1991 жылғы STS-48 ғарыш миссиясы және Жоғарғы Атмосфераны Зерттеу Спутнигі
STS-48
STS-48: 1991 ж. ғарышқа ұшқан американ экипажы UARS спутнигін орнатып, атмосфераны зерттеді. 81 айналымда жүргізілген эксперименттер мен маңызды зерттеулер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1991 жылы америкалық экипажды ғарышқа ұшқан миссия, жоғары атмосфераны зерттеу спутнигін орналастыру үшін.
1991 American crewed spaceflight to deploy the Upper Atmospheric Research Satellite
STS-48 – 1991 жылдың 12 қыркүйегінде Флорида штатындағы Кеннеди ғарыш орталығынан ұшырылған ғарыш шаттлы миссиясы. Ғарыш аппаратының негізгі жүгі – жоғары атмосфераны зерттеу спутнигі (UARS) болды. Миссия 18 қыркүйекте сағат 12:38-де (Шығыс уақыты бойынша) Эдвардс әуе күштері базасының 22-ші ұшу-қону жолағына қонды. Миссия Жердің 81 айналымын аяқтады. 5 ғарышкер бірнеше тәжірибелер жүргізіп, бірнеше спутниктерді орналастырды. Жалпы ұшыру массасы және қону массасы құрады.
STS 48 was a Space Shuttle mission that launched on September 12, 1991, from Kennedy Space Center, Florida. The orbiter was The primary payload was the Upper Atmosphere Research Satellite (UARS). The mission landed on September 18 at 12:38 a. m. EDT at Edwards Air Force Base on runway 22. The mission was completed in 81 revolutions of the Earth and traveled The 5 astronauts carried out a number of experiments and deployed several satellites. The total launch mass was and the landing mass was .
Экипаждың отыру орындары
Ұшу-қону орындары 1–4 Ұшу палубасында орналасқан. 5–7 орын Ортаңғы палубада. S1 Крейтон Крейтон S2 Рейтлер Рейтлер S3 Геммар Браун S4 Бухли Бухли S5 Браун Геммар.
Seat Launch Landing Seats 1–4 are on the Flight Deck. Seats 5–7 are on the Middeck. S1 Creighton Creighton S2 Reightler Reightler S3 Gemar Brown S4 Buchli Buchli S5 Brown Gemar
Миссияның басты оқиғалары
Space Shuttle Discovery ғарыш кемесі 1991 жылдың 12 қыркүйегінде сағат 19:11-де EDT уақыты бойынша Кеннеди ғарыш орталығының (KSC) 39А ұшыру кешенінен 57.00° бұрышпен орбитаға ұшырылды. Ұшыру, ауадан жерге байланыс жүйесіндегі шуға байланысты 14 минутқа кешіктірілді. Шу азайғаннан кейін кері санау қалыпты жағдайда жалғасты. Миссияның үшінші күні Discovery-дің жүк бөлімінен Жоғарғы атмосфераны зерттеу спутнигі (UARS) Жер атмосферасын және оның қорғауындағы озон қабатына адамның тигізетін әсерін зерттеу мақсатымен ұшырылды. UARS миссиясының мақсаттары – жоғарғы атмосфераға энергияның түсуін, жоғарғы атмосфераның жаһандық фотохимиясын, жоғарғы атмосфераның динамикасын, осы процестердің өзара байланысын, сондай-ақ жоғарғы және төменгі атмосфера арасындағы байланысты жақсырақ түсіну болды. Бұл Жердің ортаңғы атмосферасының құрылымы, химиясы, энергия тепе-теңдігі және физикалық процестерін зерттеу үшін қажетті деректерді қамтамасыз етті. UARS – NASA-ның «Жер планетасына миссиясының» алғашқы маңызды ұшу элементі болды. Бұл көп жылдық жаһандық зерттеу бағдарламасы Жерді толық экологиялық жүйе ретінде зерттеу үшін жердегі, әуедегі және ғарыштағы құралдарды пайдаланды. UARS он сенсорлық және өлшеу құрылғысын қамтыды: Криогендік шекаралық массивтік эталондық спектрометр (CLAES); Жақсартылған стратосфералық және мезосфералық зонд (ISAMS); Микротолқынды шекаралық зонд (MLS); Галогенді оккультациялық эксперимент (HALOE); Жоғары ажыратымдылықты Допплерлік бейнелеу құралы (HRDI); Желді бейнелеу интерферометрі (WlNDII); Күн ультракөк сәулесінің спектрлік сәулелену мониторы (SUSIM); Күн/жұлдыздық сәулеленуді салыстыру эксперименті (SOLSTICE); Бөлшектер ортасының мониторы (PEM) және Белсенді қуыс радиметрінің сәулелену мониторы (ACRIM II). UARS-тің бастапқы 18 айлық миссиясы бірнеше рет ұзартылды – ол 14 жыл қызмет еткеннен кейін тоқтатылды. Қосымша жүктер: Көтерілу бөлшектерінің мониторы (APM); Middeck 0 гравитациялық динамика эксперименті (MODE); Шаттл белсенділігі мониторы (SAM); Космикалық сәуле әсерлері мен белсенділік мониторы (CREAM); Физиологиялық және анатомиялық кеміргіштер эксперименті (PARE); Ақуыз кристалдарын өсіру (PCG II 2); Полимерлік мембрананы өңдеуді зерттеу (IPMP); және Әуе күштерінің Мауи оптикалық станциясы (AMOS) эксперименті. Бұл ұшу ғарышта электронды тұрақты камераны сынақтан өткізген алғашқы рет болды, ол өзгертілген Nikon NASA F4 моделі еді. Ұшу кезінде алынған суреттер монохромды, пикселге 8 бит сандық ақпаратпен (256 сұр деңгей) және алынып қойылатын қатты дискіде сақталды. Суреттерді орбиталық цифрлық байланыс арқылы жерге жібермес бұрын, өзгертілген ноутбук көмегімен бортта қарап, жақсартуға болады.
Space Shuttle Discovery was launched into a 57.00° inclination orbit from the Kennedy Space Center (KSC) Launch Complex 39A at 7:11 p. m. EDT on September 12, 1991. Launch was delayed for 14 minutes at the T 5 minute mark due to a noise problem in the air to ground link. The noise cleared itself, and the countdown proceeded normally to launch. On the third day of the mission, the Upper Atmosphere Research Satellite (UARS) was deployed from Discovery's payload bay above Earth to study human effects on the planet's atmosphere and its shielding ozone layer. The UARS mission objectives were to provide an increased understanding of the energy input into the upper atmosphere, global photochemistry of the upper atmosphere, dynamics of the upper atmosphere, the coupling among these processes, and the coupling between the upper and lower atmosphere. This provided data for a coordinated study of the structure, chemistry, energy balance, and physical action of the Earth's middle atmosphere – that slice of air between and above the Earth. The UARS was the first major flight element of NASA's Mission to Planet Earth, a multi year global research program that would use ground based, airborne, and space based instruments to study the Earth as a complete environmental system. UARS had ten sensing and measuring devices: Cryogenic Limb Array Etalon Spectrometer (CLAES); Improved Stratospheric and Mesospheric Sounder (ISAMS); Microwave Limb Sounder (MLS); Halogen Occultation Experiment (HALOE); High Resolution Doppler Imager (HRDI); Wind Imaging Interferometer (WlNDII); Solar Ultraviolet Spectral Irradiance Monitor (SUSIM); Solar/Stellar Irradiance Comparison Experiment (SOLSTICE); Particle Environment Monitor (PEM) and Active Cavity Radiometer Irradiance Monitor (ACRIM II). UARS's initial 18 month mission was extended several times – it was finally retired after 14 years of service. Secondary payloads were: Ascent Particle Monitor (APM); Middeck 0 Gravity Dynamics Experiment (MODE); Shuttle Activation Monitor (SAM); Cosmic Ray Effects and Activation Monitor (CREAM); Physiological and Anatomical Rodent Experiment (PARE); Protein Crystal Growth (PCG II 2); Investigations into Polymer Membrane Processing (IPMP); and the Air Force Maui Optical Site (AMOS) experiment. The flight was the first to test an electronic still camera in space, a modified Nikon NASA F4. Images obtained during the flight were monochrome with 8 bits of digital information per pixel (256 gray levels) and stored on a removable hard disk. The images could be viewed and enhanced on board using a modified lap top computer before being transmitted to the ground via the orbiter digital downlinks.
Мұз бөлшектері
1991 жылдың 15 қыркүйегінде орбитада түсірілген видеода жарық шоғыры және жасанды немесе басқарылатын сияқты ұшып бара жатқан бірнеше нысандар көрінеді. НАСА бұл нысандарды қозғалтқыш ағындарына реакция жасаған мұз бөлшектері деп түсіндірді. Филип К. Плейт өзінің "Нашар астрономия" кітабында бұл мәселені талқылап, НАСА-мен келісті. Бұл тақырып сондай-ақ "UFO Hunters" бағдарламасының бір бөлімінде де қарастырылды.
Video while in orbit on September 15, 1991, shows a flash of light and several objects that appear to be flying in an artificial or controlled fashion. NASA explained the objects as ice particles reacting to engine jets. Philip C. Plait discussed the issue in his book Bad Astronomy, agreeing with NASA. This topic was also discussed in an episode of UFO Hunters.