Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актриса (1911–1995)
American actress (1911–1995)
Бабочка Маккуин (туған Тельма Маккуин; 8 қаңтар 1911 – 22 желтоқсан 1995) – американдық актриса. Алғашқыда биші болған Маккуин «Желмен кеткендер» (1939) фильмінде «Присси» рөлінде танымал болды. Ол сондай-ақ «Аспандағы шатыр» (1943), «Милдред Пирс» (1944) және «Күндегі екіайқас» (1946) фильмдерінде де ойнады. Көбінесе қызметші рөлінде түскені туралы ол былай деді: «Бірінші рет қызметші рөлін ойнағанымда маған ұнады, себебі осылай кәсіпке қадам жасайтындай болды. Бірақ осыны қайта-қайта жасаған соң, маған ренжітті. Күлкілі болуымды ұнатар едім, бірақ ақымақ болуымды емес». Тельма Маккуин – портовый жұмысшы Уоллес Маккуин мен қызметші Мэри Маккуиннің қызы.
Butterfly McQueen (born Thelma McQueen; January 8, 1911December 22, 1995) was an American actress. Originally a dancer, McQueen first appeared in films as "Prissy" in Gone with the Wind (1939). She also appeared in the films Cabin in the Sky (1943), Mildred Pierce (1944), and Duel in the Sun (1946). Often typecast as a maid, she said: "I didn't mind playing a maid the first time, because I thought that was how you got into the business. But after I did the same thing over and over, I resented it. I didn't mind being funny, but I didn't like being stupid." Thelma McQueen was the daughter of Wallace McQueen, a stevedore/dockworker, and Mary McQueen, who worked as a maid.
Мансап
Маккуин 1938 жылы Бродвей комедиясында студент ретінде ойнап жүргенде, Дэвид О. Селзниктің талант іздеушісі Кей Браун оны байқап алды, ол осы кезде "Желмен бірге кеткендер" (1939 жылы шыққан) фильмінің дайындық кезеңінде болды. Браун Маккуинге бұл фильмге түсуге кеңес берді. Селзник оның экрандық сынағын көргеннен кейін, басқа ешкімді ойламады және Маккуин оның ең танымал рөліне – "Приссиге", қарапайым қызметші қызға ие болды. Ол атақты сөздерді айтты: "Ой, Скарлетт ханым! Мен бала туу туралы ештеңе білмеймін!" Бір сыншы оның ерекше, жоғары дауысын "түсінік көкжиегінің алыс шегінде жоғалып бара жатқан кішкентай дауыс" деп сипаттады. Бұл рөл көрермендерге жақсы таныс болғанымен, Маккуин бұл рөлді ойнаудан ләззат алмады және ол афроамерикалықтарды кемсітетін рөл деп ойлады. Фильмнің премьерасына қатыса алмады, себебі ол тек ақ нәсілділерге арналған театрларда өтті. Маккуин ABC Weekend Special эпизодында "Жоанна Пибодидің жеті тілегі" (1978) және ABC Afterschool Special эпизодында "Бай баланың жеті тілегі" (1979) атты бағдарламаларда Фея Телма рөлін ойнады; соңғысындағы рөлі үшін ол Балалар бағдарламаларындағы үздік жеке жетістіктері үшін Күндізгі Эмми сыйлығын жеңіп алды. Оның соңғы көркем фильміндегі рөлі – "The Mosquito Coast" (1986). Оның соңғы жұмысы – "Полли" телефильмі, ол қара түсті актерлермен "Поллиана" әңгімесінің жаңаша бейімделуі болды.
McQueen was appearing as a student in the Broadway comedy What a Life in 1938 when she was spotted by Kay Brown, talent scout for David O. Selznick, then in pre production for Gone With the Wind (eventually released in 1939). Brown recommended that McQueen audition for the film. After Selznick saw her screen test, he never considered anyone else and McQueen was cast in the role that would become her most identifiable – "Prissy", a simple minded house maid. She uttered the famous words: "Oh, Miss Scarlett! I don't know nothin' 'bout birthin' babies!" Her distinctive, high pitched voice was described by a critic as "the itsy little voice fading over the far horizon of comprehension". While the role is well known to audiences, McQueen did not enjoy playing the part and felt it was demeaning to African Americans. She was unable to attend the film's premiere because it was held at a whites only theater. McQueen played the character of Aunt Thelma, a fairy godmother, in the ABC Weekend Special episode "The Seven Wishes of Joanna Peabody" (1978) and the ABC Afterschool Special episode "Seven Wishes of a Rich Kid" (1979); her performance in the latter earned her a Daytime Emmy Award for Outstanding Individual Achievement in Children's Programming. Her final feature film role was in The Mosquito Coast (1986). Her final appearance was in the TV movie Polly, a reimagining of the Pollyanna story with a Black cast.
Жеке өмір
Маккуин үйленбеген және балалары болған емес. Ол жаз айларында Нью-Йоркте, ал қыс айларында Джорджия штатының Аугуста қаласында тұрды. Демократ болған ол 1952 жылғы президенттік сайлауда Адлай Стивенсонды қолдады. 1975 жылы, 64 жасқа келгенде, Маккуин Нью-Йорк қалалық колледжінде саяси ғылымдар бакалавры дәрежесін алды. 1983 жылдың шілдесінде сот қазылар алқасы Маккуинге екі автобус терминалының күзетшілеріне қарсы қозғалған сот ісінен $60,000 өтемақы төледі. Маккуин 1979 жылдың сәуір айында Вашингтон, округтің Грейхаунд автобус терминалында болғанда күзетшілер оны қалтақшылықпен және қаңғырлықпен айыптады деп шағымданып, оны мазалағандық үшін сотқа берді.
McQueen neither married nor had children. She lived in New York in the summer months and in Augusta, Georgia, during the winter. A Democrat, she supported Adlai Stevenson's campaign during the 1952 presidential election. In 1975, aged 64, McQueen received a bachelor's degree in political science from City College of New York. In July 1983, a jury awarded McQueen $60,000 in a judgment stemming from a lawsuit she filed against two bus terminal security guards. McQueen sued for harassment after she claimed the security guards accused her of being a pickpocket and a vagrant while she was at a Washington, D. C. Greyhound bus terminal in April 1979.
Атеизм
1989 жылы "Діннен азаттық" қоры оны "Еркін ойлы қаһарман" сыйлығымен марапаттады. "Мен атеистпін, – деп мәлімдеген еді ол, – және христиан діні маған барлық діндердің арасындағы ең абсурдтық алдамшылық болып көрінеді, сондай-ақ көптеген адамдардың жауапкершіліктен қашып, өшпенділікке ұшырауды ұстанататын діннің мәнін түсінбеуіне таңғаламын". Ол бір тілшіге: "Менің ата-бабаларым құлдықтан азат болғандай, мен де діннің құлдығынан азат болдым", – деді. Осы цитатаны "Діннен азаттық" қоры 2009 жылы Висконсин штатының Мэдисон қаласындағы автобустардағы жарнамаларда және 2010 жылы Атланта нарығында пайдаланды. Ол адамдар мифтер мен Исаға емес, Жер мен адамдарға назар аударғанда ашаршылық пен үйсіздік азаяр дейтін. "Көктегі көшелер әдемі болады дейді. Мен осы жердегі көшелерді әдемі етуге тырысамын. Таза және әдемі болғанда Америка – жұмақ. Ал кейбір адамдар үшін – тозақ".
In 1989, the Freedom From Religion Foundation honored her with its Freethought Heroine Award. "I'm an atheist," she had declared, "and Christianity appears to me to be the most absurd imposture of all the religions, and I'm puzzled that so many people can't see through a religion that encourages irresponsibility and bigotry." She told a reporter, "As my ancestors are free from slavery, I am free from the slavery of religion." This quote was used by the Freedom From Religion Foundation in advertisements inside Madison, Wisconsin, buses in 2009 and in an Atlanta market in 2010. She lamented that, if humans had focused on Earth and on people, rather than on mythology and on Jesus, there would be less hunger and homelessness. "They say the streets are going to be beautiful in Heaven. Well, I'm trying to make the streets beautiful here When it's clean and beautiful, I think America is heaven. And some people are hell."
Өлім
Маккуин 1995 жылғы 22 желтоқсанда 84 жасында Аугуста қаласындағы дәрігерлер ауруханасында қайтыс болды. Ол керосин жылытқышын жақпақ болғанда, жылытқыш бұзылып, өртке ұшырағаннан күйік шақты. Маккуин денесін медицина ғылымына сыйға берді және өсиетімен "Діннен босатылу қорына" еске алу үшін қаражат бөлді.
McQueen died at age 84 on December 22, 1995, at Doctors Hospital in Augusta, from burns sustained when a kerosene heater she attempted to light malfunctioned and burst into flames. McQueen donated her body to medical science and remembered the Freedom From Religion Foundation in her will.