Кіріспе

1994 жылы Аум Шинрикё ұйымы жасаған өлтіруге талпыныс

1994 жылғы 27 маусым күні түні Жапонияның Нагано префектурасының Мацумото қаласында Аум Шинрикё ақыретшіл сектасының мүшелері өлтіруге талпыныс жасады. Каичи биіктіктері ауданында модификацияланған тоңазытқыш көлігінен таратылған зарин газынан сегіз адам қаза тауып, 500-ден астам адам зардап шекті. Бұл шабуыл Токио метросындағы одан әйгілі зарин шабуылынан тоғыз ай бұрын жасалды.

Сариндік шабуыл

Сариндік шабуыл Нагано префектурасының Мацумото қаласындағы тыныш тұрғын үй ауданында болды. Шабуыл жасау кезінде Аум Шинрикёның екі мақсаты болды: жылжымайтын мүлік дауына қатысты сотта қарсы шешім шығаруы күтілген үш судьяға шабуыл жасау және культтың өзінің бір нысанында өндірген саринінің жаппай өлтіру құралы ретінде тиімділігін тексеру. Мацумото тұрғындары да Аумның негізін қалаушысы Шоко Асахараның қаланың оңтүстік аймағында кеңсе мен фабрика ашу жоспарына қарсы белсенді түрде қарсылық көрсеткендіктен оның наразылығын тудырды. Бұл жоспарға қарсылар Аумға қарсы петицияға 140 000 қол жинады, бұл сол кездегі Мацумото халқының 70 пайызына тең болатын. Аумның бастапқы жоспары саринді аэрозоль түрінде Мацумото сотына тарату болған, бірақ культ мүшелері сот жабылып қалғаннан кейін қалаға келген соң жоспар өзгертілді. Олар қаланың судьялары тұратын үш қабатты тұрғын үйді нысанаға алуға шешім қабылдады. Сағат 22:40-та Аум мүшелері өзгертілген тоңазытқыш жүк көлігін пайдаланып, судьялардың үйінің жанынан сарин бұлты таратуға кірісті. Көліктің жүк бөлімінде 12 литр сұйық саринді аэрозольге айналдыруға арналған арнайы жылыту құрылғысы және аэрозольді ауданға таратуға арналған желдеткіштер орналасқан еді. Қайтыс болғандардың арасында 23 жасар кеңсе қызметкері Ютака Кобаяши және 29 жасар медицина институтының студенті Мии Ясумото болды.

Тергеу

Полиция шабуылдардан кейін Аумды кінәлайтын анонимді хабарлама алды, бірақ секта 1995 жылы Токио метросындағы зарин шабуылынан кейін ғана оқиғаға ресми түрде қатысы бар екені анықталды. Хабарламаның бір бөлігінде: "Мацумото, әрине, бір түрлі тәжірибе болды. Ашық кеңістіктегі осы тәжірибенің нәтижесі: жеті адам қаза тауып, 200-ден астам адам жарақат алды. Егер зарин жабық кеңістікте, мысалы, көп адам бар метрода таратылса, зор апаттың болатынын қиялдау оңай". Оқиғадан кейін полиция тергеуін Ёсиюки Коноға шоғырландырды, оның әйелі аэрозольдің салдарынан комаға түскен. Кейіннен Кононың үйінен көп мөлшерде пестицид табылғаны анықталды. Бұл пестицидтерден зарин жасалмайтыны кейін дәлелденгенімен, жапон тарихшысы Кейичи Цунеиши жүйкелік газ органофосфорлы пестицидтерден синтезделеді деп мәлімдеді, ал Коно кейбір БАҚ-та "Улы газ адамы" деп аталды. Одан кейін ол жек көрініш хаттар, өлім туралы угрозалар және қатты заңдық қысымға ұшырады. Шындық белгілі болғаннан кейін, барлық ірі жапондық газеттер Конодан кешірім сұрады, тіпті оны күдікті деп атамағандар да. Токиодағы шабуылдан кейін кінә Аум сектасына ауыстырылды. Полиция департаменті мен БАҚ атынан Мацумото полиция бастығы Конодан ашық түрде кешірім сұрады. Кейіннен Кононың әйелі комадан оянды, бірақ сөйлеу қабілеті мен дене қозғалысы қалпына келмеді; ол 2008 жылы қайтыс болды. Екі оқиғаның да артында тұрғаны үшін бірнеше Аум мүшесі кінәлі деп танылды. 13 Аум мүшесі, соның ішінде секта жетекшісі Шоко Асахара өлім жазасына кесілді және 2018 жылы жазаланды. Шабуылдардың салдарынан 21 адам қаза тауып, мыңдаған адам ауруханаға жатқызылды және амбулаториялық ем алды.