Кіріспе

Неміс орта бомбалаушысы Dornier Do 23 – 1930-шы жылдардағы неміс орта бомбалаушысы.

Жобалау және әзірлеу

Do 11 ұшағында бірнеше мәселелер анықталғандықтан, осы кемшіліктерді жою мақсатында екі бағыт қолға алынды. Біріншісі Do 13 ұшағын жасауға әкелді. Екінші бағыт – Do 23 ұшағының кең ауқымды қайта жаңартуы болды. Қанаттарының артқы бөлігіне қосымша қону қақпақтары орнатылуы арқасында басқару мәселелерінің бір бөлігі шешілді, бірақ экипаж және әскери жабдық Do 11 ұшағымен салыстырылатын болды, ал ұшу көрсеткіштері бәрібір орташа деңгейде саналды. 1934 және 1935 жылдары Люфтваффе үшін 282 Dornier Do 23 ұшағы құрастырылды, олардың 273-і бөлімшелерге жіберілді. 1936 жылы бұл ұшақтар Do 17 ұшағының алғашқы нұсқаларымен алмастырылып, оқу мақсатына пайдаланылды. Соғыс жылдары Do 23 ұшақтарының бір бөлігі мина іздеушілер ретінде қолданылды, олар Minensuch деп аталды – неміс тілінде «мина іздеу» ұшағы деген мағынаны білдіреді. Олар су астындағы теңіз миналарын оқысқан магниттік өріс құру үшін ұшақ корпусының астына орнатылған ток өткізгіш дегауссинг сақинасымен жабдықталды. Мұндай ұшақтарға, Bv 138 MS немесе Ju 52MS сияқты жабдықталған ұшақтарда болғандай, оларды анықтау үшін әдетте «MS» қосымшасы берілді. Do 23 ұшақтарында химиялық қаруларға қарсы шашу құрылғыларымен тәжірибелер жүргізілді, сондай-ақ кейбір ұшақтар зиянкестермен күресу үшін пайдаланылды.

Нұсқалар

Бірінші ұшақтар A, C, E және F әріптерін алды, бұл ұшақтардың белгілемесі еді, түрлері емес. Өндіріске шығарылған жалғыз нұсқасы G болды.

Do 23A: Ұшақ WNr.231, D 2485 тіркелген. Do 23C: Ұшақ нөмірі WNr.293, D AHYL тіркелген. Do 23E: WNr.294 ұшағы, D AGIR тіркелген. Do 23F: WNr.295 ұшағы, кептелу және діріл сынақтары үшін қолданылды. Do 23G: Висмар және Фридрихсхафендегі Dornier негізгі зауыттарында өндірілген өндіріс нұсқасы. Henschel және Blohm & Voss компаниялары да әрқайсысы 24 ұшақтан өндіріске қатысты.