Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер (1822–1887)
Canadian politician (1822–1887)
Мэтью Крукс Кэмерон (2 қазан 1822 – 25 маусым 1887) – Канаданың Онтарио провинциясындағы саясаткер. Ол 1867 жылдан 1878 жылға дейін Онтарио заң шығарушы ассамблеясының консервативті депутаты болды. Ол Торонто шығыс сайлау округін өкілдік етті. Бірінші премьер-министр Джон Сэндфилд Макдональдтың үкіметінде қызмет етті. Макдональдтың 1871 жылы сайлауда жеңіліске ұшырағаннан кейін, ол Консервативтік партияның төрағасы болды және 1878 жылы саясаттан зейнетке шыққанға дейін Оппозиция жетекшісі қызметін атқарды. Заң шығарушылық қызметтен кейін ол 1887 жылы қайтыс болғанға дейін Жалпы соттың төрағасы болды. 1887 жылы ол рыцарь дәрежесіне ие болды.
Sir Matthew Crooks Cameron, (2 October 1822 – 25 June 1887) was a politician in Ontario, Canada. He was a Conservative member of the Legislative Assembly of Ontario from 1867 to 1878. He represented the riding of Toronto East. He served in the cabinet of the first Premier, John Sandfield Macdonald. After Macdonald's defeat in 1871, he became leader of the Conservative Party and served as Leader of the Opposition until his retirement from politics in 1878. After the legislature, he served as Chief Justice of the Court of Common Pleas until his death in 1887. In 1887 he was made a Knight Bachelor.
Өмірбаян
Ол Үсті Канададағы Дундаста дүниеге келді, Үсті Канада колледжінде оқып жүрген кезінде атыстан бір аяғынан айырылды. Камерон кейін заңгерлік тәжірибеден өтті, 1849 жылы адвокаттық алқаға қабылданды және Онтарионың Торонто қаласында Уильям Генри Болтонмен бірге қызмет істеді. 1863 жылдың 27 наурызында патшалық кеңесші (QC) дәрежесіне ие болды және 1871 жылдың сәуір айында Жоғарғы Канада заң қоғамының төрешісі болып сайланды. 1887 жылы қайтыс болғанға дейін қысқа уақыт бұрын рыцарь дәрежесіне ие болды.
He was born in Dundas in Upper Canada, during his studies at Upper Canada College, he lost one leg after a shooting accident. Cameron later articled in law, was called to the bar in 1849 and entered practice with William Henry Boulton in Toronto, Ontario. He was created a QC on 27 March 1863, and elected a bencher of the Law Society of Upper Canada in April 1871. In 1887, he was created a Knight Bachelor shortly before his death.
Саясат
1859 жылы ол Торонто қалалық кеңесіне Сент-Джеймс округінің өкілі болып сайланды. Екі жыл өткен соң, 1861 жылдың қаңтарында Торонто қаласының мэрі болуға ұмтылғанда жеңіліске ұшырады, бірақ сол жылы Канада провинциясының Солтүстік Онтарио аймағы үшін Заң шығару жиналысына сайланды. 1863 жылы сайлауда жеңілді, бірақ 1864 жылғы қосымша сайлауда жеңіске жетті, себебі бұрынғы депутат Уильям Макдугалл атқарушы кеңес құрамына енгеннен кейін қайта сайлануға мәжбүр болды. Камерон Конфедерацияға қарсы болды және заң шығарушылық одақты қолдады. 1867 жылы ол федералды сайлауда Онтарионың солтүстігінен сәтті сайлана алмады, бірақ провинциялық заң шығарушы жиналысқа Торонто шығысынан сайланды. Камерон 1867 жылы премьер-министр Джон Сэндфилд Макдональдтың кабинетіне Онтарио провинциялық хатшысы және тіркеушісі ретінде кірді. 1871 жылы ол Корольдік жерлер жөніндегі комиссар болды. Сол желтоқсанда өткен провинциялық сайлауда Макдональд үкіметі жеңілгеннен кейін Камерон Онтарио консервативтік партиясының жетекшісі болды, бірақ 1878 жылы Жалпы соттың бас судьясы лауазымына тағайындалу үшін қызметтен бас тартты.
In 1859, he was elected to Toronto City Council to represent St James' Ward. Two years, later, in January 1861, he was defeated in his effort to become Mayor of Toronto, but later that year, he was elected to the Legislative Assembly of the Province of Canada for North Ontario. He was defeated in 1863 but was elected in an 1864 by election when the incumbent, William McDougall, was forced to run for re election after he was named to the executive council. Cameron was opposed to Confederation, preferring a legislative union. In 1867, he ran unsuccessfully in Ontario North in the federal election but was elected for Toronto East to the provincial legislature. Cameron entered the Cabinet of Premier John Sandfield Macdonald in 1867 as Provincial Secretary and Registrar of Ontario. In 1871, he became Commissioner of Crown Lands. With the defeat of the Macdonald government in the provincial election that December, Cameron became leader of the Ontario Conservative Party, but stepped down in 1878 to accept the appointment of Chief Justice of the Court of Common Pleas.