Кіріспе

Дуэльдік пистолет – дуэльдер қалыпты болған кезде, дуэльде қолдану үшін жұптап жасалған пистолет түрі. Дуэльдік пистолеттер көбінесе бір рет атылатын кремнийлі немесе перкуссиялық қара ұнтақ пистолеттері болып келеді, олар қорғасын допты атып шығарады. Кез келген әдемі, көне пистолет жұбы дуэльдік пистолет емес, бірақ оларды солай атауға болады.

Дизайн

18 ғасырдың ортасына дейін дуэльдер көбінесе қылыштармен өткізілді. Лондонда 1711 жылы алғашқы тапаншамен болған дуэль тіркелді, нәтижесінде парламент мүшесі сэр Чолмели Дерринг қаза тапты. Дәл реттелмесе, стандартты кремнийлі тапаншалардың тетік тартылғаннан оқ атылғанға дейін айқын кешігуі болуы мүмкін. Арнайы жасалған дуэльдік тапаншалардың сенімділігі мен дәлдігін арттыру үшін түрлі жақсартулар жасалған. Дуэльдік тапаншалардың ұзын және ауыр ұңғылары бар – қосымша салмақ нысананы тұрақтандыруға және кері соққыны азайтуға көмектеседі. Ертедегі тапаншалардың ұңғылары цилиндрлі болса, кейінгілері көбінесе сегізбұрышты болды. Ұңғылар жылтырды азайту үшін көк немесе қоңыр түске боялды. Атысшының ұстауын жақсарту үшін 1805 жылдан бастап тетік сақшыларында тіректер пайда бола бастады, бұл ортаңғы саусақтың демалуына мүмкіндік берді. Барлық бөліктер қолмен өңделіп, содан кейін үлкен қамқорлықпен және дәлдікпен реттелді, бұл дуэльдік тапаншаларды сол кезеңдегі стандартты атыс қаруларынан әлдеқайда қымбат етті. Оқтарды қалыптау кезінде дәлдікке әсер ететін қуыстардың болмауын қамтамасыз ету үшін ерекше көңіл бөлінді. Кейбір дуэльдерде тапаншалар мұқият және бірдей зарядталды, әр дуэльшіге ешқандай айырмашылығы жоқ зарядталған тапаншаны таңдау мүмкіндігі берілді. Кейде дуэльшілер өз тапаншаларын қолданды, сондықтан қарулар әртүрлі болды. Дуэльдер көбінесе қысқа қашықтықта, әдетте, тұрған қарсыластар арасында өткізілетіндіктен, ерекше дәлдік қажет болмады. Оларға салынған оқтардың салмағы .52 калибрлі немесе одан да ірі калибрлі болуы мүмкін. Мұндай оқтардан жарақаттану, сондай-ақ дуэльдер кең таралған кездегі шұғыл медициналық көмектің жағдайы нашар болғандықтан, тапаншамен болған дуэльдер көбінесе өлімге әкелетін, көбінесе бірнеше сағаттан немесе күндерден кейін. Көптеген ағылшын тапаншаларының ұңғылары тегіс болды, бірақ кейбіреулерінде көзге көрінбейтін, иілген ұңғылар болды – иілген ұңғының нәзік түрі. Иілген ұңғылы тапаншалар оқ атылғанда оқты айналдырып тұрақтандырады, нәтижесінде дәлдік артады. Сондықтан, иілген ұңғылы дуэльдік тапаншаларды көптеген адамдар спорттық емес деп санайтын, бірақ тапаншалар бірдей болған жағдайда бұл әділсіздік болмады. XVIII ғасырда кейбіреулер дәлдігі төмен, тегіс ұңғылы қарулармен дуэль жасауды жөн көрді, өйткені олар бұл кездесудің нәтижесін шешуге Құдайдың қалауын қабылдауға мүмкіндік береді деп есептеді. Иілген ұңғылы тапаншалардың жұбына көбінесе кішкентай балға немесе соққыш қосымша ретінде берілетін; олар сәл үлкен оқтарды қолданды және оқты ұңғыға салу үшін балға қажет болды. Дуэльдік тапаншаларды қапталға ілгіш тапаншалармен және саяхаттық тапаншалармен шатастыру оңай. Бұл типтер дуэльдік тапаншаларға ұқсас, өйткені олар кейде қымбатқа жасалатын және қосымша құралдар жиынтығымен бірге корпуста сатылатын. Саяхаттық тапаншалар, сондай-ақ жапқыш тапаншалар деп те аталады, жолаушылар өздерін қарақшылардан және аяқ астынан шабуылдан қорғау үшін пайдалану үшін арналған; дуэльдік тапаншалардан айырмашылығы, олар көбінесе иілген. Қапталға ілгіш тапаншалар немесе атты тапаншалар ат үстінде қолданылған және жылқының еріне ілінген былғары қаптамада жұппен тасымалданды. Әскери мақсатқа сай болса да, олар көбінесе азаматтық адамдарға тиесілі болды. Олардың мақсаты ұрыс немесе өзін-өзі қорғау болса да, кейде дуэльдерде де қолданылған. Дуэльдерде түрлі формалар қолданылды. Ұлыбританияда ең танымал түр – дуэльшілердің келісілген қашықтықта тұрып, сигнал берілгенде атуы. "Француз әдісі" бойынша дуэльде қатысушылар бір-бірінен арқасымен бастап, бұрылып, ату алдында белгілі бір қадамдар жасауы керек еді. Бариерлік дуэль немесе дуэль à volonté (қалау бойынша) деп аталатын дуэльдің тағы бір түрінде дуэльшілер бір-біріне қарай жүрді. Қашықтық жақындаған сайын олар өз қалаулары бойынша оқ атуға мүмкіндік алды. Бірақ егер бірінші атып жіберген адам атып жібермесе, ол тұрып, қарсыласының атуын күтуге міндетті болды. 1837 жылы Александр Пушкин осы дуэль түрінде күрескен кезде қаза тапты. Мұндай дуэльдің куәгерінің айғағы үшін Рейнольдс (1839) қараңыз. Қатысушылар ауыр, қорғаныш киімдері мен фехтование маскасына ұқсас, бірақ қалың шыныдан жасалған көзге қоршау бар металл қалқан киген. Тапаншамен дуэль 1906 және 1908 жылғы Олимпиада ойындарының (олимпиадалық дуэль қараңыз) қосымша (медаль емес) жарысы болды. Францияның Fauré Le Page компаниясы спорттық дуэль үшін арнайы тапаншалар жасады. Бұл тетіксіз, бір оқ атарлық қарулар болды, олардың тетігі алдында қолды қорғау үшін қалқан орнатылған.

Өндірушілер

Сегізінші ғасырдың ортасында Біріккен Корольдікте, Францияда және колониялық Америкада дуэльдерде тапанша қолдану кеңінен таралды. Алғашқыда стандартты қаптамалы немесе саяхаттық тапаншалар негізгі құрал болды, бірақ ғасыр соңына қарай Англия, Франция, Германия, Австрия және АҚШ-тағы шеберлер арнайы дуэльдік тапаншалар жасады. Дуэльдік тапаншалардың жұптары көбінесе ұнтақ құбысымен, тазалау және оқ тиеу таяқтарымен, қосалқы кремнийлермен, кілттермен және басқа да құралдармен, сондай-ақ оқ жасау қалыбымен бірге бөлінген ағаш қораптарда сатылатын.