Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Берай (/UK/'/bɛr//eɪ/ BERRay, /US//b//ə/'/r//eɪ/ bəRAY; beʁɛ; ; lang es) – әдетте тоқыма, қолмен тоқылған жүннен, тіріктеп жасалған мақтадан, жүнді немесе акрил талшығынан жасалған жұмсақ, дөңгелек, жалпақ қалпақ. Бареттерді жаппай өндіру 19 ғасырда Францияның оңтүстігінде және Испанияның солтүстігінде басталды, онда олар бұрыннан-ақ кең таралған бас киім болды, ал бареттер осы елдермен, әсіресе Франциямен байланысты. Береттер әлемдегі көптеген әскери және полиция бөлімшелерінің, сондай-ақ басқа да ұйымдардың формасының бір бөлігі ретінде тағылады.
Flat topped, visorless cap
A beret (/UK/'/b//ɛr//eɪ/ BERRay, /US//b//ə/'/r//eɪ/ bəRAY; beʁɛ; ; lang es) is a soft, round, flat crowned cap, usually of woven, hand knitted wool, crocheted cotton, wool felt, or acrylic fibre. Mass production of berets began in the 19th century in the south of France and the north of Spain, where they were already common headwear, and the beret remains associated with these countries, particularly France. Berets are worn as part of the uniform of many military and police units worldwide, as well as by other organizations.
Тарих
Археология мен өнер тарихы қазіргі заманғы беретке ұқсас бас киімдердің Солтүстік Еуропада қола дәуірінен бастап, ежелгі Крит пен Италияның оңтүстігінде, минойлықтар, этрусктіктер және римдіктер кигенін көрсетеді. Мұндай бас киімдер Еуропа бойынша абыройлы адамдар мен суретшілер арасында қазіргі заман тарихы бойында танымал болды. Бұл – Францияның оңтүстігін Испанияның солтүстігінен бөліп тұратын тау тізбегі. Баск стиліндегі береттерді коммерциялық өндіріс 17 ғасырда Францияның оңтүстігіндегі Олорон-Сент-Мари аймағында басталды. Бастапқыда жергілікті қолөнер болған берет жасау 19 ғасырда индустрияланды. Бірінші фабрика, Beatex Laulhere, өндіріс туралы жазбаларды 1810 жылға дейін сақтайды. 1920 жылдары береттер Франция мен Испанияның бір бөлігіндегі жұмысшы табымен байланысты болды, ал 1928 жылға қарай 20-дан астам француз фабрикасы және бірнеше испан және итальяндық фабрикалар миллиондаған береттер шығарды. Бірінші дүниежүзілік соғыста осы береттерді көрген британдық генерал Хью Эллес, жаңадан құрылған Корольдік танк полкіне, танктың кішкентай люктерінен кіргенде және шыққанда бас киімдері түсіп қалмауы үшін қолдануға ұсынды. Олар 1924 жылы король Георг V-тің бекітуімен пайдалануға жіберілді. RTR беретінің тағы бір мүмкін шығу тегі – Эрик Дорман Смит Алек Гейтхаусқа ұсынған. Екі офицер 1924 жылы Сандхерсте қызмет етіп жатқанда, Корольдік танк корпусына ауысқан Гейтхаусқа жаңа корпусқа арналған практикалық бас киімді жасау міндеті берілді. Дорман Смит соңғы бірнеше жылда досы Эрнест Хемингуэймен бірге Испанияны, соның ішінде Баск аймағын аралап, саяхаты барысында қара баск беретін сатып алған. Қара RTR береті екінші дүниежүзілік соғыста фельдмаршал Монтгомеридің арқасында танымал болды.) 1840 жылдан бері береттер жасап келеді. Manufacture de Bérets – Беарн қаласының Олорон-Сент-Мари қаласындағы шағын француздық шеберлік берет өндірушісі, ал Le Béret Français – Беарнның Лаас ауылындағы тағы бір шеберлік берет жасаушы. Берет әлі де Францияның оңтүстік-батысындағы бірегей мәдениеттің берік символы болып табылады және дәстүрлі мерекелерді тойлау кезінде киіледі.
Archaeology and art history indicate that headwear similar to the modern beret has been worn since the Bronze Age across Northern Europe and as far south as ancient Crete and Italy, where it was worn by the Minoans, Etruscans and Romans. Such headgear has been popular among the nobility and artists across Europe throughout modern history. a mountain range that divides southern France from northern Spain. The commercial production of Basque style berets began in the 17th century in the Oloron Sainte Marie area of southern France. Originally a local craft, beret making became industrialised in the 19th century. The first factory, Beatex Laulhere, claims production records dating back to 1810. By the 1920s, berets were associated with the working classes in a part of France and Spain and by 1928 more than 20 French factories and some Spanish and Italian factories produced millions of berets. After seeing these during the First World War, British General Hugh Elles proposed the beret for use by the newly formed Royal Tank Regiment, which needed headgear that would stay on while climbing in and out of the small hatches of tanks. They were approved for use by King George V in 1924. Another possible origin of the RTR beret is that it was suggested to Alec Gatehouse by Eric Dorman Smith. While the two officers were serving at Sandhurst in 1924, Gatehouse, who had transferred to the Royal Tank Corps, had been given the task of designing a practical headgear for the new corps. Dorman Smith had toured Spain, including the Basque region, with his friend Ernest Hemingway during the past few years, and had acquired a black Basque beret during his travels. The black RTR beret was made famous by Field Marshal Montgomery in the Second World War.) has been making bérets since 1840. Manufacture de Bérets is a small artisan French beret manufacturer in the Béarnese town of Oloron Sainte Marie, and Le Béret Français is another artisan béret maker in the Béarnese village of Laàs. The beret still remains a strong symbol of the unique identity of southwestern France and is worn while celebrating traditional events.
Испания
Испанияда барет көбінесе боина деп, кейде бильбаина немесе бильба деп аталады. Бұрын ол елдің солтүстік және орталық аймақтарында ерлердің кең таралған бас киімі болған. Оны алғаш рет Баск елі, Наварра, Арагон және Кастилия киген, бірақ 19-шы ғасырда оның қолданысы Испанияның қалған бөлігіне тарады. 20-шы ғасырда барет ауылдық халықтың жалпы стереотипінің бір бөлігіне айналды, көбінесе "paleto de boina a rosca" ("бұралған барет киген шалақ") сияқты тіркестерде кездесетін, әдепсіздік пен қарапайымдық сияқты жағымсыз коннотациялармен, бұл Испанияда бареттің танымалдығын күрт төмендетті. (алғашқыда гаэль тілінде bonaid) - оның лентасы мен қауырсыны киген адамның кланы мен дәрежесін анықтайды. Шотландияның басқа түрлеріне Роберт Бернстің өлеңдерінің біріндегі кейіпкерінің құрметіне аталған "там о'шантер" және ортасында үлкен помпон бар жолақты Кильмарнок бас киімі кіреді. 20-шы ғасырда Корольдік танк корпусының 1924 жылы қара баретті қабылдауына корольдік келісім берілді. Екінші дүниежүзілік соғыста Корольдік драгундар 1939 жылдың соңында сұр баретті қабылдады, ал Британ армиясының басқа механикаландырылған бөлімшелері, мысалы Корольдік бронетранспорттық корпусы және гвардиялық бронетранспорттық дивизиясы 1941 жылы қара баретті қабылдады. Құрмалы барет (қызыл баретпен шатастырмау керек) 1942 жылдың шілдесінде британдық 1-ші әуе десанттық дивизиясының командирі генерал-майор Фредерик Браунингтің бұйрығымен ресми түрде енгізілді және көп ұзамай әуе десанттық күштердің халықаралық символына айналды. АҚШ және Ұлыбританияда 20-шы ғасырдың ортасында әйелдер сәнінде бареттер кеңінен таралды. 20-шы ғасырдың соңғы бөлігінде қытайлықтар баретті әдемілік үшін де, саяси мағынасы үшін де қабылдады. Бареттерді сондай-ақ бибоп және джаз музыканттары Диззи Гиллеспи, Джин Крупа, Уорделл Грей және Телониус Монк киген.
In Spain, the beret is usually known as the boina, sometimes also as bilbaína or bilba. They were once common men's headwear across the north and central areas of the country. The first areas to wear it were the Basque Country, Navarre, Aragon and Castile, but its use spread over rest of Spain during the 19th century. In the 20th century, the beret became part of a common stereotype of rural people, often with negative connotations of boorishness and uncouthness, found in expressions such as "paleto de boina a rosca" ("a hick wearing a screwed on beret"), which has greatly reduced the popularity of the beret in Spain. (originally bonaid in Gaelic), whose ribbon cockade and feathers identify the wearer's clan and rank. Other Scottish types include the tam o' shanter (named after a Robert Burns' character in one of his poems) and the striped Kilmarnock cap, both of which feature a large pompom in the centre. In the 20th century, royal approval was given for the Royal Tank Corps to adopt the black beret in 1924, In World War II, the Royal Dragoons adopted the grey beret at the end of 1939, with other mechanised units of the British Army, such as the Royal Armoured Corps and the Guards Armoured Division, adopting the black beret in 1941. The maroon beret (not to be confused with the red beret), was officially introduced in July 1942 at the direction of Major General Frederick Browning, commander of the British 1st Airborne Division, and soon became an international symbol of airborne forces. In the United States and Britain, the middle of the 20th century saw an explosion of berets in women's fashion. In the latter part of the 20th century, the beret was adopted by the Chinese both as a fashion statement and for its political undertones. Berets were also worn by bebop and jazz musicians like Dizzy Gillespie, Gene Krupa, Wardell Gray and Thelonious Monk.
Революциялық символ ретінде
Аргентиналық революционер Че Гевараның "Геррильо Героико" атты әйгілі суреті, оның қола жұлдызды қара беретін кигенін көрсетеді. 1960 жылдары бірнеше белсенді топтар қара беретті қабылдады. Олардың ішінде Уақытша Ирландия Республикалық Армиясы (PIRA), ETA (қоғамдық жерлерде капот үстінен қара берет киген), 1966 жылы құрылған АҚШ-тың Қара пантералар партиясы және "Қара берет кадрлары" (Бермудадағы ұқсас Қара күш ұйымы) бар. Сонымен қатар, 1967 жылы құрылған "Қара берет" чикано ұйымы болды. 1960 және 1970 жылдары АҚШ-тағы латын Америкасы революциялық ұйымы – Жас Лордтар партиясы да берет киді, сондай-ақ 1970 жылдары Нью-Йоркте Кертис Слива құрған қарусыз қылмысқа қарсы азаматтық патрульдік бөлімшелері де көшелер мен метроны патрульдеу үшін, қылмыстың алдын алу мақсатында (қызыл берет және үйлесімді жейделер) киді.
Guerrillero Heroico, an iconic photograph of the Argentine revolutionary Che Guevara, shows him wearing a black beret with a brass star. In the 1960s several activist groups adopted the black beret. These include the Provisional Irish Republican Army (PIRA), the ETA (who wore black berets over hoods in public appearances), the Black Panther Party of the United States, formed in 1966, and the "Black Beret Cadre" (a similar Black Power organisation in Bermuda). In addition, the Brown Berets were a Chicano organisation formed in 1967. The Young Lords Party, a Latino revolutionary organisation in the United States in the 1960s and 1970s, also wore berets, as did the Guardian Angels unarmed anti crime citizen patrol units originated by Curtis Sliwa in New York City in the 1970s to patrol the streets and subways to discourage crime (red berets and matching shirts).
Растафарилер
Растафари қозғалысының жақтастары көбінесе дрейдлоктерінің үстіне қызыл, алтын және жасыл түсті шеңберлермен безенілген, өте үлкен тоқылған немесе тігілген қара beret киеді. Бұл стиль жиі қате түрде куфи деп аталады, ол куфунэ деп белгілі бас киімге байланысты. Олар beret пен дрейдлокті Құдайдың таңдалған халқы – "қара израильдіктермен" жасаған Киелі кітаптағы келісімнің символы деп санайды. Осы үлгідегі бас киім растакап деп те аталады.
Adherents of the Rastafari movement often wear a very large knitted or crocheted black beret with red, gold and green circles atop their dreadlocks. The style is often erroneously called a kufi, after the skullcap known as kufune. They consider the beret and dreadlocks to be symbols of the biblical covenant of God with his chosen people, the "black Israelites". This style of hat is also known as a Rastacap.