Кіріспе

Спрингхилл – Солтүстік Ирландияның Лондондерри округіне қарасты Монимор қаласының жанындағы Баллиндрум ауылындағы 17 ғасырда салынған плантация үйі. 1957 жылдан бері ол Ұлттық қорға тиесілі. Үйден, бақтардан және саябақтан басқа, мұнда костюмдер жинағы мен әуесқойлар айтатын әруақ бар. Наурыз айынан маусым айына дейін, сондай-ақ қыркүйек айының демалыс күндері ашық болады. Ал шілде және тамыз айларында аптаның жеті күні бойы жұмыс істейді.

Ерекшеліктері

Бұл 17 ғасырдағы бекінісі жоқ үй 1680-1695 жылдар шамасында салынған және бастапқыда қорғаныс қабырғасымен қоршалған. Шамамен 1765 жылы екі бір қабатты құрылыс қосылып, кіреберіс жағы еніне қарай жеті терезелі қазіргі түріне келтірілді.

Коннингхам отбасы

Конингхэм отбасы 1609 жыл шамасында Шотландияның Айршир аймағынан, мүмкін Гленгарноктан келген, ал Ольстердегі отбасының алғашқы өкілі Гленкерн графының әулетінен шыққан делінеді. Рафое деканы Александр Конингем, кейінгі Конингхэм маркиздерінің атасы, оның ұлы сэр Альберт Конингемнің портреті Спрингхиллде, Слэйн қамалында емес. Оларға Яков I-нің Ольстердегі жер бөлу саясаты арқылы Армаг және Лондондерри графтықтарында жерлер берілді. Отбасының ерте тарихы бірқатар жұмбақтарға толы. Мина Ленокс Конингхэм бұрын Дублиндегі Мемлекеттік архивте сақталған құжат Баллиндрумдағы (кейін Спрингхилл) жерлердің 1609 жылдан бастап Конингхэмтердің меншігінде болғанын көрсеткенін айтты, бірақ ол бұл құжат Дублин шайқасы мен округтегі Төрт соттың және Армаг қаласындағы мүліктің бомбалау кезінде жойылғанына сенді. Оған 1652 жылы Кромвель жаңа құжаттар берді, "ескілері соңғы соғыстарда жойылғандықтан". Ол 1666 жылы Лондондерри графтығының жоғары шерифі қызметін атқарып жүргенде қайтыс болды. 1676 жылы оның әйелі Гарретурн деп аталатын шағын саябағы бар бақшасымен Армагтың солтүстік жағындағы үйde тұрды.

Уильям Конингем II

Уильям Конингхэм II (отбасында "Жақсы Ниет" деп аталған) пен Тэмплпатрикке жақын орналасқан Касл-Аптоннан Энн Аптон арасындағы неке шарты 1680 жылы жасалған (Дерри қаласының мэрі 1693 және 1697 жылдары), ол Дерри қамалының көшбасшыларының бірі ретінде еске алынады және 1703–1713 жылдары қаланың Парламент мүшесі болды. Полковник Джордж Ленокс мүлікті мұраға алғаннан кейін Ленокс Конингхэм деген есімді қабылдады, ал оның ұрпақтары 1961 жылға дейін сол үйде тұрды. Джордж Ирландия еріктілерінде Кастлерегтің басшылығымен қызмет етті, бірақ Кастлерегтің сатқындығына тап болғаннан кейін 1816 жылы лақтың қалдырып кетті. Бұл жағдай, оның депрессивті мінезімен қосылғанда, сол жылдың соңында өзін-өзі өлтіруіне әкелді. Оның екінші әйелі Оливия (Касл-Ирвиннің Уильям Ирвиннің төртінші қызы, Ферманаг графтығы) осы күнге дейін сол үйді кезіктіреді деп айтылады және Ирландиядағы ең жақсы құжатталған әуеспейт ретінде танымал. Джордж Ленокс Конингхэм алғашқы әйелі ретінде Каслфиннен Джейн Гамильтонға үйленді, одан оның ұлы және мұрагері Уильям Ленокс Конингхэм дүниеге келді. Джейннің анасы Жан Гамильтон, Браун-Холл графтығының Донегалдан Джон Гамильтонның қызы; Жан Донегал графтығының Каслфинінен Джон Гамильтонға тұрмысқа шықты, ал ол қайтыс болғаннан кейін Джордж Ленокс Конингхэмтың інісі Уильям Конингхэмға үйленді.

Уильям Ленокс-Конингхэм және Лиссан үйі байланысы

Джордждан үй 1816 жылы оның үлкен ұлы Уильям Ленокс Конингемге өтті. Ол Глазгодағы талантты заңгер болған, бірақ заңгерлік мансабын қалдырып, мүлікті басқаруға кірісті. 1818 жылы ол Кукстаун қаласының жанындағы Лиссан үйінің иесі, құрметті Джон Стейплздің қызы Шарлотта Стейплзге үйленді. Джон Стейплс – Ирландиядағы құрметті заңгер және парламент мүшесі болған. Стейплстің бірінші әйелі Килдар округіндегі Кастлтаун үйінің иесі Харриет Конолли болды. Олардың үлкен қызы Луиза Аннның ұрпақтары 1821 жылы Леди Луиза Конолли қайтыс болғаннан кейін Кастлтаун үйін мұраға алды. Екінші әйелі – құрметті Генриетта Мольсворт, фельдмаршал Ричард Мольсворттың қызы, 3-ші виконт Мольсворт. Олардың ұлы Томас Стейплс 9-шы Лиссан баронеті атанды. Уильям Ленокс Конингемнің басқару кезеңінде мүлік кептіріліп, жақсартылды, сондай-ақ үйдің артқы жағына 17 ғасырлық итальяндық каминмен безенілген, жақсы жабдықталған үлкен асхана салынды. Бұл камин шамамен 1825 жылы қиратылған Беллаги қаласының жанындағы Баллискуллион үйінен (граф Бристоль және Дерри епископы Фредерик Август Гервейге тиесілі) құтқарылған еді.

Сэр Уильям Фицвильям Ленокс-Конингхэм

Уильям Ленокс Конингем 1858 жылы қайтыс болғанда, оның мүлігі тұңғыш ұлы, лейтенант-полковник сэр Уильям Фицвильям Ленокс Конингемге көшті. Ол 1856 жылы Джордж Арбутноттың қызы Лора Арбутнотқа үйленген болатын. Оның әкесінің ағасы – сэр Уильям Арбутнот, 1-ші баронет, Эдинбург қаласының лорд-провосты және Эдинбургтың лорд-лейтенанты. Сэр Уильям Ленокс Конингем әскери істерге тығырықтап араласты және 1881 жылы Виктория патшайымы оған рыцарь атағын берді. Оның басқару кезеңінде мүлік көбінесе 1885 жылғы «Жер сатып алу (Ирландия)» және 1903 жылғы «Жер сатып алу (Ирландия)» заңдарына сәйкес сатылды, нәтижесінде ол шамамен үш жүз акрға дейін азайды. Осыдан кейін отбасының қаржы жағдайы нашарлай бастады. Сэр Уильям – «Драперс компаниясының» соңғы өкілі, ол Солтүстік Ирландиядағы олардың қалған мүлкін басқарды, ол бұрын кеңейтілген және Дрейперстаун мен Монимор сияқты елді мекендерді қамтыды.

Мүліктердің құлдырауы

1906 жылы сэр Уильям қайтыс болған кезде, мүліктің көбісі жойылған еді. Сонымен қатар, кейбір дұрыс емес инвестициялардың нәтижесінде оның ұлы, лейтенант-полковник Уильям Арбутнот Ленокс Конингем қаржылық жағдайды өте қиын деп тапты. 1899 жылы ол Тайрон графтығындағы Кукстаун қаласының жанындағы Рокдейлде тұратын Мина Лоуриге үйленді. Ол отбасының мүліктің иесі болған соңғы мүшесі еді және ұлының қайтысынан кейін де, тіпті 1957 жылы Ұлттық қор мүлікті басқаруға алғаннан соң да 1961 жылы қайтыс болғанша онда тұрып өтті. Полковник Уильям Арбутнот Бур соғысы мен Ұлы соғыс екеуінде де шайқасты. Оның кіші інісі, лейтенант-полковник Джон Стейплс Молсворт Ленокс Конингем 1916 жылдың 3 қыркүйегінде Сомма шайқасы барысында Гильмонтта қаза тапты. Ол жеке басымен 6-шы батальон Конотт Рейнджерлерін шабуылға бастады, тек көне револьвермен қаруланған күйі. Ол Франциядағы Карной қаласында жерленген. Оның қабірін белгілеген екі ағаш крест Ирландияға қайтарылды және қазір Армағдағы Сент-Патрик соборының ішінде, оның ескерткішінің жанында сақталған.

Ұлттық қор

Уильям Арбутнот Ленокс Конингем 1938 жылы қайтыс болды, ал оның мүлігі үлкен ұлы, капитан Уильям Лоури Ленокс Конингемге өтті. 1940 жылы Ұлттық қорғаныс корпусынан демалысқа шығарылғаннан кейін ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жергілікті Отан қорғаушылар отрядын басқарды. Отбасының қаржылық жағдайының күрт нашарлап бара жатыр екенін, сондай-ақ өзінің де, ағасының да тікелей ұрпақтары жоқ екенін түсінген Уильям Лоури 1956 жылы Ұлттық трастпен үйді беру мақсатында келіссөздер жүргізді. Бұл кездесуден кейін, өткен жылы граф Эннискилленнің әйелі Нэнси Флоренс Кортты (Ферманаг округы) трастқа тапсырған еді. Ол өліміне үш күн қалғанда үй мен мүлікті Ұлттық трастқа мұра етіп беру туралы өсиетнамаға қол қойды. Уильямның інісі Джордж Хью Ленокс Конингем Барбара Жозефина Туртонға үйленді, оның анасы, леди Сесилия, Джозеф Лисонның, Рассборо округы Уиклоудың 4-ші графының қызы болды. Олардың екі ұлы – Денис Хью мен Алвин Дуглас, және екі қызы – Сесилия Лора мен Айлин Мэри дүниеге келді. Оның әкесі, отбасының бұрынғы мүшелері сияқты, Эдинбургте білім алды, Джордж Феттс колледжін бітірді, ол мектепке оралған алғашқы түлек болды. Киммергейм үйінің меңгерушісі болғаннан кейін ол дін қызметкері болды. Оның алғашқы қызметі Норфолк округындағы Денверде болды, содан кейін ол Лавенхэмнің пасторы болып тағайындалды, бұл қызметті оның бұрынғы Кембридж колледжі Гонвилл және Каюс ұстады. Айлин, Денис, олардың анасы Барбара және тәтесі Элис Ленокс Конингем «Титаник» кемесімен саяхаттады. Уильям Лоури 1957 жылы қайтыс болғаннан кейін отбасының басшысы капитан Алвин Дуглас Ленокс Конингем болды, оның ағасы Денис 1928 жылы Қытайда, «Камерониялықтар» полкінде қызмет етіп жүргенде қайтыс болды. Оның үлкен ұлы Чарльз Денис Ленокс Конингем, бұрынғы «Blue Funnel Line» компаниясының директоры және «Sealink» компаниясының төрағасы қазір отбасының басшысы.

Қалпына келтіру

Мүлікті қабылдағаннан кейін Ұлттық қор кең ауқымды қалпына келтіру және қайта құру бағдарламасын іске қосты, 1950 жылдарғы консервациялық практиканың қағидаларын қолданып, оған сәйкес Виктория дәуіріндегі темекі шегу бөлмесі бұзылды, үйдің көп бөлігі тасқа дейін ашылды және барлық бөлмелер алғаш салынғандағы көрінісін қалпына келтіру үшін қайта жоспарланды.

Қазіргі күн

Қазіргі таңда үйде бір отбасының үш жүз жылдық қызметінің өте маңызды және жартылай толық жинағы сақталуда. Қару-жарақ бөлмесінде Ұлыбританияда сақталған XVIII ғасырға тән ең ірі қағаз өрнектерінің бірі (1720 жылдардағы қытай қағазы) және шамамен 1680 жылға дейінгі "ұзын мылтық" бар, ол Дерри қамалынан кейін Алдерман Джеймс Леноксқа сыйға тартылған. Сонымен қатар, алты дюймдық ұңғылы мылтық және 18 ғасырдың соңына жататын екі "блундербус" та бар. Кітапханада Ирландиядағы XVII және XVIII ғасырларға тән ең маңызды кітаптардың бірі жинақталған, ол шамамен 3000 томнан тұрады, олардың ең көнесі – 1541 жылғы кішкентай латын псалмы. Ескі кір жуатын бөлмеде Солтүстік Ирландиядағы ең ірі костюмдер коллекциясы (1960 жылы виконт Кланвильям құрған) орналасқан, ал коллекциядан таңдалып алынған костюмдер жыл сайын костюмдер мұражайында көрсетіледі. Жатын бөлмесінде 3-ші виконт Мольсвортқа тиесілі болған қызықты медициналық жиынтық сақталуда. Спрингхилл Юджин МакКейбтің ирланд классикасы "Өлім мен соловейлер" романының үш бөлімді бейімделуіне түсірілім алаңы болды, ол алғаш рет 2018 жылдың қараша айында жер иесі Билли Винтерстің үйі ретінде көрсетілді.

Велбрук құрттар фабрикасы

Ұлттық қорға тиесілі Бетлинг Милл Спрингхиллмен туыс мүлік болып табылады.