Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
VIII ғасыр Мерсия патшасы Цеолред (716 жылы қайтыс болды) 709 жылдан 716 жылға дейін Мерсия патшасы болды.
8th century King of Mercia
Ceolred (died 716) was king of Mercia from 709 to 716.
Мерсия VII ғасырдың соңында
VII ғасырдың соңына қарай Англия толығымен англосаксондықтар басқаратын патшалықтарға бөлінді, олар екі жүз жыл бұрын Ұлыбританияға келген болатын. Мерсия патшалығы қазіргі Англияның орталық аймағын алып жатты, солтүстікте Нортумбриямен, шығыста Шығыс Англиямен және оңтүстікте Батыс саксондар патшалығы – Уэссекспен шектесетін. Эссекс патшалығы, яғни Шығыс саксондардың мемлекеті Лондонды қамтыды және Шығыс Англия мен Кент патшалығының арасында орналасқан. Осы кезең туралы басты мәліметтер көзі – Бедтің шамамен 731 жылы аяқтаған «Англия халқының шіркеу тарихы» (Historia ecclesiastica gentis Anglorum) еңбегі. Бұл еңбек негізінен шіркеу тарихына бағытталған болғанымен, ерте англосаксон патшалықтары туралы құнды ақпараттарды ұсынады. Бедтің Уэссекс және Кенттегі шіркеу тарихы туралы мәліметтер берген адамдары болды, бірақ Мерсияда осындай байланысы болмаған сияқты. Сонымен қатар, Сеолредтің жеке тұлғаларға және діни орындарға жер сыйлаған жарғылары, ал 9-ғасырдың соңында Уэссексте құрастырылған, бірақ бұрынғы материалдарды да қамтитын англосаксондық жылнамасы сақталған.
By the end of the 7th century, England was almost entirely divided into kingdoms ruled by the Anglo Saxons, who had come to Britain two hundred years earlier. The kingdom of Mercia occupied what is now the English Midlands, bordered by Northumbria to the north, East Anglia to the east, and Wessex, the kingdom of the West Saxons, to the south. Essex, the kingdom of the East Saxons, included London and lay between East Anglia and the kingdom of Kent. The main source for this period is Bede's Historia ecclesiastica gentis Anglorum (Ecclesiastical History of the English People), completed in about 731. Despite its focus on the history of the church, this work provides valuable information about the early Anglo Saxon kingdoms. Bede had informants who supplied him with details of the church's history in Wessex and Kent, but he appears to have had no such contact in Mercia. Charters of Ceolred's, recording royal grants of land to individuals and to religious houses, also survive, as does the Anglo Saxon Chronicle, compiled in Wessex at the end of the 9th century, but incorporating earlier material.
Ата-бабалары мен билік етуі
Сеолредтің әкесі Этельред 675 жылы ағасы Вулфхер қайтыс болғаннан кейін Мерсия тағына отырды. 704 жылы Этельред тақтан бас тарды және Римге кетті, патшалықты Вулфхердің ұлы Коенредке қалдырды. Сеолредтің де, оның ізашары Коенредтің де беделінің төмендеуі Мерсия ақсүйектері арасында наразылық тудырған болуы мүмкін: Этельбальд Сеолред билеген кезеңде жер аударылған еді, ал Сеолред туралы жауалы ақпарат сақталуы биліктегі әулетке деген жалпы қанағатсыздықты көрсетеді. 709 жылы Коенред Сеолредтің пайдасына тақтан бас тарды. Коенред Римге барып, Константин папасы оны монах етіп дайындады. Тарихшылар Беденің Коенредтің тақтан бас тартуы туралы баяндамасын қабылдады, бірақ Барбара Йорк оның өз еркімен тақтан бас тартпағанын айтты. Патшаларды патшалыққа жарамсыз ету үшін күштеп шеттету және діни орденге орналастыру оқиғалары болған; сондай-ақ Нортумбрия королі Осред II монастырға мәжбүр болды. Ол таққа отырған кезде әлі жас болған болуы мүмкін. Сеолред туралы жазылған көптеген мәліметтер оны қылмыстар мен әдепсіздікке айыптайды; бұл шіркеуке нашар қарым-қатынастың нәтижесі болуы мүмкін. 715 жылы Сеолред басшылығымен мерсиялықтар "Воденнің обасы" деген жерде Ине бастаған Батыс саксондармен немесе олармен бірге белгісіз қарсыласқа, мүмкін британдықтарға қарсы шайқасты; бұл шайқастың нәтижесі тарихқа түспеген.
Ceolred's father, Æthelred, came to throne of Mercia in 675 on the death of his brother, Wulfhere. Æthelred abdicated in 704 and went to Rome, leaving the kingdom to his nephew Coenred, Wulfhere's son. The reduced prestige of both Ceolred and his predecessor, Coenred, may have stirred unrest among the Mercian nobility: Æthelbald was in exile during Ceolred's reign, and the survival of a hostile account of Ceolred may indicate a more general dissatisfaction with the ruling line. In 709 Coenred abdicated in favour of Ceolred. Coenred went to Rome and was made a monk there by Pope Constantine. Historians have generally accepted Bede's report of Coenred's abdication, but Barbara Yorke has suggested that he may not have relinquished his throne voluntarily. There are instances of kings being forcibly removed and placed in holy orders to make them ineligible for kingship; one such was King Osred II of Northumbria, who was forced into a monastery. He may have still been young at the time of his accession. Much of what is recorded about Ceolred is highly negative, accusing him of crimes and immorality; this may reflect poor treatment of the Church. In 715, the Mercians under Ceolred fought a battle at "Woden's Barrow", either against the West Saxons under Ine or together with them against an unnamed opponent, possibly the British; the outcome of this battle was not recorded.
Жарғылар
Сеолред Лондон епискобы Валдерге үлесім беруді бекітті, бұл Лондонның Мерция үстемдігінде екендігінің куәсі. Кейінгі Мерция патшалары Лондонды тәуелді патша билеген провинция ретінде емес, тікелей меншігі ретінде қарастырды, бірақ Сеолред осы деңгейге жеткен жоқ. Сеолредтің үш нақты шарты қазірге дейін сақталған.
Ceolred confirmed a grant to Waldhere, the Bishop of London, evidence that London was firmly under Mercian overlordship. Later Mercian kings treated London as their direct possession, rather than as a province ruled by an underking, but Ceolred did not go that far. Three possibly genuine charters of Ceolred's have survived.
Өлім және мұрагерлік
Келесі жылы Сеолред қайтыс болды; Киелі Бонифаций кейіннен оның тойда есінен шығып, "шайтандармен сөйлесіп, Құдайдың дін қызметкерлерін қарғып" өлгенін айтты. Оның орнына Кеолред билігінде жер аударылған Мерция патшалық әулетінің басқа тармағынан шыққан Этельбальд келді.
In the next year, Ceolred died; Saint Boniface later described him as dying in a crazed frenzy at a banquet, "gibbering with demons and cursing the priests of God". Æthelbald, a member of another branch of the Mercian royal line who had been forced into exile during Ceolred's rule, succeeded him.
Отбасы
Ол Мерсиялық Киелі Вербургінің бауыры Коенредпен туыс болған.
He was related to Coenred, the brother of Saint Werburgh of Mercia.