Кіріспе

Палаван провинциясының, Филиппин муниципалитеті

Бусуанга, ресми түрде Бусуанга муниципалитеті, Филиппиннің Палаван провинциясындағы 3-ші сыныпты муниципалитет. 2020 жылғы халық санауы бойынша, оның халқы 25 617 адамды құрайды.

Тарих

Ауызша айтылым бойынша, Бусуанга аралы бір кезде Куйонондық дату Маканасқа тиесілі болған. Арал бір уақытта Куйонондық датулардың төрт билігінің бір бөлігі болды, ал қалған үшеуі – Куйо архипелагын басқарған Дату Магбануа, Тайтай және айналасындағы аралдарды басқарған Дату Кабайло және Тайтайдың оңтүстігінде билік еткен Дату Кабангон еді. Бусуанга қаласы 1950 жылы Корон қаласының Консепсьон, Сальвасьон, Бусуанга, Жаңа Бусуанга, Булуанг, Кесон, Калавит және Чии ауылдарынан құрылды. Кесон 2000 жылы қайтадан баранга мәртебесіне ие болды. Бусуанга тарихы б.з.д. 3000 жылға дейін барып тоқтауы мүмкін, сол кезде көшпелі халықтар Азия материгінен құрлық көпірлері арқылы қоныс аудару толқындарын жасады, олардың кейбіреулері Филиппин архипелагында тоқтады. Кейіннен малайлар мен индонезиялықтар да оларға қосылды. Мыңдаған жылдар бойы олар Филиппин аралдарын зерттеді, ашты, пайдаланды және, мүмкін, Бусуанга аралын да қоныстандырды. Осыған сәйкес, 9 ғасырда қытай саудагерлері Каламианес аймалының жағалау тұрғындарымен сауда жасағаны белгілі болды және кейбір жерлерді «Па лаою», «Киа ма ян» және «Па ки нун» деп атады, бұл олардың (қытай) жазбаларында Палаван, Каламиан және Бусуанга дегенді білдіреді. 1380 жылы, христиан діні Филиппинге келгенге дейін бір жарым ғасыр бұрын, Малаккадан келген араб миссионері Махду Сулуға ислам дінін әкелді. Келесі ғасырларда ислам діні таралып, ерте филиппиндықтардың өміріне зор әсер еткен болуы керек. Осылайша, испандықтар аралдарға келгенге дейін біздің ата-бабаларымыз ислами діни ережелерге бағынып, осы мәдениетті ұстанды.

Шығу тегі

1951 жылы Бусуанга муниципалитетке айналғанға дейін 3000 жылдан астам бұрын аралға BUSUANGA деген ат берілген. Анығында, бұл ат муниципалитеттегі ең үлкен өзенге (орташа ені 100 метр, ұзындығы белгісіз) қойылған, ол өзенді жергілікті тұрғындар табиғатта болған үлкен апатты дүмпуылдан кейін атаған, және сол атау ауыздан ауызға аңыз болып жеткен.

Аңыз

Ежелгі аңыз бойынша, *шағын, мөлдір өзен, тар, көркем жағалауы бар, бұлақтан да үлкен емес, әдемі аңғарда оңтүстікке қарай ағып, адамдардың күнкөрісін қамтамасыз ететін, көбінесе жеткілікті болған жерге құяды. Әр күні тұрғындар айналасындағы табиғаттың мол сыйларын пайдаланып, тыныш өмір сүрген. Бірақ бір тағдырлы күні, зор, күшті дауыл тұрып, бүкіл аралды шарпыды; бес немесе он төрт күн бойы аралды ең ауыр жаңбырлар мен қатты желдермен қамшылады. *Аңыздың нақты оқиға, яғни табиғи апаттың шындығы екеніне сенетін көптеу бар, бұл оқиғаның орын алған болуы мүмкін, соның салдарынан аралдағы шағын өзендер мен арналар тармақталып, ағыстарын біріктіріп, қазіргі Бусуанга өзенін құрады. Дауылдан кейін келген ашық, салқын таңда тұрғындар өздерінің жерінде үлкен, таңғажайып өзгерістерді көріп, қорқыныш пен таңданысқа бөленді. Дауылдың қараңғылығынан құрлықтың батыс жағынан теңізге қарай кең жаңа арна пайда болды. Осылайша, табиғат осы үлкен өзенді дүниеге келтірді, ол кішкентай бұлақтан өркендеді және бүгінге дейін ерекше әдемі табиғи белгі болып табылады. "Бусуанга" – бұл оқиғаның халық арасында кең таралған түсіндірмесі, сөздің мағынасы ағылшын тілінде "жарылыс" дегенді білдіреді.

Америка режимі: 1901-1914 жылдар

1904 жылы губернатор Райт басшылығымен американдық әскери үкімет провинцияны басқарып, Кулион аралы үкіметтік резервацияға айналды, ол мәйектілер үшін колония және үлкен үкіметтік шаруашылықты қамтамасыз етті, оның құзыреті мен басқаруы ақырында Корон муниципалитеті арқылы жүзеге асырылды. Сол жылдың 2 маусымында Кулионның бірқатар бұрынғы тұрғындары материктің оңтүстік-шығысына қоныс аударып, "Кинамотеан" деп аталған Консепсьонды құрды, бұл атау осы жерде көптеп өсетін тәтті картоптан (камоте) шыққан. *Бұсуанга, қазіргі Ескі Бусуанга – ана барио. 1977 жылғы зерттеулерге сәйкес, Бусуанганның алғашқы құрылуы шамамен 1600 жылға дейін жетеді. 1906 және 1911 жылдар аралығында, губернатор Эдмунд Миллердің қызмет ету кезеңінде, бірнеше бариоларда (Сальвасион, Консепсьон, Калауит және т.б.) мектеп ғимараттары салынды. Бұрын "Каньепет" деп аталған Жаңа Бусуанганың құрылуы маңызды оқиға. Оның ең даулы жаратылысы болғанымен, оның бір бөлігі Бусуанга тарихының соңғы кезеңінде де рөл атқаратын болады. 1937 жылы мэр Реституто Бакнанның ресми мойындауымен, негізінен Евангелиялық шіркеудің мүшелеріне діни міндеттемелерін орындау үшін, барио сол кезде таратылу туралы тағы бір ресми бұйрық алды. Одан кейін тарату жүзеге асты. 1938 жылы, яғни Екінші дүниежүзілік соғысқа шамамен төрт-бес жыл қалғанда, аралда марганец кен орындары табылды. Кен өндірісінің қарқынды дамуына байланысты, Корондан солтүстік бариоларға, Бинтуан арқылы Консепсьонға дейін ұлттық жол салу жеделдетілді.

Екінші дүниежүзілік соғыс: азат ету арқылы: (1941-1949)

1942 жылы, әлі Корон муниципалитетіне қарасты маңызсыз аудан болған Бусуанга соғыс кезеңіне енді. Жапонияның Корон мен Бусуанганы басып алуының басты себебі – оқ-дәрі жасау үшін қажетті қымбат металдардың мол қоры бар марганец кен орындары болды. Осыған байланысты Бусуангалықтар Қарсылық қозғалысын құрды, оның алдында тұрғаны Игнасио Либарра басқаратын батыл Боло батальоны еді. Сол жылдың соңында Қарсылық қозғалысының мүшелері Бусуанга, Сальвасион, Чии және Калауиттегі жартылай дайын мектеп ғимараттарын өртеп жіберді, себебі олардың жапондықтардың штаб-пәтері болуі мүмкін деп қорқып еді. Жаулар тонау мен қырғынды жасап, олжаларын қуана алып жатқанда, 1944 жылдың 24 қыркүйегінде АҚШ бомбалаушы ұшақтары шабуыл жасады. Консепсьон жағалауында бірнеше жапондық кемелер, ішінде ірі танкерлер де болды, бомбаға түсіріліп батты. Танкерлерден төгілген мұнай теңізді жапқан соң, қатты жанып, жақын маңдағы мангр тоғайларын да өртеп, бірнеше күн бойы теңізде отты алау тудырды. 1945 жылдың сәуір айында марганец кен орындарынан келген екі жапон офицеріне шабуыл жасалып, олар өлтірілді. Сол айдың ішінде батыл Боло батальонының ержүрек сарбаздары үш жапон әскерін жойды. Бұл жапон басқыншыларының тағдыры мен соғыстың аяқталуын болжады. Соғыстан кейін АҚШ үкіметі Панлайтанның батыс жағалауында ұзақ қашықтыққа (LORAN) сигнал беретін стансаны салып, 1970 жылға дейін АҚШ жағалау күзетшілерімен қамтамасыз етті. Аралда бейбітшілік орнаған соң мектептер қайта ашылды, халық соғыстың ауыр әсерлерін ұмытып, балаларын қуана мектепке жіберді. Осыған орай, АҚШ үкіметі халықтың экономикалық қиындықтарын жеңуіне көмек және толық қолдау көрсетті. Осылайша Бусуанга соғыстың күлінен қайта жаңғырып, бір жыл өткен соң, соғыстағы моральдық және экономикалық депрессиядан әлі де әлсіреп, толыққанды тәуелсіз муниципалитетке айналуға мәжбүр болды.

Қор: АБОРДО заң жобасы)

1950 жылы Бусуанга толық құқықты муниципалитет ретінде құрылуының бастауы болды. 13 қарастырылатын бариосы қоныстанған және халқы бар, ол тек тәуелсіз муниципалитет мәртебесіне ие болу үшін қажетті заңдық рәсімдерді күтті. Осы мәселені көтерген және 1950 жылы муниципалитеттің құрылуына бағытталған заң жобасын Конгресс отырысында ұсынған Палаванның сол кездегі конгрессмені және Палаванның алғашқы көрнекті мемлекет қайраткері – губернатор Гауденсио Абордо болды. 381 нөміріндегі заң жобасы Бусуанганы және оның құрамындағы барлық бариоларды муниципалитет етіп құруды көздеді. Конгрестің екі палатасы да заң жобасын көп кедергісіз мақұлдады, ал Филиппин Президентінің соңғы бекітуі Республикалық заң №560-та жазылып, ресімделді. Бұрын Евангелиялық шіркеудің мүшелері құрған және таратылған Жаңа Бусуанга бариосы муниципалитет орналасуы үшін саяси тұрғыдан қолайлы орынға айналды. 1951 жылдың 30 желтоқсанында, муниципалдық ғимарат ретінде уақытша "ағаш және нипа" конструкциясымен, тағайындама бойынша алғашқы қала әкімі, мэр Адриано Кустодио қызметін бастады. Ол муниципалитет құрылғаннан кейінгі алғашқы айларда, 1952 жылдың желтоқсанына дейін басқарды.

Қалалық алаң туралы дау

Бұл Тибурсио Барракозо, оңтүстік аймақтың Salvacion-нан шыққан белгілі бір руының өкілі, халықтың сайлау арқылы берген құқығымен және лайықтылығымен мэр болып сайланды. Оның алғашқы батыл қадамы – муниципалды орталықты Salvacion-ға көшіру, бұл оңтүстік және солтүстік аймақтар арасындағы "жергілікті даудың" бірінші толқынын тудырды. Осыған байланысты, 1955 жылғы келесі сайлауда солтүстік аймақтың өкілі Антонио Капаг (1956-1959 жылдары) жеңіске жеткен соң, муниципалды орталық қайтадан Salvacion-нан Жаңа Бусуангаға көшірілді. Бірақ, кейінгі мэрлер муниципалды орталықты тағы көшіруге себеп болмады, себебі жоғары деңгейдегі саяси жағдай мен атмосфера Жаңа Бусуанганы қолдады; және муниципалитет 1974 жылға дейін сол жерде қалды.

Қалалық аумақты ауыстыру: MITRA жобасы

1968 және 1971 жылдар аралығындағы мерhum қала әкімі Антеро Хачероның өкілеттігі кезеңінде, Палаванның сол кездегі өкілі Рамон В. Митра, Конгресс сессиясында тағы бір заң жобасын қолдады; бұл жолы ол муниципалды орталықты Жаңа Бусуангадан Сальвасионға ауыстыруды және оны дереу іске асыруды көздеді. Заң жобасы түрлі негізді және дұрыс себептермен мақұлданды, соның ішінде Сальвасион географиялық тұрғыдан тиімдірек және стратегиялық жағдайда орналасқан, сондай-ақ экономикалық жағынан дамыған қауымдастық болды, бұл оны мемлекеттік қызмет көрсету үшін ең қолайлы саяси орталық және муниципалдық үкіметтің стратегиялық орнына айналдырды. Алайда, түсініксіз себептерге байланысты, заң жобасы жергілікті басқару органдарына енуде қиындықтарға тап болды. Әртүрлі бағыттардан келген, қайшы келетін жеке және саяси мүдделер мен ниеттердің араласуынан заң жобасы тиісті жергілікті әкімшілікте іске асырылмады. Осының салдарынан Сальвасионның ауылдық кеңесі, бірнеше муниципалды кеңесшілермен бірлесіп, қатысты муниципалдық шенеуніктерге қарсы «Мандамус» ісін қозғады. Бірақ, қала әкімі Антеро Хачеро өкіметтің ортасында қайтыс болды, ал «Мандамус» ісі оның орнын басатын адамның үстінен Дамокл қылышы сияқты ілініп тұрды. Ақырында, 1972 жылғы жергілікті сайлауда Лауреано Кустодио жеңіске жеткенде, «Мандамус» ісі де осымен аяқталды. Бұл жолы муниципалдық кеңес соттан (СІФ) Сальвасионға муниципалитеттің ауысуын іске асыру туралы бұйрық беруді сұрады, бұл тиісті шенеуніктердің бейжайлығына қарсы болды. Сальвасион және Жаңа Бусуанга халқы арасында шағын «суық соғыс» тууға жақын болды.

География

Бусуанга аумағы Бусуанга аралының батыс үштен бір бөлігін, сондай-ақ Калауит аралын қамтиды. Екеуі де Миндаро және Палаван аралы арасында жатқан Каламиан аралдарының құрамына кіреді. 2020 жылғы халық санауы бойынша, онда 25 617 адам тұрады.

Географиялық орналасуы

Палаван провинциясының ең солтүстік бөлігінде Каламианес аралдар тобы орналасқан. Ол Бусуанга, Калауит, Корон, Кулион және Линапакан деген бес аралдан тұрады, бұл төрт ірі муниципалитетке – Бусуанга, Корон, Кулион және Линапаканға сәйкес келеді. Бусуанга муниципалитеті ең ірі арал болып табылады, ол Бусуанга аралының 1/3 бөлігін және Палаванның жалпы жер аумағының 3,8% құрайды. Муниципалитеттің жерді пайдаланудың кешенді жоспарына (CLUP 2001–2009) сәйкес, муниципалитеттің жалпы жер көлемі 52 748 гектарды құрайды, ал DENR – CENRO мәліметтері бойынша, жалпы жер көлемі 53 051 гектарды шамамен көрсетеді. Ол солтүстік жағынан Миндаро бұғазымен, шығысынан Корон муниципалитетімен, батысынан Оңтүстік Қытай теңізімен және оңтүстігінен Кулион аралымен шектеседі. Бусуанга муниципалитетінің жер аумағының көп бөлігі (59%) Калауит ойын-саяжайы мен жабайы табиғат қорығынан (3 323 га) және Юло Король ранчосынан (YKR) (28 380 га) тұрады.

Әкімшілік шекара

Бусуанга муниципалитеті 14 барангайдан тұрады: Богтонг, Булуанг, Чии, Консепсьон, Маглаламбай, Жаңа Бусуанга, Ескі Бусуанга, Панлайтан, Кесон, Сальвасьон, Сан Исидро, Сан-Рафаэль, Саграда және Сто. Ниньо. Сан Исидро, Панлайтан, Маглаламбай арал барангайлары болып табылады. Ал 2-кестеде көрсетілгендей, Чии барангайы муниципалитеттің жалпы жер аумағының шамамен 32% құрайтын ең үлкен ауданға ие. Одан кейін 11% көрсеткішпен Сто. Ниньо келеді. Бусуангада сонымен қатар, көбінесе муниципалитеттегі жергілікті халық (тагбануалар) тұратын көптеген кішкентай аралдар бар.

Геология

Бүкіл Бусуанга аралы Улуган шығанағының солтүстігіндегі және жағалаудағы барлық аймақтарды қамтитын, Палаван аралдары тобының жанартаулық емес микроконтиненттік фрагментіне жатады. Геофизикалық байқауларға сәйкес, бұл аралдар тобы Үшінші кезеңге дейін (Олигоцен ортасы), әсіресе Оңтүстік Қытай теңізінің теңіз түбінің кеңеюі басталған кезде, Қытай материгінің оңтүстік-шығыс континенттік шельфінің бір бөлігі болған деп саналады. 2006 жылы PCSD-ның негізгі аймақтарға бөлу жөніндегі Флораны зерттеу және биоәртүрлілікті бағалау есебінде көрсетілгендей, Бусуанганың геологиясы бірнеше формациядан тұрады. Оларға Кинг Ранч формациясы, Лиминангконг формациясы, Квартерлік аллювий және Маладжон әктастары жатады. Лиминангконг формациясы, қабатталған шертімен ерекшеленеді, ал Квартерлік аллювий, төбелердің етегінде жиналған біртұтас емес, су тасқынынан пайда болған шөгінділерден тұрады және Бусуанганың көптеген барангайларындағы жазық жағалау аймақтарында және өзен арналарында кездеседі. Ал Маладжон әктасы, кремі түстіден қара сұрға дейінгі массивті коралл, мәрмәрленген әктас түрінде муниципалитеттің солтүстік-батысында орналасқан Элет және Калаписауан аралдарында жиі кездеседі. Құрлық формацияларының көп бөлігі кремний диоксидінің негізгі элементтері бар карсттық әктастардан тұрады. Дегенмен, әктас таралуы муниципалитет аумағында тек бірнеше аймақтарда, мысалы, Булуанг барангайында ғана байқалады.

Топырақ

Жердің топырақ жіктелуі мен құнарлылығы климатқа, жауын-шашынға және оның әртүрлі биіктігіне байланысты. Бусуанга муниципалитетінде топырақтың алты негізгі түрі бар: Қатты таулы жер, Корон балшықты құмды топырағы, Сан-Мигель балшықты құмды топырағы, Аборлан балшықты құмды топырағы, Бусуанга құмды топырағы және Гидросол. Бұл топырақтардың беткі қабаты балшықтан құмды балшыққа дейін, ал кейбіреулері құмды балшықтан тұрады, олар орташа және ұсақ текстуралы топырақтарға жатады. Муниципалитеттегі топырақ түрлері оның географиялық орналасуына қарай өзгереді. Облыстық ауыл шаруашылығы басқармасының мәліметтеріне сәйкес, жазықтарда, аңғарларда және үстірттердегі топырақтар балшықты құмды топырақтан тұрады, ал көлбеу немесе сәл тік беткейлердегі топырақтар құмды балшықтан құмды топыраққа дейін құралады. Муниципалитеттің оңтүстік жағындағы жағалау жазықтарында негізгі топырақ түрі Гидросол, ал кейбір аңғарларда Бусуанга құмды топырағы көптеп кездеседі. Осы топырақ түрлерінің ішінде балшықты құмды топырақ, қасиеттеріне байланысты, жергілікті тұрғындарға егін егуге және көкөніс өсіруге өте қолайлы.

Климат

Бусуангада екі ерекше климат түрі бар. Желтоқсаннан мамырға дейін құрғақ, маусымнан қарашаға дейін жаңбырлы болады; ең жылы айлар наурыз, сәуір және мамыр, ал ең суық айлар желтоқсан, қаңтар және ақпан. Жылдық орташа жауын-шашын мөлшері 2873,9 мм құрайды. Ал Палаван аймағының толыққанды бөлігі тайфун белдеуінен тыс болғанымен, Бусуанга орналасқан солтүстік бөлігінде, әсіресе шілде мен тамыз айларында, үздірілмейтін жел және құйындар жиі болады.

Жер ресурстары

2006 жылғы Бусуанга муниципалитеті жерлерінің жіктелу картасы (SEMP ECAN аймақтық жобалауға сәйкес). Көрсетілгендей, жердің көп бөлігі иеліктен шығарылатын және пайдалануға берілетін жерлерге жатса, осы жіктелудің басымдығы, ең алдымен, аймақта екіншілік бұталы және бұталы жерлердің көп болуына байланысты. Сонымен қатар, муниципалитет жерлерінің түрлі жіктелу құрамын көрсететін әртүрлі ақпарат көздері бар. Қоршаған орта және табиғи ресурстар департаментінің CENRO Бусуанганың жалпы муниципалдық жер ауданын 32 144 гектар (71,3%) иеліктен шығарылатын және пайдалануға берілетін (A&D) жерлер деп, ал 12 950 гектар (28,7%) орманды жерлер деп анықтады. NAMRIA жер жіктелу картасын жасаған SEMP ECAN аймақтық жобасы A&D жерлерінің шамамен 48% ғана екенін көрсетті. Ал CLUP муниципалды жерлерді пайдаланудың үлесін көрсетті, оған сәйкес 46% шөптесін және бұталы жерлерге, 39% орманға, 8% ауыл шаруашылығына, ал 1% құрылыс алаптарына немесе жалпы жер ауданының 392 гектарына бөлінген.

Демография

2020 жылғы санақта Бусуанганың халқы 25 617 адамды құрады, халық тығыздығы болса .