Кіріспе
Дуэльдік пистолет – дуэльдер қалыпты болған кезде, дуэльде қолдану үшін жұптап жасалған пистолет түрі. Дуэльдік пистолеттер көбінесе бір рет атылатын кремнийлі немесе перкуссиялық қара ұнтақ пистолеттері болып келеді, олар қорғасын допты атып шығарады. Кез келген әдемі, көне пистолет жұбы дуэльдік пистолет емес, бірақ оларды солай атауға болады.
A duelling pistol is a type of pistol that was manufactured in matching pairs to be used in a duel, when duels were customary. Duelling pistols are often single shot flintlock or percussion black powder pistols which fire a lead ball. Not all fine, antique pairs of pistols are duelling pistols, though they may be called so.
Дизайн
18 ғасырдың ортасына дейін дуэльдер көбінесе қылыштармен өткізілді. Лондонда 1711 жылы алғашқы тапаншамен болған дуэль тіркелді, нәтижесінде парламент мүшесі сэр Чолмели Дерринг қаза тапты. Дәл реттелмесе, стандартты кремнийлі тапаншалардың тетік тартылғаннан оқ атылғанға дейін айқын кешігуі болуы мүмкін. Арнайы жасалған дуэльдік тапаншалардың сенімділігі мен дәлдігін арттыру үшін түрлі жақсартулар жасалған. Дуэльдік тапаншалардың ұзын және ауыр ұңғылары бар – қосымша салмақ нысананы тұрақтандыруға және кері соққыны азайтуға көмектеседі. Ертедегі тапаншалардың ұңғылары цилиндрлі болса, кейінгілері көбінесе сегізбұрышты болды. Ұңғылар жылтырды азайту үшін көк немесе қоңыр түске боялды. Атысшының ұстауын жақсарту үшін 1805 жылдан бастап тетік сақшыларында тіректер пайда бола бастады, бұл ортаңғы саусақтың демалуына мүмкіндік берді. Барлық бөліктер қолмен өңделіп, содан кейін үлкен қамқорлықпен және дәлдікпен реттелді, бұл дуэльдік тапаншаларды сол кезеңдегі стандартты атыс қаруларынан әлдеқайда қымбат етті. Оқтарды қалыптау кезінде дәлдікке әсер ететін қуыстардың болмауын қамтамасыз ету үшін ерекше көңіл бөлінді. Кейбір дуэльдерде тапаншалар мұқият және бірдей зарядталды, әр дуэльшіге ешқандай айырмашылығы жоқ зарядталған тапаншаны таңдау мүмкіндігі берілді. Кейде дуэльшілер өз тапаншаларын қолданды, сондықтан қарулар әртүрлі болды. Дуэльдер көбінесе қысқа қашықтықта, әдетте, тұрған қарсыластар арасында өткізілетіндіктен, ерекше дәлдік қажет болмады. Оларға салынған оқтардың салмағы .52 калибрлі немесе одан да ірі калибрлі болуы мүмкін. Мұндай оқтардан жарақаттану, сондай-ақ дуэльдер кең таралған кездегі шұғыл медициналық көмектің жағдайы нашар болғандықтан, тапаншамен болған дуэльдер көбінесе өлімге әкелетін, көбінесе бірнеше сағаттан немесе күндерден кейін. Көптеген ағылшын тапаншаларының ұңғылары тегіс болды, бірақ кейбіреулерінде көзге көрінбейтін, иілген ұңғылар болды – иілген ұңғының нәзік түрі. Иілген ұңғылы тапаншалар оқ атылғанда оқты айналдырып тұрақтандырады, нәтижесінде дәлдік артады. Сондықтан, иілген ұңғылы дуэльдік тапаншаларды көптеген адамдар спорттық емес деп санайтын, бірақ тапаншалар бірдей болған жағдайда бұл әділсіздік болмады. XVIII ғасырда кейбіреулер дәлдігі төмен, тегіс ұңғылы қарулармен дуэль жасауды жөн көрді, өйткені олар бұл кездесудің нәтижесін шешуге Құдайдың қалауын қабылдауға мүмкіндік береді деп есептеді. Иілген ұңғылы тапаншалардың жұбына көбінесе кішкентай балға немесе соққыш қосымша ретінде берілетін; олар сәл үлкен оқтарды қолданды және оқты ұңғыға салу үшін балға қажет болды. Дуэльдік тапаншаларды қапталға ілгіш тапаншалармен және саяхаттық тапаншалармен шатастыру оңай. Бұл типтер дуэльдік тапаншаларға ұқсас, өйткені олар кейде қымбатқа жасалатын және қосымша құралдар жиынтығымен бірге корпуста сатылатын. Саяхаттық тапаншалар, сондай-ақ жапқыш тапаншалар деп те аталады, жолаушылар өздерін қарақшылардан және аяқ астынан шабуылдан қорғау үшін пайдалану үшін арналған; дуэльдік тапаншалардан айырмашылығы, олар көбінесе иілген. Қапталға ілгіш тапаншалар немесе атты тапаншалар ат үстінде қолданылған және жылқының еріне ілінген былғары қаптамада жұппен тасымалданды. Әскери мақсатқа сай болса да, олар көбінесе азаматтық адамдарға тиесілі болды. Олардың мақсаты ұрыс немесе өзін-өзі қорғау болса да, кейде дуэльдерде де қолданылған. Дуэльдерде түрлі формалар қолданылды. Ұлыбританияда ең танымал түр – дуэльшілердің келісілген қашықтықта тұрып, сигнал берілгенде атуы. "Француз әдісі" бойынша дуэльде қатысушылар бір-бірінен арқасымен бастап, бұрылып, ату алдында белгілі бір қадамдар жасауы керек еді. Бариерлік дуэль немесе дуэль à volonté (қалау бойынша) деп аталатын дуэльдің тағы бір түрінде дуэльшілер бір-біріне қарай жүрді. Қашықтық жақындаған сайын олар өз қалаулары бойынша оқ атуға мүмкіндік алды. Бірақ егер бірінші атып жіберген адам атып жібермесе, ол тұрып, қарсыласының атуын күтуге міндетті болды. 1837 жылы Александр Пушкин осы дуэль түрінде күрескен кезде қаза тапты. Мұндай дуэльдің куәгерінің айғағы үшін Рейнольдс (1839) қараңыз. Қатысушылар ауыр, қорғаныш киімдері мен фехтование маскасына ұқсас, бірақ қалың шыныдан жасалған көзге қоршау бар металл қалқан киген. Тапаншамен дуэль 1906 және 1908 жылғы Олимпиада ойындарының (олимпиадалық дуэль қараңыз) қосымша (медаль емес) жарысы болды. Францияның Fauré Le Page компаниясы спорттық дуэль үшін арнайы тапаншалар жасады. Бұл тетіксіз, бір оқ атарлық қарулар болды, олардың тетігі алдында қолды қорғау үшін қалқан орнатылған.
Unless precisely tuned, standard flintlock pistols can have a noticeable delay between pulling the trigger and actually firing the projectile. Purpose built duelling pistols have various improvements to make them more reliable and accurate. Duelling pistols have long and heavy barrels – the added weight helps steady aim and reduce recoil. The barrels on earlier guns were cylindrical, while later ones tended to be octagonal. The barrels were given a blued or browned finish to reduce glare. Spurs on the trigger guards began appearing after around 1805 to provide a rest for the middle finger to improve the shooter's grip. All component parts were manufactured, hand finished, and then adjusted with great care and precision, which made duelling pistols much more costly than standard firearms of the period. Special care was taken when moulding the lead bullets to ensure that there were no voids which would affect accuracy. In some duels, the pistols were carefully and identically loaded, and each duellist was offered his choice of the indistinguishable loaded pistols. Although sometimes the duellists would use their own pistols so the weapons would be different. As duels were generally fought at short distances which were paced out, typically , between stationary opponents, extreme accuracy was not required. The bullets loaded in them could weigh in .52 caliber, or more in larger calibers. Injuries from such bullets, coupled with the primitive state of emergency medicine at the time when duels were commonplace, meant that pistol duels frequently resulted in fatalities, often some hours or days afterwards. Most English pistols had smooth bores, though some had scratch rifling, a subtle form of rifling which was difficult to see with the naked eye. Pistols with rifled barrels spin stabilize the shot when it is fired, resulting in much improved accuracy. As a result, duelling pistols with rifled barrels were considered unsporting by many, although there was no unfairness so long as the pistols were identical. For some in the eighteenth century, duelling with less accurate, smooth bore weapons was preferred as they viewed it as allowing the judgement of God to take a role in deciding the outcome of the encounter. A pair of rifled pistols often included a small hammer or mallet as an accessory; they used slightly oversized bullets and a hammer was needed to drive the bullet down the barrel when loading. Pairs of duelling pistols can be easily confused with holster pistols and travelling pistols. These types are similar to duelling pistols in that they were muzzle loading weapons that were sometimes expensively made and sold in matched, cased pairs with a set of accessories. Travelling pistols, also known as overcoat pistols, were intended for use by travellers to protect themselves from highwaymen and footpads; unlike duelling pistols, they were commonly rifled. Holster pistols, or horse pistols were used on horseback and carried in pairs in a leather holster slung across a horse's saddle. Although best suited for military use, they were often owned by civilians. Although their purpose was combat or self defense, holster pistols were used on occasion to fight duels. There were various forms of pistol duel. In Britain, the favoured type was for the duellists to stand still at an agreed distance and shoot when given the signal. The rules of the "French method" of duelling required the duellists to begin back to back, walk a set number of paces before turning and firing. A further type of duel, known as a barrier duel or a duel à volonté (at pleasure), had the duellists walk towards each other. As the distance closed they could fire at will. But if the first to fire missed, he was required to stand still and wait for his opponent's shot. In 1837, Alexander Pushkin was fatally wounded while fighting this form of duel. For an eye witness account of such a duel see Reynolds (1839). Participants wore heavy, protective clothing and a metal helmet, similar to a fencing mask but with an eye screen of thick glass. Pistol dueling was an associate (non medal) event at the 1906 and 1908 Olympic games (see Olympic dueling). The Fauré Le Page company of France made special pistols for sport duelling. These were break action, single shot weapons that were fitted with a shield in front of the trigger, to protect the hand holding the pistol.
Өндірушілер
Сегізінші ғасырдың ортасында Біріккен Корольдікте, Францияда және колониялық Америкада дуэльдерде тапанша қолдану кеңінен таралды. Алғашқыда стандартты қаптамалы немесе саяхаттық тапаншалар негізгі құрал болды, бірақ ғасыр соңына қарай Англия, Франция, Германия, Австрия және АҚШ-тағы шеберлер арнайы дуэльдік тапаншалар жасады. Дуэльдік тапаншалардың жұптары көбінесе ұнтақ құбысымен, тазалау және оқ тиеу таяқтарымен, қосалқы кремнийлермен, кілттермен және басқа да құралдармен, сондай-ақ оқ жасау қалыбымен бірге бөлінген ағаш қораптарда сатылатын.