Кіріспе
Мерсияның кейінгі патшасы Оффа (Вулфтың лақап аты) – англосаксондық шежіреде Мерсия патшаларының тегіндегі жартылай аңызға толы ангел патшасы. Ол Вермундтың ұлы және Ангельтеоның әкесі. Оның есімі көне ағылшын поэмасы «Видсит»-те де кездеседі. Ол саксондардың «Дания тарихы» еңбегіндегі Уффомен (сондай-ақ Ютландияның Уффе, Уффи) легендарлы даниялық патшасы ретінде танылған.
Offa (nickname for Wulf) is a semi legendary king of the Angles in the genealogy of the kings of Mercia presented in the Anglo Saxon Chronicle. He is the son of Wermund and the father of Angeltheow. His name is also mentioned in the Old English poem Widsith. He has been identified with Uffo (also Uffe, Uffi of Jutland), a legendary Danish king in the Gesta Danorum by Saxo Grammaticus.
Тарих
Widsith (8 ғасыр) поэмасында оның жеңіске жеткен жеке шайқасы туралы қысқаша айтылады, ал осы оқиғаны 12 ғасырдағы даниялық тарихшылар Саксо және Свен Аггесен толыққанды баяндайды. Офа «Annales Ryenses», «Vita Offae Primi» және «Vitae duorum Offarum» еңбектерінде де еске алынады. Widsith пен даниялық дереккөздерге сәйкес, Офа, мүмкін саксон тегінен тараған мирингтер тайпасын жеңіп, екі миринг князін жеке шайқаста өлтіріп, олардың жерін Англия немесе Дания жерлеріне қосып алды және өзін олардың патшасы етіп тағайындады. «Бэовульф» поэмасында (1949 және 1957 жолдарында) айтылып, адам өлтіруге құмар Модþрыдқа үйленген Офаның осы тұлғамен бір екені де мүмкін.
Аңыз
Саксоның баяндамасында Уффи өзінің алғашқы жылдары тілсіз немесе үнсіз болған деп айтылады. Оның қарт және соқыр әкесі, король Вермунд оны ақылсыз деп санайды және ұлының патшалық орнын сақтап қалу үшін Фреавиннің қызымен (құрметті әскербасы / патша) үйлендірді, сонда Фреавин Уффи патша болғанда оған көмектесер еді. Бірақ бұл жоспар орындалмады, себебі Фреавин Миргингтің Эдгилс атты қолбасшысымен өлтірілді. Вермунд кейін Фреавиннің ұлдары Кет пен Вигті өзінің балалары ретінде тәрбиеледі. Олар ақырында Эдгилсті жалғыз орманда кездестіріп, тұзаққа түсіріп өлтіргенде, Англдерге үлкен ұят келтірді. Айналасындағы халықтар Англдерді қорқыныш пен арсыздықпен айыптап, мазақтап бастады. Соңында, көрші сакстар Вермундтың олардың патшалығын беру туралы талаптарына қарсы тұруға тым әлсіз деп шешті және Вермундтың сарайына елшілерін жіберді. Олар соқыр адамды мазақтап, Вермундты өздерінің патшасын жекпе-жекке шақыруға итермеледі, бірақ патша соқыр адаммен шайқаспайтынын мәлімдеді. Сонда Уффи сөйлеу қабілетін қайта алды және оның үнсіздігінің себебі Эдгилстің өліміне байланысты болған үлкен арсыздық екенін жеткізді. Ол Англдердің абыройын қайтару үшін саксондықтардың шаһзадасымен және оның бірінші жауынгерімен жекпе-жекке шақырды. Уффидің шайқасы Эйдер өзеніндегі Фифелдор/Монстр қақпасындағы аралда, Рендсбургте болды, және Уффи екі қарсыласын да өлтіруге жетті. Осы оқиғаның сәл бұрмаланған нұсқасы XIII ғасырға жататын Vitae duorum Offarum еңбегінде сақталған, бірақ онда оқиға Англияға көшірілген.