Жапониялық Аум Синрикё басшысы Шоко Асахараның өмірі мен қылмыстары

Кіріспе

Жапондық жаңа діни топтың негізін қалаушы Аум Шинрикё (1955–2018)

Шоко Асахара (麻原彰晃), туған аты Чидзуо Мацумото (松本智津夫), жапондық соңғы күн культі Аум Шинрикёның негізін қалаушы және басшысы болды. Ол 1995 жылы Токио метросындағы зарин газы шабуылын ұйымдастырғаны үшін сотталды, сондай-ақ бірнеше басқа да қылмыстарға қатысты. Асахара 2004 жылы өлім жазасына кесілді, ал оның соңғы апелляциясы 2011 жылы қабылданбады. 2012 жылдың маусым айында Аум мүшелерінің тағы ұсталғандарына байланысты оның өлімі кейінге шегерілді. 2018 жылдың 6 шілдесінде Аум Шинрикёның басқа да жоғары лауазымды мүшелерімен бірге өлім жазасына кесілді.

Ерте өмір

Чидзуо Мацумото 1955 жылғы 2 наурызда Кумамото префектурасындағы татами кілемшелерін жасаушы үлкен, кедей отбасының төртінші баласы болып дүниеге келді. Ол туғаннан бастап балалық глаукомаға шалдықты, сол көзінің көру қабілетін жоғалтып, жас кезінде оң көзіне жартылай соқыр болды. Сондықтан ол 6 жасында отбасының кәсібін жалғастыра алмағандықтан соқырлар мектебіне оқуға түсті және енді ешқашан отбасымен бірге тұрмады. 1973 жылы мектепті бітіріп, Токио университетінде саясатты оқуға өтініш берді, бірақ қабылданбады. Содан кейін ол жапондық соқырлар үшін таралған мамандық – акупунктура мен дәстүрлі қытай медицинасын зерттей бастады. Ол Токиодан тыс жерде қытай медицинасы дүкенін ашты. Асахара келесі жылы үйленді және ақырында алты баланың әкесі болды, олардың үлкені 1978 жылы дүниеге келді. 1981 жылы Мацумото лицензиясыз дәріханада жұмыс істегені және заңсыз дәрі-дәрмектерді сатқаны үшін айыпталды, оған 200 000 иен айыппұл салынды (2023 жылы шамамен 270 000 иен, шамамен 1500 фунт стерлинг). Осы кезде Мацумотоның дінге деген қызығушылығы оянды. Жәй ғана үйленген ол үлкен отбасын асырау үшін жұмыс істеді. Бос уақытын әртүрлі діни ұғымдарды зерттеуге арнады, бастапқыда қытай астрологиясы мен даосизмді зерттеді. Кейін Асахара батыс эзотерикасы, йога, медитация, эзотерикалық буддизм және эзотерикалық христиандықпен айналысты. Мацумото шашы мен сақалын өсіріп, Шоко Асахара деген есімді қабылдады. «Шоко» япония тілінде «ішірткі тарту» дегенді білдіреді, ал «Асахара» – Мацумотоның қарапайым тегінен өзгеше, аристократиялық тегі. 1984 жылдан бастап Асахара бірнеше рет Үндістанға саяхаттап, онда 14-ші Далай-лама Тензин Гьяцзомен кездесті. Асахара кейіннен өзінің ізбасарларына ағартуға қол жеткізгенін, Шивамен кездескенін және Жапонияда «нағыз буддизмді» уағыздау үшін «арнайы миссия» алғанын мәлімдеді. Далай-лама кейіннен Асахарадан алшақтады және «бір жапон еркесімен» кездескенін айтты, бірақ онымен маңызды қарым-қатынаста болғанын жоққа шығарды. Асахара 1987 жылы Жапонияға қайтып келді және «гуру» деген мағынаны білдіретін сонши атағын алды, содан кейін ол медитацияны осы деңгейге жеткізгенін, оны ақыл-ойымен көтере алатынын мәлімдеді. Ол өзінің баспа компаниясы шығарған жарнамалық парақшалармен бұл жетістігін жариялады, бірақ оккульттік тақырыптағы бірнеше жапондық мерзімді басылымдардан басқа, көп жарияланбады.

Chizuo Matsumoto was born on March 2, 1955, the fourth son of a large, poor family of tatami mat makers in Kumamoto Prefecture. He had infantile glaucoma from birth, which made him lose all sight in his left eye and go partially blind in his right eye at a young age, and was thus enrolled in a school for the blind when he was 6 years old due to being unable to follow on the family trade; he never lived with his family again. He graduated in 1973 and applied to study politics at Tokyo University, but was rejected. He then turned to the study of acupuncture and traditional Chinese medicine, which were common careers for the blind in Japan, and he established a Chinese medicine shop outside Tokyo. Asahara married the following year and eventually fathered six children, the eldest of whom was born in 1978. In 1981, Matsumoto was convicted of practicing pharmacy without a license and selling unregulated drugs, for which he was fined ¥200,000 (equivalent to about ¥270,000 [£1,500] in 2023). Matsumoto's interest in religion reportedly started at this time. Having been recently married, he worked to support his large and growing family. He dedicated his free time to the study of various religious concepts, starting with Chinese astrology and Taoism. Later, Asahara practiced Western esotericism, yoga, meditation, esoteric Buddhism, and esoteric Christianity. Matsumoto let his hair and beard grow and adopted the name Shoko Asahara. Shoko meaning "an offering of incense" in Japanese, and Asahara being an aristocratic surname, unlike the plebeian surname Matsumoto. Starting in 1984, Asahara made several pilgrimages to India, where he met Tenzin Gyatso, the 14th Dalai Lama. Asahara later claimed to his followers that he managed to achieve Enlightenment, met Shiva, and was given a "special mission" to preach "real Buddhism" in Japan. The Dalai Lama later distanced himself from Asahara and said that he had met "a strange Japanese man", but denied having any significant relationship with him. Asahara returned permanently to Japan in 1987 and assumed the title sonshi meaning "guru" before stating that he had mastered meditation to such an extent that he could lift himself with his mind. He promoted this achievement with pamphlets produced by his own publishing company, but outside a few Japanese periodicals with an occult subject, little publicity was achieved.

Құру

Алеф (アレフ), бұрын Аум Шинрикё (オウム真理教), 1987 жылы Асахара Токионың Шибуя ауданындағы бір бөлмелі пәтерінде Оуму Шинсен но Кай (オウム神仙の会) деп аталатын йога және медитация сабағы ретінде құрылды және келесі жылдары қарқынды өсті. 1989 жылы ол діни ұйым ретінде ресми мәртебе алды және Жапонияның элиталық университеттерінің көптеген түлектерін қызықтырды, осылайша "элитаның діні" деп аталды.

Алғашқы іс-әрекеттері

Жапонияда Аумды даулы деп санаса да, Асахара Киелі кітаптағы болжамдарға қызығушылық танытқанға дейін ол бастапқыда ауыр қылмыстармен байланысты емес еді. Аумның қоғамдық байланыстар жұмысына оның діни идеяларын танымал аниме және манга тақырыптарымен байланыстыруға тырысқан комикстер мен анимациялық мультфильмдерді шығару кірді, олардың ішінде ғарыш сапарлары, күшті қарулар, әлемдік қастандықтар және соңғы шындыққа ұмтылыс бар. Аум «Ваджраяна Сакка» және «Бақытты өмір сүріңіз» сияқты бірнеше журналдарды шығарды, миссионерлік көзқарас ұстана отырып. Аумның басылымдары христиандық және буддалық идеяларды қолданып, дәстүрлі уағыздарға қызығушылық танытпаған білімді және ойлы жапондықтарға әсер етуге тырысқан деп болжанады. «Аум құтқару жоспары» деп аталған жарнамалық және жұмысқа алу шаралары денсаулықты жақсарту техникаларымен физикалық сырқаттарды емдеу, интеллект пен оң ойлауды арттыру арқылы өмірлік мақсаттарға жету және демалысқа қарағанда маңызды нәрселерге назар аудару туралы мәлімдемелерді қамтыды. Бұл үшін олар түпнұсқа пали сутраларынан дәл аударылған ежелгі ілімдерді пайдалануға тиіс еді. Бұл күш-жігердің нәтижесінде Аум бюрократтардан бастап Жапонның өзін-өзі қорғау күштерінің және Токио қалалық полициясының қызметкерлеріне дейін әртүрлі адамдарды жұмысқа алуға қол жеткізді. 1996 жылы жарық көрген «Дүние соңындағы культ» атты кітабында Дэвид Каплан мен Эндрю Маршалл бастамалау рәсімдерінде көбінесе ЛСД сияқты галлюциногенді заттар қолданылатынын мәлімдеді. Діни тәжірибелер көбінесе «йога» деп аталатын аса қатал тәжірибелерді қамтыды. Бұл тәжірибелерге бас тартқандарды төңкеріп тігу және шок терапиясы кірді. 1980-ші жылдардың соңында культ жауынгерлерді алдау, культ мүшелерін өз еркіне қарсы ұстау, мүшелерді ақша беруге мәжбүрлеу және 1989 жылдың ақпан айында культтан кетуге тырысқан мүшесін өлтіру туралы айыптаулармен дау туғызды. Каплан мен Маршалл өздерінің кітабында Аумның сондай-ақ зорлық-зомбылық сияқты әрекеттермен байланысты екенін мәлімдеді. Авторлар бұл топтың «науқастарды ауруханаларына алып, олардан тым жоғары медициналық қызмет ақысын талап еткенін» айтады. Бірнеше күннен кейін, 1989 жылдың 3 қарашасында Аум Шинрикеоның бірнеше мүшесі, соның ішінде бас ғалым Хидео Мурай, жекпе-жек шебері Саторо Хашимото, Томомаса Накагава және Казуаки Оказаки Сакамото тұратын Йокогамаға барды. Олардың қасында 14 шприц және калий хлориді болды. Сотта куәлік берген қылмыскерлер Сакамотоны Йокогамадағы Шинкансен вокзалынан ұрлау үшін химиялық затты қолдануды жоспарлаған, бірақ ол күткендей болмады - ол демалыс күнінде (Бунка но хи, немесе «Мәдениет күні») келмеді, сондықтан ол үйінде отбасымен бірге ұйықтады. 5 қараша күні таңғы сағат 3-те топ Сакамотоның пәтеріне кіргізілмеген есіктен кірді. Цуцуми Сакамотоның басына балғамен соққы беріліп, оған калий хлориді инъекциясы жасалып, оны құшақтап өлтірді. Оның 29 жастағы әйелі Сатоко Сакамото (坂本都子 Сакамото Сатоко) ұрып-соғылып, калий хлориді инъекциясы жасалды. Олардың 14 айлық ұлы Тацухико Сакамотоға (坂本竜彦 Сакамото Тацухико) калий хлориді инъекциясы жасалып, содан кейін оның беті матамен жабылды. Отбасының денелері металл барабандарға салынып, үш түрлі аймақта (Ниигатадағы Цуцуми, Тоямадағы Сатоко және Наганодағы Тацухико) үш бөлек ауылдық аймақта жасырылды, егер денелер табылса, полиция үш оқиғаны байланыстырмауы үшін. Олардың төсек жамылғылары өртелді, құрал-саймандары теңізге лақтырылды. Құрбандардың тістері анықтамау үшін сындырылды. Олардың денелері 1995 жылы Токио метросындағы шабуылға қатысы бар деп тұтқындалғаннан кейін қылмыскерлер олардың орналасқан жерлерін көрсеткенше табылған жоқ. Полиция құрбандар орналастырылған жерлерді іздеген кезде олардың денелері сүйекке айналған еді.

Although Aum was considered controversial in Japan, it was not initially associated with serious crimes until Asahara became obsessed with Biblical prophecies. Aum's public relations activities included publishing comics and animated cartoons that attempted to tie its religious ideas to popular anime and manga themes, including space missions, powerful weapons, world conspiracies, and the quest for ultimate truth. Aum published several magazines including Vajrayana Sacca and Enjoy Happiness, adopting a somewhat missionary attitude. It has been posited that Aum's publications used Christian and Buddhist ideas to impress what he considered to be the more shrewd and educated Japanese who were not attracted to boring, purely traditional sermons. Advertising and recruitment activities, dubbed the "Aum Salvation plan", included claims of curing physical illnesses with health improvement techniques, realizing life goals by improving intelligence and positive thinking, and concentrating on what was important at the expense of leisure. This was to be accomplished by practicing ancient teachings, accurately translated from original Pali sutras. These efforts resulted in Aum being able to recruit a variety of people ranging from bureaucrats to personnel from the Japanese Self Defense Forces and the Tokyo Metropolitan Police. Authors David Kaplan and Andrew Marshall, in their 1996 book, The Cult at the End of the World, claim that initiation rituals often involved the use of hallucinogens, such as LSD. Religious practices often involved extremely ascetic practices claimed to be "yoga". These included everything from renunciants being hung upside down to being given shock therapy. The cult started attracting controversy in the late 1980s with accusations of deception of recruits, holding cult members against their will, forcing members to donate money and murdering a cult member who tried to leave in February 1989. Kaplan and Marshall alleged in their book that Aum was also connected with such activities as extortion. The group, authors report, "commonly took patients into its hospitals and then forced them to pay exorbitant medical bills". Several days later, on November 3, 1989, several Aum Shinrikyo members, including Hideo Murai, chief scientist, Satoro Hashimoto, a martial arts master, Tomomasa Nakagawa and Kazuaki Okazaki drove to Yokohama, where Sakamoto lived. They carried a pouch with fourteen hypodermic needles and a supply of potassium chloride. According to court testimony provided by the perpetrators later, they planned to use the chemical substance to kidnap Sakamoto from Yokohama's Shinkansen train station, but, contrary to expectations, he did not show up—it was a holiday (Bunka no hi, or "Culture Day"), so he slept in with his family at home. At 3 a. m. on November 5, the group entered Sakamoto's apartment through an unlocked door. Tsutsumi Sakamoto was struck on the head with a hammer, injected with potassium chloride, and strangled. His 29 year old wife, Satoko Sakamoto (坂本都子 Sakamoto Satoko) was beaten and injected with potassium chloride. Their 14 month old infant son Tatsuhiko Sakamoto (坂本竜彦 Sakamoto Tatsuhiko) was injected with the potassium chloride and then his face was covered with a cloth. The family's remains were placed in metal drums and hidden in three separate rural areas in three different prefectures (Tsutsumi in Niigata, Satoko in Toyama, and Tatsuhiko in Nagano) so that in case the bodies were uncovered, police might not link the three incidents. Their bed sheets were burned and the tools were dropped in the ocean. The victims' teeth were smashed to prevent identification. Their bodies were not found until the perpetrators revealed the locations after they were captured in connection with the 1995 Tokyo subway attack. By the time police searched the areas in which the victims were placed, their bodies were reduced to bones.

Мацумото зариндік шабуыл

1994 жылы 27 маусым күні түнде секта Мацумото, Нагано қаласындағы бейбіт тұрғындарға химиялық қарумен шабуыл жасады, қала орталығында зарин газын таратып жіберді. Шабуылды жүзеге асырған кезде Аум Шинрикёның екі мақсаты болды: жылжымайтын мүлік дауына қатысты сот ісінде сектаға қарсы үкім шығаруы күтілетін үш судьяға шабуыл жасау, сондай-ақ сектаның өндіріс орындарында жасаған зариннің жаппай қырғын құралы ретінде тиімділігін тексеру. Мацумото тұрғындары Асахараның қаланың оңтүстік аймағында кеңсе мен фабрика ашу жоспарына қарсы белсенді түрде қарсылық көрсеткендіктен оны ашуландырды. Жоспарға қарсылар Аумға қарсы петицияға 140 000 қол жинады, бұл сол кездегі Мацумото халқының 70 пайызына тең болды. Аумның бастапқы жоспары Мацумото сотының ғимаратына аэрозоль тарату болған, бірақ секта мүшелері сот жабылып қалғаннан кейін қалаға келгендіктен жоспар өзгертілді. Олар судьялар тұратын үш қабатты тұрғын үйді нысанаға алуға шешім қабылдады. Сағат 22:40-та Аум мүшелері зарин газын тарату үшін өзгертілген тоңазытқыш жүк көлігін пайдаланды, ол судьялардың үйінің жанынан өтті. Көліктің жүк бөлімінде "он екі литр сұйық заринды аэрозольге айналдыруға арналған арнайы жылыту құрылғысы" және аэрозольді ауданға тарату үшін желдеткіштер орналасқан еді. Қайтыс болғандардың арасында 23 жастағы жұмысшы Ютака Кобаяши және 29 жастағы медицина институтының студенті Мии Ясумото да болды.

1995 жылға дейінгі қосымша оқиғалар

Бұл сектаның буддистік секталар Сока Гаккай және Адам бақытын зерттеу институты сияқты бірнеше сыншыларын өлтіруді қарастырғаны белгілі. Картинист Йосинори Кобаяши сектаны сатиралай бастағаннан кейін, ол Аумның өлтіру тізіміне енгізілді. 1993 жылы Кобаяшиге қастандық жасауға тырысылды. 1991 жылы Аум NTT формаларын/жабдықтарын алу үшін телефон тыңдауды қолдана бастады және телефон тыңдау нұсқаулығын жасады. 1993 жылдың соңында секта құпия түрде зарин, кейіннен VX-ты өндіруге кірісті. Аум Батыс Австралиядағы шалғайдағы мал шаруашылығындағы Банджаварн станциясындағы қойларға зарин сынағын жасады, нәтижесінде 29 қой қырылды. 1994 және 1995 жылдар аралығында бірнеше қастандықтарда зарин де, VX-та қолданылды. Асахара тыңшы деп күдіктенген VX құрбаны 1994 жылдың 12 желтоқсанында сағат 7:00-де Осака көшесінде Томомицу Ниими және тағы бір Аум мүшесінің шабуылына ұшырады, олар оның мойнына жүйкеге әсер ететін затты септі. Ол оларды қуып жете алмастан құлап, он күннен кейін терең комадан шықпай қайтыс болды. Сол кездегі дәрігерлер оның органофосфатты пестицидпен уланғанын күдіктенді. Бірақ өлімінің себебі 1995 жылдың наурыз айында Токиодағы метро шабуылы үшін тұтқындалған секта мүшелері өлтіруді мойындағаннан кейін ғана анықталды. 4 қаңтарда сектаның қызметіне қарсы наразылық білдірген азаматтық ұйым – «Аум құрбандары қоғамының» маңызды мүшесі Хироюки Нагаока да осылай өлтірілді. Қарияны ұрлағанға дейін, оған телефон арқылы оның қарындасының қайда екенін сұраған адамдар қоңырау шалып, ол «Егер мен жоғалсам, мені Аум Шинрикё ұрлап кетті» деген жазба қалдырған. Прокурорлар Асахараға бұл туралы хабар берілгенін және ол полицияны жаңылыстыру үшін Токио метросындағы шабуылды бұйырғанын айыптады. Кеничи Хиросе 2000 жылы Токио аудандық сотында берген куәлігінде, Асахараның тобы Кеңес Одағының негізгі жаяу әскер қаруы – АК-74-тің көшірмелерін өндіруде өздігінен қамтамасыз етуді қалағанын мәлімдеді; бір мылтық Жапонияға контрабандалық жолмен әкелінді, оны зерттеу үшін, содан кейін Аум АК-74-ті кері инженерлік және жаппай өндіруге мүмкіндік алады. Полиция 1995 жылдың 6 сәуірінде Аум мүшесі пайдаланған көлікте АК-74 бөліктері мен сызбаларын тәркіледі.

The cult is known to have considered assassinations of several individuals critical of the cult, such as the heads of Buddhist sects Soka Gakkai and The Institute for Research in Human Happiness. After cartoonist Yoshinori Kobayashi began satirizing the cult, he was included on Aum's assassination list. An assassination attempt was made on Kobayashi in 1993. In 1991, Aum began to use wiretapping to get NTT uniforms/equipment and created a manual for wiretapping. At the end of 1993, the cult started secretly manufacturing the nerve agent sarin and later VX. Aum tested its sarin on sheep at Banjawarn Station, a remote pastoral property in Western Australia, killing 29 sheep. Both sarin and VX were then used in several assassinations between 1994 and 1995. The VX victim, who Asahara had suspected was a spy, was attacked at 7:00 a. m. on December 12, 1994, on the street in Osaka by Tomomitsu Niimi and another Aum member, who sprinkled the nerve agent on his neck. He chased them for about before collapsing, dying ten days later without coming out of a deep coma. Doctors in the hospital suspected at the time he had been poisoned with an organophosphate pesticide. But the cause of death was pinned down only after cult members arrested for the subway attack in Tokyo in March 1995 confessed to the killing. On January 4, Hiroyuki Nagaoka, an important member of the Aum Victims' Society, a civil organization that protested against the sect's activities, was assassinated in the same way. Before Kariya was abducted, he had been receiving threatening phone calls demanding to know the whereabouts of his sister, and he had left a note saying, "If I disappear, I was abducted by Aum Shinrikyo". Prosecutors alleged Asahara was tipped off about this and that he ordered the Tokyo subway attack to divert police. According to the testimony of Kenichi Hirose at the Tokyo District Court in 2000, Asahara wanted the group to be self sufficient in manufacturing copies of the Soviet Union's main infantry weapon, the AK 74; one rifle was smuggled into Japan, to be studied so that Aum could reverse engineer and mass produce the AK 74. Police seized AK 74 components and blueprints from a vehicle used by an Aum member on April 6, 1995.

Токио метросындағы газға шабуыл, тұтқындалулар және басқа да оқиғалар

1995 жылдың 20 наурызы таңында Аум мүшелері Токио метрополитенінің бес пойзына жасалған координациялы шабуыл кезінде саринға ең жақын химиялық құрамы бар екікомпонентті химиялық қаруды шығарды. Осы шабуылдың салдарынан 13 жолаушы қаза тауып, 54-і ауыр жарақат алды, ал тағы 980 адам зардап шекті. Сарапшылардың пікірінше, сариннің әсерінен 6000-ға жуық адам зардап шеккен болуы мүмкін. Көптеген құрбандар өздерін жария етуден тартынғандықтан, нақты санды анықтау қиын. Прокурорлар Асахараға сектаның ғимараттарына жоспарланған полицияның тінтеуі туралы ішкі дереккөзден хабар келгенін және полицияның назарын топтан аудару үшін Токио орталығында шабуыл жасауға бұйрық бергенін айыптайды. Алайда, шабуыл күтілген нәтижені бермеді, полиция бүкіл ел бойынша сектаның ғимараттарына бірден-бірге рейдтер ұйымдастырды. Келесі аптада Аумның қызметінің ауқымы толыққанды ашылды. Фудзи тауының етегінде орналасқан Камикуишикидегі секта штаб-пәтерінен жарылғыш заттар, химиялық қарулар және ресейлік Миль Ми-17 әскери тікұшағы табылды. Антракс және Эбола сияқты биологиялық қарулардың табылғаны туралы хабарлар тарады, бірақ қазіргі уақытта бұл мәлімдемелер қатты асыра сілтегендік болып көрінеді. 4 миллион адамды өлтіруге жететін сарин өндіруге қажетті химиялық заттардың қоры жиналған. 1995 жылдың 30 наурызында Ұлттық полиция агенттігінің басшысы Такадзи Куниматсу Токиодағы үйінің жанында төрт рет атылып, ауыр жарақат алды. Көптеген адамдар Аумның осы оқиғаға қатысы бар деп күдіктенсе, Санкей Шимбуны Хироши Накамураның қылмыстың күдіктісі екенін хабарлады, бірақ ешкімге ресми айып тағылмады. 1995 жылдың 23 сәуірінде Аумның Ғылым министрлігінің басшысы Хидео Мурай сектаның Токиодағы штаб-пәтерінің сыртында, 100-ге жуық журналист пен камералардың алдында пышақталды. Қылмысты жасаған Ямагучи гуми ұйымының корей мүшесі тұтқындалды және сотталып, қылмыстың себебі әлі анықталған жоқ. 1995 жылдың 5 мамыр күні кешке Токионың Шинжуку вокзалындағы әбден толы дәретханадан өрт сөндіруге қажетті қағаз пакет табылды. Сараптама көрсеткендей, бұл құрылғыдағы сутегі цианиді, егер уақытында сөндірілмегенде, желдету жүйесі арқылы 10 000 жолаушыға қауіпті газды таратуы мүмкін еді. Осы кезеңде сектаның көптеген мүшелері түрлі қылмыстар үшін тұтқындалды, бірақ метродағы газ шабуылына қатысқан жоғары лауазымды тұлғаларды тұтқындау әлі жүзеге аспады. Маусым айында Ауммен байланысы жоқ бір адам Токиодан Хакодатеге бағытталған All Nippon Airways рейсі 857 (Boeing 747) ұшағын қасып алып, оған еліктеуші шабуыл жасады. Қашқын өзін сарин мен жарылғыш заттармен қаруланған Аум мүшесі деп мәлімдеді, бірақ бұл мәлімдемелер жалған екені анықталды. Асахара 16 мамырда Камикуишики кешеніндегі "6-шы Сатиан" деп аталатын секта ғимаратының қабырғасында жасырынып отырған күйде табылғаннан кейін тұтқындалды.

On the morning of March 20, 1995, Aum members released a binary chemical weapon, most closely chemically similar to sarin, in a coordinated attack on five trains in the Tokyo subway system, killing 13 commuters, seriously injuring 54 and affecting 980 more. Some estimates claim as many as 6,000 people were injured by the sarin. It is difficult to obtain exact numbers since many victims are reluctant to come forward. Prosecutors allege that Asahara was tipped off by an insider about planned police raids on cult facilities and ordered an attack in central Tokyo to divert police attention away from the group. The attack evidently backfired, and police conducted huge simultaneous raids on cult compounds across the country. Over the next week, the full scale of Aum's activities was revealed for the first time. At the cult's headquarters in Kamikuishiki on the foot of Mount Fuji, police found explosives, chemical weapons, and a Russian Mil Mi 17 military helicopter. While the finding of biological warfare agents such as anthrax and Ebola cultures was reported, those claims now appear to have been widely exaggerated. There were stockpiles of chemicals that could be used for producing enough sarin to kill four million people. On March 30, 1995, Takaji Kunimatsu, chief of the National Police Agency, was shot four times near his house in Tokyo and was seriously wounded. While many suspected Aum involvement in the shooting, the Sankei Shimbun reported that Hiroshi Nakamura is suspected of the crime, but nobody has been charged. On April 23, 1995, Hideo Murai, the head of Aum's Ministry of Science, was stabbed to death outside the cult's Tokyo headquarters amidst a crowd of about 100 reporters, in front of cameras. The man responsible, a Korean member of Yamaguchi gumi, was arrested and eventually convicted of the murder. His motive remains unknown. On the evening of May 5, a burning paper bag was discovered in a toilet in Tokyo's busy Shinjuku station. Upon examination it was revealed that it was a hydrogen cyanide device which, had it not been extinguished in time, would have released enough gas into the ventilation system to potentially kill 10,000 commuters. During this time, numerous cult members were arrested for various offenses, but arrests of the most senior members on the charge of the subway gassing had not yet taken place. In June, an individual unrelated to Aum had launched a copycat attack by hijacking All Nippon Airways Flight 857, a Boeing 747 bound for Hakodate from Tokyo. The hijacker claimed to be an Aum member in possession of sarin and plastic explosives, but these claims were ultimately found to be false. Asahara was finally found hiding within a wall of a cult building known as "The 6th Satian" in the Kamikuishiki complex on May 16 and was arrested.

Сот және өлім жазасы

Асахара 13 түрлі қылмыс бойынша 27 адамды өлтіруде айыпталды. Прокуратура Асахараның "үкіметті құлатып, өзін Жапония императоры етіп тағайындау" мақсатымен Токио метросына шабуыл жасауға бұйрық бергенін мәлімдеді. Кейін, жеті жылдан астам уақытқа созылған сот процесінде прокурорлар шабуылдардың мақсаты полицияның назарын Аумнан аудару болған деген қосымша теория ұсынды. Прокуратура сондай-ақ Асахараны Мацумото оқиғасының және Сакамото отбасының қанына қан жұғырған қылмыстың артында тұрған бас әкімші деп айыптады. Сот барысында оның шәкірттерінің бірі Асахараға қарсы куәлік берді, нәтижесінде ол 17 тармақтан 13-і бойынша кінәлі деп танылды, оның ішінде Сакамото отбасын өлтіру де бар; қалған төрт тармақтан бас тартылды. 2004 жылдың 27 ақпанында ол өлім жазасына кесілді. Жапондық БАҚ бұл сот процесін "ғасырдың соты" деп атады. Қорғау тарапы Асахараның психикалық денсаулығының нашар екенін алға тартып, үкімге шағымданып, психиатриялық сараптамалар жүргізілді. Сот процесінің басым бөлігінде Асахара үнсіз қалды немесе тек өзімен-өзі сөйлесті. Дегенмен, ол ұстау орындағы қызметкерлермен байланыс жасады, бұл сарапшыны Асахараның үнсіздігінің ерікті екеніне сендірді. Адвокаттарының шағымдану себептерін ұсынбауына байланысты, Токио жоғары соты 2006 жылдың 27 наурызында олардың шағымын қабылдамау туралы шешім қабылдады. Бұл шешім 2006 жылдың 15 қыркүйегінде Жапонияның Жоғарғы сотымен бекітілді. Апелляциялық сот екі қайта қарау туралы өтінішті қабылдамады. 2012 жылдың маусым айында Асахараның өлімі бірнеше Аум Шинрикё мүшелерінің қамауға алынуына байланысты кейінге шегерілді. Құрбандардың туыстары оның өліміне келісім бергендерін мәлімдеді. Ресмилердің хабарлауынша, Асахараның соңғы сөздері оның денесін төртінші қызына тапсыру туралы болды, ол сектаға жатқызымсыздық танытып, күлін теңізге тастауды жоспарлағанын айтты; бұл Асахараның әйелі, үшінші қызы және басқа да отбасы мүшелері тарапынан қарсылық тудырды, олар күлді жақтастары құрметтей алатын жерге сақтауды қалағандары күдік тудырды. 2024 жылға дейін күлдері Токио қамау орында сақталды. 2021 жылы Жапонияның Жоғарғы соты Асахараның денесін оның екінші қызына тапсыруға бұйырды, бұл шешім 2024 жылы Токио аудандық сотымен бекітілді.

Asahara faced 27 counts of murder in 13 separate indictments. The prosecution argued that Asahara gave orders to attack the Tokyo Subway to "overthrow the government and install himself in the position of Emperor of Japan". Later, during the trial which took more than seven years to conclude, the prosecution forwarded an additional theory that the attacks were ordered to divert police attention away from Aum. The prosecution also accused Asahara of masterminding the Matsumoto incident and the Sakamoto family murder. During the trials, some of the disciples testified against Asahara, and he was found guilty on 13 of 17 charges, including the Sakamoto family murder; four charges were dropped. On February 27, 2004, he was sentenced to death. The trial was called the "trial of the century" by the Japanese media. The defence appealed against Asahara's sentence on the grounds that he was mentally unfit and psychiatric examinations were undertaken. During much of the trials, Asahara remained silent or only muttered to himself. However, he communicated with the staff at his detention facility, which convinced the examiner that Asahara was maintaining his silence out of free will. Owing to his lawyers' failure to submit the statement of reason for appeal, the Tokyo High Court decided on March 27, 2006, not to grant them leave to appeal. This decision was upheld by the Supreme Court of Japan on September 15, 2006. Two re trial appeals were declined by the appellate court. In June 2012, Asahara's execution was postponed due to arrests of several fugitive Aum Shinrikyo members. Relatives of victims said they approved the execution. Asahara's final words, as reported by officials, assigned his remains to his fourth daughter, who was unsympathetic to the cult and stated she planned to dispose of the ashes at sea; this was contested by Asahara's wife, third daughter, and other family members, who were suspected of wanting to enshrine the ashes where believers can honor them. Until 2024, the ashes were still at the Tokyo Detention House. In 2021, the Supreme Court of Japan ordered Asahara's remains to be released to his second daughter, which was affirmed by the Tokyo District Court in 2024.