Кіріспе

Жапонияның субпрефектуралары (支庁) – префектуралық деңгейден төмен жергілікті мәселелерге бағытталған жапондық өзін-өзі басқару нысаны. Ол мемлекеттік басқарудың бір бөлігі ретінде және өзін-өзі басқару жүйесінің құрамында қызмет етеді.

Тарих

1878 жылы (Мейдзи 11) олар нақты бейне алды. Мэйдзи үкіметі әкімшілік бірлік ретінде ауданды (郡) құрды. Мияке, Огасавара және Осима. Шимане Оки аралдарын басқаратын бір ауданды қамтиды. Бұл Лианкорт тастары деп аталатын шағын арал тобына ең жақын жапон үкіметі кеңсесі, ол Оңтүстік Кореяда бақылауда, бірақ Жапония оған талап қояды. Ямагата төрт ауданға бөлінеді, олардың әрқайсысы префектураның төрт негізгі қалалық аймақтарының бірінде орналасқан (Ямагата, Шинджо, Йонезава және Шонай жазықтары).

Тарихи субпрефектуралар

Хиого, тағы да географиялық жағынан үлкен префектура, он субпрефектураға бөлінді, бірақ қазір олар азаматтар бюросы (県民局) деп аталады. Чиба 2003 жылға дейін бес субпрефектураға бөлінді, содан кейін филиалдар азаматтар орталықтары (県民センター) деп қайта аталды. Нагасакиде Цусима, Ики және Гото аралдарына қызмет көрсеткен үш субпрефектура болды. Олар аймақтық, содан кейін аудандық кеңселермен алмастырылды. Окинавада Мияко және Яэяма деген екі субпрефектура болды, олар Миякожима және Ишигаки аралдарында орналасқан. Бұл кеңселер екі аралды қоршап тұрған шалқары архипелагтарға префектуралық мемлекеттік қызметтер көрсетті. Олар 2009 жылдың наурыз айында таратылып, Миякодзима қаласы, Мияко ауданы, Ишигаки қаласы және Яэяма ауданы үкіметтері міндеттерін өз мойнына алды. Сонымен қатар, 1907 жылы Жапония Сахалин аралын басқару үшін Карафуто префектурасын құрды. Қарафуто төрт субпрефектураға бөлінді: Тойохара (қазіргі Южно-Сахалинск), Маока (қазіргі Холмск), Эсуторо (қазіргі Углегорск) және Шикука (қазіргі Макаров). Версаль шарты бойынша Жапонияға берілген бірнеше арал 1922 жылдан 1945 жылға дейін Оңтүстік Тынық мұхит мандатының (Оңтүстік Тынық мұхит префектурасы) басқаруына берілді. Бұл Сайпан, Яп, Палау, Трук, Понпей және Джалуит аралдарындағы алты субпрефектураға бөлінді. 1943 жылдың қарашасында алты субпрефектура «шығыс», «батыс» және «солтүстік» субпрефектураларына біріктірілді, олар 1945 жылы Жапонияның капитуляциясына дейін өз орнында қалды. Жапон үкімдігі кезінде Тайваньда бастапқыда префектуралар (県), кейіннен (州) және (庁) деп аталды. Көптеген кейінгі субпрефектуралар (郡) деп аталды. Кейбір ағылшын мәтіндері «субпрефектураны» басқаша аударады, оны Тайвань үшін қолданады, бұл қазіргі уақытта халық азырақ, бір кезде «суб» немесе «кіші» префектуралар деп саналған алыс префектуралар, яғни Хоко (Пескадор аралдары), Каренко (Хуалянь) және Тайто (Тайтуң). Жағалаудағы Хоко аймағында соңғы екі субпрефектура орналасқан: Мако (馬公支廳) және Моан (望安支廳).