweiser Rocket Car is not officially considered as the first vehicle to have broken the sound barrier on land, and few people believe the car to have actually done so. The British Thrust SSC is officially recognized by the FIA as breaking the land speed record — and the sound barrier as well — in 1997, with an average speed of 763.035 mph (1227.99 km/h) on a measured mile in both directions.