Кіріспе

VIII ғасыр Мерсия патшасы Цеолред (716 жылы қайтыс болды) 709 жылдан 716 жылға дейін Мерсия патшасы болды.

Мерсия VII ғасырдың соңында

VII ғасырдың соңына қарай Англия толығымен англосаксондықтар басқаратын патшалықтарға бөлінді, олар екі жүз жыл бұрын Ұлыбританияға келген болатын. Мерсия патшалығы қазіргі Англияның орталық аймағын алып жатты, солтүстікте Нортумбриямен, шығыста Шығыс Англиямен және оңтүстікте Батыс саксондар патшалығы – Уэссекспен шектесетін. Эссекс патшалығы, яғни Шығыс саксондардың мемлекеті Лондонды қамтыды және Шығыс Англия мен Кент патшалығының арасында орналасқан. Осы кезең туралы басты мәліметтер көзі – Бедтің шамамен 731 жылы аяқтаған «Англия халқының шіркеу тарихы» (Historia ecclesiastica gentis Anglorum) еңбегі. Бұл еңбек негізінен шіркеу тарихына бағытталған болғанымен, ерте англосаксон патшалықтары туралы құнды ақпараттарды ұсынады. Бедтің Уэссекс және Кенттегі шіркеу тарихы туралы мәліметтер берген адамдары болды, бірақ Мерсияда осындай байланысы болмаған сияқты. Сонымен қатар, Сеолредтің жеке тұлғаларға және діни орындарға жер сыйлаған жарғылары, ал 9-ғасырдың соңында Уэссексте құрастырылған, бірақ бұрынғы материалдарды да қамтитын англосаксондық жылнамасы сақталған.

Ата-бабалары мен билік етуі

Сеолредтің әкесі Этельред 675 жылы ағасы Вулфхер қайтыс болғаннан кейін Мерсия тағына отырды. 704 жылы Этельред тақтан бас тарды және Римге кетті, патшалықты Вулфхердің ұлы Коенредке қалдырды. Сеолредтің де, оның ізашары Коенредтің де беделінің төмендеуі Мерсия ақсүйектері арасында наразылық тудырған болуы мүмкін: Этельбальд Сеолред билеген кезеңде жер аударылған еді, ал Сеолред туралы жауалы ақпарат сақталуы биліктегі әулетке деген жалпы қанағатсыздықты көрсетеді. 709 жылы Коенред Сеолредтің пайдасына тақтан бас тарды. Коенред Римге барып, Константин папасы оны монах етіп дайындады. Тарихшылар Беденің Коенредтің тақтан бас тартуы туралы баяндамасын қабылдады, бірақ Барбара Йорк оның өз еркімен тақтан бас тартпағанын айтты. Патшаларды патшалыққа жарамсыз ету үшін күштеп шеттету және діни орденге орналастыру оқиғалары болған; сондай-ақ Нортумбрия королі Осред II монастырға мәжбүр болды. Ол таққа отырған кезде әлі жас болған болуы мүмкін. Сеолред туралы жазылған көптеген мәліметтер оны қылмыстар мен әдепсіздікке айыптайды; бұл шіркеуке нашар қарым-қатынастың нәтижесі болуы мүмкін. 715 жылы Сеолред басшылығымен мерсиялықтар "Воденнің обасы" деген жерде Ине бастаған Батыс саксондармен немесе олармен бірге белгісіз қарсыласқа, мүмкін британдықтарға қарсы шайқасты; бұл шайқастың нәтижесі тарихқа түспеген.

Жарғылар

Сеолред Лондон епискобы Валдерге үлесім беруді бекітті, бұл Лондонның Мерция үстемдігінде екендігінің куәсі. Кейінгі Мерция патшалары Лондонды тәуелді патша билеген провинция ретінде емес, тікелей меншігі ретінде қарастырды, бірақ Сеолред осы деңгейге жеткен жоқ. Сеолредтің үш нақты шарты қазірге дейін сақталған.

Өлім және мұрагерлік

Келесі жылы Сеолред қайтыс болды; Киелі Бонифаций кейіннен оның тойда есінен шығып, "шайтандармен сөйлесіп, Құдайдың дін қызметкерлерін қарғып" өлгенін айтты. Оның орнына Кеолред билігінде жер аударылған Мерция патшалық әулетінің басқа тармағынан шыққан Этельбальд келді.

Отбасы

Ол Мерсиялық Киелі Вербургінің бауыры Коенредпен туыс болған.