Кіріспе

Итальян бароккосының скрипкашысы және композиторы Джузеппе Торелли (22 сәуір 1658, Верона – 8 ақпан 1709) – итальяндық виолашы, скрипкашы, педагог және барокко дәуірінің орта кезеңіндегі композитор. Торелли аспаптық концерттің, әсіресе concerti grossi мен солистік концерттің, скрипкалар мен континуоға арналған түрлерін дамытуға үлкен үлес қосты, сондай-ақ трубаларға арналған ең шығармашыл барокко композиторы ретінде танылды.

Өмір

Торелли Веронада дүниеге келген. Ол кіммен скрипканы оқығанын білуге болмайды, бірақ Леонардо Бруньоли немесе Бартоломео Лорантитің шәкірті болған деген болжам бар, алайда ол Жакомо Антонио Пертиден композицияны оқығаны белгілі. 1684 жылдың 27 маусымында 26 жасында Accademia Filarmonica мүшесі болып, скрипкашы ретінде қабылданды. 1686 жылдан бастап Сан-Петронио базиликасында виолашы болып жұмыс істеді, ол 1695 жылға дейін немесе 1696 жылдың қаңтарына дейін созылды, оркестр қаржы тапшылығынан таратылғанға дейін. 1687 жылы Джузеппе Корси да Челано Тореллидің Op. 3 шығармасын Пармадағы Санта-Мария-делла-Стекката қасиетті орнында орындады. 1698 жылы ол Бранденбург-Ансбах маркграфы Георг Фридрих II сарайында концертмейстер болып тағайындалды, онда ол маэстро ди капелла және кастрато Франческо Антонио Пистоккидің «Махаббат пен мүдделілік ақылы» атты драмалық идеясы үшін оркестрді дирижерлік етті, содан кейін 1699 жылдың желтоқсанында Венаға кетті. Ол 1701 жылдың ақпан айына дейін Болоньяға қайтып келді, сол кезде ол жаңадан құрылған Сан-Петронио капелла музыкасында скрипкашы ретінде тіркелді, оны оның бұрынғы композиция мұғалімі Перти басқарды. 1709 жылдың 8 ақпанында 50 жасында Болоньяда қайтыс болды, оның қолжазбалары Сан-Петронио архивінде сақтаулы. Джузеппенің інісі Феличе Торелли – боллоньялық суретші, ол үлкен атаққа ие болмады, бірақ кейіннен Accademia Clementina-ның негізін қалаушылардың бірі болды. Джузеппенің көптеген шәкірттерінің ішіндегі ең белгілісі – Франческо Манфредини.

Таңдалған шығармалар

10 А3 сонатасы, бассо континуо, Op. 1 (1686). 12 «Камералық концерттер», 2 скрипка және бассо континуо үшін, Op. 2 (1686). 12 Симфония, 2–4 аспаптарға арналған, Op. 3 (1687). 12 Скрипка мен виолончельге арналған «Камералық концертино», Op. 4 (1688). 12 Симфониялар мен концерттер, Op. 5 (1692). 12 «Музыкалық концерттер», Op. 6 (1698). 12 Сантиссимо Натале үшін пасторальді концерттер, Op. 8 (1709). 1702 жылдан кейін жазылған, бірақ өмірінде жарияланбаған 1-ден 4-ке дейінгі трубаларға арналған 30-дан астам концерт, соның ішінде төрт трубаға арналған симфония, оркестріне кемінде төрт гобой, екі фагот, тромбон, литавра, төрт скрипка, екі альт, төрт виолончель, екі контрабас және континуо қажет.

Таңдалған жазбалар

"Lumi dolenti lumi" кантатасы Агитата Дельфин Галу, Accademia Bizantina, Оттавио Дантоне, Alpha. 2017 жыл.