Чарльз Дэвид Уолкер: Американдық инженер және астронавт

Кіріспе

Чарльз Дэвид "Чарли" Уокер (1948 жылы 29 тамызда туған) – американдық инженер және ғарышкер, 1984 және 1985 жылдары McDonnell Douglas Corporation үшін Пайдалы жүк маманы ретінде үш ғарыш сапарына қатысқан.

Жеке

Индиана штатының Бедфорд қаласында туған Уокер, Миссури штатының Джоплин қаласынан шыққан Сьюзан Й. Фауэрсқа үйленген. Олардың бір қызы бар – Кэтрин Лунде, бір немересі – Джейкоб Лунде және бір немере қызы – Хейли Куртнер. Оның хоббилеріне фотосурет түсіру, жүгіру, тауға шығу, су астына сүңгу, кітап оқу, ғарыш туралы кітаптар жинау және бонсай өсіру кіреді. Қазір ол Аризона штатында тұрады.

Мансап

Пурдью университетін бітіргеннен кейін ол азаматтық инженерлік техник, жер сатып алу маманы және АҚШ Орман қызметі үшін орман өрт сөндірушісі болып жұмыс істеді. Кейіннен ол Bendix Aerospace компаниясында конструктор-инженер болып жұмыс істеді, онда аэродинамикалық талдау, зымырандық жүйелерді жобалау және ұшу сынақтарымен айналысты. Сонымен қатар, ол компьютерлік басқарудағы өндіріс жүйелеріне жауапты болған Әскери-теңіз күштері Жүйелер командасының жобалық инженері ретінде жұмыс істеді. Уокер 1978 жылы ғарышкерлер тобына қабылдануға үміттенеді, бірақ ірі университетпен байланысы болмағандықтан және PhD дәрежесінің жоқтығынан нәтижеге қол жеткізе алмады. Ол жаңа Пайдалы жүк маманы бағдарламасын ғарышқа ұшудың тағы бір мүмкіндігі ретінде қарастырып, осы салаға қатысуға мүмкіндік беретін жұмыс іздеді. 1977 жылы ол McDonnell Douglas корпорациясына Space Shuttle орбиталық аппараттарының артқы итеру жүйесінің сынақ инженері ретінде қабылданып, кейіннен компанияның ғарыш өндірісі (кейіннен ғарыштағы электрофорез операциялары, EOS) тобының алғашқы мүшелерінің бірі болды. Уокер McDonnell Douglas компаниясы жасаған үздіксіз ағынды электрофорез (CFES) құрылғысының патентына үлесі бар. McDonnell Douglas компаниясының негізгі серіктесі Ortho Pharmaceutical болды, олар ғарышта тазартылған эритропоэтиннің көп көлемін өндіруді жоспарлады. 1979 жылдан 1986 жылға дейін Уокер McDonnell Douglas EOS коммерцияландыру жобасының бас инженері және пайдалы жүк маманы болды, компания басшылығына мүмкіндігі болса ғарышқа ұшуға қызығушы екенін жеткізді. Уокер биомедициналық өнімдерді әзірлеу бойынша EOS зертханалық сынақтар мен операциялар тобын басқарды. Оның бағдарламаға қосқан үлесі инженерлік жоспарлау, жобалау және әзірлеу, өнімді зерттеу, ғарышқа ұшу және CFES құрылғысын бағалауды қамтыды. Уокер Флоридадағы Кеннеди ғарыш орталығында және Техас штатының Хьюстон қаласындағы Миссияны басқару орталығында бағдарламаны қолдау шараларына қатысты. Ол 1982 және 1983 жылдары STS 4, STS 6, STS 7 және STS 8 шатлдарының ұшулары кезінде CFES пайдалы жүктемесін пайдалану бойынша NASA ғарышкерлер экипаждарын оқытуға жауапты болды. 1986 жылдың мамырында Уокер McDonnell Douglas ғарыш жүйелері компаниясының президентіне арнайы кеңесші болып тағайындалды және Вашингтонда жұмыс істеді. Уокер NASA микрогравитациялық материалдарды бағалау жұмыс тобының, NASA ғарыш станциясы кеңсесінің «Жылдам және тиімді» зерттеу тобының және NASA ғарыш станциясы операциялық жұмыс тобының өнеркәсіптік мүшесі болды. Ол Ұлттық зерттеу кеңесінің ғарыш қолданбалары жөніндегі кеңесінің мүшесі де болды. Уокер 1988 жылы Халықаралық ғарыш университетінің жазғы сессиясында факультет курсының кеңесшісі және лекторы болды. Ол 1988 жылы Стратегиялық және халықаралық зерттеулер орталығының азаматтық ғарыш саясатын зерттеуіне қатысты. Ол NASA коммерциялық бағдарламалар кеңсесінің стратегиялық жоспарын жасауға қатысқан AIAA басқару комитетіне мүше болды. Уокер Астронавттар ескерткіш қорының негіз қалаушы кеңес мүшесі болды. 1992 жылы ол Дүниежүзілік ғарыш конгресін ұйымдастыру комитетінің төрағасы болды. Ол NASA/Индустрия адаммен ұшу туралы хабардар ету бағдарламасының және NASA/Индустрия білім беру бастамасының ұлттық панель мүшесі болды. Уокер NASA/Пурдью университетінің ғарыштағы тіршілікке қолдау ғылыми-зерттеу орталығына, NASA/Пенсильвания штаты университетінің ғарыш коммерциялық даму орталығына және АҚШ Білім министрлігі/Огайо штаты университетінің ғылым білім беру орталығына кеңес берді. Ол Challenger Center for Space Science Education басқарма директоры болды. Уокер Spacecause директорлар кеңесінің ерікті төрағасы, ал Ұлттық ғарыш қоғамының бұрынғы президенті және директорлар кеңесінің мүшесі болды. Ол сонымен қатар Ғарыш зерттеушілер қауымдастығының директорлар кеңесінің мүшесі болды. Кеңесші ретінде Уокер Space Adventures, Ltd және Deep Space Industries, Inc коммерциялық ғарыш фирмаларымен және Коммерциялық ғарыш ұшулары федерациясымен жұмыс істейді. Уокер Калифорния штатында тіркелген инженер. Ол АҚШ Конгресі комитеттерінде куәлік берген сарапшы болды. Ол EOS электрофорез бағдарламасы, ғарыш дамуы, коммерцияландыру және ғарыш тарихы туралы бірнеше мақалалар мен кітаптарға үлес қосты. Уокер ұлттық газеттерде және көптеген басқа басылымдарда жарияланған мақалалар мен колонкалардың авторы. Уокер 2005 жылы The Boeing Company-ның Вашингтондағы операциялар кеңсесінің NASA жүйелерімен үкіметтік байланыстар директоры қызметінен зейнетке шықты. 2018 жылы Уокер Solstar компаниясына кеңесші ретінде қосылды. Уокер қазіргі кезде кеңесші, автор және лектор болып жұмыс істейді.

Following graduation from Purdue University he worked as a civil engineering technician, land acquisition specialist and forest firefighter for the U. S. Forest Service. Subsequently, he was a design engineer with the Bendix Aerospace Company where he worked on aerodynamic analysis, missile subsystem design, and flight testing. He also was employed as project engineer with the Naval Sea Systems Command with responsibility for computer controlled manufacturing systems. Walker applied for the 1978 astronaut class but was unsuccessful, as he was neither affiliated with a major university nor had a PhD. He saw the new Payload Specialist program as another way to fly in space, and sought a job that might give him the opportunity to serve as one. He joined the McDonnell Douglas Corporation in 1977 as a test engineer on the Aft Propulsion Subsystem for the Space Shuttle orbiters, then the company's Space Manufacturing (later named Electrophoresis Operations in Space, EOS) team as one of its original members. Walker shares in a patent for the McDonnell Douglas developed continuous flow electrophoresis (CFES) device. McDonnell Douglas' main partner was Ortho Pharmaceutical, which hoped to manufacture large amounts of purified erythropoietin in space. From 1979 to 1986, Walker was chief test engineer and payload specialist for the McDonnell Douglas EOS commercialization project, having told company management that he was interested in flying in space if possible. Walker led the EOS laboratory test and operations team developing biomedical products. His contributions to the program included engineering planning, design and development, product research, and space flight and evaluation of the CFES device. Walker was involved with the program support activities at Kennedy Space Center, Florida, and at the Mission Control Center in Houston, Texas. He was responsible for training the NASA astronaut crews in the operation of the CFES payload on STS 4, STS 6, STS 7, and STS 8 shuttle flights during 1982 and 1983. In May 1986, Walker was appointed Special Assistant to the President of McDonnell Douglas Space Systems Company, working in Washington, D. C.

Walker has been an industry member of the NASA Microgravity Material Science Assessment Task Force, the NASA Space Station Office Quick is Beautiful/Rapid Response Research Study Group, and the NASA Space Station Operations Task Force. He has been a member of the National Research Council's Space Applications Board. Walker was Faculty Course Advisor and lecturer for the International Space university 1988 summer session. He was a participant in the 1988 Center for Strategic and International Studies' civil Space policy study. He served on the AIAA steering committee formulating the strategic plan for NASA's office of Commercial Programs. Walker has served as a founding board member of the Astronauts Memorial Foundation. He was the organizing committee chairman for the 1992 World Space Congress. He has been a national panel member of the NASA/Industry Manned Flight Awareness Program and the NASA/Industry Education Initiative. Walker advised the NASA/Purdue University space life support research center, a NASA/Penn State space commercial development center and a U. S. Department of Education/Ohio State University science education center. He has been a board director of the Challenger Center for Space Science Education. Walker has served as the volunteer chairman of the board of directors of Spacecause, and is past president and board director of the National Space Society. He has also been a board director of the Association of Space Explorers. As an advisor, Walker works with commercial space firms Space Adventures, Ltd and Deep Space Industries, Inc., and the Commercial Spaceflight Federation. Walker is a professional engineer registered in California. He has been an expert witness testifying before committees of the U. S. Congress. He has authored several papers and book contributions on the EOS electrophoresis program, space development, commercialization, and space history. Walker has also written columns and articles appearing in national newspapers and numerous other publications. Walker retired in 2005 as the Director for NASA Systems Government Relations with the Washington D. C. Operations office of The Boeing Company. In 2018, Walker, joined Solstar as an advisor. Walker is currently a consultant, author and lecturer.

NASA қызметі

STS 4 науқаны Уокердің күрделі CFES құрылғысымен астронавттарға көмектесуінің қиындығын көрсетті. Ол және басқалар ғарыш кемесімен тікелей сөйлесе алмады; капсуланың байланысшысы және тағы екі адам барлық хабарламаларды ғарышқа мақұлдап, қайта таратты. McDonnell Douglas Уокерге CFES-ті өзі басқару үшін пайдалы жүк маманы ретінде ұшуды ұсынды. NASA Уокерді ұшыру McDonnell Douglas-қа бір ұшуға 40 000 доллар тұратынын есептеп шығарды, ал 1983 жылдың мамырында ол STS 41 D-ге тағайындалды.

Уокердің ұшуы 1980-жылдары NASA-ның шаттлда азаматтық адамдарды ұшыру жобасының бір бөлігі болды. Еуропалықтар Spacelab Payload Specialist міндеттеріне дайындыққа түскенмен, Уокер McDonnell Douglas қызметкері болып қалды және Сент-Луистегі компания штаб-пәтері мен Хьюстондағы Джонсон ғарыш орталығы арасында жұмыс істеді. Оқу-жаттығуға Northrop T 38 Talon реактивті жаттықтырушы ұшағындағы ұшу және "Vomit Comet" ұшағындағы шамамен 40 ұшу кірді. Кейіннен ол өзінің тәжірибесі бойынша "жұмыс істейтін жолаушының" бірнеше айлық қысқаша оқу бағдарламасынан кейін ұша алатынын мәлімдеді. Уокер сол кезде 41 D оның жалғыз ұшуы болады деп сенсе де, ол STS 51 D және STS 61 B миссияларында CFES жабдықтарымен бірге ұшып, ғарышта 20 күндік тәжірибе жинақтады және 8,2 миллион шақырымға дейін сапар шекті. Осы ғарыш кемесінің миссияларында Уокер сонымен қатар белок кристалдарын өсіру бойынша алғашқы тәжірибелер жүргізді және көптеген медициналық зерттеулерге қатыстырушы ретінде қатысты. 1986 жылы ол McDonnell Douglas әріптесі Роберт Вудты STS 61 M миссиясына дайындауды бастады және 1986 жылдың қаңтарында Challenger-дің жойылуы коммерциялық шаттлдың жүктемелерін тоқтатқанға дейін кем дегенде бір рет, мүмкін, Freedom ғарыш станциясына ұшуды күтті. 1986 жылдан бері Уокер NASA-ның түрлі зерттеу және шолу топтарында жұмыс істеп келеді, соның ішінде NASA микрогравитациялық материалдарды бағалау жөніндегі жұмыс тобының, NASA ғарыш станциясы кеңсесінің "Жылдамдық әдемі/Жылдам жауап беру" зерттеу тобының, NASA ғарыш станциясы операциялық жұмыс тобының және Халықаралық ғарыш станциясы стратегиялық жол картасы комитетінің мүшесі болды. Ол NASA/Индустрия адаммен ұшу туралы хабардар ету бағдарламасының және NASA/Индустрия білім беру бастамасының ұлттық кеңестерінде де қызмет етті. Ол Кеннеди ғарыш орталығындағы қонақтар кешенінде естеліктерге қол қою үшін кейде көпшілік алдына шығады және кешеннің "Астронавтпен түскі ас" бағдарламасына қатысады.