Кіріспе
Германиядағы проституцияның заңдылығы мен практикасы Германияда проституция, сондай-ақ секс-индустриясының басқа да аспектілері, оның ішінде жезөкшелер үйлері, жарнама және HR компаниялары арқылы жұмыс ұсыныстары заңды. Толық қызмет көрсететін секс-жұмыс кеңінен таралған және Германия үкіметі тарапынан реттеледі, ол оған салық салады. 2016 жылы үкімет секс-жұмысшылардың құқықтық жағдайын жақсарту мақсатында «Проституция қызметкерлерін қорғау туралы» жаңа заңды қабылдады, сонымен қатар қазір проституция қызметін тіркеуді міндеттейді және презервативтерді қолданбайтын проституцияны тыйым салады. Секс-жұмысқа қатысты әлеуметтік ұяттану сақталып тұр және көптеген жұмысшылар екі өмір сүруді жалғастыруда. Секс-жұмысы қажетті жамандық деп есептелді, бұл позицияны бұрыннан Сент-Августин (354–430) ұстанған. Кейбір муниципалитеттер оны белсенді түрде қолдады және шетте тұрмай, секс-жұмысшылар көбінесе құрметті қонақтар болып саналды, олар үйдегі тәртіпті сақтап, неке бұзу және зорлау сияқты нәрселерге қарағанда аз жамандық ретінде қызмет етті. Қала проституциядан салық түсімдерін де алды. Император Сигизмунд (1368–1437) 1414–1418 жылдары өткен Констанц кеңесі үшін шамамен 1500 жұмысшы ұсынғаны үшін Констанц қаласына жазбаша түрде алғыс айтты. Секс-жұмысшылар 16 ғасырдан бастап, Реформацияның басталуымен және сифилис пайда болуымен күштірек қуғынға ұшырады. 1530 жылы Карл V бүкіл Германияның қасиетті Рим империясындағы жезөкшелер үйлерін жабуға бұйрық берді. 1794 жылғы Пруссия мемлекеттеріне арналған жалпы мемлекеттік заңдардың 999-бабында «өз денелерімен айналысқысы келетін тәртіпсіз әйелдер мемлекеттік бақылаудағы жезөкшелер үйлеріне баруға тиіс» делінген.
Prostitution in Germany is legal, as are other aspects of the sex industry, including brothels, advertisement, and job offers through HR companies. Full service sex work is widespread and regulated by the German government, which levies taxes on it. In 2016, the government adopted a new law, the Prostitutes Protection Act, in an effort to improve the legal situation of sex workers, while also now enacting a legal requirement for registration of prostitution activity and banning prostitution which involves no use of condoms. The social stigmatization of sex work persists and many workers continue to lead a double life. the practice of sex work was considered a necessary evil, a position already held by Saint Augustine (354–430). Some municipalities actively encouraged it and far from existing on the margins, sex workers were often honoured guests, who maintained domestic order as an outlet and lesser evil to such things as adultery and rape. The city also gained tax revenues from the prostitutes. Emperor Sigismund (1368–1437) thanked the city of Konstanz in writing for providing some 1,500 workers for the Council of Constance which took place from 1414 to 1418. Sex workers were more vigorously persecuted beginning in the 16th century, with the start of the Reformation and the appearance of syphilis. In 1530, Charles V ordered the closure of brothels throughout the German Holy Roman Empire. Section 999 of the 1794 General State Laws for the Prussian States determined that "dissolute female persons who want to do business with their bodies would have to go into the whoredom houses tolerated under the supervision of the state".
Неміс империясы (18711918)
Императорлық Германияда (1871–1918 жж.) секс-жұмысқа деген көзқарас қарама-қайшы болды. Секс-жұмыс ерлердің некеден тыс жыныстық қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін қажетті функция ретінде қабылданып, бір жағынан толеранттылық көрсетілсе, екінші жағынан әйелдердің жыныстық қатынасына қатысты заманауи моральдық ұғымдарға қауіп төндіретін нәрсе ретінде қарастырылды. Сондықтан мемлекеттік саясат жоюға емес, реттеуге бағытталды. Бұл көбінесе қалалық деңгейде жүзеге асырылды. 1871 жылғы Қылмыстық кодекс жезөкшеханалар мен "коммерциялық бұзықшылықты" тыйым салды. 1876 жылғы редакцияда жезөкшелік тек әйел полиция бақылауынан тыс жұмыс істесе ғана жазаланатын болды. Дегенмен, 20-шы ғасырда түрлі жезөкшеханалар мен "қызыл шамдар" аудандары пайда болды немесе құрылды, мысалы, Бремендегі Хелененштрассе (1878 жылдан бастап), Дортмундтегі Линиенштрассе (1904 жылдан бастап), Эссендегі Штальштрассе (шамамен 1900 жылдан бастап), Миндендегі Рампенлох (1908 жылдан бастап), Бохумдағы Им Винкель (шамамен 1912 жылдан бастап) және Оберхаузендегі Флассхофштрассе (1910 және 1963 жылдардан бастап). 1900 жылы Берлинде 50 000 әйел жұмыс істегені естіледі (1 желтоқсан 1900 жылғы халық саны: 1 888 848).
Веймар Республикасы (1918-1933 жж.)
Веймар дәуірінде Германия экономикасы Бірінші дүниежүзілік соғыстағы жеңіліс және Версаль келісіміндегі соғыс өтемақысының салдарынан құлдырады. Осының нәтижесінде орта тап жинаған ақшасын жоғалтты, ал жұмысшы табы жұмыссыз қалды. Республика шоттарын төлеу үшін ақша басып шығарды, бұл 1923 жылы жоғары инфляцияға алып келді. Соның салдарынан миллиондаған әйелдер, соның ішінде соғыстан қайтыс болған әйелдер де, проституцияға жүгінді. Бұл кезеңде рассіздік пен көшедегі секс-жұмыс кең таралды, ал Веймар Берлині декаданстығымен танымал болды. Ұлттық деңгейде проституция ресми түрде тыйым салынды, бірақ түрлі аймақтарда полиция мемлекеттік тіркеуде тұрған жағдайда проституткаларға төзімділік танытты. Проституткалар міндетті түрде ЖҚТБ тексерулерінен өтуі керек еді, көпшілік жиналатын орындарға кірмейтін, жеке тұру, саяхаттау және неміс әдеп полициясы, Sittenpolizei бойынша негізсіз тінтіруден бас тарту сияқты жеке бостандықтары шектелді. Тіркелмеген проституткалар, сойқы іздегені үшін немесе басқа да қылмыстар үшін ұсталған жағдайда, оларға орташа азаматтарға берілгендей заңдық қорғау немесе дауыс беру құқығы берілмеді, және заңды процедура сақталмады. 1927 жылы «Венериялық аурулармен күрес туралы» заң қабылданды, ол проституцияны қылмыстық қылмыс деп таныды, осылайша мемлекеттік реттеу жүйесін жойды. Нацистер секс-жұмысты толығымен мақұлдамады, керісінше, қалалық проституция үйлерінің, әскери проституция үйлерінің (Wehrmachtsbordelle), шетелдік мәжбүрлі жұмысшылар үшін проституция үйлерінің және концлагерь проституция үйлерінің орталықтандырылған жүйесін құрды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германия Вермахты Францияда, Польшада, Италияда және Норвегияда 100-ге жуық Вермахт проституция үйлерін құрды. Лотар Гюнтер Буххайм Бресттен алған әсерін былай сипаттады: «Егер үлкен кеме келсе, проституткалар теңізшілердің арасында жай ғана жататын». Әскери проституция реттелді: «Әскери командалық проституция үйінен рұқсаттама ғана сізге келуге рұқсат берді. Әрқашан презерватив (қағаздан жасалған қорғаныш) пайдаланыңыз. Неміс сарбаздарының зәр шығару жолында дезинфекциялық шприц болды». 1942-1945 жылдар аралығында он концлагерьде, соның ішінде Аушвицте де проституция үйлері құрылды. Гиммлер еврей емес және орыс емес тұтқындарды еңбекқорлықпен жұмыс істеуге ынталандыру және еңбек лагерлерінің өнімділігін арттыру мақсатында осы шараны жасады. Бастапқыда проституция үйлерінде көбінесе ерікті түрде жұмыс істеген бұрынғы секс-қызметкерлер жұмыс істеді, бірақ әйелдер де жұмыс істеуге қысымға ұшырады. Бұл концлагерьдегі проституция үйлерінде жұмыс істеуге мәжбүр болған әйелдердің ешқайсысы ешқашан өтемақы алмады, өйткені неміс өтемақы заңдары нацистер «әлеуметтік жағынан бейімсіз» деп атаған адамдарды қамтымайды. Паша гүлденуін жалғастырды және Мюнхен мен Зальцбургте қосымша проституция үйлері бар тізбекке айналды. «Проституцияны насихаттауға» (Förderung der Prostitution) әкелетін кез келген нәрсе, тіпті 1973 жылғы қылмыстық құқық реформаларынан кейін де, 2001 жылға дейін қылмыс болып саналды. Бұл проституция үйлерінің операторларын заңдық шараларға ұшырату қаупіне ұшыратты. Сондықтан көптеген проституция үйлері бармен қатар, бірақ заңды түрде жеке бөлме жалға берілетін бар ретінде жұмыс істеді. Көптеген муниципалитеттер жоғары ғимараттарды немесе таунхаус стиліндегі биік пәтерлерді Dirnenwohnheime (әдеби: «проституткалар жатақханалары») құрды, көшедегі секс-жұмысты және сутенерлікті бақылауға алу үшін. Бұл жерде жұмысшылар күн сайын жалға алынған бөлмеде секс-қызмет көрсетті. Бұл мекемелер Джонс жаргонында «Laufhäuser» деп аталады, қазір көбінесе жекешелендіріліп, Эрос орталықтары ретінде жұмыс істейді. 2001 жылғы реформаға дейін көптеген жоғары санаттағы секс-қызметкерлер жеке пәтерлерінде жұмыс істеді, жалғыз немесе басқа әйелдермен. «FKK сауна клубтары» деп аталатын сәнді ел үйлері Германияда проституцияның ерекше түрі болып табылады. Онда әйелдер мен ерлер бірдей кіру ақысын төлейді, шамамен 50-100 евро, әдетте тамақ пен сусынды қосады, ал секс-қызметкерлер жеке клиенттермен келісімдер жасасады, осылайша сутенерліктің көрінісін болдырмайды («Zuhälterei»). Осы бизнес-модельдің заңсыз нұсқалары, мысалы «Flaterate Clubs» және «Pauschalclubs» сияқты күн сайынғы газеттер мен Интернетте ашық жарнамаланады. Бұл мекемелер «барлығын қолға алатындай» деген бағамен 75-90 евро төлейді. 2002 жылғы проституция заңына дейін Германияның жоғарғы соттары бірнеше рет секс-жұмыстың жақсы әдеп-ғұрыпқа қайшы келетінін (verstößt gegen die guten Sitten) мәлімдеді, бұл бірнеше заңдық салдарға әкелді. Кез келген моральдық емес деп танылған келісім null and void болып саналады, сондықтан секс-қызметкері төлемді талап ете алмайды. Пәтерлерінен жұмыс істейтін секс-қызметкерлері жалдау шартын жоғалтуы мүмкін. Соңында, барлар мен қонақүйлерге секс-жұмыс орын алған жағдайда лицензиядан бас тартуға болады. 1999 жылы Фелицитас Вейгманн Берлиндегі кафесі Psst! лицензиясын жоғалтты, өйткені кафе клиенттер мен секс-қызметкерлер арасында байланыс жасау үшін пайдаланылып, Вейгманнға тиесілі қосымша бөлме жалға берілді. Ол қалаға сотқа шағымданып, қоғамның ұстанымы өзгергенін және секс-жұмысы енді әдептің бұзылуына жатпайтынын мәлімдеді. Сот судьясы кең ауқымды тергеу жүргізіп, көптеген пікірлерді жинады. 2000 жылдың желтоқсанында сот Вейгманннің талабымен келісті. Бұл шешім прецеденттік құқық ретінде қарастырылады және 2002 жылдың 1 қаңтарындағы Проституция заңының қабылдануына ықпал еткен маңызды фактор болып табылады. Дегенмен, Берлин қалалық округі ұсынған апелляциядан кейін ғана Вейгманн 2002 жылдың қазанында кафесінің лицензиясын қайта алды. Жұмысшыларды міндетті түрде тіркеу және тексеру 2001 жылы тоқтатылды. Анонимді, тегін және ерікті денсаулықты тексеру барлығына, соның ішінде заңсыз иммигранттарға да қолжетімді болды. Көптеген проституция үйлерінің операторлары осы тексерулерді талап етеді.
Заңнамалық реформа (2002)
2002 жылы Бундестагтағы Социал-демократтар мен Жасылдар коалициясы «Жасылдар» партиясы ұсынған бір беттік заң қабылдады. «Проституция туралы заң» (Prostitutionsgesetz) толық қызмет көрсету секс-жұмысын жүргізуге қатысты жалпы тыйымды алып тастады және секс-жұмыскерлерге тұрақты еңбек шарты жасауға мүмкіндік берді. Заңның мақсатында секс-жұмыс енді арамдық деп есептелмеуі керек екендігі айтылды. Заң секс-жұмыскерлердің жағдайын тиімді түрде өзгерте алмағандықтан сынға ұшырады, себебі кейбір жұмыскерлер өздерінің еңбек жағдайлары мен шартын өзгертуге құштар емес. Германия үкіметі 2007 жылдың қаңтарында заңның нәтижесі туралы есеп жариялады, онда секс-жұмыскерлердің азағы ғана тұрақты еңбек шартын пайдаланған және жұмыс жағдайлары бар болғаны 35% жұмыскер үшін жақсарған деген қорытынды жасалды.
2002 жылдан кейін
2000-2003 жылдар аралығында Германия консулдықтарының виза беру саясаты жеңілдетілді. Оппозиция бұл, әсіресе Украинадан елге заңсыз кіріп жатқан адам саудасы мен секс-қызметкерлердің көбеюіне әкеліп соқты деп мәлімдеді. Бұл оқиға 2005 жылы тыңдауларға ұласты және 2005 жылғы неміс визалық дауы деп танылды. 2004 жылы түрік қылмыскері Некати Арабачи сутенерлік, адам саудасы, шабуыл, қорқыту, қару-жарақпен айналысу және рэкет жасағаны үшін 9 жылға бас бостандығынан айырылды. Оның күзетшілер тобы Кёльннің ойын-сауық аймағындағы «Ринг» деп аталатын түнгі клубтарды бақылап, қыздармен дос болып, оларды секс-қызметкер ретінде пайдаланды. Арабачи тұтқындалғаннан кейін, хабарласушылар жауапты прокурорға қатысты қорқытулар естіді, ол полиция қорғауында болды және Арабачи Түркияға депортацияланғаннан кейін 2007 жылы елден қашып кетті. 2004 жылы Аугсбургте ірі FKK борделі «Colosseum» ашылды, полиция бұл оқиғаның Арабачи тобымен байланысты болуы мүмкін деген күдікке ие болды, өйткені олар бірнеше ұқсас мекемелерге иелік етіп, түрмедегі сотталған басшысының басқаруында болған. Бірнеше тінтуден кейін полиция бордель басшылары әйелдерге бағаны диктанттағанын, жұмыс кезінде топта отыруға немесе ұялы телефондарды пайдалануға тыйым салғанын, жұмыс уақытын белгілегенін, бөлмелер мен сөмкелерді тексергенін және оларды толығымен жалаңаш жұмыс істеуге мәжбүр еткенін (бұл үшін 10 евро айыппұл салынған) анықтады. 2006 жылдың сәуір айында бес адам сутенерлік қылмысы бойынша айыпталды. Сот 2002 жылғы жезөкшелік заңы жұмыс беруші мен жұмыс істеуші арасындағы еңбек қатынасын құрғанын және осылайша жұмыс берушіге жұмыс жағдайын басқаруға белгілі бір құқықтар бергенін айтып, айыптауларды жоққа шығарды. «Colosseum» жұмысын жалғастырды. 2005 жылдың басында Ұлыбританиядағы БАҚ секс-қызметкер ретінде жұмыс істеуден бас тартқан әйелге жәрдемақысы қысқартылуы немесе толығымен алынып тасталуы мүмкін екенін хабарлады. Осыған ұқсас жағдай 2003 жылдың ортасында да орын алған, онда әйел жеке жұмыс агенттігі арқылы жұмыс ұсынысын алған. Бұл жағдайда агенттік қателігі үшін кешірім сұрады, өйткені секс-қызметкерді іздеу туралы сұраныс әдетте қабылданбайды, бірақ клиент оларды адастырып, лауазымды «әйел бармен» деп сипаттаған. Бүгінгі күнге дейін әйелдердің осындай жағдайда жәрдемақыларын жоғалтқандары туралы хабарланған жоқ, ал жұмыспен қамту агенттіктері әйелдерді секс-жұмысына мәжбүрлемейтінін мәлімдеді. 2007 жылдың наурызында Кельн қаласындағы «Pascha» борделі 66 жастан асқан зейнеткерлерге түстен кейін жеңілдік берілетінін жариялады; «қалыпты сеанс» үшін 50 евро тұратын бағаның жартысын бордель төлейді. Бұған дейін, 2004 жылы Дрездендегі бір бордель ұзақ мерзімді жұмыссыздықпен күресіп жүргендерге 20% жеңілдік жариялаған. 2007 жылы Берлиндегі билік көп жылдар бойы жұмыс істеп келген бірнеше пәтерлік бордельдерді жабуды бастады. Олар 1983 жылғы сот шешіміне сілтеме жасады, онда бордельдердің тудыратын кедергілер тұрғын үйлермен үйлеспейтіні анықталған. Секс-қызметкерлердің құқықтарын қорғайтын ұйымдар мен бордель иелері бұл әрекеттерге қарсы күресті. Олар бордельдердің жалпы алғанда қылмыстылықты көтермейтіні және көршілерді алаңдатпайтыны туралы қорытынды жасалған зерттеу тапсырды. 2009 жылғы экономикалық төмендеу кейбір бордельдерде өзгерістерге әкелді. Қазір төмендетілген бағалар мен тегін акцияларды табуға болады. Кейбір өзгерістер заманауи маркетинг құралдарының, жеңілдіктердің және акциялардың нәтижесі. Бордельдер барлығын қамтитын біркелкі тарифтерді, тегін шаттл автобустарды, зейнеткерлерге және такси жүргізушілеріне жеңілдіктерді ұсынады. «Күндік абонементтер» де бар. Кейбір бордельдерде лояльдік карталары, топтық секс-кештер, гольфшыларға жеңілдіктер ұсынылады. Клиенттер апталық келу санын азайтыпты. 2009 жылы Бундессоциалгерт Германияның жұмыс агенттіктері бордельдердегі бос орындарға секс-қызметкерлерді іздеуге міндетті емес екенін шешті. Сот 2002 жылғы заң секс-жұмысын басқа кез келген жұмыс сияқты етіп өзгертті деген бордель иесінің шағымын қабылдамады; судьялар заңның бизнесті дамыту үшін емес, қызметкерлерді қорғау үшін қабылданғанын мәлімдеді. Реформалардың салдары әлі де талқыланып жатыр. 2013 жылы Der Spiegel журналында жарық көрген бес бөлімдік мақалада бұл реформа сәтсіздікке ұшырады делінген. Басқалары неміс моделінің әлі де көптеген кемшіліктері бар екенін, бірақ ол секс-қызметкерлеріне қатысты зорлық-зомбылықты азайтқанын айтады. 2014 жылы Берлиндегі стартап «Peppr» деген жезөкшелікке арналған қосымшаны іске қосты. 2016 жылдың қазан айында Қылмыстық кодекске адам саудасының құрбаны болған немесе мәжбүрленген жезөкшелердің клиенттерін қылмыстық жазаға тартуға қатысты түзетулер енгізілді. Бұл өзгерісті Социал-демократ Ева Хёгль бастап жүргізді. «Prostituiertenschutzgesetz» (Жезөкшелерді қорғау заңы) 2017 жылдың шілдесінде күшіне енді. Заңның ережелеріне жезөкшелерді тіркеу, жыл сайынғы медициналық тексеру және міндетті түрде презервативтерді пайдалану кіреді. Бордель операторлары да тіркелуге және тіркелгенге дейін «жақсы мінез-құлқына» дәлелдеуі керек. Заң жарнамаға да шектеулер қояды.
2006 жылғы футболдан әлем чемпионаты
2006 жылы Германияда өткен футболдан әлем чемпионатына негізінен Шығыс Еуропа елдерінен 40 мыңға жуық заңсыз секс-жұмыскерлер келуі күтілді. Әйелдер мен шіркеулер "Мәжбүрлеген жезөкшелікке қызыл карточка" атты акцияны жоспарлап, чемпионатқа келгендерді мәжбүрлі секс-сауданың бар екені туралы ескертуді мақсат етті. Олар ұлттық футбол құрамасы мен ұлттық футбол федерациясынан қолдау сұрады, бірақ бастапқыда бас тартылды. 2006 жылдың наурыз айында Германия футбол федерациясының президенті "Соңғы сигнал – Мәжбүрлеген жезөкшелікті тоқтату" атты акцияны қолдауға келісті. Еуропа Кеңесі Парламенттік Ассамблеясы (ЕКПА), Солтүстік кеңесі және Amnesty International да чемпионатқа дейін және оның кезінде әйелдер саудасының және мәжбүрлеген секс-сауданың күшеюіне алаңдаушылық білдірді. 2006 жылдың наурыз айында Берлин қалалық әкімдігі "Жауапты клиент. Күшпен және зорлықсыз жезөкшелік" атты акцияны бастады. Акция мәжбүрлеген секс-сауданың белгілерін тізімдеп, секс-жұмыскерлердің клиенттерін осындай белгілерді байқаса, арнайы телефон нөміріне хабарласуға шақырады. 2006 жылдың сәуір айында Кельндегі Pascha жезөкшеханасының жарнамасында 2006 жылғы ФИФА әлем чемпионатының елдерінің туларымен бірге жартылай жалаңаш жас әйелдің үлкен суреті орналастырылды. Бұл Сауд Арабиясы мен Иран туларының қосылуына ренжіді деген сылтаумен мұсылмандардың наразылығын тудырды. Pascha иесі Армин Лобшайд мұсылмандар тобы жарнамаға байланысты зорлық-зомбылықпен қорқытқанын айтып, екі туды қараңғылатты. Мұсылман айырығы бейнеленген Тунис туы жарнамада қалды. 30 маусым 2006 жылы The New York Times басылымы чемпионат айналасында күтілген жезөкшелік белсенділігінің күш алмағанын хабарлады. Бұл 2006 жылғы БКА-ның адам саудасы жөніндегі есебінде де расталды, онда чемпионатқа байланысты бес адам саудасының дерегі тіркелді.
COVID-19 пандемиясы
Германияда COVID-19 пандемиясының бастапқы кезеңінде алдын алу шаралары ретінде әлеуметтік қашықтық сақтау жезөкшеханаларға келушілер санының күрт төмендеуіне әкелді, кейбір операторлар бизнестің 50%-ға дейін азайғанын хабарлады. Бірнеше федералды штат 2020 жылдың 14 наурызында ойын-сауық орындарын жабуға бұйрық берді, ал 2020 жылдың 22 наурызында Орталық үкімет бүкіл ел бойынша жабылуға бұйрық берді. (Германияда жезөкшелер үйлері ойын-сауық орындары болып есептеледі.) Денсаулық сақтау ведомствосы секс-жұмыскерлері үшін жаңа гигиеналық концепция жариялады. Ол үш бөлімнен тұрды: бірі – өз пәтерлерінде жұмыс істейтін секс-жұмыскерлері үшін, бірі – эскорттар үшін және бірі – көшедегі жезөкшелер үшін.
Түрiнгия
Тюрингиялық коронавирустық қаулы бойынша барлық проституциямен байланысты нысандар 2020 жылдың 31 тамызына дейін жабық күйінде қалдырылды. Бордел операторлары ұсынған санитарлық талаптардың бәрі қабылданбады. Мұндай қызметтерге байланысты тығыз байланыс инфекцияға шағу қаупіне тиімді қарсы тұруды мүмкін етпеді.
Гамбург
Гербертштрасседе, Санкт-Паулиде 400 жезөкше және жезөкшехана операторлары 2020 жылғы 11 шілдеде жезөкшеханалардың қайта ашылуын талап етіп наразылық білдірді. Эротикалық және жыныстық қызметтер саласындағы кәсіби қауымдастықтың мәліметінше, COVID-19 дағдарысы кезінде татуировка студиялары, шаштараздар және массаж орталықтары сияқты денеге байланысты қызметтерге рұқсат беру әділетсіздік тудырды. 1997 жылы жарық көрген «Сексуалдық туралы халықаралық энциклопедия» Германияда 100 000-нан астам әйелдің жезөкшелікпен айналысатынын хабарлады. 2005 жылғы зерттеу бойынша, бұл көрсеткіш 200 000-ға жуық деп бағаланды. «Гидра» жезөкшелер ұйымы санын 400 000 деп есептейді, және бұл көрсеткіш бүгінгі күні баспасөз беттерінде жиі кездеседі. 2009 жылы TAMPEP жүргізген зерттеуде «Гидра» ұйымының 400 000 толық немесе жартылай уақыт жұмыс істейтін жезөкше бар екендігі анықталды, олардың 93% әйел, 3% трансгендер және 4% ер адамдарды құрайды. Сол зерттеу көрсеткендей, Германиядағы секс-қызметкерлердің 63% шетел азаматтары, олардың үштен екісі Орталық және Шығыс Еуропадан келген. 1999 жылы шетелдік секс-қызметкерлердің үлесі 52% болған. Бұл өсім Еуроодақтың кеңеюімен байланысты. Басқа зерттеулерге сәйкес, ересек ер адамдардың 10-30% секс-қызметкерлермен тәжірибе алған.
Есірткі сатып алу үшін жезөкшелік
Германияның ірі қалаларының әрқайсысында есірткі алу үшін қызметтерін ұсынатын проституткалар бар. Бұл көбінесе басты теміржол станцияларының маңында болады, ал әдетте бұл клиенттің машинасы немесе жақын жердегі жалға алынған бөлмеде жүзеге асырылады. Бұл проституткалар ең қиын жағдайдағы, көбінесе жасөсперімдер болып табылады және олардың қызметтері әдетте ең арзанға түседі. Құмархана иелері мен делдалдар есірткіге тәуелді проституткалардан қашып тырысады, себебі олар табыстарын толығымен немесе басым бөлігін есірткіге жұмсайды. Басқа проституткалар да оларға немқұрайлы қарап, нарық бағасын төмендетуші деп санайды. 2001 жылы Кельн қаласы есірткіге тәуелді көшедегі жыныстарды қала орталығынан шығару және осы әйелдерге қарсы зорлық-зомбылықты азайту мақсатында Geestemünder Straße көшесінде проституцияға төзімділік танытатын арнайы аймақ құрды. Есірткі сатушылар мен делдалдарға жол берілмейді, тұрақ орындарында дабыл түймелері орнатылған, ал әйелдерге кафетерий, душ, таза шприцтер және кеңес беру қызметтері ұсынылады. Голландиялық "tippelzones" үлгісіндегі бұл жобаны католик әйелдер ұйымы қадағалайды. 2004 жылы жобаның оң нәтижелерін көрсететін ғылыми бағалау жарияланды.
Бағандар
Барларда әйелдер ер адамдарды қымбат сусындармен қатар жыныстық қызметтерге жұмсауға көндіруге тырысады. Жыныстық қатынас көбінесе бөлек, бірақ барға іргелес үйde жүзеге асырылады. Бағаны көбінесе бар иесі белгілейді, ал ақша бар иесі мен жыныстық қызмет көрсететін адам арасында бөліседі. Мұндай әрекеттердің кең таралғандығы "Жыныстық қызмет көрсететіндерді қорғау туралы" заңдағы тіркеу талабының нәтижесінде азайды.
Эрос орталықтары (Борделл, Лауфхаус)
Эрос орталығы – әйелдердің күн сайын 80-150 евроға кішкентай бір бөлмелі пәтерлерді жалға алатын үй (Laufhaus) немесе көше (Laufstraße). Олар есікті ашық қалдырып немесе терезеден клиенттерді іздейді. Бағаны әдетте проституткалар белгілейді, қысқа мерзімді секстің құны 250-500 евродан басталады. Ақша бордель иесімен бөліспейді. Иесі қауіпсіздік пен тамақпен қамтамасыз етеді. Әйелдер бөлмелерінде тұруы мүмкін, бірақ көбісі тұрмайды. Кәмелетке толмағандар мен эрос орталығында жұмыс істемейтін әйелдерге кіруге рұқсат жоқ. Эрос орталықтары Германияның дерлік барлық ірі қалаларында кездеседі. Ең танымалдары – Гамбургтегі Рипербан маңындағы Гербертштрассе. Еуропадағы ең ірі бордель – Кельндегі Паша эрос орталығы, ол 12 қабаттан тұрады және шамамен 120 бөлмесі мен бірнеше бары бар.
Пәтердегі жезөкшелік (Wohnungspuffs)
Мұндай жарнамалар күнделікті газеттерде көптеп кездеседі. Кейде оларды жалғыз әйел немесе ер адам жүргізеді, ал кейде бірге тұратын достар тобы жасайды.
Тойлар мен паушаль клубтары
Бұл серіктестерді ауыстыратын свинг клубтарының бір түрі, онда (кейде, бірақ әрдайым емес) ақылы секс-қызметкерлер, сондай-ақ "әуесқой" әйелдер мен жұбайлар болады. Жалғыз ерлер шамамен 80-150 евро төлемелі кіру ақысын төлейді, ол тамақ, сусын және шектеусіз жыныстық белсенділікті қамтиды, бірақ осылардың барлық қонақтардың көз алдында ашық орындалуы талап етіледі. Әйелдер көбінесе төмен немесе мүлдем кіру ақысын төлемейді.
ФКК сауна клубтары
Әдетте, бұл үйлерде немесе ірі ғимараттардағы борделдер, көбінесе бассейн мен саунасы, бірінші қабатта бар және швед столы бар кең "қарсы алу" бөлмесі, теледидар/бейне экраны және жоғарғы қабаттарда жатын бөлмелері болады. Жұмыс уақыты әдетте таңертеңнен кейін түн жарымына дейін созылады. Әйел секс-қызметкерлері көбінесе жалаңаш, тек биік өкшелі аяқ киімдерін киеді. FKK термині – эвфемизм, ол неміс FKK «Freikörperkultur» нудист мәдениетін қате көрсетуге арналған. Кейбір клубтарда секс-қызметкерлері жалаңаш орнына көкірексіз киімдерін киеді. Ал клиенттер мен клуб мүшелері халат немесе сүлгі киеді. Әйелдер мен ерлер әдетте бірдей кіру ақысын төлейді, ол 35-тен 70 евроға дейін, барлық мүмкіндіктерді және сусындарды (сыраға рұқсат етіледі, бірақ көптеген FKK сауна клубтары алкогольді ішімдіктерге рұқсат бермейді) пайдалану құжатын қамтиды. Кейбір клубтар жұптарды қабылдайды. 2002 жылғы проституция заңының негіздемесінде әйелдерге жақсы жұмыс жағдайларын ұсыну ретінде айтылған бұл проституция түрі Германия, Австрия және Нидерландының кейбір аймақтарында, бірақ негізінен Рейн-Рур аймағында және Франкфурт-на-Майн маңында кең таралған. Осы типтегі ең ірі клубтардың қатарында: 2005 жылдың күзінде ашылған Берлиндегі «Артемида», Бад Липпспрингтегі жаңа «Гарем» және Гиссен мен Бад-Хомбург маңындағы ауылдық жердегі «FKK World» және «FKK Oase» клубтары бар.
Эскорт қызметтері (Begleitagenturen)
Германияда еркек клиент әйелді жыныстық қызмет көрсету үшін тұрғын үйге немесе қонақ үйге шақыратын еркек қызмет көрсетулер бар.
Арнайы топтар үшін
Мүгедектер мен қарттарға жыныстық қызметтер ұсынылады. Висбаден қаласындағы "Сенсис" агенттігі проституциямен айналысатын әйелдерді мүгедек клиенттермен байланыстырады. Нина де Врис, кейбір даулы жағдайларда, ауыр психикалық мүгедектігі бар ер адамдарға жыныстық қызмет көрсетеді және ол туралы ақпарат құралдарында жиі жарияланды. "Секс-ассистенттер" үшін кәсіби білім беру курстары бар.
Ерлер арасындағы жезөкшеліктің түрлері
Салыстырмалы түрде аз сандағы еркектер әйелдерге жыныстық қызметтер ұсынады, көбінесе эскорт қызметтері түрінде, қонақүйлерде кездесу арқылы. Еркектер арасындағы проституцияның басым бөлігі ер клиенттерге қызмет көрсетеді. 2007 жылы Берлинде 2500 еркек проституциямен айналысатыны бағаланды. Жоғарыда аталған Кельндегі "Пасха" борделі бір қабатты еркек және трансгендер проституциямен айналысатын адамдарға бөліп қойған.
Құқықтық жағдай
Германияда проституция заңды. Алайда, 2017 жылдан бері проституциямен айналысатын әйелдер міндетті түрде белгіленген медициналық кеңес алғаннан кейін екі жылға жарамды тіркеу куәлігін алуға тиіс, ал проституциямен айналысатын кәсіпорындар заңды рұқсаттарға ие болуы керек. 2002 жылға дейін проституциямен айналысатын әйелдер мен борделдерге техникалық тұрғыдан жарнама жасауға рұқсат етілмеген, бірақ бұл тыйым іс жүзінде орындалмады. 2006 жылдың шілдесінде Федералды сот (Bundesgerichtshof) жаңа проституция заңының нәтижесінде жыныстық қызметтерді жарнамалау енді заңсыз емес деп шешті. Көптеген газеттер борделдер мен пәтерлерде жұмыс істейтін әйелдер туралы күнделікті хабарландырулар жариялайды. Көптеген проституциямен айналысатын әйелдер мен борделдердің интернетте веб-сайттары бар. Сонымен қатар, секс-шоптар мен газет стендтері проституциямен айналысатын әйелдердің жарнамасына мамандандырылған журналдарды сатады ("Happy Weekend", "St Pauli Nachrichten", "Sexy" және тағы да басқалар). Еуропалық Одақ елдерінен келген шетелдік әйелдер Германияда проституциямен айналысуға құқылы. Басқа елдерден келген әйелдер Германияға үш айлық туристік виза ала алады. Егер олар проституциямен айналысса, бұл заңсыз, өйткені туристік визаға жұмыс рұқсаты кірмейді. Секс-қызметкерді пайдалану және/немесе бақылау (Zuhälterei) секс-қызметкердің жасы 18-ге толмаған жағдайда оны борделге қабылдау, сондай-ақ 21 жасқа толмаған адамдарды проституциямен айналысуға немесе оны жалғастыруға ықпал ету заңсыз. Қылмыстық кодекстің 182-бабының 2-тармағына сәйкес, 18 жасқа толмаған адамнан секс-қызметтерді алу да заңсыз. 2008 жылға дейін бұл жас шегі 16 болды. Бұл заң Германиядан тыс елдерге саяхат жасайтын неміс азаматтарына да қолданылады, бұл секс-туризм аясында орын алатын балалар проституциясымен күресу мақсатында жасалған.
Муниципальдік реттеу
Германияда жезөкшелікке салық салуды алғаш рет Кёльн қаласы енгізді. Бұл салықты 2004 жылдың басында консервативті ХДС және солшыл жасылдар коалициясының басшылығымен қалалық кеңес енгізді. Бұл салық стриптиз, пип-шоу, порнофильмдер, секс-жәрмеңкелер, массаж салондары және жезөкшелік үшін қолданылады. Проституция жағдайында салық айына 150 евроны құрайды және жұмыс істейтін жезөкше әйелдер, жезөкше үй иелері немесе жеке жұмыс істейтін жезөкше әйелдер төлейді. (Жоғарыда аталған Geestemünder Straße ауданы босатылған.) Салықтың бір нақты мақсаты – жезөкшелікті шектеу. 2006 жылы қала осы салық арқылы 828 000 евро түсім алды. Көршілес Бонн қаласы Имменбургштрасседегі көше жезөкшелерінен неміс паркингінің автоматтарына ұқсас автоматтары арқылы түн сайын алты евролық секс-жұмыс салығын жинайды. Қаланың қалған барлық аймақтары Sperrbezirk (көшедегі жезөкшелікке тыйым салынған аймақтар). Әрбір қала жезөкшелікке рұқсат етілмеген белгілі бір аймақтарды (Sperrbezirk) белгілеу құқығына ие. Бұл аймақтарда жұмыс істейтін жезөкшелерге айыппұл салынады немесе, қайталап жасаса, түрмеге қамалады. Әр қалада бұл мәселе әртүрлі шешіледі. Берлинде жезөкшелікке барлық жерде рұқсат етіледі, ал Гамбургте Рипербань маңында күннің белгілі бір уақытында көшеде жезөкшелікке рұқсат беріледі. Мюнхеннің орталық бөлігінің көп бөлігі Sperrbezirk болып табылады, және жасырын полиция жезөкшелерді тұтқындау үшін клиенттердің роліне кіріп, бақылайды. Лейпцигте көшедегі жезөкшелікке дерлік барлық жерде тыйым салынған, және қала полицияға қоғамдық жерде жезөкшелікке шақырушыларға айыппұл салуға рұқсат беретін жергілікті заңға ие. Гессен және Бавариядағы соттар да осылай шешім қабылдады. Соттың шешімі бойынша, жезөкшеліктің толыққанды тыйым салуы 2002 жылғы Жезөкшелік туралы заңда белгіленген, кәсіп таңдау құқығының негізгі қағидаларын бұзады.
Денсаулық
Германияда заң бойынша жыныс жұмыскерлерінің жыл сайынғы медициналық тексерулері міндетті. 2017 жылы бұл ереже бүкіл Германияға таратылды. 1994 жылы Франкфурт-на-Майндағы бір жыныс үйінде алты адам қанымен өлтірілді. Оқиға орнындағы венгр жұп және төрт орыс жыныс жұмыскері электр сымдарымен мойындарынан қысылып өлтірілді. Аталған қылмыс оқиғасы қысқа мерзімде ашылды: бұл тонау әрекеті кезінде орын алған, оны бұрын сол жерде жұмыс істеген әйелдің күйеуі жасаған. 2012 жылы полиция Дюссельдорф қаласындағы бірнеше жоғары деңгейлі жыныс үйлерінің иелерін тергеп жатқаны хабарланды. Көптеген клиенттердің несие карталарынан заңсыз қаражат алу үшін күш қолданып, есірткі немесе басқа да препараттармен әрекетке қабілетсіз қалдырылғаны анықталды; наразылық білдіргендер бейнежазбалармен шантаж жасалды.
Ұйымдасқан қылмыс
Клаус Байерл, Аугсбург қылмыстық полициясының басшысы, 2002 жылдан бері құрылған ірі жезөкшеханалар ресми директорлары мінсіз адамдар болатын мекемелер екенін, бірақ шындығында олар сутенерлер немесе қылмыстық топтардың бақылауында болып, ұйымдасқан қылмыспен тығыз байланыста екенін мәлімдеді. Қызыл шамдар ауданында үстемдік үшін бірнеше мотоцикл топтары күреседі. "Бандидос" және "Хеллс Энджелс" арасында жиі қақтығыстар болып тұрады. Екі ұйым да қару-жарақ пен есірткі саудасымен айналысады және жезөкшелікті насихаттайды. "Қара жакеттер" де қызыл шамдар аудандарын бақылау үшін күреске қатысады. 2013 жылы Ной-Ульмдегі "Люстпарк" жезөкшеханасы "Қара жакеттер" үшін қару-жарақ сақтайтын қойма ретінде пайдаланылған. 2012 жылы голландтық "Satudarah MC" тобының Германияда белсенді екені белгілі болды. "Satudarah" жезөкшелік, есірткі саудасы және зорлық-зомбылық қылмыстарына терең қатысқан. Қауіпсіздік қызметкерлері (баунсерлер) жаңа жезөкшелерді іздеуде маңызды рөл атқарады. Проституция және адам саудасына қатысы бар басқа ұйымдар: "Gremium MC", "Outlaws MC" және "Rock Machine MC". Олардың мүшелері 2012 жылдың желтоқсанында Ной-Ульмдегі "Мурат С." жезөкшеханасымен туған дауға қатысты, сол кезде бір адам атылып өлтірді. Ганноверлік Фрэнк Ханебут 2013 жылдың шілдесінде Испанияның Майорка аралында "Хеллс Энджелс" мүшелерінің тағы 20 адамымен бірге ұсталды. Ол "Хеллс Энджелс" Испания бөлімшесінің басшысы ретінде қылмыстық ұйым құру, заңсыз жезөкшелікті насихаттау, есірткі саудасы және ақшаны жылысумен айыпталуда. Ханебут бірнеше испандық жезөкшехананы сатып алып, жезөкшелерді зорлық-зомбылыққа ұшыратумен де байланысты. 2016 жылдың шілдесінде Германияның қылмыстық тергеу қауымдастығының басшысы Андре Шульц Германиядағы жау мотоцикл топтары арасындағы аумақтық соғыстардың күшеюі туралы ескертті.
Жыныстық қатынас
Адамдарды заңсыз сату Германиядағы полиция қызметінің маңызды бағыты болып табылады, бірақ ол әлі де кең таралған құбылыс. 2007 жылы Біріккен Ұлттар Ұйымының Есірткі және қылмыс жөніндегі кеңсесі Германияны адам саудасының құрбандары үшін басты бағыт деп атады. 2009 жылы жыныстық құлдыққа сату мақсатымен 710 құрбан табылды, бұл 2008 жылмен салыстырғанда 5%-ға артық. 2008 жылы билік органдары 676 жыныстық сауда құрбанын анықтады. 2007 жылы құқық қорғау органдары жыныстық мақсатта сатуға түскен 689 құрбанды тіркеді. Құрбандардың көп бөлігі (419-ы) 18 мен 24 жас аралығында болды; 184-і – елдің азаматтары. Шамамен 12 пайызы 18 жасқа толмаған, оның ішінде 39 азамат. Олардың бір пайызы (жетісі) 14 жасқа дейін болған. Шығыс Еуропадан әйелдерді сату көбінесе сол аймақтан келген адамдар ұйымдастырады. 2006 жылы Германия Федералдық полиция басқармасы (BKA) адам саудасы бойынша 357 аяқталған тергеуді тіркеді, олардың ішінде 775 құрбан болды. Күдіктілердің 35 пайызы Германияда туған немістер, ал 8 пайызы – Германиядан тыс жерде туған неміс азаматтары. 2003 жылы суретші және өнер профессоры Йорг Иммендорф Дюссельдорф қонақ үйінің люкс-бөлмесінде жеті жыныс жұмыскерімен (және тағы төртеуі жолда болған) және кокаинмен ұсталды. Ол мұндай оргияларды бірнеше рет ұйымдастырғанын мойындады және есірткіге байланысты 11 айға сынаққа жіберілді, сондай-ақ айыппұл төледі. Ол өз әрекеттерін «шығыстану» және өлім ауруымен түсіндіруге тырысты. 2012 жылы Германияның бұрынғы президенті Кристиан Вульфтың бұрынғы әйелі Беттина Вульф бірнеше БАҚ және Google іздеу жүйесімен соттасып, оларды оны бұрынғы жыныс жұмыскері ретінде көрсетуден тыйым салды.
Саясат
1998 жылдан 2005 жылдың соңына дейін елді басқарған Социал-демократтар мен Жасылдар партиясының коалициясы 2000-2003 жылдары проституциямен айналысатын адамдардың құқықтық жағдайын жақсартуға тырысты. Бұл күш-жігерді Hydra сияқты проституциямен айналысатын адамдардың ұйымдары жеткіліксіз деп сынға алды, олар кәсіптің толыққанды қалыпқа келтірілуін және заң кодексінен проституция туралы барлық сілтемелерді жоюды талап етеді. Бундестагтағы консервативті партиялар проституциямен айналысатын адамдардың әлеуметтік қамсыздандыру және денсаулық сақтау жүйесіне қолжетімділігін жақсарту мақсатын қолдай отырып, жаңа заңға қарсы шықты, себебі олар "қоғамдық моральға қайшы" мәртебесін сақтап қалғысы келді. Германиядағы шіркеулер проституциямен айналысатын адамдарға көмек көрсету үшін бірнеше топтарды ұйымдастырады. Олар, әдетте, стигматизацияны жоюға және проституциямен айналысатын адамдардың құқықтық жағдайын жақсартуға жасалған әрекеттерді қолдайды, бірақ олар проституциясыз әлемді құрудың ұзақ мерзімді мақсатын сақтайды және барлық проституциямен айналысатын адамдарды осы кәсіптен бас тартуға шақырады. Элис Шварцер барлық проституцияны қанаушылық және зорлық-зомбылыққа ұшырату деп есептейді; ол Швециядағы жағдайға ұқсас заңдық тәртіпті жақтасады, онда 1999 жылы феминистік лоббилеуден кейін социал-демократтар, жасылдар және солшылдар коалициясы жыныстық қызметтерді сатып алуды, бірақ сатуды қылмыстық қылды. Неміс-американдық журналист және ерлер құқықтарын қолдайтын Джерри Хосс проституцияны тыйым салуға бағытталған күш-жігерді "феминазистердің проституция мәселесіне соңғы шешім табуға жасаған талабымен" салыстырады. Оның пікірінше, адам сату, мәжбүрлі еңбек, ұрлау, заңсыз қамау, заңсыз көші-қон, қорқыту, зорлау, дене жарақатын келтіру және т.б. Германияда қатаң түрде тыйым салынған, сондықтан жаңа заңдардың қажеті жоқ, тек оларды тиімді орындау керек. 2005 жылы ХДС және СДП-ның биліктегі үлкен коалициясы мәжбүрлі проституция клиенттерін жазалау жоспарларын жариялады, егер клиент жағдай туралы ақылға қонымды түрде білген болса. 2009 жылдың сәуірінде жоспарда 5 жылға дейін бас бостандығынан айыру жазасы қарастырылғаны хабарланды. 2009 жылдың қарашасында оңшыл ХДС-ФДП коалициясы билікке келген кезде заң қабылданбады. 2014 жылы ХДС және СДП коалициясы проституцияны реттеу және бақылауды күшейту жоспарларын жаңартты. Бірнеше ұйымдар бұл жоспарларға қарсылық білдірді, олардың ішінде Hydra, Doña Carmen, "эротикалық және сексуалдық қызметтерді ұсынатын кәсіби бірлестік" және клиенттердің анонимді тобы Freieroffensive сияқты проституциямен айналысатын адамдардың ұйымдары бар. 2016 және 2017 жылдары көптеген ұсыныстар заңға енгізілді.